ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Μέσα
εἰς τὸ μέγα πλῆθος τῶν φοβερῶν αἱρέσεων κατὰ τὰς ἡμέρας μας, δεσπόζουσαν καὶ
κυρίαρχον θέσιν κατέχουν σήμερον:
(α) Ἡ
ἀνθρωποκτόνος παναίρεσις τοῦ «οἰκουμενισμοῦ», ἥτις ἐκ τῶν πραγμάτων, ἀποδεικνύεται
καὶ εἶναι ὄντως παναίρεσις.
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ἡ λέξη διάκριση πρέρχεται ἀπὸ τὸ ρῆμα διακρίνω, τὸ ὁποῖο σημαίνει ξεχωρίζω,
βλέπω καλά, ἑρμηνεύω, ἀποφασίζω, κρίνω ὀρθά. Ἔχουμε δύο εἰδῶν διακρίσεις, τὴν
φυσικὴ καὶ τὴν πνευματική. Φυσικὴ διάκριση χαρακτηρίζεται ὡς σοφία καὶ σύνεση,
γνώση καὶ περίσκεψη καὶ ἱκανότητα ἀντίληψης καὶ κρίσης. Συνήθως ἡ φυσικὴ
διάκριση αὐξάνεται καθὼς ὁ ἄνθρωπος ἐνηλικιώνεται, ἐνῷ ἀτονεῖ ἡ μνήμη.
Πνευματικὴ διάκριση εἶναι χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἀγνωνίζεται
ταπεινὰ καὶ μὲ ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτωλότητας του. Ἡ διάκριση ξεχωρίζει ποιὸ εἶναι ὀρθὸ
καὶ ποιὸ λάθος, ἐπιλέγει τὸ ἀγαθὸ καὶ καλό, ἀποφεύγει τὰ ἄκρα καὶ βαδίζει τὴ
μέση καὶ βασιλικὴ ὁδό.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
«Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς καὶ εἶχε κέρατα δύο ὅμοια ἀρνίῳ, καὶ ἐλάλει ὡς δράκων» (Ἀποκ. ιγ´, 11)
Κατὰ μίαν ἑρμηνείαν τῆς
τραγικῆς καὶ φοβερᾶς αὐτῆς εἰκόνος:
(α) Τὸ «ἕνα κέρατο» ἐκφράζει
τὴν πολεμικὴν τοῦ θηρίου κατὰ τῆς Ὀρθῆς Πίστεως [= ἄρνησι τῆς Ὀρθοδοξίας (π.χ.
Οἰκουμενισμός)].
(β) Τὸ «ἕτερον κέρατο» ἐκφράζει τὴν πολεμικὴν τοῦ θηρίου κατὰ τῆς Ὀρθοδόξου Ζωῆς [= ἄρνησις τῆς Ὀρθοπραξίας (π.χ. Νικολαϊτισμός)].
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Πάνω στὸν τάφο τοῦ ἁγίου Λαζάρου κτίστηκε ἀργότερα μικρὸς ναός, ὁ ὁποῖος διηυρύνθη σὲ μεγάλο βυζαντινὸ ναό, πιθανῶς ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ τὸν σοφό. Ἡ ἁγία τράπεζα τοῦ ναοῦ αὐτοῦ εἶναι οἰκοδομημένη πάνω ἀπὸ τὸν τάφο τοῦ ἁγίου. Στὶς 23 Νοεμβρίου 1972, κατὰ τὴ διάρκεια ἀνακαινίσεως τοῦ ναοῦ βρέθηκε μέρος τῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου βαθιὰ κάτω στὴν Ἁγία Τράπεζα.
Ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Λαζάρου τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου, πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων.
Ἀπολυτίκιο ἁγίου Λαζάρου
«Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν, πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστέ, ὁ Θεός. Ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἰ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν. Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόεμνος ἐν ὀνόματι Κυρίου».
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Ἀπαρτίζουν παρδαλὰς ἐκφάνσεις
καὶ θηριώδεις ἐκφράσεις τοῦ «παρδαλοῦ θηρίου», δηλαδὴ τοῦ Ἀντιχρίστου, τὸν ὁποῖον
εἶδεν ἀναδυόμενον ἐκ τῆς πολυταράχου θαλάσσης τοῦ “νῦν αἰῶνος τοῦ ἀπατεῶνος”, ὁ
ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καὶ τὰ καταγράφει θεοπνεύστως εἰς τὸ βιβλίον τῆς Ἀποκαλύψεως
(Ἀποκ. ιγ´, 1-2).
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Λαζάρου τοποθετήθηκε μέσα σὲ
μαρμάρινη σαρκοφάγο, πάνω στὴν ὁποία χαράχθηκαν τὰ ἑξῆς:
«Λάζαρος ὁ τετραήμερος καὶ φίλος Χριστοῦ». Κατὰ τὸ ἔτος 890μ.Χ. ὁ αὐτοκράτορας
Λέων ΣΤ΄ ὁ σοφὸς (886-912) μετέφερε τὸ λείψανο στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἡ ἀνάμνηση
τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου Λαζάρου τιμᾶται στὶς 17 Ὀκτωβρίου.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Ἀλλὰ καὶ ἅπασαι αἱ αἱρέσεις, ὡς ἀποκλίνουσαι ἀπὸ τῆς γνησίας, τῆς ἐκ τοῦ μόνου Δημιουργοῦ Ἀποκαλύψεως τῆς Ἀληθείας (π.χ. ὁ ἐπηρμένος παπισμός μὲ τὰ ἐπάρατα “ἀλάθητά” του καὶ τὰ ἀποτρόπαια “πρωτεῖα” του, ὁ πολυώνυμος προτεσταντισμός, ποὺ ἀποτελεῖ ἐπανακυκλούμενον καὶ ἐπανατροφοδοτούμενον παπισμὸν ἐν τῷ προσώπῳ ἑνὸς ἑκάστου τῶν αὐτοπροβαλλομένων ὡς τάχα “θεοπνεύστων” ἀρχηγίσκων του ἀλλά, καὶ γενικῶς, ἅπαν τὸ συνονθύλευμα τῶν ἀλλοτριωμένων ποικίλων καὶ αὐτοαποκαλουμένων “χριστιανισμῶν”), ἀποτελοῦν ὀδυνηρὰν ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν σῴζουσαν Ἀλήθεια καὶ συνιστοῦν παρεφθαρμένην ἀντίληψιν τῆς θείας Ἀποκαλύψεως.
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
