Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης) 

Ἠλίαν ἵπποι, τὸν δὲ διπλοῦν Ἠλίαν,

Εἰς οὐρανοὺς ἀνῆγον ὡς ἵπποι Νόες.

Πότμον Ἐλισσαῖος δεκάτῃ λάχεν ἠδὲ Τετάρτη.

Α) Βιογραφικὰ στοιχεῖα 

Ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος ἦταν γιὸς τοῦ μεγαλοκτηματία Σαφάτ. Γεννήθηκε στὰ Γάλγαλα τὸ 896π.Χ. Θεωρεῖται ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐξέχοντες προφῆτες τοῦ Ἰσραήλ. Τὸ ὄνομα Ἐλισσαῖος (ἐπίσης Ἐλισαιὲ) σημαίνει «ὁ Θεὸς (εἶναι) Σωτηρία». Ἀπὸ μικρὸς καλλιεργοῦσε τὴ γῆ μὲ πολλὴ ἀγάπη. Ὁ Ἐλισσαῖος ὑπηρέτησε τὸν προφήτη Ἡλία, ὁ ὁποῖος καὶ τὸν ἐξέλεξε ὡς διάδοχό του. Ὅταν ὁ προφήτης Ἡλίας ἀναλαμβανόταν μὲ πύρινη ἅμαξα, ὁ τελευταῖος ἔριξε στὸν Ἐλισαῖο τὸν μανδύα[1] του. Ἀπὸ τότε ἀρχίζει ἡ προφητική του δράση, ποιώντας πολλὰ θαύματα καὶ εὐεργετώντας τὸν Ἰσραηλητικὸ λαό. Τὰ θαύματα μάλιστα τοῦ προφήτη Ἐλισσαίου εἶναι μεγαλύτερα καὶ πολὺ πιὸ ἐντυπωσιακὰ ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἐτέλεσε ὁ δάσκαλός του προηφήτης Ἡλίας.

(συνεχίζεται)

---

[1] Ἡ μηλωτή, τὴν ὁποία ἔρριξε ὁ προφήτης Ἡλίας στὸν Ἐλισσαῖο ἦταν ἔνδυμα ἀπὸ δέρμα προβάτου.

Αἱ σαρκικαὶ σχέσεις προτοῦ τελεσθῇ τὸ Μυστήριον τοῦ Γάμου συνιστοῦν ἀμετακλήτως «Κώλυμα Ἱερωσύνης» (Ἀνεξίτηλον δηλαδὴ ἐμπόδιον διὰ νὰ δύναται νὰ χειροτονηθῇ κάποιος εἰς ἱερέαν) Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἂς μὴ μᾶς διαφεύγῃ ἐπίσης καὶ ὁ λίαν ἐπικίνδυνος ἁλυσιδωτὸς κατήφορος τῆς ἁμαρτίας, ποὺ εὐκολότατα θὰ ἐπακολουθήσῃ: Ἐὰν δηλαδὴ κάποιος ἔλαβε ῾῾συμμαρτυρίαν᾽᾽ διὰ χειροτονίαν του, ἐνῷ δὲν θὰ ἔπρεπε, ὁ τοιοῦτος, εὐκόλως ἀργότερον θὰ δίδῃ καὶ αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του, περαιτέρω, εἰς ἑτέρους, ῾῾συμμαρτυρίας᾽᾽ εἰς ἔχοντας ῾῾κωλύματα ἱερωσύνης᾽᾽. Ἔτσι, αὐτὴ ἡ ἁμαρτία εὐκόλως καὶ ἐπικινδύνως θὰ διαιωνίζεται ἐπὶ τὰ χείρω. Ἐπαυξανομένη δηλαδή, κατρακυλῶσα ἀπὸ τὸ ἕνα κακόν, εἰς τὸ χειρότερον κακόν κ.ο.κ.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ Δ΄ ΑΙΩΝΟΣ ΣΤ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὅμως ὁ ναὸς κάηκε μετὰ ἀπὸ σαράντα χρόνια ἀπὸ τὴν ἵδρυσή της. Πυρπολήθηκε τὴν 20^η Ἰουνίου τοῦ 404.Χ. ἐπὶ αὐτοκράτορος Ἀρκαδίου, ἀπὸ ὁπαδοὺς τοῦ ἱεροῦ Χρυοστόμου, οἰ ὁποῖοι ἐλέγοντο Ἰωαννίτες ἢ Ξυλοκεράτοι. Στὸν ναὸ ἔμειναν μόνοι οἱ ἐξωτερικοὶ τοῖχοι. Ὁ ναὸς ἀνοικοδομήθηκε ξανά, μετὰ ἀπὸ ἔντεκα χρόνια ἐπὶ αὐτοκάτορα Θεοδοσίου Β΄. Τὰ ἐγκαίνια τελέστηκαν τὴν 10^η Ὀκτωβρίου τοῦ ἔτους 415.

Αἱ σαρκικαὶ σχέσεις προτοῦ τελεσθῇ τὸ Μυστήριον τοῦ Γάμου συνιστοῦν ἀμετακλήτως «Κώλυμα Ἱερωσύνης» (Ἀνεξίτηλον δηλαδὴ ἐμπόδιον διὰ νὰ δύναται νὰ χειροτονηθῇ κάποιος εἰς ἱερέαν) Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Οἱ Πνευματικοί, ποὺ συγκαταβαίνουν σὲ τέτοιες περιπτώσεις καὶ δίνουν ῾῾συμμαρτυρία᾽᾽, φέρουν τεράστιαν εὐθύνην ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ (σ.σ. ὅπως ἀσφαλέστατα καὶ οἱ ἐμπλεκόμενοι, ἐν ἐπιγνώσει, εἰς τοιαύτας χειροτονίας, εἴτε λαϊκοί, εἴτε ἱερωμένοι)!

