Κρητιδογραφία (ἔργον μὲ “παστέλ”), ὑπὸ τῆς Μονῆς μας (2015)
Διδάσκει ὁ Ἅγιος·
«Μερικοὶ
λένε ὅτι τοὺς βαραίνουν πάθη ῾῾κληρονομικὰ᾽᾽ καὶ ἔτσι δικαιολογοῦν τὸν ἑαυτόν
τους, στὶς πτώσεις καὶ τὶς ἁμαρτίες τους.
Ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει κληρονομικὲς καταβολὲς
καλὲς καὶ κακές. Πρέπει νὰ ἀγωνισθῆ νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὰ ἐλαττώματά του καὶ νὰ
καλλιεργήση τὰ καλὰ ποὺ ἔχει, ὥστε νὰ γίνη μιὰ ἀληθινὴ καὶ χαριτωμένη εἰκόνα τοῦ
Θεοῦ.
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Κατὰ τὸν η΄ αἰώνα ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνὸς πλουτίζει τὸ τροπολόγιο μὲ πλῆθος τροπαρίων κατὰ τοὺς ὀκτὼ ἤχους. Ἔτσι ἡ Ὀκτώηχος ἀντικαθιστᾶ τὸ ἀναστάσιμο ὑμνογραφικὸ τμῆμα τοῦ Τροπολογίου. Οἱ ὕμνοι τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Δαμασκηνοῦ εἰσήχθησαν στὴ λειτουργικὴ χρήση πρῶτα στὴν Μονή, ὅπου ἐμόναζε, στὴν Λαύρα τοῦ ὁσίου Σάββα τοῦ ἡγιασμένου. Πολὺ σύντομα ὅμως ἔγιναν γνωστοὶ σὲ ὅλα τὰ πέρατα τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου.
(συνεχίζεται)
Κρητιδογραφία (ἔργον μὲ “παστέλ”), ὑπὸ τῆς
Μονῆς μας (2015)
Μποροῦμε νὰ δικαιολογοῦμε τὰ ῾῾πάθη᾽᾽ μας,
καὶ νὰ μὴν τὰ καταπολεμοῦμε, διότι (δῆθεν) τὰ φέρουμε ἐκ γενετῆς καὶ μᾶς εἶναι
κληρονομικά;
Μποροῦμε νὰ τὰ θεωροῦμε σὰν ἀμετακλήτως ἀναπόφευκτα,
ἀφοῦ τάχα ῾῾ἔτσι γεννηθήκαμε᾽᾽, καὶ γι᾽ αυτὸ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὰ
πολεμήσουμε;
Ἂς ἀκούσουμε καὶ γι᾽ αὐτὸ τὸ ἄκρως φλέγον
καὶ πολυσυζητούμενο ἐπίκαιρο θέμα τὴν φωνὴ τοῦ Θεοῦ, διὰ στόματος τοῦ θεοφόρου
συγχρόνου μεγάλου Ἁγίου, Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου:
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ἀναφορικὰ μὲ τὴν ἱστορικὴ ἐξέλιξη τοῦ βιβλίου τῆς Παρακλητικῆς, τὰ ποικίλα τροπάρια, τὰ ὁποῖα ἄρχισαν νὰ γράφωνται ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 5ου αἰῶνα, ὁδήγησαν στὴ δημιουργία διαφόρων ἄλλων εἰδῶν, ὅπως κοντάκια, κανόνες, ἰδιόμελα κ.ἄ., τὰ ὁποῖα συμπριελήφθησαν στὸ βιβλίο, ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Τροπολόγιον». Τὸ περιεχόμενο τοῦ βιβλίου αὐτοῦ ἀναφερόταν στὶς ἀκίνητες ἑορτές, εἶχε δὲ ποικίλο ὑμνογραφικὸ ὑλικό, μελισμένο κατὰ τοὺς ὀκτὼ ἤχους. Τὸ «Τροπολόγιον» συνιστᾶ μιὰ πρώιμη μορφὴ τῆς Ὀκτωήχου καὶ συγκροτήθηκε γύρω στὸν στ΄ αἰώνα.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Ἡ γνήσια ἀγάπη μας πρὸς τὸν Θεόν, ἀναδεικνύεται,
δοκιμάζεται, ἐπαληθεύεται, ἀποδεικνύεται καὶ ἐπαυξάνεται, μέσα ἀπὸ τὰς θλίψεις,
τὰς δοκιμασίας καὶ τοὺς πειρασμούς, ποὺ συναντῶμεν
κατὰ τὴν πορείαν τῆς καθημέραν ζωῆς μας εἰς αὐτὸν τὸν πρόσκαιρον κόσμον!
Ἂς εὐχαριστοῦμεν λοιπὸν τὸν Θεὸν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδίας μας δι᾽ ὅλα τὰ ἀγαθά, ποὺ μᾶς προσφέρει ἀενάως ἡ ἄπειρος Ἀγάπη Του. Καὶ ἂς ἀγωνισθοῦμε διὰ γνησίας Μετανοίας καὶ εἰλικρινοῦς Ἐπιστροφῆς μας εἰς τὸν Κύριόν μας, ὥστε νὰ εὐαρεστήσωμεν εἰς Αὐτόν καὶ νὰ ἀξιωθῶμεν καὶ τῆς ἀνεκφράστου χαρᾶς τῆς Αἰωνίου Βασιλείας Του, πρεσβείαις τῆς Πανυπερευλογημένης Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων Του τῶν Ἁγίων. Ἀμήν!
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Παρακλητική, κάθε μέρα ἔχει
τροπάρια ἀφιερωμένα σὲ κάποιους ἁγίους ἢ γεγονότα. Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἀφιερωμένη
στὴ ζωηφόρο ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ἡ Δευτέρα στοὺς ἁγίους ἀγγέλους, ἡ Τρίτη στὸν Τίμιο
Πρόδρομο καὶ Βαπτιστὴ τοῦ Σωτῆρος, ἡ Τετάρτη στὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ στὴν Ὑπεραγία
Θεοτόκο, ἡ Πέμπτη στοὺς ἁγίους ἀποστόλους καὶ στὸν ἅγιο Νικόλαο, ἡ Παρασκευὴ στὴ
Σταύρωση καὶ τὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ τὸ Σάββατο στοὺς ἁγίους Πάντες καὶ στοὺς
κεκοιμημένους[1].
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
.jpg)
Ἐντάσσεται ἐξ ἄλλου καὶ αὐτό, στὸν “ἀριθμὸν
τοῦ ἀντιχρίστου”, σύμφωνα μὲ τὸ βιβλίο τῆς “Ἀποκαλύψεως”· (Ἀποκαλ. ιγ´,
18):
“ΧΞΣτ”
= Χ-ριστιανισμὸς Ξ-ένος Στ-αυροῦ
Ἂς κάμνωμεν εἰς ὅλας τὰς θλίψεις καὶ
δοκιμασίας ἁγίαν ὑπομονὴν καὶ νὰ λέγωμεν· «Δόξα
τῷ Θεῷ! Αἱ δοκιμασίαι αὗται εἶναι ἕνεκεν τῶν ἁμαρτιῶν μας! Εἶναι φάρμακα διὰ νὰ θεραπευθοῦμε! Εἶναι ἀσκήσεις
διὰ νὰ ἁγιαζόμεθα!»
Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ γογγύζωμεν κατὰ τοῦ Θεοῦ.
Ἡμεῖς ἐν τῇ ραθυμίᾳ μας ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἴμεθα πάντοτε “καλά”, ὅπως συνηθίζωμεν
νὰ λέγωμεν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν δηλαδὴ δοκιμασίας εἰς τὴν ζωήν μας καὶ χωρὶς νὰ ὑπομένωμεν
θλίψεις! Λανθασμένα νομίζουμε ὅτι τάχα διὰ τοῦ τρόπου τούτου εἶναι καὶ ὁ Θεὸς ῾῾καλὸς᾽᾽
μαζί μας!
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
