ΕΜΒΡΥΟ ΣΤΟΝ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΚΑI 25 ΗΜΕΡΩΝ ΤΗΣ ΚΥΟΦΟΡΙΑΣ ΤΟΥ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, Θ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Σὲ παρακαλῶ γιὰ τὸ πνευματικό μου παιδί, ποὺ γέννησα πνευματικὰ τώρα ποὺ εἶμαι στὰ δεσμὰ τῆς φυλακῆς. Σὲ παρακαλῶ δηλαδὴ γιὰ τὸν Ὀνήσιμο, ποὺ κάποτε, ὅταν σὲ ἔκλεψε καὶ δραπέτευσε ἀπὸ τὸ σπίτι σου, σοῦ ἦταν ἄχρηστοςˑ τώρα ὅμως ποὺ πίστεψε καὶ βαπτίσθηκε, ἔγινε χρήσιμος καὶ σὲ σένα καὶ σὲ μένα. Σοῦ τὸν ἔστειλα λοιπὸν πάλι πίσω. Κι ἐσὺ δέξου μὲ εὐμένεια αὐτὸν ποὺ τόσο πολὺ ἀγαπῶ, ὥστε νὰ εἶναι ἡ ἴδια μου ἡ καρδιὰ καὶ τὰ ἴδια μου τὰ σπλάγχνα. Ἤθελα νὰ τὸν κρατήσω κοντά μου, γιὰ νὰ μὲ διακονεῖ ἀντὶ γιὰ σένα τώρα ποὺ εἶμαι φυλακισμένος ἐξαιτίας τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος.

(συνεχίζεται)

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος H΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Σὲ κανένα ὅμως ἀπὸ τοὺς ἄλλους δὲν δωρήθηκε ὁλόκληρη ἡ χάρη τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ πῆρε καθένας ἕνα μέρος ἀπ’ αὐτήν, ὥστε νὰ μὴ νομίσῃ κάποιος ὅτι ἡ Χάρη, ποὺ ἔδωσε τὸ Πνεῦμα στοὺς ἁγίους, ἀποτελεῖ τὴ φύση τους. Καὶ ἡ λέξη «κάθισε» δὲν φανερώνει μόνο ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἔχει Θεϊκὴ ἐξουσία, ἀλλὰ καὶ ὅτι εἶναι ἑνωμένο καὶ δὲν διαιρεῖται. «Λένε ὅτι κάθισε πάνω στὸν καθένα ἀπ’ αὐτοὺς ξεχωριστὰ καὶ ὅλοι ἐγέμισαν ἀπὸ Ἅγιο Πνεῦμα». Δηλαδὴ καὶ ὅταν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μοιράζεται στὶς διάφορες ἐνέργειές Του, σὲ κάθε ἐνέργεια εἶναι μπροστὰ καὶ ἐνεργεῖ ὁλόκληρο τὸ Ἁγίο Πνεῦμα, χωριζόμενον χωρὶς νὰ μοιράζεται καὶ σ’ αὐτὸ μετέχουν (ἐκεῖνοι ποὺ τὸ λαμβάνουν), ὄχι κατὰ ἕνα μέρος, ἀλλὰ ἐξ ὁλοκλήρου, ὅπως γίνεται μὲ τὴν ἀκτῖνα τοῦ ἡλίου...».

(συνεχίζεται)

Εμβρυο στους 1 1/2 έως 2 μήνες της κυοφορίας του

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Ζ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

῞Ομως δὲν εἶπε (ἡ Γραφὴ) «γλῶσσες φωτιᾶς», ἀλλὰ «σὰν φωτιᾶς», γιὰ νὰ μὴ νομίσῃ κάποιος ὅτι ἐκείνη ἡ φωτιὰ (δηλαδὴ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα) εἶναι ὑλικὴ καὶ μπορεῖ νὰ τὴν αἰσθανθῇ κάποιος, ἀλλὰ γιὰ νὰ πάρουμε μιὰ ἰδέα ἀπ’ αὐτὸ τὸ παράδειγμα γιὰ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅμως γιὰ ποιὸ λόγο φάνηκαν σ’ αὐτοὺς οἱ γλῶσσες νὰ διαμοιράζωνται; ᾿Επειδὴ μόνο στὸν Χριστό, ποὺ καὶ αὐτὸς ἦλθε ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ (ὅπως καὶ τὸ Πνεῦμα), δίνει ὁ Πατέρας τὸ Πνεῦμα χωρὶς μέτρο, γιατὶ ᾿Εκεῖνος εἶχε ὁλόκληρο καὶ κατὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση Του τὴν Θεία φύση καὶ ἐνέργεια.

