Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου[1]

Ὁ πονηρὸς ἐκμεταλλεύεται τὴ νεανικὴ ἡλικία, ποὺ ἔχει ἐπιπλέον καὶ τὴ σαρκικὴ ἐπανάσταση καὶ προσπαθεῖ νὰ καταστρέψει τὰ παιδιὰ στὴ δύσκολη αὐτὴ περίοδο ποὺ περνοῦν. Τὸ μυαλὸ εἶναι ἀνώριμο ἀκόμα, ὑπάρχει ἀπειρία μεγάλη καὶ ἀπόθεμα πνευματικὸ καθόλου. Γι᾽ αὐτὸ ὁ νέος πρέπει πάντα νὰ αἰσθάνεται ὡς ἀνάγκη τὶς συμβουλὲς τῶν μεγαλυτέρων σ᾽ αὐτὴν τὴν κρίσιμη ἡλικία, γιὰ νὰ μὴ γλιστρήσει στὸ γλυκὸ κατήφορο τῆς κοσμικῆς λεωφόρου, ποὺ στὴ συνέχεια γεμίζει τὴν ψυχὴ ἀπὸ ἄγχος καὶ τὴν ἀπομακρύνει αἰώνια ἀπὸ τὸν Θεό.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Στὴν ἀρχή, ὅπως ὅλες οἱ ἀκολουθίες, ἔτσι καὶ ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας, ξεκινᾶ μὲ τὴν ἐκφώνηση τοῦ ἱερέα «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· Ἀμήν»[1]. Ἀκολούθως ὁ ἀναγνώστης ἀναγινώσκει τὸν ρμβ΄ (142^ο) ψαλμὸ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, «Κύριε, εἰσάκουσον τὴς προσευχῆς μου...». Κατόπιν οἱ ψάλτες ψάλλουν ἐναλλὰξ τὸ «Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν,...», μὲ τοὺς στίχους του. Ἔπειτα ψάλλονται τὰ τροπάρια, «Τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν,...», Δόξα, καὶ Νῦν «Οὐ σιωπήσομεν ποτέ, Θεοτόκε...». Μετὰ ἀναγινώσκεται ὁ ν΄ (50^ὸς) ψαλμὸς «Ἐλέησόν με, ὁ Θεός,...»[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Ὅταν δὲν ὑπάρχει ἱερέας, τότε ὁ ἀναγνώστης λἐγει «Δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς· Ἀμήν». Αὐτὸ γίνεται ὅταν κάνουμε ὁποιαδήποτε ἀκολουθία χωρὶς ἱερέα. Ὅπου ἔχει ἐκφώνηση ὁ ἱερέας, ὁ ἀναγνώστης, ἀπόντος τοῦ ἱερέα, λέγει «Δι’ εὐχῶν...».

[2] Ἂς σημειώσουμε ὅτι ὁ 50^ὸς ψαλμὸς εἶναι ὁ πιὸ δημοφιλὴς καὶ πιὸ πολυχρησιμοποιημένος ψαλμός. Τὸν βρίσκουμε σὲ πολλὲς ἀκολουθίες καὶ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Τὸν ἔγραψε ὁ προφητάνακτας Δαβίδ, ὅταν μετενόησε ἀπὸ τὸ διπλὸ ἁμάρτημα τοῦ φόνου καὶ τῆς μοιχείας, στὸ ὁποῖο ὑπέπεσε. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ψαλμὸς αὐτὸς κατατάσσεται στοὺς ψαλμοὺς μετανοίας.

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Β΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου[1]

Ἔρχονται μερικὲς κοπέλες οἱ καημένες τραυματισμένες. Ζοῦν ἄτακτα μὲ νέους, δὲν καταλαβαίνουν πὼς ὁ σκοπός τους δὲν εἶναι καθαρὸς καὶ σακατεύονται. «Τί νὰ κάνω, Πάτερ;» μὲ ρωτοῦν. «Ὁ ταβερνιάρης, τὶς λέω, ἔχει φίλο τὸν μπεκρῆ, ἀλλὰ γαμπρὸ δὲν τὸν κάνει στὴν κόρη του. Νὰ σταματήσετε τὶς σχέσεις. Ἂν σᾶς ἀγαποῦν πραγματικά, θὰ τὸ ἐκτιμήσουν. Ἂν σᾶς ἀφήσουν, σημαίνει ὅτι δὲν σᾶς ἀγαποῦν καὶ θὰ κερδίσετε χρόνο».

