Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Β΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου[1]

Ἔρχονται μερικὲς κοπέλες οἱ καημένες τραυματισμένες. Ζοῦν ἄτακτα μὲ νέους, δὲν καταλαβαίνουν πὼς ὁ σκοπός τους δὲν εἶναι καθαρὸς καὶ σακατεύονται. «Τί νὰ κάνω, Πάτερ;» μὲ ρωτοῦν. «Ὁ ταβερνιάρης, τὶς λέω, ἔχει φίλο τὸν μπεκρῆ, ἀλλὰ γαμπρὸ δὲν τὸν κάνει στὴν κόρη του. Νὰ σταματήσετε τὶς σχέσεις. Ἂν σᾶς ἀγαποῦν πραγματικά, θὰ τὸ ἐκτιμήσουν. Ἂν σᾶς ἀφήσουν, σημαίνει ὅτι δὲν σᾶς ἀγαποῦν καὶ θὰ κερδίσετε χρόνο».

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

          Τόσο ὁ Μικρὸς ὅσο καὶ ὁ Μεγάλος Παρακλητικὸς Κανόνας ἔχουν ὀκτὼ ᾠδές. Οἱ ᾠδές τοῦ Κανόνα εἶναι ὁμάδες, οἱ ὁποῖες περιλαμβάνουν συνήθως τὸν εἱρμὸ καὶ τέσσερα τροπάρια. Τόσο ὁ εἱρμὸς ὅσο καὶ τὰ τροπάρια τῶν ᾠδῶν τοῦ Κανόνα βασίζονται καὶ ἀντλοῦν τὸ περιεχόμενό τους ἀπὸ τὶς ἐννέα ᾠδές τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὀκτὼ στὴν Παλαιὰ καὶ μία στὴν Καινὴ Διαθήκη. Οἱ ᾠδὲς τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἔχουν συντεθεῖ ἀπὸ διάφορα πρόσωπα καὶ σὲ ποικίλες περιστάσεις. Ἡ πρώτη καὶ δεύτερη ᾠδὴ εἶναι τοῦ προφήτη καὶ θεόπτη Μωυσῆ, ἡ τρίτη τῆς ἁγίας προφήτιδας Ἄννας, μητέρας τοῦ προφήτη Σαμουήλ, ἡ τέταρτη τοῦ προφήτη Ἀββακούμ, ἡ πέμπτη τοῦ προφήτη Ἡσαΐα, ἡ ἕκτη τοῦ προφήτη Ἰωνᾶ, ἡ ἑβδόμη καὶ ἡ ὀγδόη τῶν ἁγίων τριῶν παίδων, Ἀνανία, Ἀζαρία καὶ Μισαήλ, (Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγὼ) καὶ ἡ ἔννατη τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου καθὼς καὶ τοῦ προφήτη Ζαχαρία, πατέρα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Οἱ εἱρμοὶ τοῦ Κανόνα εἶναι τὰ πρότυπα τροπάρια, βάσει τῶν ὁποίων ψάλλονται πανομοιότυπα τὰ τροπάρια κάθε ᾠδῆς.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις A΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου[1]

Ἦρθαν δύο-τρεῖς φοιτήτριες σήμερα καὶ μοῦ εἶπαν:

«Γέροντα, κάντε προσευχὴ νὰ περάσουμε στὶς ἐξετάσεις».

Καὶ ἐγὼ τὶς εἶπα: «Θὰ προσευχηθῶ νὰ περάσετε τὶς ἐξετάσεις τῆς ἁγνότητας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ βασικό. Ὅλα τὰ ἄλλα βολεύονται μετά». Καλὰ δὲν τὶς εἶπα; Ναί, εἶναι μεγάλο πρᾶγμα νὰ βλέπεις στὰ πρόσωπα τῶν νέων σήμερα τὴν σεμνότητα, τὴν ἁγνότητα! Πολὺ μεγάλο πρᾶγμα!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

---

[1] Ἡ Ἁγία αὐτοῦ μνήμη ἑορτάζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας μας τῇ 12ῃ Ἰουλίου.