(συνεχίζεται)

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ΣΤ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Γιατί φανερώθηκε μὲ γλῶσσες ἀπὸ φωτιά; Γιὰ νὰ δειχθῇ ἡ διπλῆ ἐνέργεια, τὴν ὁποία θὰ εἶχε τὸ κήρυγμα τῶν ᾿Αποστόλων. Γιατὶ τὸ κήρυγμα μπορεῖ καὶ νὰ ὠφελήσῃ καὶ νὰ τιμωρήσῃ. Καὶ ὅπως ἡ φωτιὰ ἔχει ἀπὸ τὴ φύση της τὴ δύναμη, καὶ νὰ φωτίζῃ καὶ νὰ καίῃ, ἔτσι καὶ ὁ λόγος τῆς διδασκαλίας, ποὺ γίνεται σύμφωνα πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ, ἐκείνους ποὺ ὑπακούουν τοὺς φωτίζει, ἐκείνους δὲ ποὺ μέχρι τὸ τέλος δὲν ὑπακούουν τοὺς παραδίδει στὴ φωτιὰ καὶ στὴν αἰώνια κόλαση.

(συνεχίζεται)

ΕΜΒΡΥΟ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΟΦΟΡΙΑΣ ΤΟΥ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος E΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς Θεσσαλονίκης (14^ος αἰῶνας), ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους Πατέρες τῆς ᾿Εκκλησίας, λέγει σ’ ἕνα λόγο του τὰ πιὸ κάτω: «...Ἀλλὰ γιὰ ποιὸ λόγο (τὸ Ἅγιο Πνεῦμα) φανερώθηκε μὲ τὸ σχῆμα τῶν γλωσσῶν; Γιὰ νὰ δείξῃ ὅτι ἔχει τὴν ἴδια φύση μὲ τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ. ᾿Επειδὴ δὲν εἶναι τίποτα περισσότερο δεμένο μὲ κάτι ἄλλο ἀπ’ ὅτι ἡ γλῶσσα μὲ τὸν λόγο. Γιὰ νὰ δείξῃ ἐπίσης μαζὶ καὶ τὸ χάρισμα τῆς διδασκαλίας. Διότι αὐτός, ποὺ διδάσκει τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ γλῶσσα γεμάτη χαρίσματα.

(συνεχίζεται)

ΟΙ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΑΝΤΑΡΑΣ

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ Ἰησοὺς Χριστὸς δέκα μέρες μετὰ τὴν Ἀνάληψη Του, ἔστειλε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στοὺς μαθητές Του, ποὺ ἦταν συγκεντρωμένοι στὸ ἴδιο μέρος. «Καὶ ἐφάνησαν σ᾿ αὐτοὺς νὰ μοιράζωνται γλῶσσες, σὰν φωτιά, καὶ κάθισαν πάνω ἀπὸ τὸν καθένα ἀπ’ αὐτούς».

(συνεχίζεται)

Ο ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΗΣ

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          «...Ἡ φύση τοῦ Πνεύματος, ποὺ δὲν ἀλλάζει καὶ δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ τὴ δῇ, ἄλλαξε καὶ πῆρε μορφὴ  περιστεριοῦ, γιὰ νὰ φανερωθῇ, ἀλλὰ ἔτσι θέλησε νὰ δῇ τὴν ὡραιότητά του ὁ ᾿Ιωάννης. Ὥστε ἡ θέληση τοῦ Πνεύματος μεταποιήθηκε σὲ μορφή».

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, Κ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὅσοι ἀπὸ τοὺς μέχρι τώρα Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς στοχάζονται νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Μίαν Ἐκκλησίαν καὶ προσβλέπουν εἰς τὴν προσφυγὴν καὶ ὑποδούλωσίν των εἰς τὰς ἀγκάλας τοῦ Πάπα, τί θὰ διαπράξουν ἆραγε ἐὰν πραγματοποιήσουν τὴν τοιαύτην ἀνίερον ἐπιθυμίαν των; Θὰ τολμήσουν ἆραγε νὰ ἀπαρνηθοῦν μεγίστους Φωστῆρας τῆς Ἐκκλησίας μας (π.χ. Μέγα Φώτιον, Γρηγόριον Παλαμᾶν, Μᾶρκον Ἐφέσου, κ.λπ.) καὶ νὰ ἀνυμνολογοῦν εἰς τὸ ἑξῆς σὰν “ἁγίους” φρικτοὺς “τύπους”, ὡσὰν τὸν ἀπαισίας μνήμης Ἀ. Στέπινατς (τὸ ὁποῖον ὁ παπισμὸς τὸν θεωρεῖ… “ἅγιον”);;;

Ἂς διερωτηθοῦν καὶ ἄς ἀπαντήσουν εἰς τὰ ἀμείλικτα αὐτὰ ἐρωτήματα τῆς ὀρθοδόξου συνειδήσεως, τὴν ὁποίαν, θέλομεν νὰ πιστεύομεν, ἐν πάσῃ καλῇ προαιρέσει, ὅ,τι ὄντως συνεχίζουν νὰ διαθέτουν!

Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Β΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ μίλησε μέσα ἀπὸ τοὺς προφῆτες. Ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ σαρκώθηκε καὶ ἐνανθρώπησε ἀπὸ τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα καὶ ἀπὸ τὴν Παρθένο Μαρία. ῞Οταν δὲ ὁ Κύριος ἐπρόκειτο νὰ βαπτισθῇ ἀπὸ τὸν ᾿Ιωάννη τὸν Πρόδρομο στὸν ᾿Ιορδάνη ποταμό, ὁ Ἰωάννης «εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ νὰ κατεβαίνῃ σὰν περιστέρι καὶ νὰ ἔρχεται ἐπάνω σ’ Αὐτόν».

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΘ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Καταλήγομεν καὶ πάλιν μὲ τὸν λόγο τοῦ ἁγίου Μάρκου, ἐπισκόπου Ἐφέσου τοῦ Εὐγενικοῦ· «Τοὺς ἀποστραφήκαμε (τοὺς Λατίνους) ὡς αἱρετικοὺς καὶ γι’ αὐτὸ χωριστήκαμε ἀπὸ αὐτούς... Εἶναι αἱρετικοί, καὶ ὡς αἱρετικοὺς τοὺς ἀπεκόψαμε».

Εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ὁ «παπισμὸς» δὲν ἔχει ὑπὸ οὐδεμίαν ἀπολύτως ἔννοιαν τὶς πανάγιες ἐκεῖνες καὶ ἀπαραίτητες προϋποθέσεις, ποὺ θὰ ἠδύναντο νὰ τὸν καθιστοῦσαν καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπον «ἐκκλησία». Ἀπεναντίας! Ἰσχύει τὸ ὅλως ἀντίθετον!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι τὸ τρίτο Πρόσωπο τῆς Μιᾶς καὶ ἀδιαιρέτου Ἁγίας Τριάδας, τὸ ὁποῖο ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν Πατέρα. Ἡ Μακεδονικὴ αἵρεση, ποὺ πίστευε ὅτι τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα δὲν εἶναι τὸ τρίτο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδας, καταδικάστηκε ἀπὸ τὴν Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴν Κωνσταντινούπολη, κατὰ τὴν ὁποία καὶ διατυπώθηκαν τὰ τελευταῖα πέντε ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙH΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Δὲν ὑπάρχει ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας, πού, ἀναφερόμενος στὸν “παπισμὸ”, νὰ μὴν τὸν κατωνόμασεν ὡς αἵρεσι! Ὑπάρχει εὐρυτάτη συμφωνία εἰς τὰ ἔργα τῶν ἁγίων Πατέρων (consensus Patrum) τῆς Ἐκκλησίας! Ἀπὸ τὸν Μέγα Φώτιον, τὸν ἅγιον Γρηγόριον τὸν Παλαμᾶ, τὸν ἅγιον Μᾶρκον Ἐφέσου, τὸν Εὐγενικόν, ἕως τὸν ἅγιον Κοσμᾶν τὸν Αἰτωλόν, τὸν ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτη, τὸν ἅγιον Νεκτάριον τὸν Πενταπόλεως κ.ἂ, ἀλλὰ καὶ σύσσωμος ἡ πανστρατιὰ τῶν ἁγίων Γερόντων τοῦ 20ου αἰῶνος, μὲ προεξάρχοντας πνευματικοὺς οὐρανομήκεις στύλους, τοὺς ἁγίους Παΐσιον Ἁγιορείτην, Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην, Ἰάκωβον τὸν ἐπικαλούμενον “Μὲ συγχωρεῖτε” (Τσαλίκην), Γαβριὴλ Διονυσιάτην, Φιλόθεον Ζερβάκον, Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλον, κ.λπ. καταδικάζουν ἀναφανδόν, ἀπεριφράστως καὶ ἀδιαμφισβητήτως τοὺς παπικοὺς ὡς αἱρετικούς!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῶν ἁγίων Πατέρων Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τρία Πρόσωπα, Θεὸς ὁ Πατέρας, Θεὸς ὁ Λόγος, Θεὸς τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα, μία Φύσις, μία Οὐσία, μία Θεότητα. ᾿Ακατάληπτο μυστήριο!

