Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙΑ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Ἄλλος χρόνια ἀγωνίζεται καὶ κάνει ἄσκηση μεγάλη, καὶ ἂν ἀξιωθεῖ κάτι τέτοιο! Κι ὅμως αὐτὸς εἶδε τὸν Χριστό, μόνο γιατὶ ἀντέδρασε στὸν πειρασμό. Φυσικὰ αὐτὸ πολὺ τὸν δυνάμωσε πνευματικά. Μετὰ εἶδε τὴν Ἁγία Μαρκέλλα, τὸν Ἅγιο Ῥαφαήλ, τὸν Ἅγιο Γεώργιο δυο-τρεῖς φορές. Ἦρθε μιὰ μέρα καὶ μοῦ λέει: «Κάνε προσευχή, Πάτερ, νὰ δῶ πάλι τὸν Ἅγιο Γεώργιο. Θέλω λίγη παρηγοριά· δὲν ἔχω παρηγοριὰ ἀπ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο!».

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Στὸ κελλί, στὸ ὁποῖο διέμενε, ἐπιδόθηκε σὲ μεγαλύτερους ἀσκητικοὺς ἀγῶνες καὶ μὲ τὴν θερμὴ προσευχή του προώδευε πνευματικά. Τὸ ἔτος 1909 σὲ ἡλικία σαράντα χρόνων, ὁ Ἄνθιμος ἐκάρη μοναχὸς ἀπὸ τὸν ἱερομόναχο Ἀνδρόνικο, διάδοχο τοῦ Παχωμίου[1].

(συνεχίζεται)

---

[1] Ὁ γέροντας Παχώμιος κοιμήθηκε τὸ 1905 καὶ ὡς διάδοχός του ἐξελέγη ὁ ἱερομόναχος Ἀνδρόνικος.

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Ι΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Ὁ Χριστὸς δὲν ζητάει μεγάλα πράγματα, γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσει στὸν ἀγώνα μας. Τιποτένια πράγματα περιμένει ἀπὸ μᾶς. Μοῦ ἔλεγε ἕνας νέος ὅτι πῆγε στὴν Πάτμο νὰ προσκυνήσει καὶ ὁ πειρασμὸς τοῦ ἔστησε ἐκεῖ μιὰ παγίδα. Καθὼς προχωροῦσε, μιὰ τουρίστρια ὅρμησε καὶ τὸν ἀγκάλιασε. Αὐτὸς τὴν ἔσπρωξε πέρα καὶ εἶπε: «Χριστέ μου, ἐγὼ ἦρθα ἐδῶ νὰ προσκυνήσω· δὲν ἦρθα γιὰ ἔρωτα» καὶ ἔφυγε. Τὸ βράδυ στὸ ξενοδοχεῖο, τὴν ὥρα ποὺ ἔκανε τὴν προσευχή του, εἶδε τὸν Χριστὸ μέσα στὸ ἄκτιστο φῶς! Εἴδατε, μὲ ἕνα σπρώξιμο τί ἀξιώθηκε;

