Ἡ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἐπικρατήσασα ἁμαρτωλὴ ῾῾μόδα᾽᾽ τῶν προ-γαμιαίων ὀνομαζομένων ῾῾δεσμῶν᾽᾽, ῾῾σχέσεων᾽᾽ καὶ ῾῾συμβιώσεων᾽᾽, ἄνευ τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἄμεσα συνδεδεμένο πρὸς τὸ ἀκραῖον κατὰ τὰς ἡμέρας μας, κατρακύλισμα εἰς τὴν ἀπιστίαν, τὴν φιληδονίαν καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς σαρκολατρείαν εἶναι καὶ ὁ καταιγισμὸς τῶν λεγομένων ῾῾προγαμιαίων σχέσεων᾽᾽.

Δὲν καταλήγουν δηλαδὴ οἱ νέοι μας ἁγνοὶ καὶ παρθένοι εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Γάμου, ὅπως θὰ ἔπρεπε, ὅπως δηλαδὴ τὰ καθορίζει ὁ Θεὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία Του ἀνὰ τοὺς αἰῶνας, ἀλλὰ, δυστυχῶς, ἔχουν πλειστάκις, ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει, σχέσεις σαρκικὰς πρὸ τοῦ Γάμου των.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΦΩΚΑΣ IΑ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἀρκετοὶ βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκαν στοὺς ἄγριους λαοὺς τῶν Σκυθῶν, κόσμησαν μὲ πολύτιμα ἀφιερώματα τὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου στὴ Σινώπη. Ἕνας ἄρχοντας καὶ βασιλιᾶς αὐτῶν τῶν ἄγριων φυλῶν ἔστειλε ὡς ἀνάθημα στὸ ναὸ τοῦ ἁγίου τὸν πολεμικό του θώρακα καὶ τὸ στέμμα του, τὸ ὁποῖο ἦταν κατασκευασμένο ἀπὸ χρυσὸ καὶ πολύτιμους λίθους.

(συνεχίζεται)

Δια-φθορὰ καὶ Δια-ζύγια Θ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἐκ τῆς προσωπικῆς μας πείρας, δυνάμεθα νὰ εἴπωμε ὅτι καὶ τὰ τέκνα ἐκ τῶν διαλυομένων οἰκογενειῶν, τείνουν μελλοντικῶς, πλειστάκις καὶ αὐτά, νὰ δημιουργήσουν, μὲ τὴν σειράν τους, ἐν συνεχείᾳ, προβληματικὰς οἰκογενείας! Καὶ τὸ κακὸ πληθύνεται, ἀναπαράγεται καὶ διαιωνίζεται.

Βεβαιότατα ὅμως, ὅπου ὑπάρχῃ γνησία μεταστροφὴ καὶ μετάνοια εἶναι δυνατόν, μὲ τὴν Χάριν τοῦ Κυρίου, νὰ ἀποτραπῇ καὶ νὰ ἀνατραπῇ μία τοιαύτη ὀδυνηρὰ ἐξέλιξις!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΦΩΚΑΣ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τὸ μαρτυρικὸ τέλος τοῦ ἁγίου Φωκᾶ ἔλαβε χώρα στὶς 22 Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 101μ.Χ. Εὐλαβεῖς χριστιανοὶ παρέλαβαν τὸ σεπτὸ λείψανο τοῦ ἁγίου καὶ τὸ ἔθαψαν. Ἀργότερα φαίνεται ὅτι τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Φωκᾶ μεταφέρθηκαν ἀπὸ τὴ Ρώμη στὴ γενέτειρά του. Ἐκεῖ ἀνεγέρθη μεγαλοπρεπὴς ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ ἁγίου.