          ᾿Αλλά, ἂν τὸ καταλαβαίναμε μὲ τὴν λογική, τότε δὲν θὰ ἦταν μυστήριο. Ὁ Δεσπότης Χριστὸς ὅμως μᾶς ἀποκάλυψε τὰ μυστήρια ἐκεῖνα μόνο, ποὺ συντελοῦν καὶ μᾶς ὁδηγοῦν στὴ σωτηρία μας, τὴν ὁποία μακάρι νὰ ἐπιτύχουμε ὅλοι μὲ τὴν χάρη καὶ φιλανθρωπία τοῦ Δεσπότη Χριστοῦ, στὸν ὁποῖο πρέπει κάθε δόξα, κράτος, τιμὴ καὶ προσκύνηση εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΖ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἑπομένως, ὁ «παπισμός», εὑρισκόμενος εἰς τὸν ἀπολύτως καὶ ἐκ διαμέτρου ἀντίποδα τῆς ἐννοίας τῆς ΜίαςἘκκλησίας, κατ᾽ οὐδένα τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνιστᾷ ὁ ἴδιος ἐκκλησία, ἀλλὰ συνιστᾷ Ἀντιεκκλησία, κατὰ τὸ ἀντίστοιχο “διαμετρικῶς ἀντιθετικὸ σχῆμα”: “Χριστὸς-Ἀντίχριστος”! Τοὐτέστιν, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἰποῦμεν ξεκάθαρα! Ὁ “παπισμὸς” συνιστᾷ “Ἀντι-εκκλησίαν”, ὑπὸ ἀμφοτέρας τὰς ἐννοίας: Ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ὡς πολεμῶσα τὴν ὄντως Ἐκκλησίαν, δηλαδὴ τὴν Ὀρθοδοξίαν, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ ὡς οὖσα “πιθηκισμός”, ἀνίερος μιμητισμὸς, κακέκτυπος καὶ νόθα ἐκδοχή, αὐτοῦ ποὺ εἶναι ἡ ὄντως Ἐκκλησία, δηλαδὴ ἡ Ὀρθοδοξία!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῶν ἁγίων Πατέρων Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          «...Ποιητὴν Οὐρανοῦ καὶ γῆς ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων». Διακηρύσσουν οἱ ἅγιοι Πατέρες ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ὁ Δημιουργός, τόσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ γῆς, ποὺ βλέπουμε μὲ τὰ μάτια μας, ὅσον καὶ τοῦ ἀοράτου κόσμου τῶν Ἀγγελικῶν Δυνάμεων.

          «Καὶ εἰς ἕνα Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο!»

          Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἐγεννήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα, δὲν κτίστηκε. Ἑπομένως εἶναι πραγματικὸς Θεός.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Οἱ οὐρανομήκεις ἅγιοι τῆς μαρτυρικῆς ἰδιαιτέρας μας πατρίδος Κύπρου, οἱ Δεκατρεῖς Ὁσιομάρτυρες τῆς μονῆς Καντάρας, παρὰ τὰ ἀλλεπάλληλα φρικτὰ καὶ μακροχρόνια μαρτύρια, ποὺ ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Πάπα εἰς τὸ τότε φραγκοκρατούμενο νησί μας, ἀρνήθηκαν κάθε ἀνίερον ἔκπτωσι εἰς τὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς των! Διὰ τοῦτον τὸν λόγον, ῥίχτηκαν τελικὰ καὶ κατακάηκαν, σὰν δῆθεν “αἱρετικοί”, σὲ ἀναμμένην πυράν, τὴν 19ην Μαΐου τοῦ ἔτους 1231. Ἀπὸ τότε ὅμως λάμπουν ἀενάως περίλαμπροι εἰς τὴν πάμφωτον Βασιλείαν τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῶν ἁγίων Πατέρων B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          ᾿Επίσης συνέταξαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως μέχρι ἐκεῖ, ποὺ λέγει «Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον...».

          «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν...»: Μὲ τὸν πρῶτο στίχο τοῦ Συμβόλου ἀποῤῥίπτεται κάθε εἶδος πολυθεΐας.

          «...Πατέρα, Παντοκράτορα...»: Εἶναι ὁ Πατέρας τοῦ Κυρίου μας ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ δικός μας στοργικὸς Πατέρας, ποὺ μὲ τὴν παλάμη Του συγκρατεῖ ὅλο τὸν κόσμο.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΕ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σημειωτέον ὡσαύτως ὅτι καὶ ὁ περίφημος μαθηματικός, φυσικὸς καὶ ἀστρονόμος Γαλιλαῖος Γαλιλέι (1564-1640), προκειμένου νὰ ἀποτρέψῃ παρομοίαν, ὅπως καὶ ὁ προαναφερθεὶς Τζορντάνο Μπροῦνο, κατάληξίν του, δηλαδὴ τὴν φρικτὴν καὶ ἀπάνθρωπον ἀπανθράκωσίν του, ἐξηναγκάσθη νὰ ἀποκηρύξῃ ἐπιστημονικά του συμπεράσματα (π.χ. ὅτι «ἡ γῆ κινεῖται»), ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ «ἀλάθητοι» δοξασίαι τοῦ ἑωσφορικῶς ἐπηρμένου παπικοῦ θρόνου!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».