του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Καὶ
δὲν θὰ βάλει ἔτσι σὲ μεγάλο κίνδυνο τὸν ἑαυτό του, μὰ καὶ ἐκείνους μαζί; Ἐνῶ θὰ
μποροῦσε μόνος του νὰ σωθεῖ, τώρα καταστρέφει καὶ ἄλλους. Ἀπὸ ποῦ μπορεῖ νὰ ζητήσει
σωτηρία; Ἀπὸ ποῦ θὰ βρεῖ συγχώρεση; Ποιοί, μὲ τὶς παρακλήσεις τους, θὰ μᾶς
σώσουν τότε; Μήπως αὐτοὶ ποὺ τώρα μᾶς ἐξαναγκάζουν; Ἀλλὰ αὐτοὺς ποιὸς θὰ τοὺς
σώσει ἐκείνη τὴ στιγμή; Γιατὶ καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὴν ἀνάγκη νὰ βοηθηθοῦν ἀπὸ κάποιους
ἄλλους γιὰ νὰ σωθοῦν ἀπὸ τὴ φωτιά.
Καὶ γιὰ νὰ καταλάβεις ὅτι δὲν σοῦ τὰ λέω τώρα ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ σὲ φοβίσω, ἀλλὰ γιὰ νὰ δείξω τὴν πραγματικότητα ὅπως εἶναι, ἄκουσε τί λέει ὁ μακάριος Παῦλος στὸν Τιμόθεο, τὸ γνήσιο καὶ ἀγαπητὸ παιδί του: «Μὴ χειροτονεῖς κανέναν βιαστικά, γιὰ νὰ μὴ γίνεις μέτοχος ξένων ἁμαρτιῶν».
Βλέπεις
λοιπὸν ἀπὸ πόσες κατηγορίες ἀπήλλαξα ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ποιὰ μεγάλη τιμωρία καὶ κατάκριση
γλύτωσα, ὅσο βέβαια ἐξαρτιόταν ἀπὸ μένα, ὅλους ἐκείνους ποὺ ἤθελαν νὰ μὲ
ὁδηγήσουν στὴν Ἱερωσύνη;
Διότι,
ὅπως γι᾽ αὐτοὺς ποὺ ἐκλεγήκανε δὲν θὰ ὠφελήσει νὰ ποῦν: δὲν ἦλθα αὐτόκλητος,
οὔτε γνώριζα τὶς δυσκολίες γιὰ ν᾽ ἀποφύγω τὸ ἀξίωμα, ἔτσι καὶ αὐτοὺς ποὺ
χειροτονοῦν δὲν θὰ τοὺς ὠφελήσει καθόλου νὰ ποῦν ὅτι δὲν γνώριζαν αὐτὸν ποὺ
χειροτονήθηκε. Ἀλλὰ ἀκριβῶς γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ὅτι ἐξέλεξαν κάποιον ποὺ ἀγνοοῦσαν,
γίνεται τὸ ἔγκλημά τους ἀκόμη μεγαλύτερο καὶ αὐτὸ ποὺ νομίζουν ὡς στοιχεῖο ἐλαφρυντικό,
μεγαλώνει τὴν κατηγορία.
Γιατὶ πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν πρόκειται ν᾽ ἀγοράσουν ἕνα ζωντανό, καὶ στοὺς γιατροὺς νὰ τὸ ἐπιδεικνύουν καὶ ἐγγυητὲς γιὰ τὴν ἀγορά του νὰ ζητοῦν καὶ νὰ παίρνουν πληροφορίες ἀπὸ τοὺς γείτονες, καὶ ὕστερα ἀπ᾽ ὅλα αὐτὰ νὰ μὴν ἔχουν ἀκόμη ἐμπιστοσύνη, ἀλλὰ νὰ ζητοῦν χρόνο δοκιμασίας, ὅταν ὅμως πρόκειται νὰ ἐκλέξουν κάποιον σ᾽ ἕνα τόσο μεγάλο καὶ ὑψηλὸ λειτούργημα, νὰ ἐγκρίνουν κάποιον ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε, ἐπειδὴ ἔτσι ἔκρινε ὁ δεῖνα νὰ δώσει μαρτυρία κάνοντας χάρη ἢ ἐπειδὴ ἐχθρευόταν τοὺς ἄλλους ὑποψηφίους, χωρὶς νὰ κάνουν καμία ἄλλη ἐξέταση;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου