ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Δὲν ἀντιλαμβάνονται,
δυστυχῶς, ὅτι δι᾽ αὐτοῦ τοῦ ἐντελῶς λανθασμένου, καθότι ἀνευλογήτου τρόπου συμβιώσεως
ὑποσκάπτονται τὰ πνευματικὰ θεμέλια τοῦ μελλοντικοῦ των Γάμου, μὲ πολλὰς καὶ
θλιβερὰς συνεπείας διὰ τὴν μετέπειτα ζωήν των, ὄχι μόνον ἐν τῷ παρόντι, ἀλλὰ
δυστυχῶς καὶ ἐν τῷ μέλλοντι…
(συνεχίζεται)
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ὁ ἅγιος θεωρεῖται ὡς ὁ προστάτης τῶν θαλασσινῶν, ἔζησε δὲ τρεῖς αἰῶνες πρὶν
ἀπὸ τὸν ἄλλο μεγάλο ἅγιο καὶ προστάτη ἐπίσης τῶν θαλασσινῶν, ἅγιο Νικόλαο. Ὁ ἅγιος
προλάβαινε τὰ ἀτυχήματα στὴν θάλασσα, ἐπενέβαινε καὶ ξυπνοῦσε τὸν ναύτη, ποὺ εἶχε
ἀποκοιμηθεῖ πάνω στὸ τιμόνι τοῦ πλοίου, βοηθοῦσε στὴν ἐπιμέλεια τῶν ἰστίων τοῦ
πλοίου καὶ ἐπόπτευε τὴ θάλασσα, μὴ τυχὸν καὶ προσκρούσει τὸ πλοῖο σὲ βράχια. Στῆν
κωμόπολη τῆς Ἀθηαίνου, ὅπου τιμᾶται ὁ ἅγιος, ἀπὸ τὸ 2002 δωρήθηκε ἀπὸ τὴ Μονὴ
Βατοπαιδίου τμῆμα λειψάνων τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ τοῦ ἁγίου Φωκᾶ.
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Κατήντησε δυστυχῶς ῾῾ἐν
πολλοῖς νακροθετημένον πεδίον᾽᾽ ἡ ἁμαρτωλοτάτη αὐτὴ συνήθεια, δηλαδὴ τὸ νὰ συζοῦν
οἱ ῾῾ἀῤῥαβωνιασμένοι᾽᾽ πρὸ τοῦ Γάμου των, ὡσὰν νὰ ἦσαν τάχα νυμφευμένοι. Καὶ τοῦτο
μάλιστα συμβαίνει, οὐχὶ σπανίως, καὶ μὲ τὴν προτροπήν, ἢ ἔστω μὲ τὴν ἔνοχον ἀνοχὴν
(καὶ ἑπομένως συνενοχὴν) τῶν γονέων των!
(συνεχίζεται)
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Κάποτε κάποιος ὀνόματι
Περσινάκιος αἰχμαλωτίστηκε ἀπὸ τοὺς Σαρακηνούς, ὅταν ἀρχηγός τους ἦταν ὁ
Μάλσαβας. Οἱ Σαρακηνοὶ τὸν ἔδεσαν μὲ πισθάγκωνα μὲ ἀλυσίδες καὶ τὸν ἔρριξαν
κάτω, παραμένοντας ἔτσι ἀκινητοποιημένος. Ὁ Περσινάκιος, βρισκόμενος σὲ αὐτὴ τὴ
δύσκολη θέση, ἐπικαλέστηκε τὸν ἅγιο Φωκᾶ γιὰ νὰ τὸν βοηθήσῃ στὴ δύσκολη αὐτὴ
περίσταση, ποὺ βρισκόταν.Ὁ Περσινάκιος ἀποκοιμήθηκε γιὰ λίγο καὶ εἶδε τὸν ἅγιο
Φωκᾶ, ἐνδεδυμένο μὲ τὰ ἱερατικά του ἄμφια νὰ τοῦ λέγῃ νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ φύγῃ. Ὅταν
ξύπνησε διαπίστωσε ὅτι τὰ σιδερένια του δεσμὰ εἶχαν λυθεῖ καὶ ὁ ἴδιος ἦταν ἐντελῶς
ἀβλαβής. Τότε ἔφυγε ἀπὸ τὸ χῶρο τῆς φυλακῆς του καὶ πῆγε στὸ σπίτι του, εὐχαριστῶντας
τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἅγιο, ποὺ ἐπιτελοῦν τέτοια θαύματα.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Εἰς τὰς ἡμέρας μας,
μάλιστα, ἡ παρεκτροπὴ αὐτὴ ἀπὸ τὰς ἁγίας ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ κατήντησεν ὕπουλος
ξεπεσμός. Διότι, καὶ ἀπὸ τὴν ἐκκίνησιν ἀκόμη τῶν μὴ εὐλογημένων αὐτῶν
συμβιώσεων, ἐνυπάρχουν ἐντέχνως, σατανικῶς καὶ ἐγγενῶς κεκρυμμένα (μέσα εἰς αὐτάς),
τὰ σπέρματα τῶν μετέπειτα ἐπερχομένων συνήθως ὀδυνηρῶν, ἕως καὶ ἐκρηκτικῶν
συνεπειῶν, ὅπως π.χ. θλίψεων, καταθλίψεων, θρήνων, ὀδυρμῶν, ψυχικῶν ἀναστατώσεων,
τραυμάτων, ἔχθρας, μίσους, φθόνων, ἀκόμη καὶ φόνων (π.χ. ἐκτρώσεων), κ.ἄ.
(συνεχίζεται)
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Στὰ τέλη τοῦ 4ου αἰῶνα τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Φωκᾶ μεταφέρθηκαν ἀπὸ
τὴ Σινώπη τοῦ Πόντου στὴν Κωνσταντινούπολη. Γιὰ τὸ σημαντικὸ αὐτὸ γεγονὸς ὁ ἅγιος
Ἰωάννης Χρυσόστομος ἐξεφώνησε ὁμιλία στὸν ἅγιο Φωκᾶ, ὅπου καλοῦσε τοὺς
χριστιανοὺς νὰ ἐπισκεφθοῦν καὶ προσκυνήσουν τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου. Στὸ μέρος, στὸ
ὁποῖο κατατέθηκαν τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου, κατὰ τὸν 9ο αἰῶνα, ὁ αὐτοκράτορας
Βασίλειος ὁ Μακεδόνας (867-886μ.Χ.) ἀνήγειρε τὴ φημισμένη Μονὴ τοῦ ἁγίου Φωκᾶ
(στὸ σημερινὸ Ὁρτάκιοϊ). Στὴν Ρώμη, ὅπου ἐτιμᾶτο πολὺ ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Φωκᾶ ἔμεινε
ἡ κάρα τοῦ ἁγίου. Οἱ χριστιανοὶ τῆς Ρώμης μάλιστα ἔκτισαν καὶ μεγαλοπρεπῆ ναὸ
πρὸς τιμὴν τοῦ ἁγίου.
(συνεχίζεται)
%203.jpg)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Παραγνωρίζουν
οἱ νέοι μας ὅτι ἡ διάρκεια καὶ ἡ ὑγεία τῆς σχέσεως τοῦ ἀνδρογύνου ἐξασφαλίζεται,
διὰ τοὺς πιστούς, ἐντὸς τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου. Μέσα εἰς τὸ Μυστήριον, ἡ
σχέσις ἐξαγιάζεται, ἐξυψώνεται, ἀποκαθαίρεται, ὡριμάζει κατὰ τρόπον ὑγιὴ καὶ ἀναδεικνύεται
βαθμηδὸν εἰς βαθεῖαν, ἀληθινὴν καὶ ἁγίαν Ἀγάπην!
Πῶς
λοιπὸν θὰ θεμελιωθῇ θεαρέστως ὁ μελλοντικός των Γάμος χωρὶς πνευματικά, εὐλογημένα
καὶ θεῖα θεμέλια;
(συνεχίζεται)
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