(συνεχίζεται)

Δια-φθορὰ καὶ Δια-ζύγια Ζ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Δυστυχῶς αἱ ἐξωγαμιαῖαι ῾῾σχέσεις᾽᾽ ἐπιφέρουν ῾῾σχάσεις᾽᾽ (=σχίσιμο) τῶν ἱερῶν καἰ εὐλογημένων σχέσεων ἐν τῷ Γάμῳ, καὶ οἱ λεγόμενοι ῾῾δεσμοὶ᾽᾽ καθιστοῦν ῾῾δεσμίους᾽᾽ (=ὑποδούλους) εἰς τὰ δαιμόνια, τοὺς ὑποκύπτοντας εἰς αὐτά.

Ἀλλά, καὶ ἄλλο ὀδυνηρὸ ἀποτέλεσμα ἐπέρχεται ἀπὸ τὴν διάλυσιν τῶν οἰκογενειῶν, διότι πλειστάκις καὶ τὰ παιδιά ἀπὸ διαλελυμένας οἰκογενείας, δυσκόλως προκόπτουν καὶ δυσκόλως εὐδοκιμοῦν. Καταντοῦν, οὐχὶ σπανίως, προβληματικά, ἀφοῦ, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, δὲν βλέπουν τὸ καλὸν καὶ ἅγιον παράδειγμα εἰς τὴν ζωὴν τῶν γονέων των! 

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΦΩΚΑΣ Θ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Βλέποντας ὁ αὐτοκράτορας τὸ ἀμετάθετο τῆς γνώμης του, διέταξε νὰ τὸν βασανίσουν μὲ ἰδιαίτερα σκληρὸ καὶ ἀπάνθρωπο τρόπο. Αρχικὰ τὸν κρέμασαν σὲ ἕνα δέντρο καὶ ξέσκισαν τὶς σάρκες του. Στὴ συνέχεια τὸν πέταξαν ἔτσι ὅπως ἦταν καταματωμένος καὶ πληγωμένος σὲ λάκκο μὲ ἀσβέστη, ἔτσι ὥστε νὰ τοῦ προκαλέσουν περισσότερους πόνους. Ὁ ἅγιος ὅμως στὰ φρικτὰ αὐτὰ βασανιστήρια δὲν λύγισε καθόλου, ἀλλὰ ὑπέμεινε μὲ καρτερία καὶ ἀνδρεία φρόνηση ὅλους τοὺς ἀφόρητους πόνους, ἐνθυμούμενος τὸ ὅραμα μὲ τὸ περιστέρι καὶ τὰ προφητικὰ λόγια. Τελικὰ οἱ βασανιστές του πέταξαν τὸ σῶμα τοῦ ἁγίου σὲ πυρακτωμένο λουτρό. Ὁ ἅγιος Φωκᾶς, ἀφοῦ προσευχήθηκε στὸ Θεό, παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὰ χέρια τοῦ ἀθλοθέτη καὶ στεφανοθέτη Χριστοῦ, τὸν ὁποῖο παιδιόθεν ἀγάπησε.

(συνεχίζεται)

Δια-φθορὰ καὶ Δια-ζύγια ΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τοιουτοτρόπως ἀναδύονται ὅλα ἐκεῖνα τὰ οἰκογενειακὰ δράματα, τὰ ὁποῖα βλέπομεν καὶ ἀκούομεν δυστυχῶς καθημερινῶς. Γονεῖς π.χ. μὲ δύο καὶ τρία παιδιὰ καταντοῦν εἰς τὴν παράνοιαν νὰ δημιουργοῦν παρανόμους ῾῾σχέσεις᾽᾽ καὶ ῾῾δεσμούς᾽᾽ νὰ ὑποδουλώνωνται εἰς τὰ πάθη καὶ τὰς ἁμαρτίας, καὶ λόγῳ αὐτῶν τῶν παρανομιῶν νὰ διαλύουν τὰς ἐννόμους οἰκογενείας των, προφασιζόμενοι πλῆθος ἀδικαιολογήτων ῾῾δικαιολογιῶν᾽᾽ καὶ σοφιστικῶν “προφάσεων ἐν ἁμαρτίαις”!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».