Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ Δ΄ ΑΙΩΝΟΣ Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος πραγματοποιήθηκε μέσα στὸν ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας τὸ 381μ.Χ. Συγκλήθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Θεοδόσιο, μετὰ ἀπὸ προτροπὴ τοῦ Μελετίου Ἀντιοχείας, ὀνομάζεται δὲ ἡ πρώτη σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Στόχος της ἦταν ἡ εἰρήνευση στὴν Ἐκκλησία, καθὼς καὶ ἡ ἐπίλυση τῶν θεολογικῶν καὶ διοικητικῶν προβλημάτων, τὰ ὁποία ὑπῆρχαν τότε στὴν Ἐκκλησία. Μετὰ τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τὸ 325, ὑπῆρξαν ἐντάσεις καὶ θεολογικὲς ἔριδες μὲ θέμα τὴν ὑπόσταση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ διαμάχες αὐτὲς κράτησαν περισσότερο ἀπὸ πενήντα χρόνια. Παράλληλα συνεχιζόταν ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ὁμοουσίου ὑποστάσεως τοῦ Υἱοῦ μὲ τὸν Πατέρα. Ἔτσι ἡ Σύνοδος αὐτὴ ξεκαθάρισε τελεσίδικα τὰ θέματα, ποὺ ἀνεφύησαν μὲ τὴν ἀρειανικὴ διαμάχη στὴν ἀνατολικὴ ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία. Ἔτσι μετὰ τὴ Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, καμμιὰ ἄλλη σύνοδος δὲν ἀσχολήθηκε μὲ τὸ θέμα τῆς θεότητας τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδας.

(συνεχίζεται)

Αἱ σαρκικαὶ σχέσεις προτοῦ τελεσθῇ τὸ Μυστήριον τοῦ Γάμου συνιστοῦν ἀμετακλήτως «Κώλυμα Ἱερωσύνης» (Ἀνεξίτηλον δηλαδὴ ἐμπόδιον διὰ νὰ δύναται νὰ χειροτονηθῇ κάποιος εἰς ἱερέαν) Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Συμφώνως μὲ τοὺς ἐντεταγμένους ἀμετακλήτως εἰς τὰς θεοπνεύστους ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων Ἱεροὺς Κανόνας, ἡ προγαμιαία σαρκικὴ σχέσις, ἀκόμη καὶ μεταξὺ μεμνηστευμένων (αὐτῶν, ποὺ δὲν ἐτέλεσαν μὲν ἀκόμη τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου, ἀλλ᾽ ὅμως προγραμματίζουν μελλοντικῶς νὰ πραγματοποιήσουν τὸν Γάμον των), ἀποτελοῦν ἀνεξίτηλον (δηλαδὴ μὴ ἀνατρέψιμον καὶ μὴ ἐπιδεχόμενον, καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπον, ἀναίρεσιν) ἐμπόδιον διὰ νὰ χειροτονηθῇ κάποιος εἰς βαθμὸν ἱερωσύνης.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ Δ΄ ΑΙΩΝΟΣ Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ πρώτη αὐτὴ ἐκκλησία, σύμφωνα μὲ τὰ πρότυπα τῶν ἄλλων σύγχρονων ἀνεγερθέντων χριστιανικῶν ναῶν, πρέπει νὰ εἶχε τὸν τύπο τῆς Βασιλικῆς. Ἀποτελεῖτο ἀπὸ ἕνα αἴθριο, μὲ φιάλη ἐξαγιασμοῦ, νάρθηκα καὶ κυρίως ναό. Ἦταν τρίκλιτη καὶ μᾶλλον μὲ γυναικωνίτη. Ὡς προσκτίσματα εἶχε δύο περίκεντρα κτίσματα, τὸ σκευοφυλάκιο καὶ τὸ βαπτιστήριο. Κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ὁ ναὸς πρέπει νὰ ἦταν ξυλόστεγος, δηλαδὴ μὲ ξύλινα κεραμίδια, σύμφωνα μὲ τὰ πρότυπα τῶν ναῶν τῆς τότε ἐποχῆς. Οἱ τοῖχοι τοῦ κεντρικοῦ κλίτους μᾶλλον πρέπει νὰ ἦταν ὑπερυψωμένοι, ἔτσι ὥστε νὰ φωτίζεται τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κτιρίου. Τὸ κεντρικὸ κλῖτος κατέληγε στὸ βάθος στὴν ἀψίδα τοῦ ἱεροῦ.