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἐκεῖ ἐπιδόθηκε σὲ ἀσκητικοὺς ἀγῶνες, σὲ προσευχὴ καὶ νηστεία, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ γέροντα Παχωμίου ἀναδείχθηκε σκεῦος ἐκλογῆς τοῦ Κυρίου. Ὅμως ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ ἄσκηση ἐξαντλήθηκε καὶ ἀσθένησε. Ἡ κατάσταση τῆς ὑγείας του ἔχρηζε ἱατρικῆς παρακολουθήσεως. Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ γέροντά του ἐπέστρεψε στὸ σπίτι του, μέχρι νὰ ἀναρρώσῃ. Μόλις ὅμως ἀνέρρωσε καὶ ἀποκαταστάθηκε ἡ ὑγεία του, ἀποσύρθηκε στὰ πατρικά του κτήματα, στὰ Λιβάδια τῆς Χίου, σὲ ἀπομονωμένο κελλί, ὅπου συνέχισε τοὺς ἀσκητικούς του ἀγῶνες. Ἐκεῖ γιὰ βιοποριστκοὺς λόγους ἀσκοῦσε τὴν τέχνη τοῦ ὑποδηματοποιοῦ, τὴν ὁποία ἔμαθε μόνος του. Μὲ τὰ λίγα χρήματα ποὺ ἔπαιρνε βοηθοῦσε τοὺς γονεῖς του καὶ τοὺς φτωχούς.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Θ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Ἔκανε τὸ Σταυρό του καὶ εἶπε: «Χριστέ μου, καλύτερα νὰ πνιγῶ παρὰ νὰ ἁμαρτήσω» καὶ πετάχτηκε ἀπὸ τὴν ὄχθη μέσα στὸ βαθὺ ποτάμι! Ἀλλὰ ὁ καλὸς Θεὸς βλέποντας τὸν μεγάλο ἡρωϊσμὸ τοῦ ἁγνοῦ νέου, ποὺ ἐνήργησε σὰν νέος Ἅγιος Μαρτινιανός, γιὰ νὰ διατηρηθεῖ ἁγνός, τὸν κράτησε ἐπάνω στὸ νερό, χωρὶς κἂν νὰ βραχεῖ! «Ἐνῶ πετάχθηκα, μοῦ ἔλεγε, μὲ τὸ κεφάλι κάτω, δὲν κατάλαβα πῶς βρέθηκα ὄρθιος ἐπάνω στὸ νερό, χωρὶς νὰ βραχοῦν τὰ ῥοῦχα μου!» Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἔνιωσε καὶ μιὰ ἐσωτερικὴ γαλήνη μὲ μιὰ ἀνέκφραστη γλυκύτητα, ποὺ ἐξαφάνισε τελείως κάθε λογισμὸ ἁμαρτωλὸ καὶ κάθε ἐρεθισμὸ σαρκικό, ποὺ τοῦ εἶχε δημιουργήσει προηγουμένως μὲ τὶς ἄσεμνες χειρονομίες της ἡ κοπέλα. Ὅταν εἶδε μετὰ ἡ κοπέλα ἐπάνω στὸ νερὸ ὄρθιο τὸν Ἀντώνιο, ἄρχισε νὰ κλαίει μετανιωμένη γιὰ τὸ σφάλμα της καὶ συγκινημένη γιὰ τὸ μεγάλο αὐτὸ θαῦμα. 

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Κάποια φορὰ ἐπισκέφθηκε τὴ Σκήτη τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Χίου, μὲ σκοπὸ νὰ ἐπισκευάσῃ μιὰ εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου[1]. Ἐκεῖ γνώρισε τὸν γέροντα τῆς Σκήτης Παχώμιο, ὁ ὁποῖος τὸν μύησε στὴ μοναχικὴ πολιτεία. Ὁ γέροντας Παχώμιος ἐπέδρασε σημαντικὰ στὴ ζωὴ τοῦ μικροῦ τότε Ἀργυρίου, ὁ ὁποῖος τοῦ μετέδωσε τὴν ἀρετὴ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τοὺς συνανθρώπους μας. Ἔχοντας θεῖο ἔρωτα, ἀπαρνεῖται τὸν κόσμο καὶ προχωρεῖ στὸν μοναχισμό. Στὴν Σκήτη τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Χίου ὁ γέροντας Παχώμιος τὸν ἔκειρε μικρόσχημο μοναχὸ στὴν ἡλικία τῶν εἴκοσι χρόνων καὶ τοῦ ἔδωσε τὸν ὄνομα Ἄνθιμος.

(συνεχίζεται)

---

[1] Ἔκτοτε μὲ αὐτὴ τὴν εἰκόνα τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου συνέδεσε ὁλόκληρη τὴ ζωή του.

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις Η΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Μοῦ εἶχε διηγηθεῖ ὁ Γέρο-Αὐγουστῖνος: Εἶχε πάει σὰν ἀρχάριος σὲ ἕνα Μοναστήρι στὴ Ῥωσία, στὴν πατρίδα του. Ἐκεῖ ἦταν ὅλοι σχεδὸν γεροντάκια καὶ ἔστελναν αὐτὸν ὡς διακονητή, γιὰ νὰ βοηθάει ἕναν ὑπάλληλο τῆς Μονῆς στὸ ψάρεμα, γιατὶ ἡ Μονὴ συντηρεῖτο ἀπὸ τὴν ἁλιεία. Μιὰ μέρα λοιπὸν ἦλθε ἡ κόρη τοῦ ὑπαλλήλου καὶ εἶπε στὸν πατέρα της νὰ πάει γρήγορα στὸ σπίτι γιὰ μιὰ ἐπείγουσα δουλειὰ καὶ κάθησε ἐκείνη νὰ βοηθήσει. Ὁ πειρασμὸς ὅμως τὴν εἶχε κυριέψει τὴν ταλαίπωρη καί, χωρὶς νὰ σκεφθεῖ, ὅρμησε ἐπάνω στὸν δόκιμο μὲ ἁμαρτωλὲς διαθέσεις. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ τὰ ἔχασε ὁ Ἀντώνιος –αὐτὸ ἦταν τὸ κατὰ κόσμον ὄνομά του–, γιατὶ ἦταν ξαφνικό.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».