Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΖ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἑπομένως, ὁ «παπισμός», εὑρισκόμενος εἰς τὸν ἀπολύτως καὶ ἐκ διαμέτρου ἀντίποδα τῆς ἐννοίας τῆς ΜίαςἘκκλησίας, κατ᾽ οὐδένα τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνιστᾷ ὁ ἴδιος ἐκκλησία, ἀλλὰ συνιστᾷ Ἀντιεκκλησία, κατὰ τὸ ἀντίστοιχο “διαμετρικῶς ἀντιθετικὸ σχῆμα”: “Χριστὸς-Ἀντίχριστος”! Τοὐτέστιν, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἰποῦμεν ξεκάθαρα! Ὁ “παπισμὸς” συνιστᾷ “Ἀντι-εκκλησίαν”, ὑπὸ ἀμφοτέρας τὰς ἐννοίας: Ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ὡς πολεμῶσα τὴν ὄντως Ἐκκλησίαν, δηλαδὴ τὴν Ὀρθοδοξίαν, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ ὡς οὖσα “πιθηκισμός”, ἀνίερος μιμητισμὸς, κακέκτυπος καὶ νόθα ἐκδοχή, αὐτοῦ ποὺ εἶναι ἡ ὄντως Ἐκκλησία, δηλαδὴ ἡ Ὀρθοδοξία!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῶν ἁγίων Πατέρων Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          «...Ποιητὴν Οὐρανοῦ καὶ γῆς ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων». Διακηρύσσουν οἱ ἅγιοι Πατέρες ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ὁ Δημιουργός, τόσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ γῆς, ποὺ βλέπουμε μὲ τὰ μάτια μας, ὅσον καὶ τοῦ ἀοράτου κόσμου τῶν Ἀγγελικῶν Δυνάμεων.

          «Καὶ εἰς ἕνα Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο!»

          Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἐγεννήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα, δὲν κτίστηκε. Ἑπομένως εἶναι πραγματικὸς Θεός.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Οἱ οὐρανομήκεις ἅγιοι τῆς μαρτυρικῆς ἰδιαιτέρας μας πατρίδος Κύπρου, οἱ Δεκατρεῖς Ὁσιομάρτυρες τῆς μονῆς Καντάρας, παρὰ τὰ ἀλλεπάλληλα φρικτὰ καὶ μακροχρόνια μαρτύρια, ποὺ ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Πάπα εἰς τὸ τότε φραγκοκρατούμενο νησί μας, ἀρνήθηκαν κάθε ἀνίερον ἔκπτωσι εἰς τὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς των! Διὰ τοῦτον τὸν λόγον, ῥίχτηκαν τελικὰ καὶ κατακάηκαν, σὰν δῆθεν “αἱρετικοί”, σὲ ἀναμμένην πυράν, τὴν 19ην Μαΐου τοῦ ἔτους 1231. Ἀπὸ τότε ὅμως λάμπουν ἀενάως περίλαμπροι εἰς τὴν πάμφωτον Βασιλείαν τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῶν ἁγίων Πατέρων B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          ᾿Επίσης συνέταξαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως μέχρι ἐκεῖ, ποὺ λέγει «Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον...».

          «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν...»: Μὲ τὸν πρῶτο στίχο τοῦ Συμβόλου ἀποῤῥίπτεται κάθε εἶδος πολυθεΐας.

          «...Πατέρα, Παντοκράτορα...»: Εἶναι ὁ Πατέρας τοῦ Κυρίου μας ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ δικός μας στοργικὸς Πατέρας, ποὺ μὲ τὴν παλάμη Του συγκρατεῖ ὅλο τὸν κόσμο.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΕ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σημειωτέον ὡσαύτως ὅτι καὶ ὁ περίφημος μαθηματικός, φυσικὸς καὶ ἀστρονόμος Γαλιλαῖος Γαλιλέι (1564-1640), προκειμένου νὰ ἀποτρέψῃ παρομοίαν, ὅπως καὶ ὁ προαναφερθεὶς Τζορντάνο Μπροῦνο, κατάληξίν του, δηλαδὴ τὴν φρικτὴν καὶ ἀπάνθρωπον ἀπανθράκωσίν του, ἐξηναγκάσθη νὰ ἀποκηρύξῃ ἐπιστημονικά του συμπεράσματα (π.χ. ὅτι «ἡ γῆ κινεῖται»), ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ «ἀλάθητοι» δοξασίαι τοῦ ἑωσφορικῶς ἐπηρμένου παπικοῦ θρόνου!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῶν ἁγίων Πατέρων A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Στὶς 30 Μαΐου, Κυριακὴ ἕβδομη ἀπὸ τὸ Πάσχα, ἡ Ἁγία μας ᾿Εκκλησία τιμᾷ καὶ φέρνει στὴ μνήμη μας τοὺς 318 Θεοφόρους Πατέρες τῆς πρώτης Οικουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας.

          Σ᾿ αὐτὴν οἱ ἅγιοι Πατέρες ἀναθεμάτισαν τὸν κενόδοξο καὶ καόδοξο Ἄρειο, ὁ ὁποῖος γύρω στὸ 315 μ.Χ. ἄρχισε νὰ διδάσκῃ ὅτι ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι Θεὸς ἀληθινὸς (ἔχοντας τὴν ἴδια φύση καὶ οὐσία μὲ τὸν Πατέρα), ἀλλὰ κτίσμα καὶ δημιουργία τοῦ Θεοῦ.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΔ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Εἶναι δυνατόν, ὁποιαδήποτε «ἐκκλησία» ἢ “ὁμάδα” ἢ “ὀργάνωσι” ἢ ὁ,τι­δή­πο­τε ἀνάλογο, σφάλλει κατὰ τὴν πλέον ἀπάνθρωπον καὶ ἀνίερον τρόπον ὡς ΟΛΟΝ (καὶ οὐχί, ἐπαναλαμβάνομεν, αὐθαιρέτως, ὡς μεμονωμένα ἄτομα ἢ ὁμάδες), εἶναι ποτὲ δυνατόν, αὐτὸ τὸ σατανικὸ συνονθύλευμα νὰ θεωρηθῇ ὅτι δῆθεν ἀπαρτίζει «Ἐκκλησίαν»;

Ἄπαγε τοιαύτης καὶ τοσαύτης βλασφημίας!!!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».