Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, ΙΓ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἐξ ἄλλου στὴν πρὸς Κολασσαεῖς ἐπιστολὴ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει ὅτι τὶς εἰδήσεις γι’ αὐτὸν θὰ τὶς γνωστοποιήσουν σ’ αὐτοὺς ὁ Τυχικὸς καθὼς καὶ ὁ Ὀνήσιμος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται ὡς πιστὸς καὶ ἀγαπητὸς ἀδελφός, ὁ ὁποῖος εἶναι συμπολίτης τους, ἀπ’ τὶς Κολασσὲς κι αὐτός. Αὐτοὶ οἱ δύο θὰ τοὺς δώσουν πληροφορίες γιὰ ὅλα ὅσα συμβαίνουν στὴν Ρώμη[1]. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔγραψε τὴν πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολὴ τὴν ἴδια περίοδο ποὺ ἔγραψε καὶ τὴν πρὸς Κολασσαεῖς ἐπιστολή, δηλαδὴ γύρω στὸ 61-63μ.Χ.

(συνεχίζεται)

---

[1] «Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ, ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῷ τὰ περὶ ὑμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν, σὺν Ονησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶνˑ πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε». Κολ. δ΄ 7-9.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, ΙB΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος βέβαια ἐπιθυμοῦσε νὰ κρατήσῃ κοντά του τὸν Ὀνήσιμο γιὰ νὰ δέχεται ἀπ’ αὐτὸν τὶς ὑπηρεσίες του, ὅμως δὲν ἤθελε νὰ τὸ κάνῃ αὐτὸ χωρὶς τὴ συγκατάθεση τοῦ κυρίου του. Ἐξ ἄλλου ὁ Ὀνήσιμος μὲ τὴ φυγή του, καθὼς καὶ μὲ τὴν κλοπή, τὴν ὁποία ἔκανε, εἶχε ἀδικήσει τὸν κύριό του, καὶ ὡς χριστιανὸς ἔπρεπε νὰ σπεύσῃ νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ἀδικία ποὺ ἔκανε. Μὲ τὴν εὐκαιρία λοιπὸν τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Τυχικοῦ ἀπὸ τὴ Ρώμη γιὰ τὶς Κολοσσὲς καὶ τὴ Λαοδίκεια, ὁ Παῦλος ἔστειλε μαζί του καὶ τὸν Ὀνήσιμο πρὸς τὸν κύριό του, ἀφοῦ ἔγραψε καὶ τὴ συστατικὴ αὐτὴ ἐπιστολή.

(συνεχίζεται)

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, ΙA΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Νὰ τὸν ἔχῃς πλέον ὄχι ὡς δοῦλο ἀλλὰ παραπάνω ἀπὸ δοῦλο, ὡς ἀδελφὸ ἀγαπητό, ἰδιαιτέρως ἀγαπητὸ σὲ μένα, καὶ πόσο μᾶλλον σὲ σέναˑ διότι θὰ τὸν ἔχῃς καὶ ὡς σαρκικὸ ἀδελφό, ἀφοῦ θὰ σὲ ὑπηρετῇ πλέον πιστὰ στὶς καθημερινές σου ἀνάγκες, ἀλλὰ καὶ ὡς πνευματικὸ ἀδελφό, ἀφοῦ εἶστε ἑνωμένοι μὲ τὸν Κύριο. Ἐὰν λοιπὸν ἔχῃς κοινὴ μ’ ἐμένα πίστη καὶ φρονήματα καὶ πόθους, δέξου τον μὲ ἀγάπη, ὅπως θὰ δεχόσουν ἐμένα. Κι ἂν σὲ ἀδίκησε ἢ σοῦ χρωστᾶ τίποτε, αὐτὸ χρέωσέ το σὲ μένα»[1].

(συνεχίζεται)

---

[1] «Διό, πολλὴν ἐν Χριστῷ παρρησίαν ἔχων ἐπιτάσσειν σοι τὸ ἀνῆκον, διὰ τὴν ἀγάπην μᾶλλον παρακαλῶ τοιοῦτος ὤν, ὡς Παῦλος πρεσβύτης, νυνὶ δὲ καὶ δέσμιος Ἰησοῦ Χριστοῦ, παρακαλῶ σε περὶ τοῦ ἐμοῦ τέκνου, ὃν ἐγέννησα ἐν τοῖς δεσμοῖς μου, Ὀνήσιμον, τὸν ποτέ σοι ἄχρηστον, νυνὶ δὲ σοὶ καὶ ἐμοὶ εὔχρηστον, ὅν ἀνέπεμψαˑ σὺ δὲ αὐτόν, τοῦτ’ ἔστι τὰ ἐμὰ σπλάγχνα προσλαβοῦˑ ὃν ἐγὼ ἐβουλόμην πρὸς ἐμαυτὸν κατέχειν, ἵνα ὑπὲρ σοῦ διακονῇ μοι ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίουˑ χωρὶς δὲ τῆς σῆς γνώμης οὐδὲν ἠθέλησα ποιῆσαι, ἵνα μὴ ὡς κατὰ ἀνάγκην τὸ ἀγαθόν σου ᾗ, ἀλλὰ κατὰ ἐκούσιον. Τάχα γὰρ διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη πρὸς ὥραν, ἵνα αἰώνιον αὐτὸν ἀπέχῃς, οὐκέτι ὡς δοῦλον, ἀλλ’ ὑπὲρ δοῦλον, ἀδελφὸν ἀγαπητόν, μάλιστα ἐμοί, πόσῳ δὲ μᾶλλον σοὶ καὶ ἐν σαρκὶ καὶ ἐν Κυρίῳ! εἰ οὖν με ἔχεις κοινωνόν, προσλαβοῦ αὐτὸν ὡς ἐμέ. εἰ δέ τι ἠδίκησέ σε ἢ ὀφείλει, τοῦτο ἐμοὶ ἐλλόγει». Φιλ. α΄ 8-18.

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».