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

          Τόσο ὁ Μικρὸς ὅσο καὶ ὁ Μεγάλος Παρακλητικὸς Κανόνας ἔχουν ὀκτὼ ᾠδές. Οἱ ᾠδές τοῦ Κανόνα εἶναι ὁμάδες, οἱ ὁποῖες περιλαμβάνουν συνήθως τὸν εἱρμὸ καὶ τέσσερα τροπάρια. Τόσο ὁ εἱρμὸς ὅσο καὶ τὰ τροπάρια τῶν ᾠδῶν τοῦ Κανόνα βασίζονται καὶ ἀντλοῦν τὸ περιεχόμενό τους ἀπὸ τὶς ἐννέα ᾠδές τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὀκτὼ στὴν Παλαιὰ καὶ μία στὴν Καινὴ Διαθήκη. Οἱ ᾠδὲς τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἔχουν συντεθεῖ ἀπὸ διάφορα πρόσωπα καὶ σὲ ποικίλες περιστάσεις. Ἡ πρώτη καὶ δεύτερη ᾠδὴ εἶναι τοῦ προφήτη καὶ θεόπτη Μωυσῆ, ἡ τρίτη τῆς ἁγίας προφήτιδας Ἄννας, μητέρας τοῦ προφήτη Σαμουήλ, ἡ τέταρτη τοῦ προφήτη Ἀββακούμ, ἡ πέμπτη τοῦ προφήτη Ἡσαΐα, ἡ ἕκτη τοῦ προφήτη Ἰωνᾶ, ἡ ἑβδόμη καὶ ἡ ὀγδόη τῶν ἁγίων τριῶν παίδων, Ἀνανία, Ἀζαρία καὶ Μισαήλ, (Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγὼ) καὶ ἡ ἔννατη τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου καθὼς καὶ τοῦ προφήτη Ζαχαρία, πατέρα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Οἱ εἱρμοὶ τοῦ Κανόνα εἶναι τὰ πρότυπα τροπάρια, βάσει τῶν ὁποίων ψάλλονται πανομοιότυπα τὰ τροπάρια κάθε ᾠδῆς.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις A΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου[1]

Ἦρθαν δύο-τρεῖς φοιτήτριες σήμερα καὶ μοῦ εἶπαν:

«Γέροντα, κάντε προσευχὴ νὰ περάσουμε στὶς ἐξετάσεις».

Καὶ ἐγὼ τὶς εἶπα: «Θὰ προσευχηθῶ νὰ περάσετε τὶς ἐξετάσεις τῆς ἁγνότητας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ βασικό. Ὅλα τὰ ἄλλα βολεύονται μετά». Καλὰ δὲν τὶς εἶπα; Ναί, εἶναι μεγάλο πρᾶγμα νὰ βλέπεις στὰ πρόσωπα τῶν νέων σήμερα τὴν σεμνότητα, τὴν ἁγνότητα! Πολὺ μεγάλο πρᾶγμα!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

---

[1] Ἡ Ἁγία αὐτοῦ μνήμη ἑορτάζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας μας τῇ 12ῃ Ἰουλίου.

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Οἱ δύο Παρακλητικοὶ Κανόνες εἶναι ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας· ὁ Μικρὸς ψάλλεται ἐναλλὰξ μὲ τὸν Μεγάλο ἀπὸ τὴν 1^η μέχρι 15^η Αὐγούστου. Ψάλλεται ἐπίσης καὶ σὲ κάθε δύσκολη περίσταση καὶ θλίψη, στὴν ὁποία μπορεῖ νὰ βρίσκεται ὁ πιστός. Μὲ τὸν Παρακλητικὸ Κανόνα ὁ χριστανὸς ζητεῖ ἀπὸ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο τὶς πρεσβεῖες της πρὸς τὸν Κύριο, προκειμένου νὰ εἰσακουστοῦν τὰ αἰτήματά του καὶ νὰ εὐοδωθοῦν οἱ κατὰ Θεὸν στόχοι του. Ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας ψάλλεται στοὺς ἱεροὺς ναούς, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ψαλῇ καὶ στὰ σπίτια τῶν πιστῶν, σε νοσοκομεῖα καὶ ἀλλοῦ. Ὅπως τὸ λέγει καὶ ἡ ὀνομασία του ἔχει χαρακτῆρα παρακλητικὸ καὶ ἱκετευτικό.

