Περὶ Ἱεραποστολῆς Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἡ Πίστις εἰς τὸ Πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ καὶ εἰς τὴν Διδασκαλία Του οὐδόλως ἀποτελεῖ κάποιαν ἀνούσιαν “τυπικὴν θεώρησιν” καὶ ἀποδοχὴν “ἀψύχου κηρύγματος”, ἀλλ᾽ ἀποτελεῖ κατ᾽ οὐσίαν πορείαν ἀνιοῦσαν: Ἔγερσις καὶ ἀνέγερσις αὐτοῦ, ποὺ ἤδη ἐνυπάρχει “ἐν ὑπνώσει” καὶ εἶναι ἤδη κατακεκρυμένο μέσα εἰς τὴν κάθε ἀνθρωπίνην ὕπαρξι, ὡς σύμφυτο καὶ ἐγγενὲς στοιχεῖον αὐτῆς, ἀπὸ τὴν στιγμὴν τῆς Δημιουργίας της ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. Σημειωτέον ὅτι συναφὴς ἐπὶ τούτου εἶναι καὶ ἡ περίφημος σοφὴ καὶ σαφὴς διδασκαλία περὶ “σπερματικοῦ λόγου”, τοῦ ἁγίου φιλοσόφου, ἀπολογητοῦ καὶ Μάρτυρος τῆς Ἐκκλησίας Ἰουστίνου, γεννηθέντος περὶ τοῦ 100 μ.Χ. καὶ μαρτυρήσαντος περὶ τὸ 165 μ.Χ. (Ἡ ἁγία αὐτοῦ μνήμη ἑορτάζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας μας τὴν 1ην Ἰουνίου).

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΙΔ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ἰησοῦς λοιπὸν ἐπιβαλλόμενος συνεχῶς στὸν ἑαυτό Του, γιὰ νὰ μὴ ἐκδηλωθῇ ἡ συγκίνησή Του, ἔρχεται στὸ μνημεῖο. Αὐτὸ ἦταν μία σπηλιά, καὶ στὴ εἴσοδό του εἶχε τοποθετηθῇ μιὰ βαριὰ πέτρα. Τότε τοὺς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Σηκῶστε αὐτὴ τὴν πέτρα». Τοῦ λέγει ἡ Μάρθα: «Κύριε, μυρίζει πλέον, διότι εἶναι τέσσερεις μέρες πεθαμένος». Τῆς λέγει ὁ Ἰησοῦς: «Δὲν σοῦ εἶπα ὅτι ἐὰν πιστεύῃς, θὰ δῇς τὴν δόξα καὶ τὸ μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτὰ φαίνονται στὰ μεγάλα θαύματα, ποὺ κάνω;»

(συνεχίζεται)

Περὶ Ἱεραποστολῆς Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

H῾ Ἱεραποστολὴ δὲν ἐξαντλεῖται ἁπλῶς καὶ μόνον στὴν πρόσδοσι στοὺς κατηχουμένους ἑνὸς “ἐξωτερικοῦ θεσμοῦ”, ἀλλὰ κυρίως στὴν ἀνάδυσι μέσα ἀπὸ τὸ βαθύτερο “εἶναι” τοῦ κάθε κατηχουμένου καὶ βαπτιζομένου ἀνθρώπου, τοῦ ἀρχέγονού του μεγαλείου, τῆς προπτωτικῆς αὐθεντικῆς του ὑποστάσεως. Ὅ,τι δηλαδή, θὰ τὸν ὁδηγήσῃ ἀπὸ τὸ “κατ᾽ εἰκόνα” εἰς τὸ “καθ᾽ ὁμοίωσιν”.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΙΓ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Καθὼς λοιπὸν πήγαιναν, ὁ Ἰησοῦς δάκρυσε ἀπὸ συμπάθεια γιὰ τὸν μεγάλο πόνο τῶν δύο ἀδελφῶν. Οἱ Ἰουδαῖοι ὄταν εἶδαν τὸν Ἰησοῦν νὰ δακρύζῃ, ἔλεγαν: «Κύτταξε πόσο πολὺ τὸν ἀγαποῦσε!» Μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς εἶπαν: «Αὐτός, ποὺ ἄνοιξε τὰ μάτια τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ δὲν μποροῦσε νὰ κάνῃ κάτι νωρίτερα, γιὰ νὰ μὴν πεθάνῃ καὶ αὐτός; Γιατὶ καὶ ἐδῶ δὲν ἔκανε θαῦμα, θεραοεύοντας τὴν ἀσθένεια τοῦ φίλου Του; Ἐξαντλήθηκε ἡ δύναμή Του;».

(συνεχίζεται)

Ὁ καθένας μπορεῖ νὰ σωθῆ,μέσῳ τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας! B΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ δὲν θὰ ἔχουν θέση, οὔτε πόρνοι, οὔτε εἰδωλολάτρες, οὔτε μοιχοί, οὔτε θηλυπρεπεῖς, οὔτε ἀρσενοκοῖτες, οὔτε πλεονέκτες, οὔτε κλέφτες, οὔτε μέθυσοι, οὔτε ὑβριστές, οὔτε ἅρπαγες. Καὶ τέτοιοι ἤσασταν κάποτε μερικοί! Ἀλλὰ μὲ τὴ δύναμι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ καὶ μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ καθαριστήκατε (ἀπὸ τὴν ἁμαρτία), ἁγιασθήκατε καὶ δικαιωθήκατε» (Α΄ Κορ. στ΄, 9-11)!

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΙB΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ Μαρία, μόλις ἦλθε στὸν τόπο, ὅπου βρισκόταν ὁ Ἰησοῦς, ὅταν τὸν εἶδε, ἔπεσε στὰ πόδια Του καὶ τοῦ ἔλεγε: «Κύριε, ἂν ἤσουν ἐδῶ, δὲν θὰ πέθαινε ὁ ἀδελφός μου». Ὁ Ἰησοῦς ὅταν εἶδε αὐτὴ νὰ κλαίῃ, καὶ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἔλθει μαζί της, καὶ κλαίουν καὶ αὐτοί, ἐπιβλήθηκε μὲ μεγάλη δύναμη, στὸ ἐσωτερικό Του, γιὰ νὰ κρατήσῃ τὴ συγκίνηση, ἡ ὁποία τὸν πλημμύριζε καὶ εἶπε μὲ ἤρεμη φωνή: «Ποῦ τὸν ἔχετε βάλει;» ‘Εκεῖνοι τοῦ λέγουν: «Κύριε, ἔλα νὰ δῇς».

(συνεχίζεται)

Ὁ καθένας μπορεῖ νὰ σωθῆ,μέσῳ τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας! A΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δὲν ἀρκεῖται μόνο στὸ νὰ κατακρίνη μὲ δριμύτητα τὰ ποικίλα σαρκικὰ ἁμαρτήματα, ἀποκαλύπτοντας μάλιστα τὸ ἰδιάζον θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιολογικὸ βάθος τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ ταυτόχρονα προσφέρει καὶ τὴν βέβαιη ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μὲ τὴν ἔνταξί μας στὴν Ἐκκλησία μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα, μὲ τὸ Μυστήριο τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, μὲ τὸν προσωπικὸ ἀγώνα γιὰ τὸν ἁγιασμό μας! «Μὴν ἔχετε αὐταπάτες!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».