Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Η΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Μοῦ εἶχε διηγηθεῖ ὁ Γέρο-Αὐγουστῖνος: Εἶχε πάει σὰν ἀρχάριος σὲ ἕνα Μοναστήρι στὴ Ῥωσία, στὴν πατρίδα του. Ἐκεῖ ἦταν ὅλοι σχεδὸν γεροντάκια καὶ ἔστελναν αὐτὸν ὡς διακονητή, γιὰ νὰ βοηθάει ἕναν ὑπάλληλο τῆς Μονῆς στὸ ψάρεμα, γιατὶ ἡ Μονὴ συντηρεῖτο ἀπὸ τὴν ἁλιεία. Μιὰ μέρα λοιπὸν ἦλθε ἡ κόρη τοῦ ὑπαλλήλου καὶ εἶπε στὸν πατέρα της νὰ πάει γρήγορα στὸ σπίτι γιὰ μιὰ ἐπείγουσα δουλειὰ καὶ κάθησε ἐκείνη νὰ βοηθήσει. Ὁ πειρασμὸς ὅμως τὴν εἶχε κυριέψει τὴν ταλαίπωρη καί, χωρὶς νὰ σκεφθεῖ, ὅρμησε ἐπάνω στὸν δόκιμο μὲ ἁμαρτωλὲς διαθέσεις. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ τὰ ἔχασε ὁ Ἀντώνιος –αὐτὸ ἦταν τὸ κατὰ κόσμον ὄνομά του–, γιατὶ ἦταν ξαφνικό.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ Ἅγιος Ἄνθιμος τῆς Χίου ἦταν γνωστὸς στὸν κόσμο ὡς Ἀργύριος Κ. Βαγιάνος. Γεννήθηκε τὴν 1^η Ἰουλίου τὸ 1869μ.Χ. στὴν περιοχὴ τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ Λιβαδιῶν, στὴ Χίο. Οἱ γονεῖς του ὀνομάζονταν Κωνσταντῖνος καὶ Ἀργυρώ· φρόντισαν νὰ δώσουν στὸν νεαρὸ Ἀργύριο χριστιανικὴ ἀγωγή. Ὅλο τὸ οἰκογενειακὸ περιβάλλον τοῦ Ἀργυρίου συντελοῦσε στὸ νὰ πάρῃ στερεὲς χριστιανικὲς βάσεις, οἱ ὁποῖες θὰ τὸν βοηθοῦσαν στὴν μετέπειτα πορεία του· εἶχε πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως καὶ προοριζόταν ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ γίνῃ μεγάλος παιδαγωγὸς τῶν χριστιανῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐκπαίδευσή του, δὲν εἶχε κάποια ἀξιόλογη μόρφωση, διότι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ τὰ παιδιὰ τῶν φτωχῶν οἰκογενειῶν δὲν σπούδαζαν. Ἔτσι φοίτησε στὸ δημοτικὸ σχολεῖο μόνο· παρόλον ὅμως ὅτι δὲν ἔμαθε γράμματα πολλά, διέθετε ἔμφυτη εὐφυΐα καὶ διεισδυτικότητα πνεύματος. Ἀπὸ πολὺ μικρὴ ἡλικία προσευχόταν καὶ νήστευε.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Ζ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Ὁ θεῖος ἔρωτας, ἂν φουντώσει στὴν ψυχή του, εἶναι τόσο πολὺ θερμός, ποὺ ἔχει τὴ δύναμη νὰ καίει κάθε ἄλλη ἐπιθυμία καὶ κάθε ἄσχημη εἰκόνα. Ὅταν ἀνάψει αὐτὴ ἡ φωτιά, τότε αἰσθάνεται καὶ τὶς θεῖες ἐκεῖνες ἡδονές, ποὺ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὶς συγκρίνει μὲ καμιὰ ἄλλη ἡδονή. Ὅταν γευθεῖ τὸ οὐράνιο ἐκεῖνο μάννα, δὲν θὰ τοῦ κάνουν καμιὰ ἐντύπωση πλέον τὰ ἄγρια ξυλοκέρατα. Γι᾽ αὐτὸ πρέπει νὰ πιάσει γερὰ τὸ τιμόνι καὶ νὰ κάνει τὸ σταυρό του καὶ νὰ μὴ φοβᾶται. Μετὰ ἀπὸ τὸν μικρό του ἀγώνα θὰ λάβει καὶ τὴν οὐράνια τρυφή. Τὴν ὥρα τοῦ πειρασμοῦ θέλει παλληκαριά, καὶ ὁ Θεὸς θαυματουργικὰ θὰ βοηθήσει!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ Η΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ Παναγία πρεσβεύει ἀδιαλείπτως στὸν Θεὸ γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα. Bρίσκεται στὸ μεθόριο μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Μὲ τὴν καθαρότητά της ἔχει ἀνεβεῖ πάνω ἀπὸ τὶς ἀγγελικὲς δυνάμεις. Οἱ χριστιανοὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο ἐπικαλοῦνται σὲ κάθε δύσκολη στιγμὴ τὶς πρεσβεῖες τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Εἶναι ἀναρίθμητα τὰ θαύματα, ποὺ ἔχει τελέσει ἡ Θεοτόκος, προκειμένου νὰ βοηθήσῃ τὸν ἄνθρωπο. Αὐτῆς ταῖς ἁγίες πρεσβεῖες, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΣT΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ κόσμος δυστυχῶς ἔχει σαπίσει καί, ἀπ᾽ ὅπου καὶ ἂν περάσει μιὰ ψυχὴ ποὺ θέλει νὰ διατηρηθεῖ ἁγνή, θὰ λερωθεῖ. Μὲ τὴ διαφορὰ ὅμως ὅτι ὁ Θεὸς δὲν θὰ ζητήσει τὰ ἴδια μὲ αὐτὰ ποὺ θὰ ζητοῦσε τὴν παλιὰ ἐποχὴ ἀπὸ ἕνα Χριστιανό, ποὺ ἤθελε νὰ διατηρηθεῖ ἁγνός. Χρειάζεται ψυχραιμία, καὶ ὁ νέος νὰ κάνει ὅ,τι μπορεῖ. Νὰ ἀγωνισθεῖ, γιὰ νὰ ἀποφεύγει τὰ αἴτια, καὶ ὁ Χριστός μας θὰ βοηθήσει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ Z΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος εἶναι ἡ τιμιωτέρα τοῦ Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ. Δὲν ἔχει ἀμαρτήσει ποτέ, ἁπλὰ ὡς ἀνθρώπινος γόνος εἶχε καὶ αὐτὴ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα. Αὐτό, μὲ τὸν Εὐαγγελισμὸ της ἀπὸ τὸν ἀρχάγγελο Γαβριὴλ καὶ μὲ τὴν ἀποδοχὴ τοῦ χαρμόσυνου μηνύματος, ἀπαλείφθηκε. Ἔτσι ἡ ἀπόκριση στὸν ἀρχάγγελο Γαβριὴλ  «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμά σου», ἔγινε γιὰ αὐτὴν τὸ βάπτισμά της, ἀφοῦ μὲ τὸ βάπτισμα, ποὺ τελοῦν οἱ ὀρθόδοξοι ἱερεῖς ἀπαλείφεται ἀπὸ τοὺς βαπτιζομένους τὸν προπατορικὸ ἁμάρτημα καὶ ὅποιες τυχὸν ἁμαρτίες ἔχουν διαπράξει μέχρι ἐκείνη τὴν στιγμή[1]. Ἡ Παναγία ὅμως οὐδέποτε ἁμάρτησε, οὔτε μὲ τὴ σκέψη, οὔτε μὲ τὰ λόγια, οὔτε μὲ πράξη· γι’ αὐτὸ καὶ ἔγινε δοχεῖο τοῦ ἀχωρήτου καὶ βάστασε στὰ σπλάγχνα της γιὰ ἐννέα μῆνες τὸ δεύτερο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος.

