Ὁ καθένας μπορεῖ νὰ σωθῆ,μέσῳ τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας! B΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ δὲν θὰ ἔχουν θέση, οὔτε πόρνοι, οὔτε εἰδωλολάτρες, οὔτε μοιχοί, οὔτε θηλυπρεπεῖς, οὔτε ἀρσενοκοῖτες, οὔτε πλεονέκτες, οὔτε κλέφτες, οὔτε μέθυσοι, οὔτε ὑβριστές, οὔτε ἅρπαγες. Καὶ τέτοιοι ἤσασταν κάποτε μερικοί! Ἀλλὰ μὲ τὴ δύναμι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ καὶ μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ καθαριστήκατε (ἀπὸ τὴν ἁμαρτία), ἁγιασθήκατε καὶ δικαιωθήκατε» (Α΄ Κορ. στ΄, 9-11)!

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΙB΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ Μαρία, μόλις ἦλθε στὸν τόπο, ὅπου βρισκόταν ὁ Ἰησοῦς, ὅταν τὸν εἶδε, ἔπεσε στὰ πόδια Του καὶ τοῦ ἔλεγε: «Κύριε, ἂν ἤσουν ἐδῶ, δὲν θὰ πέθαινε ὁ ἀδελφός μου». Ὁ Ἰησοῦς ὅταν εἶδε αὐτὴ νὰ κλαίῃ, καὶ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἔλθει μαζί της, καὶ κλαίουν καὶ αὐτοί, ἐπιβλήθηκε μὲ μεγάλη δύναμη, στὸ ἐσωτερικό Του, γιὰ νὰ κρατήσῃ τὴ συγκίνηση, ἡ ὁποία τὸν πλημμύριζε καὶ εἶπε μὲ ἤρεμη φωνή: «Ποῦ τὸν ἔχετε βάλει;» ‘Εκεῖνοι τοῦ λέγουν: «Κύριε, ἔλα νὰ δῇς».

(συνεχίζεται)

Ὁ καθένας μπορεῖ νὰ σωθῆ,μέσῳ τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας! A΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δὲν ἀρκεῖται μόνο στὸ νὰ κατακρίνη μὲ δριμύτητα τὰ ποικίλα σαρκικὰ ἁμαρτήματα, ἀποκαλύπτοντας μάλιστα τὸ ἰδιάζον θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιολογικὸ βάθος τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ ταυτόχρονα προσφέρει καὶ τὴν βέβαιη ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μὲ τὴν ἔνταξί μας στὴν Ἐκκλησία μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα, μὲ τὸ Μυστήριο τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, μὲ τὸν προσωπικὸ ἀγώνα γιὰ τὸν ἁγιασμό μας! «Μὴν ἔχετε αὐταπάτες!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΙΑ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Καὶ ἀφοῦ εἶπε αὐτά, ἔφυγε, φώναξε τὴν ἀδεφλή της Μαρία καὶ τῆς εἶπε κρυφά: «Ὁ διδάσκαλος εἶναι ἐδῶ καὶ σὲ φωνάζει». Ἐκείνη μόλις ἄκουσε αὐτό, ἀμέσως σηκώνεται καὶ ἔρχεται γιὰ νὰ τὸν συναντήσῃ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς δὲν εἶχε εἰσέλθει ἀκόμη στὸ χωριό, ἀλλὰ ἔμεινε στὸν τόπο, ὅπου τὸν εἶχε προϋπαντήσῃ ἡ Μάρθα. Οἱ Ἰουδαῖοι, λοιπόν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μαζί της στὸ σπίτι καὶ τὴν παρηγοροῦσαν, ὅταν εἶδαν τὴν Μαρία ὅτι σηκώθηκε γρήγορα καὶ βγῆκε ἔξω, τὴν ἀκολούθησαν λέγοντες ὅτι πηγαίνει στὸ μνημεῖο γιὰ νὰ κλάψῃ τὸν ἀδελφό της.