(συνεχίζεται)

Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας σημαίνει: Ἐκμηδενισμὸν τοῦ Γένους μας καὶ Ἐξαφανισμὸν τῆς πατρίδος μας Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Ποία ῾῾καλοπέρασις᾽᾽ δύναται νὰ ὑπάρξῃ (τότε), εἰς μίαν ὑπόδουλον πατρίδα;;;

Ποία εὐημερία ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ εἰς ἕνα ἔθνος, τὸ ὁποῖον ὁδεύει ἐθελουσίως πρὸς ἐξαφάνισιν;;;

Διατί, χάριν τοῦ ὑποθετικοῦ (ἀλλὰ ἐντελῶς ῾῾εἰκονικοῦ᾽᾽) προσκαίρου κέρδους θυσιάζομεν τὸ πραγματικόν, τὸ οὐσιαστικὸν καὶ αἰώνιόν μας συμφέρον, δηλαδὴ τὴν μελλοντικήν μας εὐημερίαν, προσωπικῶς, οἰκογενειακῶς καὶ ἐθνικῶς, ἀλλά, καὶ πρὸ πάντων, διακυβεύομεν τὴν αἰώνιον ζωήν μας;;;

Μετὰ τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης
Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος
Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς
Σταυροβουνίου

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

          Στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχουμε ποικίλους Παρακλητικοὺς Κανόνες. Οἱ ἀρχαιότεροι καὶ πλέον συνήθεις εἶναι δύο, ὁ Μικρὸς καὶ ὁ Μεγάλος Παρακλητικὸς Κανόνας πρὸς τιμὴν καὶ οἱ δύο τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα Θεοστηρίκτου μοναχοῦ, ὡς ἀναγράφεται, ὁ δὲ Μεγάλος εἶναι ποίημα Θεοδώρου Δούκα τοῦ Λασκάρεως[1]. Ὁ Θεοστήρικτος μοναχὸς ἔζησε τὸν ἔνατο αἰῶνα[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ, Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανών, Μουσικὸ κείμενο κατὰ τὸ Πατριαρχικὸν ὕφος, Ἐκδόσεις Ἁγία Ταϊσία, Λευκωσία 1997, σσ. ζ΄-η΄.

[2] Κάποιοι πιστεύουν ὅτι ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα τοῦ μητροπολίτη Νικαίας Θεοφάνους τοῦ ὁμολογητή, ὁ ὁποῖος ἔζησε πάλιν τὸν ἔνατο αἰῶνα, ἐνῷ ἄλλοι ἀποδίδουν τὸν Μικρὸ Παρακλητικὸ Κανόνα στὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό.

1. Ἡ νίκη τοῦ Ἰωὰς ἐναντίον τῶν Συρίων[1]. B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε καὶ πάλι πρὸς τὸν βασιλιᾶ: πάρε τόξα. Ὁ βασιλιᾶς τὰ πῆρε. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει στὸν βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ: Τόξευσε πρὸς τὴ γῆ. Ὁ βασιλιᾶς ἐτόξευσε τρεῖς φορὲς καὶ ἔπειτα σταμάτησε. Ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος λυπήθηκε καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλιᾶ: Ἂν ἐτόξευες πέντε ἢ ἕξι φορές, θὰ πολεμοῦσες καὶ συνέτριβες πλήρως τὴ Συρία. Τώρα ὅμως τρεῖς μόνο φορὲς θὰ προσβάλῃς τὴ Συρία χωρὶς νὰ συντριβῇ. Ὁ Ἐλισσαῖος ἀπέθανε καὶ τὸν ἔθαψαν. Τὴν ἑπόμενη χρονιὰ εἰσέβαλαν στὴν χώρα τοῦ Ἰσραὴλ ἐπιδρομεῖς Μωαβῖτες.

Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας σημαίνει: Ἐκμηδενισμὸν τοῦ Γένους μας καὶ Ἐξαφανισμὸν τῆς πατρίδος μας Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Εἰς τὴν ἀπατηλὴν καὶ φιλήδονον ἐποχήν μας, ὅπου αἱ σαρκικαὶ ἡδοναὶ κατήντησαν ῾῾θεός᾽᾽, οἱ γονεῖς περιορίζονται ἐθελουσίως εἰς τὰ ὀλίγα μόνον τέκνα, ἐπειδὴ θεωροῦν, ἀπατηλῶς, ὅτι τοιουτοτρόπως θὰ «καλοπεράσουν» αὐτοί, καὶ τὰ ὀλιγάριθμα παιδιά, ποὺ ἀποφασίζουν, ἐρήμην τοῦ θείου θελήματος, νὰ φέρουν εἰς τὸ φῶς τῆς ἡμέρας!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

1. Ἡ νίκη τοῦ Ἰωὰς ἐναντίον τῶν Συρίων[1]. Α΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ἐλισσαῖος ἀσθένησε ἀπὸ κάποια νόσο, λόγῳ τῆς ὁποίας θὰ πέθαινε. Ὁ Ἰωὰς ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μετέβη πρὸς αὐτὸν καὶ ἔκλαψε, ἀφοῦ ἔπεσε στὸ πρόσωπό του τοῦ εἶπε: Πάτερ, Πάτερ! Σὺ εἶσαι τὰ ἅρματα καὶ τὸ ἱππικὸ τοῦ λαοῦ μας, ποὺ τὸν ἔσωζες! Τώρα τί θὰ γίνῃ; Ὁ Ἐλισσαῖος τότε εἶπε πρὸς τὸν βασιλιᾶ: Πάρε τόξο καὶ βέλη. Ὁ βασιλιᾶς πῆρε γιὰ τὸν ἑαυτό του τόξο καὶ βέλη. Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε πρὸς αὐτόν: Κράτησε στερεὰ τὸ τόξο. Ὁ Ἰωὰς κράτησε καλὰ τὸ τόξο μὲ τὰ χέρια του. Ὁ Ἐλισσαῖος ἔθεσε τὰ χέρια του στὰ χέρια τοῦ βασιλιᾶ. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει στὸν βασιλιᾶ: Ἄνοιξε τὸ παράθυρο τὸ ἀνατολικό. Ὁ βασιλιᾶς τὸ ἄνοιξε. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει πρὸς τὸν βασιλιᾶ: τόξευσε ἔνα βέλος. Ὁ βασιλιᾶς ἐτόξευσε ἕνα βέλος. Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε: Αὐτὸ εἶναι βέλος σωτηρίας τοῦ Ἰσραὴλ τὸ ὁποῖο προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεό, βέλος ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοὺς Σύριους. Θὰ προσβάλῃς τοὺς Σύριους στὴν πόλη Ἀφὲκ μέχρι τελείας συντριβῆς τους.

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. Δ΄ Βασιλειῶν 13, 14-20.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με βαθύτατη θλίψη ενημερώνουμε ότι απεβίωσε ο πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Ιωάννου, εφημέριος στο χωριό μας Κυπερούντα. Η κηδεία θα γίνει αύριο Τετάρτη 12.8 η ώρα 4μ.μ. στον ιερό ναό αγίου Αρσενίου Κυπερούντας. Το πρωί θα τελεστεί Θεία Λειτουργία ενώπιον του σκηνώματος και θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα μέχρι την ώρα της ακολουθίας.

Αἱ εὐρύτεραι προ-Εκτάσεις τῆς Ἐκτροπῆς τῶν Ἐκτρώσεων, IΖ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Μήπως ἐκζητεῖται ἐπιμόνως καὶ ἀλαζονικῶς ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἰδικοῦ μας θελήματος, πέραν καὶ ἔξω ἀπὸ τὰ εὐλογημένα ὅρια, τὰ ὁποῖα ἔθεσεν εἰς τὸν ἄνθρωπον ὁ Δημιουργός του; Μήπως, δηλαδή, σκεπτόμεθα, ἀποφασίζομεν καὶ ἐνεργοῦμεν ἔξω ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ;;;

Πῶς ἐκφωνοῦμεν, οἱ πιστοί, καθημερινῶς τὸ ὄντως θεοδίδακτο: «Γενηθήτω τὸ θέλημά ΣΟΥ, ὡς ἐν Οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς», ἐνῶ ἐπιζητοῦμεν ἐπιμόνως, ῾῾ἐτσιθελικῶς᾽᾽ καὶ συχνάκις λίαν πεισματικῶς τὸ ἰδικόν μας, καὶ μόνον τὸ ἰδικόν μας, ἀπολυτοποιημένον θέλημα;;;

