Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὸ ἀποκρουστικὸν τοῦτο σύμπλεγμα, Οἰκουμενισμοῦ καὶ Νικολαϊτισμοῦ τὸ ἀπεικονιζόμενον ὡσαύτως καὶ εἰς τὴν ἀποκαλυπτικὴν εἰκόνα τῆς «γυνῆς καὶ τοῦ θηρίου» (Ἀποκ. ιζ´, 1-18), ἀνακυκλούμενον ποικιλοτρόπως καὶ ἐπανεμφανιζόμενον πολυτρόπως, πάλιν καὶ πολλάκις, μέσα εἰς τὴν πορείαν τῆς Ἱστορίας, καθὼς μάλιστα τοῦτο περιγράφεται εἰς τὸ ιζ´ κεφάλαιον τοῦ θεοπνεύστου βιβλίου τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. Ἐπανεμφανίζεται τοῦτο καὶ πάλιν εἰς τὰς ἡμέρας μας, ἐν λίαν δριμυτάτῃ μορφῇ, ἕτοιμον καὶ πάλιν νὰ κατασπαράξῃ, νὰ θύσῃ καὶ νὰ ἀπωλέσῃ!!!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ Δ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὑπάρχουν πολλὰ περιστατικὰ καὶ νουθεσίες στὴν ἀσκητικὴ γραμματεία, τὰ ὁποῖα μᾶς φανερώνουν ὅτι ἡ διάκριση εἶναι κορυφαία ἀρετή. Ἀναφέρεται γιὰ τὸν ἀββᾶ Ἀγάθωνα, ὅτι πῆγαν μερικοὶ σ’ αὐτόν, ἔχοντας ἀκουστὰ ὅτι ἦταν στολισμένος μὲ τὴν ἀρετὴ τῆς διακρίσεως. Καὶ θέλοντας νὰ τὸν δοκιμάσουν ἂν ὀργίζεται, τοῦ λέγουν: «Σὺ εἶσαι ὁ Ἀγάθων; Ἀκούσαμε γιὰ σένα ὅτι εἶσαι ἀκόλαστος καὶ περήφανος». Καὶ ἐκεῖνος τοὺς λέγει: «Ναί, ἔτσι εἶναι». Καὶ τοῦ λέγουν: «Σὺ εἶσαι ὁ Ἀγάθων ὁ φλύαρος καὶ φιλοκατήγορος;». Καὶ τοὺς ἀποκρίνται: «Ἐγὼ εἶμαι».

(συνεχίζεται)

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὰ δύο ταῦτα, Οἰκουμενισμὸς καὶ Νικολαϊτισμὸς οὐδόλως εἶναι “γραμμικῶς ἀνεξάρτητα”, ἀλλὰ ἐμφανίζονται καὶ δροῦν ἀλληλενδέτως, ἀλληλοτροφοδοτούμενα καὶ ἀλληλοεπηρεαζόμενα. Τὰ δύο κέρατα ὑφίστανται καὶ δροῦν ἀλληλοεξαρτόμενα, ὡς ἀναφυόμενα καὶ ἀναδυόμενα ἐπάνω ἀπὸ τὴν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἑνιαίαν κεφαλὴν τοῦ Ψευδοπροφήτου!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ Γ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι διάκριση εἶναι τὸ ἀντιστάθμισμα, μὲ τὴ θεία φώτιση, μεταξὺ τοῦ λόγου καὶ τῆς σιωπῆς. Κάθε πράξη μας, γιὰ νὰ εἶναι εὐάρεστη στὸν Θεό, καὶ κάθε ἀρετή, γιὰ νὰ εἶναι πράγματι ἀρετή, ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ διάκριση. Ἡ διάκριση εἶναι τὸ ἅλας τῶν ἀρετῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Χριστὸς μᾶς λέγει στὸ Ευἀγγέλιο «Πᾶς γὰρ πυρὶ ἁλισθήσεται, καὶ πᾶσα θυσία ἁλὶ ἁλισθήσεται»[1].

(συνεχίζεται)

[1] Μάρκ. θ΄ 49.

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἐμπεριέχει αὕτη ἐγγενῶς καὶ ἀναδύεται δυσωδῶς μέσα ἀπὸ τὰ σπλάγχνα της, σὺν τοῖς ἄλλοις, καί:

(β) Ὁ ἐπαναεπανεμφανιζόμενος εἰς τὰς ἡμέρας μας, ἐν ἀπαισίᾳ μορφῇ καὶ ἐν φοβερᾷ δυνάμει, ὁ πολυπρόσωπος καὶ διαχρονικὸς «Νικολαϊτισμός». Δηλαδὴ τὸ συνονθύλευμα τῶν ἄκρως ψυχοσωματοφθόρων (καὶ πλειστάκις ἕως καὶ “θεοποιημένων” κατὰ τὰς ἡμέρας μας) σαρκικῶν παθῶν καὶ ἡδονῶν.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ B΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ διάκριση θεωρεῖται κορυφαία ἀρετή[1]. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης Σιναΐτης στὴν Κλίμακα ἀναφέρει ὅτι διάκριση εἶναι ἡ ἀλάνθαστη γνώση καὶ ἀντίληψη τοῦ θείου θελήματος σὲ κάθε καιρὸ καὶ τόπο καὶ περίπτωση, ἡ ὁποία συνήθως ὑπάρχει στοὺς καθαροὺς κατὰ τὴν καρδία καὶ τὸ σῶμα καὶ τὸ στόμα[2]. Αὐτὸς ποὺ ἔχει διάκριση γνωρίζει ἂν θὰ μιλήσῃ, τί θὰ πῇ, πότε θὰ μιλήσῃ καὶ γιατί θὰ μιλήσῃ.

(συνεχίζεται)

[1] Βλ. Θεοδώρας Χαμπάκη, Γεροντικό, Ἔκδ. ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἀδελφότητος «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», Ἀσπροβάλτα 212017, σ. 80.

[2] Βλ. Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, Οὐρανοδρόμος Κλῖμαξ, Λόγος εἰκοστὸς ἕκτος, Περὶ διακρίσεως,  PG 88, στ. 1013Α. Ἰωάννου Σιναΐτου, Κλῖμαξ, (Εἰσαγωγή - Κείμενον - Μετάφρασις - Σχόλια - Πίνακες ὑπὸ ἀρχιμ. Ἰγνατίου), Λόγος κστ΄ Περὶ διακρίσεως, ἔκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 1978, σ. 281.

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Μέσα εἰς τὸ μέγα πλῆθος τῶν φοβερῶν αἱρέσεων κατὰ τὰς ἡμέρας μας, δεσπόζουσαν καὶ κυρίαρχον θέσιν κατέχουν σήμερον:

(α) Ἡ ἀνθρωποκτόνος παναίρεσις τοῦ «οἰκουμενισμοῦ», ἥτις ἐκ τῶν πραγμάτων, ἀποδεικνύεται καὶ εἶναι ὄντως παναίρεσις.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».