Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας σημαίνει: Ἐκμηδενισμὸν τοῦ Γένους μας καὶ Ἐξαφανισμὸν τῆς πατρίδος μας Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Ποία ῾῾καλοπέρασις᾽᾽ δύναται νὰ ὑπάρξῃ (τότε), εἰς μίαν ὑπόδουλον πατρίδα;;;

Ποία εὐημερία ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ εἰς ἕνα ἔθνος, τὸ ὁποῖον ὁδεύει ἐθελουσίως πρὸς ἐξαφάνισιν;;;

Διατί, χάριν τοῦ ὑποθετικοῦ (ἀλλὰ ἐντελῶς ῾῾εἰκονικοῦ᾽᾽) προσκαίρου κέρδους θυσιάζομεν τὸ πραγματικόν, τὸ οὐσιαστικὸν καὶ αἰώνιόν μας συμφέρον, δηλαδὴ τὴν μελλοντικήν μας εὐημερίαν, προσωπικῶς, οἰκογενειακῶς καὶ ἐθνικῶς, ἀλλά, καὶ πρὸ πάντων, διακυβεύομεν τὴν αἰώνιον ζωήν μας;;;

Μετὰ τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης
Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος
Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς
Σταυροβουνίου

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

          Στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχουμε ποικίλους Παρακλητικοὺς Κανόνες. Οἱ ἀρχαιότεροι καὶ πλέον συνήθεις εἶναι δύο, ὁ Μικρὸς καὶ ὁ Μεγάλος Παρακλητικὸς Κανόνας πρὸς τιμὴν καὶ οἱ δύο τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα Θεοστηρίκτου μοναχοῦ, ὡς ἀναγράφεται, ὁ δὲ Μεγάλος εἶναι ποίημα Θεοδώρου Δούκα τοῦ Λασκάρεως[1]. Ὁ Θεοστήρικτος μοναχὸς ἔζησε τὸν ἔνατο αἰῶνα[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ, Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανών, Μουσικὸ κείμενο κατὰ τὸ Πατριαρχικὸν ὕφος, Ἐκδόσεις Ἁγία Ταϊσία, Λευκωσία 1997, σσ. ζ΄-η΄.

[2] Κάποιοι πιστεύουν ὅτι ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα τοῦ μητροπολίτη Νικαίας Θεοφάνους τοῦ ὁμολογητή, ὁ ὁποῖος ἔζησε πάλιν τὸν ἔνατο αἰῶνα, ἐνῷ ἄλλοι ἀποδίδουν τὸν Μικρὸ Παρακλητικὸ Κανόνα στὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό.

1. Ἡ νίκη τοῦ Ἰωὰς ἐναντίον τῶν Συρίων[1]. B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε καὶ πάλι πρὸς τὸν βασιλιᾶ: πάρε τόξα. Ὁ βασιλιᾶς τὰ πῆρε. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει στὸν βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ: Τόξευσε πρὸς τὴ γῆ. Ὁ βασιλιᾶς ἐτόξευσε τρεῖς φορὲς καὶ ἔπειτα σταμάτησε. Ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος λυπήθηκε καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλιᾶ: Ἂν ἐτόξευες πέντε ἢ ἕξι φορές, θὰ πολεμοῦσες καὶ συνέτριβες πλήρως τὴ Συρία. Τώρα ὅμως τρεῖς μόνο φορὲς θὰ προσβάλῃς τὴ Συρία χωρὶς νὰ συντριβῇ. Ὁ Ἐλισσαῖος ἀπέθανε καὶ τὸν ἔθαψαν. Τὴν ἑπόμενη χρονιὰ εἰσέβαλαν στὴν χώρα τοῦ Ἰσραὴλ ἐπιδρομεῖς Μωαβῖτες.

Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας σημαίνει: Ἐκμηδενισμὸν τοῦ Γένους μας καὶ Ἐξαφανισμὸν τῆς πατρίδος μας Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Εἰς τὴν ἀπατηλὴν καὶ φιλήδονον ἐποχήν μας, ὅπου αἱ σαρκικαὶ ἡδοναὶ κατήντησαν ῾῾θεός᾽᾽, οἱ γονεῖς περιορίζονται ἐθελουσίως εἰς τὰ ὀλίγα μόνον τέκνα, ἐπειδὴ θεωροῦν, ἀπατηλῶς, ὅτι τοιουτοτρόπως θὰ «καλοπεράσουν» αὐτοί, καὶ τὰ ὀλιγάριθμα παιδιά, ποὺ ἀποφασίζουν, ἐρήμην τοῦ θείου θελήματος, νὰ φέρουν εἰς τὸ φῶς τῆς ἡμέρας!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

1. Ἡ νίκη τοῦ Ἰωὰς ἐναντίον τῶν Συρίων[1]. Α΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ἐλισσαῖος ἀσθένησε ἀπὸ κάποια νόσο, λόγῳ τῆς ὁποίας θὰ πέθαινε. Ὁ Ἰωὰς ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μετέβη πρὸς αὐτὸν καὶ ἔκλαψε, ἀφοῦ ἔπεσε στὸ πρόσωπό του τοῦ εἶπε: Πάτερ, Πάτερ! Σὺ εἶσαι τὰ ἅρματα καὶ τὸ ἱππικὸ τοῦ λαοῦ μας, ποὺ τὸν ἔσωζες! Τώρα τί θὰ γίνῃ; Ὁ Ἐλισσαῖος τότε εἶπε πρὸς τὸν βασιλιᾶ: Πάρε τόξο καὶ βέλη. Ὁ βασιλιᾶς πῆρε γιὰ τὸν ἑαυτό του τόξο καὶ βέλη. Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε πρὸς αὐτόν: Κράτησε στερεὰ τὸ τόξο. Ὁ Ἰωὰς κράτησε καλὰ τὸ τόξο μὲ τὰ χέρια του. Ὁ Ἐλισσαῖος ἔθεσε τὰ χέρια του στὰ χέρια τοῦ βασιλιᾶ. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει στὸν βασιλιᾶ: Ἄνοιξε τὸ παράθυρο τὸ ἀνατολικό. Ὁ βασιλιᾶς τὸ ἄνοιξε. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει πρὸς τὸν βασιλιᾶ: τόξευσε ἔνα βέλος. Ὁ βασιλιᾶς ἐτόξευσε ἕνα βέλος. Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε: Αὐτὸ εἶναι βέλος σωτηρίας τοῦ Ἰσραὴλ τὸ ὁποῖο προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεό, βέλος ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοὺς Σύριους. Θὰ προσβάλῃς τοὺς Σύριους στὴν πόλη Ἀφὲκ μέχρι τελείας συντριβῆς τους.

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. Δ΄ Βασιλειῶν 13, 14-20.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με βαθύτατη θλίψη ενημερώνουμε ότι απεβίωσε ο πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Ιωάννου, εφημέριος στο χωριό μας Κυπερούντα. Η κηδεία θα γίνει αύριο Τετάρτη 12.8 η ώρα 4μ.μ. στον ιερό ναό αγίου Αρσενίου Κυπερούντας. Το πρωί θα τελεστεί Θεία Λειτουργία ενώπιον του σκηνώματος και θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα μέχρι την ώρα της ακολουθίας.

Αἱ εὐρύτεραι προ-Εκτάσεις τῆς Ἐκτροπῆς τῶν Ἐκτρώσεων, IΖ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Μήπως ἐκζητεῖται ἐπιμόνως καὶ ἀλαζονικῶς ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἰδικοῦ μας θελήματος, πέραν καὶ ἔξω ἀπὸ τὰ εὐλογημένα ὅρια, τὰ ὁποῖα ἔθεσεν εἰς τὸν ἄνθρωπον ὁ Δημιουργός του; Μήπως, δηλαδή, σκεπτόμεθα, ἀποφασίζομεν καὶ ἐνεργοῦμεν ἔξω ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ;;;

Πῶς ἐκφωνοῦμεν, οἱ πιστοί, καθημερινῶς τὸ ὄντως θεοδίδακτο: «Γενηθήτω τὸ θέλημά ΣΟΥ, ὡς ἐν Οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς», ἐνῶ ἐπιζητοῦμεν ἐπιμόνως, ῾῾ἐτσιθελικῶς᾽᾽ καὶ συχνάκις λίαν πεισματικῶς τὸ ἰδικόν μας, καὶ μόνον τὸ ἰδικόν μας, ἀπολυτοποιημένον θέλημα;;;

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».