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Οἱ δύο Παρακλητικοὶ Κανόνες εἶναι ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας· ὁ Μικρὸς ψάλλεται ἐναλλὰξ μὲ τὸν Μεγάλο ἀπὸ τὴν 1^η μέχρι 15^η Αὐγούστου. Ψάλλεται ἐπίσης καὶ σὲ κάθε δύσκολη περίσταση καὶ θλίψη, στὴν ὁποία μπορεῖ νὰ βρίσκεται ὁ πιστός. Μὲ τὸν Παρακλητικὸ Κανόνα ὁ χριστανὸς ζητεῖ ἀπὸ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο τὶς πρεσβεῖες της πρὸς τὸν Κύριο, προκειμένου νὰ εἰσακουστοῦν τὰ αἰτήματά του καὶ νὰ εὐοδωθοῦν οἱ κατὰ Θεὸν στόχοι του. Ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας ψάλλεται στοὺς ἱεροὺς ναούς, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ψαλῇ καὶ στὰ σπίτια τῶν πιστῶν, σε νοσοκομεῖα καὶ ἀλλοῦ. Ὅπως τὸ λέγει καὶ ἡ ὀνομασία του ἔχει χαρακτῆρα παρακλητικὸ καὶ ἱκετευτικό.

(συνεχίζεται)

Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας σημαίνει: Ἐκμηδενισμὸν τοῦ Γένους μας καὶ Ἐξαφανισμὸν τῆς πατρίδος μας Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Ποία ῾῾καλοπέρασις᾽᾽ δύναται νὰ ὑπάρξῃ (τότε), εἰς μίαν ὑπόδουλον πατρίδα;;;

Ποία εὐημερία ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ εἰς ἕνα ἔθνος, τὸ ὁποῖον ὁδεύει ἐθελουσίως πρὸς ἐξαφάνισιν;;;

Διατί, χάριν τοῦ ὑποθετικοῦ (ἀλλὰ ἐντελῶς ῾῾εἰκονικοῦ᾽᾽) προσκαίρου κέρδους θυσιάζομεν τὸ πραγματικόν, τὸ οὐσιαστικὸν καὶ αἰώνιόν μας συμφέρον, δηλαδὴ τὴν μελλοντικήν μας εὐημερίαν, προσωπικῶς, οἰκογενειακῶς καὶ ἐθνικῶς, ἀλλά, καὶ πρὸ πάντων, διακυβεύομεν τὴν αἰώνιον ζωήν μας;;;

Μετὰ τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης
Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος
Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς
Σταυροβουνίου

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

          Στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχουμε ποικίλους Παρακλητικοὺς Κανόνες. Οἱ ἀρχαιότεροι καὶ πλέον συνήθεις εἶναι δύο, ὁ Μικρὸς καὶ ὁ Μεγάλος Παρακλητικὸς Κανόνας πρὸς τιμὴν καὶ οἱ δύο τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα Θεοστηρίκτου μοναχοῦ, ὡς ἀναγράφεται, ὁ δὲ Μεγάλος εἶναι ποίημα Θεοδώρου Δούκα τοῦ Λασκάρεως[1]. Ὁ Θεοστήρικτος μοναχὸς ἔζησε τὸν ἔνατο αἰῶνα[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ, Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανών, Μουσικὸ κείμενο κατὰ τὸ Πατριαρχικὸν ὕφος, Ἐκδόσεις Ἁγία Ταϊσία, Λευκωσία 1997, σσ. ζ΄-η΄.

[2] Κάποιοι πιστεύουν ὅτι ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα τοῦ μητροπολίτη Νικαίας Θεοφάνους τοῦ ὁμολογητή, ὁ ὁποῖος ἔζησε πάλιν τὸν ἔνατο αἰῶνα, ἐνῷ ἄλλοι ἀποδίδουν τὸν Μικρὸ Παρακλητικὸ Κανόνα στὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό.

1. Ἡ νίκη τοῦ Ἰωὰς ἐναντίον τῶν Συρίων[1]. B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε καὶ πάλι πρὸς τὸν βασιλιᾶ: πάρε τόξα. Ὁ βασιλιᾶς τὰ πῆρε. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει στὸν βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ: Τόξευσε πρὸς τὴ γῆ. Ὁ βασιλιᾶς ἐτόξευσε τρεῖς φορὲς καὶ ἔπειτα σταμάτησε. Ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος λυπήθηκε καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλιᾶ: Ἂν ἐτόξευες πέντε ἢ ἕξι φορές, θὰ πολεμοῦσες καὶ συνέτριβες πλήρως τὴ Συρία. Τώρα ὅμως τρεῖς μόνο φορὲς θὰ προσβάλῃς τὴ Συρία χωρὶς νὰ συντριβῇ. Ὁ Ἐλισσαῖος ἀπέθανε καὶ τὸν ἔθαψαν. Τὴν ἑπόμενη χρονιὰ εἰσέβαλαν στὴν χώρα τοῦ Ἰσραὴλ ἐπιδρομεῖς Μωαβῖτες.