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

1. Ἡ θεραπεία ἀπὸ τὴν ἀρρώστια καὶ ὁ θάνατος τοῦ γιοῦ Ἄδερ μὲ ἄλλο τρόπο[1]. Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ἀζαὴλ ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν Ἐλισσαῖο καὶ μετέβη στὸν κύριό του. Καὶ ὁ Κύριός του τὸν ρώτησε∙ τί σοῦ εἶπε ὁ Ἐλισσαῖος; Ὁ Ἀζαὴλ ἀπάντησε: Μοῦ εἶπε ὅτι θὰ θεραπευθῇς ἀπὸ τὴν ἀσθένειά σου αὐτή. Τὴν ἑπόμενη μέρα ὁ Ἀζαὴλ πῆρε ἕνα σκέπασμα, τὸ βούτηξε στὸ νερὸ καὶ μὲ αὐτὸ περιέβαλε τὸ πρόσωπο τοῦ βασιλιᾶ του, τὸν ἔπνιξε καὶ ἀπέθανε. Ἀντ’ αὐτοῦ ἐβασίλευσε ὁ Ἀζαήλ.

Αἱ εὐρύτεραι προ-Εκτάσεις τῆς Ἐκτροπῆς τῶν Ἐκτρώσεων, IΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Εὐλογημένη ἀσφαλῶς ἡ ἐπιθυμία τοῦ κάθε ζεύγους, εὑρισκομένου ἐν τῇ τοῦ εὐλογημένου ἐν Κυρίῳ ῾῾Γάμου Κοινωνίᾳ᾽᾽, διὰ τὴν ἀπόκτησιν τέκνων. Ἀλλ᾽ ὅμως ἡ κατ᾽ ἀρχὴν εὔλογος αὐτὴ ἐπιθυμία δὲν εἶναι ἀσφαλῶς πρέπον, οὔτε νὰ “ἀπολυτοποιῆται”, οὔτε νὰ ῾῾θεοποιῆται᾽᾽, οὔτε νὰ αὐτονομῆται ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν θείων Ἐντολῶν! Καὶ δὲν εἶναι πρέπον ἡ ἐπιθυμία πρὸς τεκνογονίαν νὰ καθίσταται ἐγωϊστικῶς βασανιστικὴ καὶ ἔμμονος ἰδέα, ἡ ὁποία, δὲον ὅπως ἱκανοποιηθῇ ῾῾πάσῃ θυσίᾳ᾽᾽, “πάραυτα”, «ἐδῶ καὶ τώρα», ἐρήμην τῶν πνευματικῶν προϋποθέσεων καὶ ἐρήμην τῆς ἐκζητήσεως ἐν προκειμένῳ καὶ τοῦ ἁγίου θελήματος τοῦ Θεοῦ!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

1. Ἡ θεραπεία ἀπὸ τὴν ἀρρώστια καὶ ὁ θάνατος τοῦ γιοῦ Ἄδερ μὲ ἄλλο τρόπο[1]. Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ἀζαὴλ τὸν ρώτησε γιατὶ κλαίει ὁ κύριός σου; Κλαίω, διότι γνωρίζω πόσα κακὰ θὰ κάμῃς ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν. Θὰ κάψῃς πόλεις ὠχυρωμένες θὰ φονεύσῃς τοὺς ἐκλεκτούς τους ἄνδρες μὲ ρομφαία, θὰ συντίψῃς τὶς κεφαλὲς τῶν νηπίων καὶ θὰ ἀνοίξῃς τὶς κοιλιὲς τῶν ἐγκύων γυναικῶν! Ὁ Ἀζαὴλ εἶπε: Ποιὸς εἶμαι ἐγὼ ὁ δοῦλος σου, ἐγὼ τὸ ψόφιο σκυλί, ποὺ θὰ τολμήσω νὰ κάμω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὁ Ἐλισσαῖος ἀπάντησε: Ὁ Κύριος μοῦ ἀποκάλυψε, ὅτι θὰ γίνῃς βασιλιᾶς τῆς Συρίας.

