Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; ΙΔ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Εἶναι δυνατόν, ὁποιαδήποτε «ἐκκλησία» ἢ “ὁμάδα” ἢ “ὀργάνωσι” ἢ ὁ,τι­δή­πο­τε ἀνάλογο, σφάλλει κατὰ τὴν πλέον ἀπάνθρωπον καὶ ἀνίερον τρόπον ὡς ΟΛΟΝ (καὶ οὐχί, ἐπαναλαμβάνομεν, αὐθαιρέτως, ὡς μεμονωμένα ἄτομα ἢ ὁμάδες), εἶναι ποτὲ δυνατόν, αὐτὸ τὸ σατανικὸ συνονθύλευμα νὰ θεωρηθῇ ὅτι δῆθεν ἀπαρτίζει «Ἐκκλησίαν»;

Ἄπαγε τοιαύτης καὶ τοσαύτης βλασφημίας!!!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Πέμπτη τῆς ᾿Αναλήψεως Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὅταν μετανοοῦμε κάθε φορά, ποὺ ἁμαρτάνουμε, καὶ προσπαθοῦμε νὰ τηροῦμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, τότε καὶ ἡ Θεία Χάρη παραμένει μέσα μας καὶ ἐπενεργεῖ τὴν κατὰ χάρη θέωσή μας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ὁ τελικὸς σκοπὸς τῆς προσωρινῆς ἐπὶ γῆς ζωῆς μας.

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; ΙΓ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἰδοὺ λοιπὸν ὁ «παπισμός», ὄχι ὡς πρᾶξις μεμονωμένων προσώπων, ποὺ ἔσφαλαν ἢ ὡς πράξεις, μεμονωμένων τάχα ἀνευθύνων ὁμάδων, ἀλλὰ ὡς ἐν πλήρει καὶ ἐν ἐπιγνώσει ἀπολύτῳ συμπνοίᾳ καὶ συμφωνίᾳ ἀποτροπαίων ἐνεργειῶν συμπάσης τῆς Διοικήσεως αὐτῆς, τῆς τάχα τε καὶ «ἐκκλησίας»!!!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Πέμπτη τῆς ᾿Αναλήψεως Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Οἱ πρωτόπλαστοι ζήτησαν νὰ γίνουν Θεοὶ καὶ ἀπέτυχαν, διότι τὸ μέσο, ποὺ χρησιμοποίησαν, γιὰ νὰ πετύχουν τὸ σκοπό τους, ἦταν ἡ παρακοή. Ὁ Κύριος διὰ τῆς ὑπακοῆς Του ὡς ἄνθρωπος στὸ Θεῖο θέλημα πραγματοποιεῖ τὴν θέωση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, καὶ ἔτσι ἀνοίγεται γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὁ δρόμος, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν Οὐρανό. Ἀπὸ τὸν καθένα μας πλέον ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία μας, ὡς προσώπων καὶ μελῶν τῆς Ἐκκλησίας.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; ΙB΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὸ 1542 συνεστάθη ἀπὸ τὸν «ἀλάθητο» πάπα Παῦλο Γ΄ ἡ «Ἱερὰ Ἐξέτασι τῆς Ῥώμης», ποὺ διευθυνόταν ἀπὸ συμβούλιο ἕξι καρδιναλίων. Ὁ πάπας Πίος Ε΄ (1566), δομινικανὸς καὶ ἔχων τὸν τίτλον τοῦ “Μεγάλου Ἱεροεξεταστοῦ” ὁ ἴδιος, πῆρε μέρος προσωπικὰ σὲ πολλὲς σκοτεινὲς «δραστηριότητες» τῆς «Ἱερᾶς Ἐξετάσεως». Ἕνα ἀπὸ τὰ τραγικὰ θύματα τῆς ἐξευτελικὰ “ἀνίερης Ἱερᾶς Ἐξετάσεως” ἦταν καὶ ὁ γνωστὸς ἰταλὸς ἐπιστήμονας, φυσικός, ἀστρονόμος καὶ μαθηματικὸς Τζορντάνο Μπροῦνο. Ἡ Ἱερὰ Ἐξέτασι τῆς Ῥώμης, μὲ ἐπικεφαλὴς τὸν τότε Πάπα, κατεδίκασαν τὸν μεγάλον φυσικὸν ἐπιστήμονα σὲ θάνατο. Φιμωμένον τὸν ἔστησαν ζωντανὸν μέσα εἰς τὴν φωτιά, μέχρι νὰ κατακαῇ, τὴν 8ην Φεβρουαρίου 1600.

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Πέμπτη τῆς ᾿Αναλήψεως B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          ῞Οπως ὁ Εὐαγγελισμὸς εἶναι ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ κατάβαση καὶ συγκατάβαση τοῦ Θεοῦ Λόγου στὴ γῆ, ἔτσι καὶ ἡ ᾿Ανάληψη εἶναι τὸ τέλος ὅλων τῶν γιορτῶν καὶ ἡ ἀνάβαση τοῦ Θεοῦ Λόγου ἀπὸ τὴ γῆ στὸν Οὐρανό.

          Μὲ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου ἡ ἀνθρώπινη φύση ὑψώθηκε μέχρι τὸν θρόνο τῆς Θεότητας, καὶ πραγματοποιήθηκε ἔτσι ἡ θέωσή της.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; ΙΑ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὰς ἀποτροπαίους καὶ σατανικὰς αὐτὰς μεθόδους βασανισμοῦ καὶ θανατώσεως, πρῶτος τὶς ἐνέκρινε, (ὡς «ἀλάθητος» βεβαίως), ὁ πάπας Ἰννοκέντιος Δ΄ τὸ 1252. Ὡς πρῶτος ἐπίσημος “Μέγας Ἱεροεξεταστής” ἐνεκρίθηκε καὶ ἐπευλογήθηκε ἀπὸ τὸν («ἐξίσου, βεβαίως, ἀλάθητον»), πάπα Σίξτο Δ΄ (1483) ὁ δομινικανὸς Τομὰς δε Τορκεμάδα, ποὺ κατήντησε νὰ ἀναγνωρίζεται ὡς τὸ φρικτὸ σύμβολο τοῦ ἱεροεξεταστῆ, ποὺ χρησιμοποιοῦσε τὰ ἀνομολόγητα βασανιστήρια γιὰ τὸν κατεξευλετισμὸ τῶν ἀντιφρονούντων καὶ συναφῶς καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ κατάσχεσι τῶν περιουσιῶν τους. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς κυριαρχίας του ὡδήγησε πλῆθος ἀθῴων ἀνθρώπων, μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ “ἐξαφανισμοῦ τῶν μαγισσῶν”, στὴ φωτιά, ὅπου κατεκαίοντο ζωντανοί!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».