Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Στὸ πιὸ πάνω ἐρώτημα ἀπαντᾷ ὡς ἑξῆς ὁ πνευματικὸς λέων τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Ἐφέσου, ὁ Εὐγενικός: «(Οἱ Λατῖνοι-παπικοὶ) οὐ μόνον εἰσὶ σχισματικοί, ἀλλὰ καὶ αἱρετικοί. Ἡμεῖς δὲ οὐδὲ δι’ ἄλλό τι ἐσχίσθημεν αὐτῶν, εἰ μὴ ὅτι εἰσὶν αἱρετικοί» (Πηδάλιον, Ζάκυνθος, 18643, σ. 55, ὑποσημ.).

Ἡ Ἀληθινὴ Ἐκκλησία εἶναι Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολική. 

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τοῦ Παραλυτικοῦ Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ Κύριός βέβαια κάνει αὐτὴ τὴν ἐρώτηση γιὰ δύο λόγους∙ πρῶτο, γιὰ νὰ μπορέσῃ ὁ παράλυτος νὰ ἐκφράσῃ τὸν πόνο του, καὶ δεύτερο, γιὰ νὰ δοῦν καὶ οἱ ὑπόλοιποι ὅτι ὁ παράλυτος οὐδέποτε ἐγόγγυσε γιὰ τὴν ἀναπηρία του αὐτή. ᾿Απόδειξη αὐτοῦ ἡ ἀπάντηση τοῦ παραλύτου. Τί ἀποκρίνεται; «Κύριε, δὲν ἔχω κανένα δικό μου ἄνθρωπο, γιὰ νὰ μὲ βάλῃ στὴν κολυμβήθρα, ὅταν ταραχθῇ τὸ νερό».

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη ΛΒ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ὁ ἀδιαλείπτως προσευχόμενος, θὰ “φύγη” κατὰ συνέπειαν καὶ ὁπωσδήποτε προσευχόμενος!

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τοῦ Παραλυτικοῦ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Κατὰ καιροὺς ἕνας ῎Αγγελος τοῦ Κυρίου κατέβαινε σ’ αὐτὴ τὴ στέρνα καὶ τάρασσε τὸ νερό της. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ πρῶτος θὰ ἔμπαινε μέσα γιατρευόταν ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἀσθένεια καὶ ἂν εἶχε.

          Ὁ παράλυτος ὅμως δὲν εἶχε κανένα νὰ τὸν βάλῃ μέσα στὴν κολυμβήθρα, καὶ ἔτσι τὸν προλάβαιναν ἄλλοι. Ὁ Δεσπότης Χριστὸς ὅμως τὸν πλησιάζει καὶ ἀφοῦ τὸν κοιτάζει καλά, τὸν ἐρωτᾷ: «Θέλεις νὰ γίνῃς καλά;» Λίγο ἀστεία καὶ κάπως παράξενη ἐρώτηση. Θέλει καὶ ῥώτημα; ᾿Εγὼ εἶμαι ἐδῶ τριᾶντα ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια καὶ Σὺ μὲ ῥωτᾷς ἂν θέλω νὰ γίνω καλά; Καὶ βέβαια θέλω!

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη ΛΑ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Οἱ μοναχοὶ ποὺ τὸν ἀναζητοῦσαν ἐπίμονα ὅλο ἐκεῖνο τὸ ἀπόγευμα, τὸν βρῆκαν τελικὰ τὴν ἄλλη μέρα σὲ νεκρικὴ καὶ προσευχητικὴ στάσι, μὲ τὰ πόδια καὶ τὰ χέρια του σταυρωμένα, ὁρατὸ κι αὐτὸ σημεῖο τῆς προσευχητικῆς του ἐργασίας, ἀκόμη καὶ κατὰ τὶς τελευταῖες ἐκεῖνες ὀδυνηρὲς στιγμὲς τοῦ ὁσιομαρτυρικοῦ του θανάτου, πού, σὰν ὠδῖνες κάποιου ἄλλου τοκετοῦ, τὸν εἰσήγαγαν στὸ “ἄλλο Φῶς”, τὴν Αἰώνια, τὴν ὄντως Ἀληθινὴ Ζωή!)

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τοῦ Παραλυτικοῦ Α΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τὴν τέταρτη Κυριακὴ ἀπὸ τὸ Πάσχα ἡ ᾿Εκκλησία μας γιορτάζει τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ ἀπὸ τὸν Κύριο.

          Ὁ παράλυτος βρισκόταν κοντὰ στὴν «κολυμβήθρα» ἢ στέρνα, ὅπως θὰ τὴν ὠνομάζαμε σήμερα, ποὺ λεγόταν Προβατική, γιατὶ ἔπλεναν τὰ ἐντόσθια τῶν ζῴων, ποὺ θυσιάζονταν. Βρισκόταν ἐκεῖ τριᾶντα ὁλόκληρα χρόνια. Μιὰ ὁλόκληρη ζωή! Γιὰ ποιὸ λόγο ὅμως;

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη Λ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ὁδηγῶντας τὸ τρακτέρ, κατέπεσε σὲ ἀπότομη χαράδρα, ὅπου βρῆκε, μονάχος κι ἀβοήθητος, θάνατο μαρτυρικό.

Μὲ τὸ τέλος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους ἐτελεύτησε ὁ μακαριστὸς Γέροντας, μιὰ αὐθεντικοτάτη ἐκκλησιαστικὴ Μορφή, τοῦ ὁποίου ἡ ζωὴ ἦταν οὐσιαστικὰ μία διαρκὴς Θυσία, μία ἀδιάλειπτος Λειτουργία, ἕνας συνεχὴς ἀγώνας γιὰ τὸν Οὐρανό. Μετετέθη πάραυτα Ἐκεῖ, ὅπου τελεῖται ἡ ἀδιάλειπτος Θεία Λειτουργία, στὸ Ἄνω Θυσιαστήριο. 

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».