(συνεχίζεται)

Αἱ εὐρύτεραι προ-Εκτάσεις τῆς Ἐκτροπῆς τῶν Ἐκτρώσεων, IE΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Διαβάστε ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ἐὰν τὸ ἐπιθυμῆτε, τὸν λίαν διαφωτιστικὸν ἐμπνευσμένον λόγον «Περὶ Ἀντιχρίστου», τοῦ ἐκ τῶν ἀμέσων διαδόχων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, Ἁγίου Ἱππολύτου, πάπα Ῥώμης, καὶ νομίζομεν ὅ,τι πολλαπλῶς θὰ ὠφεληθῆτε!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

1. Ἡ θεραπεία ἀπὸ τὴν ἀρρώστια καὶ ὁ θάνατος τοῦ γιοῦ Ἄδερ μὲ ἄλλο τρόπο[1]. B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Αὐτὸ ἦλθε καὶ παρουσιάστηκε μπροστὰ στὸν Ἐλισσαῖο καὶ τοῦ εἶπε: Ὁ γιός σου ὁ γιὸς Ἄδερ ὁ βασιλιᾶς τῆς Συρίας μὲ ἀπέστειλε πρὸς σὲ νὰ σὲ ρωτήσω αὐτό: Θὰ θεραπευθῇ ἀπὸ τὴν ἀσθένειά του; Ὁ Ἐλισσαῖος ἀπάντησε πρὸς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπε: Πήγαινε καὶ πές του ὅτι θὰ θεραπευθῇ ἀπὸ τὴν ἀσθένειά του αὐτή. Λέγω ὅμως σὲ σένα τὸν Ἀζαὴλ ὅτι ὁ Κύριος μοῦ φανέρωσε ὅτι ὄχι ἀπὸ τὴν ἀσθένεια, ἀλλὰ μὲ ἄλλο τρόπο ὁ κύριος θὰ ἀποθάνῃ. Ὁ κύριος προσήλωσε τὸ βλέμμα του στὸν Ἀζαήλ, τὸν κύταξε μέχρι ποὺ πλέον ντρεπόταν. Ὁ Ἐλισσαῖος ἄρχισε νὰ κλαίῃ.

(συνεχίζεται)

Αἱ εὐρύτεραι προ-Εκτάσεις τῆς Ἐκτροπῆς τῶν Ἐκτρώσεων, IΔ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Λαμβανομένης ὑπ᾽ ὄψιν τῆς συγχρόνου “γενετικῆς τεχνολογίας”, ὑφίσταται ἡ ὄντως ὑπαρκτὴ δυνατότης, νὰ γεννηθῇ ὁ Ἀντίχριστος μὲ χρῆσιν τῶν τοιούτων ὑπούλων καὶ σκοτεινῆς διαδικασίας τεχνικῶν, ὥστε νὰ προβληθῇ ὡς γεννηθεὶς ἄνευ ἀνδρός, καὶ ἑπομένως ὡς γεννηθεὶς ἐκ Παρθένου, κατὰ ἐπάρατον “πιθηκισμὸν” (= κακέκτυπον ἀπομίμησιν), καὶ εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ ἄῤῥητον μυστήριον τῆς ζωῆς τοῦ μόνου καὶ ἀληθινοῦ, τοῦ ὄντως Θεανθρώπου Χριστοῦ!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

1. Ἡ θεραπεία ἀπὸ τὴν ἀρρώστια καὶ ὁ θάνατος τοῦ γιοῦ Ἄδερ μὲ ἄλλο τρόπο[1]. A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ἐλισσαῖος ἦλθε στὴν Δαμασκὸ καὶ ὁ γιὸς Ἄδερ ὁ βασιλιᾶς τῆς Συρίας ἦταν ἄρρωστος. Εἶπαν δὲ στὸν βασιλιᾶ: Ἔχει ἔλθει ὁ Ἐλισσαῖος ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ μέχρις ἐδῶ. Ὁ βασιλιᾶς εἶπε πρὸς τὸν Ἀζαήλ: Πάρε στὸ χέρι σου δῶρα καὶ πήγαινε πρὸς συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἐλισσαίου καὶ ζήτησε νὰ μάθῃς ἀπὸ τὸν κύριο μέσω αὐτοῦ ἂν θὰ θεραπευτῶ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀσθένειά μου. Ὁ Ἀζαὴλ πῆγε νὰ τὸν συναντήσῃ, ἀφοῦ πῆρε δῶρα στὸ χέρι του καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ προϊόντα τῆς Δαμασκοῦ σαράντα φορτώματα καμήλων.

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. Δ΄ Βασιλειῶν, 8, 7-15.