Ἀλλοίμονο μάλιστα καὶ σ᾽ ἐκείνους ποὺ κρύβουν τέτοια ἁμαρτήματα ἀπὸ τὸν Πνευματικό, γιὰ νὰ ὑποκλέψουν τὴ συμμαρτυρία του, καὶ νὰ γίνουν ἀναξίως ἱερεῖς!» (Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ Γέρων Γερμανὸς Σταυροβουνιώτης, Φῶς ἱλαρὸν καὶ μυστικὸν στὴν σκοτοδίνη τῶν σύγχρονων καιρῶν», Ἔκδοσις Ι.Μ. Σταυροβουνίου 2000, σ.σ. 245-246).

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ Δ΄ ΑΙΩΝΟΣ E΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Γύρω στὸ 360 ἐμφανίστηκαν στὴν Ἐκκλησία αἱρετικὲς θέσεις περὶ τῆς ὑποστάσεως τοῦ τρίτου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδας. Κύριοι ἐκφραστὲς αὐτῶν τῶν ἀπόψεων ὑπῆρξαν οἱ Μακεδονιανοὶ καὶ οἱ Ἀπολιναριστές. Αὐτοὶ ὀνομάστηκαν πνευματομάχοι. Μὲ τὸ ἴδιο προσωνύμιο ὀνομάστηκαν καὶ οἱ ἀρειανόφρονες, οἱ ὁποῖοι ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι θεωροῦσαν τὸν Υἱὸ ὡς κτίσμα, θεωροῦσαν κτίσμα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεύμα. Ἔτσι ἡ Σύνοδος συνέταξε τὰ τελευταῖα πέντε ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, μὲ τὰ ὁποῖα διατράνωναν τὴν Θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος συνέταξε τὰ πρῶτα ἑπτὰ ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως. Ὁλόκληρο τὸ Σύμβολο τῆς πίστεως ὀνομάστηκε Σύμβολο τῆς Νικαίας - Κωνσταντινουπόλεως.

(συνεχίζεται)

Αἱ σαρκικαὶ σχέσεις προτοῦ τελεσθῇ τὸ Μυστήριον τοῦ Γάμου συνιστοῦν ἀμετακλήτως «Κώλυμα Ἱερωσύνης» (Ἀνεξίτηλον δηλαδὴ ἐμπόδιον διὰ νὰ δύναται νὰ χειροτονηθῇ κάποιος εἰς ἱερέαν) Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἀνέφερε περὶ τούτου τοῦ ζητήματος καὶ ὁ μακαριστὸς ἅγιος Γέροντάς μας Γερμανός:

«Εἶναι τελείως ἀνεπίδεκτα ῾῾οἰκονομίας᾽᾽ τὰ καθοριζόμενα ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες κωλύματα Ἱερωσύνης:

Δὲν ἐπιτρέπεται δηλαδὴ σὲ καμμιὰ περίπτωσι νὰ δοθῇ ῾῾συμμαρτυρία᾽᾽, γιὰ νὰ προσέλθῃ στὶς τάξεις τῆς Ἱερωσύνης κάποιος, ποὺ ἔπεσε σὲ βαριὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα, ὅπως εἶναι οἱ πρὶν ἀπὸ τὸν γάμο του σεξουαλικὲς σχέσεις, ἔστω καὶ μὲ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ἀρραβωνιαστικιά του, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλη ἔξω ἀπὸ τὸν γάμο του, σεξουαλικὴ σχέσις, ὅπως εἶναι ἡ πορνεία, ἡ μοιχεία, ἡ ἀρσενοκοιτία.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ Δ΄ ΑΙΩΝΟΣ Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος πραγματοποιήθηκε μέσα στὸν ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας τὸ 381μ.Χ. Συγκλήθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Θεοδόσιο, μετὰ ἀπὸ προτροπὴ τοῦ Μελετίου Ἀντιοχείας, ὀνομάζεται δὲ ἡ πρώτη σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Στόχος της ἦταν ἡ εἰρήνευση στὴν Ἐκκλησία, καθὼς καὶ ἡ ἐπίλυση τῶν θεολογικῶν καὶ διοικητικῶν προβλημάτων, τὰ ὁποία ὑπῆρχαν τότε στὴν Ἐκκλησία. Μετὰ τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ 325, ὑπῆρξαν ἐντάσεις καὶ θεολογικὲς ἔριδες μὲ θέμα τὴν ὑπόσταση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ διαμάχες αὐτὲς κράτησαν περισσότερο ἀπὸ πενήντα χρόνια. Παράλληλα συνεχιζόταν ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ὁμοουσίου ὑποστάσεως τοῦ Υἱοῦ μὲ τὸν Πατέρα. Ἔτσι ἡ Σύνοδος αὐτὴ ξεκαθάρισε τελεσίδικα τὰ θέματα, ποὺ ἀνεφύησαν μὲ τὴν ἀρειανικὴ διαμάχη στὴν ἀνατολικὴ ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία. Ἔτσι μετὰ τὴ Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, καμμιὰ ἄλλη σύνοδος δὲν ἀσχολήθηκε μὲ τὸ θέμα τῆς θεότητας τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδας.

(συνεχίζεται)