(συνεχίζεται)

---

[1] Εἶναι σημαντικὸ νὰ γνωρίζουμε ὅτι μὲ τὸ βάπτισμα καθαρίζεται ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ ὅλες του τὶς ἁμαρτίες, ἀκόμη καὶ τὶς σαρκικές. Γι’ αὐτὸ καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος ὑποπέσῃ σὲ σαρκικὲς ἁμαρτίες πρὶν τὸ βάπτισμα, καὶ ἀκολούθως βαπτιστῇ, αὐτὲς δὲν ἀποτελεοῦν κώλυμα ἱερωσύνης. Βλέπε τὸν Ἅγιο Αὐγουστῖνο, ὁ ὁποῖος ἀπόκτησε ἐξώγαμο παιδὶ προτοῦ βαπτιστῇ, καὶ ἀφοῦ βαπτίστηκε χειροτονήθηκε σὲ ἐπίσκοπο Ἰππῶνος τὸ 396. Βλ. Χριστόδουλου Βασιλειάδη, Τὰ κωλύματα ἱερωσύνης, Ἐκδόσεις ἁγία Ταϊσία, Λευκωσία ³2021.

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

Καλύτερα εἶναι, ὅταν βαδίζει, νὰ προσεύχεται καὶ νὰ μὴν κοιτᾶ δεξιὰ καὶ ἀριστερά, ἀκόμα καὶ ἂν πρόκειται νὰ παρεξηγηθεῖ ἀπὸ συγγενικὰ πρόσωπα, γιατὶ δῆθεν τοὺς περιφρόνησε καὶ δὲν τοὺς μίλησε, παρὰ νὰ περιεργάζεται καὶ νὰ βλάπτεται καὶ νὰ παρεξηγηθεῖ ἀκόμα ἀπὸ τοὺς κοσμικοὺς ἀνθρώπους ποὺ σκέφτονται πονηρά. Χίλιες φορὲς καλύτερα νὰ φεύγει σὰν τὸ ἀγρίμι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους μετὰ τὸν ἐκκλησιασμό, γιὰ νὰ διατηρήσει τὴν πνευματική του φροντίδα καὶ ὅ,τι ἀπεκόμισε ἀπὸ τὸν ἐκκλησιασμό, παρὰ νὰ κάθεται καὶ νὰ χαζεύει στὶς γοῦνες (ἢ στὶς γραβάτες ἡ νέα) καὶ νὰ ἀγριέψει πνευματικὰ ἀπὸ τὸ γρατσούνισμα ποὺ θὰ τοῦ κάνει ὁ ἐχθρὸς στὴν καρδιά.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».