(συνεχίζεται)

Ὁ Θεὸς δοξολογεῖται μὲ ὅλη μας τὴν ψυχοσωματικὴ ὕπαρξι, ἐὰν ἀποφεύγουμε τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα Δ΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Ὀφείλουμε μάλιστα νὰ δοξάζουμε τὸν Θεό, τόσο μὲ τὸ σῶμα μας, ὅσο καὶ μὲ τὸ πνεῦμα μας, δηλαδὴ μὲ τὴν ὅλη ψυχοσωματική μας ὕπαρξι, διότι δὲν ἀνήκουμε στὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ ἀνήκουμε στὸν Θεό! «Τὸν Θεὸ λοιπὸν νὰ δοξάζετε μὲ τὸ σῶμα σας καὶ μὲ τὸ πνεῦμα σας, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν στὸν Θεό»! (Α΄ Κορ. στ΄, 20) Καὶ ἀκόμη· «τὸ σῶμα δὲν ἔγινε γιὰ νὰ πορνεύουμε, ἀλλὰ γιὰ νὰ δοξάζουμε τὸν Κύριο! Καὶ ὁ Κύριος θὰ δοξάση τὰ σώματά μας» (Α΄ Κορ. στ΄, 13). Ἄρα δοξάζεται ὁ Θεὸς μὲ τὴν ἁγνότητα, μὲ τὴν ἐγκράτεια, μὲ τὴν πιστότητα στὸ Γάμο καὶ μὲ τὴν ἐν Χριστῷ καὶ κατὰ Χριστὸν παρθενία!

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ Ι΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Ἐκεῖνος, ποὺ πιστεύει σὲ μένα, ἔστω καὶ ἂν πεθάνῃ σωματικά, ὅμως θὰ ζήσῃ πνευματικὰ στὴν μακαρία ζωή, θὰ λάβῃ δὲ ἀναστημένο, ἄφθαρτο καὶ αἰώνιο τὸ σῶμά του. Καὶ καθένας, ποὺ ζῇ στὴν παροῦσα ζωή, καὶ πιστεύει σὲ μένα, δὲν θὰ πεθάνῃ ποτέ, ἀλλὰ θὰ ζῇ πνευματικὰ στὸν αἰῶνα, ὁ δὲ σωματικός του θάνατος, θὰ εἶναι ἡ γέφυρα, ἡ ὁποία θὰ τὸν μεταφέρῃ στὴν αἰωνιότητα. Τὸ πιστεύεις αὐτό;» Εἶπε σ’ αὐτὸν ἡ Μάρθα: «Ναί, Κύριε, ἐγὼ ἔχω πιστεύσει ὅτι σὺ εἶσαι ο Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὶς προφητεῖες θὰ ἐρχόταν στὸν κόσμο γιὰ νὰ σώσῃ τὸν κόσμο. Γι’ αὐτὸ καὶ πιστεύω ὅλα ὅσα λέγεις».

(συνεχίζεται)

Ὁ Θεὸς δοξολογεῖται μὲ ὅλη μας τὴν ψυχοσωματικὴ ὕπαρξι, ἐὰν ἀποφεύγουμε τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα Γ΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸ λόγο συμβουλεύει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὴν ἀποφυγὴ κάθε σαρκικῆς ἁμαρτίας, τόσο σωματικῶς, ὅσο καὶ πνευματικῶς. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἀποδίδεται ἀληθινὴ δοξολογία στὸν ἀληθινὸ Θεό, ὄχι μόνο μὲ τὰ χείλη, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ νοῦ, τὴν καρδία, τὰ αἰσθήματα, τὴ βούλησι. Δηλαδὴ δοξολογεῖται ὁ Κύριος, μὲ τὴν ἀπὸ τὸ βάθος τῆς ὕπαρξης ἁγνότητα, τόσο τῶν σωμάτων, ὅσο καὶ τῶν ψυχῶν!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».