(συνεχίζεται)

Αἱ σαρκικαὶ σχέσεις προτοῦ τελεσθῇ τὸ Μυστήριον τοῦ Γάμου συνιστοῦν ἀμετακλήτως «Κώλυμα Ἱερωσύνης» (Ἀνεξίτηλον δηλαδὴ ἐμπόδιον διὰ νὰ δύναται νὰ χειροτονηθῇ κάποιος εἰς ἱερέαν) Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὴν πολυτίμητον διάστασιν καὶ κορυφαίαν ἀξίαν τῆς ἁγνότητος καὶ παρθενίας, τόσον διὰ τὸν ἄνδρα, ὅσον καὶ διὰ τὴν γυναίκα, μέχρι τὴν εὐλογημένην ὥραν τῆς τελέσεως τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου των, ἐκφράζουν ἐμφανέστατα καὶ ἀδιαμφισβήτητα οἱ θεόπνευστοι ἁγιοπνευματικοὶ καὶ ἀναπαλλοτρίωτοι Ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ Δ΄ ΑΙΩΝΟΣ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ αὐτοκράτορας Κώνσταντας ἔφερε πολλὰ ἀναθήματα, ἀπὸ χρυσὸ καὶ ἄργυρο, ἀμφίθυρα χρυσᾶ καὶ βαρύτιμα παραπετάσματα στις πύλες. Σύμφωνα μὲ μιὰ μαρτυρία τοῦ Κεδρηνοῦ κατετέθησαν στὸν ναὸ τὰ λείψανα τῶν μαρτύρων Παμφίλου, Θεοδούλου, Πορφυρίου καὶ Παύλου. Τὰ λείψανα αὐτὰ τὰ ἔφεραν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια. Τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Σοφίας ὁ ναὸς τὸ ἔλαβε μεταγενέστερα, γιὰ νὰ ὑποδηλώσῃ τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδας, τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ.

(συνεχίζεται)

Ἡ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἐπικρατήσασα ἁμαρτωλὴ ῾῾μόδα᾽᾽ τῶν προ-γαμιαίων ὀνομαζομένων ῾῾δεσμῶν᾽᾽, ῾῾σχέσεων᾽᾽ καὶ ῾῾συμβιώσεων᾽᾽, ἄνευ τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου Ζ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἐφθάσαμεν δυστυχῶς, κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν τῆς Ἀκραίας Ἀποστασίας, νὰ ἑτοιμάζεται ὑπούλως καὶ σατανικῶς τὸ σαθρὸν ὑπέδαφος καὶ ἔδαφος, διὰ τὸν ἐρχομὸν τοῦ Τελικοῦ Ἀντιχρίστου. Βλέπομεν πλέον καὶ τὸ πρωτοφανὲς φαινόμενον, πρῶτα νὰ γεννῶνται τὰ τέκνα (ὅσα βεβαίως, εὐτυχῶς, “πρόλαβαν” νὰ ἔλθουν εἰς φῶς καὶ δὲν ἐφονεύθησαν μὲ τὴν ἐπάρατον ἔκτρωσιν) καὶ ἔπειτα νὰ τελεῖται τὸ Ἱερὸν Μυστήριον τοῦ Γάμου! Ἐάν, βεβαίως, δὲν καταλήξωμεν, ἀντὶ τοῦ Μυστηρίου, εἰς τὴν περαιτέρω συνέχισιν τῆς παρανόμου συμβιώσεως, ἢ εἰς σύναψιν τοῦ λεγομένου ῾῾πολιτικοῦ γάμου᾽᾽ (ἢ καὶ τῶν ἐπὶ τὰ χείρω μετεξελίξεων αὐτοῦ, εἰς “συμβόλαια συμβιώσεως”, κ.ἄ.), ὅπερ ἰσοδυναμεῖ οὐσιαστικῶς μὲ ἀδιαμφισβήτητον ἄρνησιν τῶν ἱερῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ἄρα ἄρνησιν τοῦ Μυστικοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἄρνησιν αὐτῆς ταύτης, τῆς ἴδιας τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἱδρυτοῦ Αὐτῆς, τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ !

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ Δ΄ ΑΙΩΝΟΣ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ Ἁγία Σοφία ἢ Ἁγιὰ Σοφιὰ (λατινικά: Sancta Sophia ἢ Sancta Sapientia), γνωστὴ καὶ ὡς Ναὸς τῆς Ἁγίας τοῦ Θεοῦ Σοφίας, εἶναι χριστιανικὸς ναός, ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ περίοπτη θέση στὴν Κωνσταντινούπολη. Γιὰ μᾶς τοὺς Ἕλληνες ἐνσαρκώνει τὸ σύμβολο τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας. Προτοῦ ἱδρυθῇ αὐτὸ τὸ ἐξαίρετο μνημεῖο, στὴν ἴδια ἀκριβῶς θέση, εἶχαν ἀνεγερθῆ δύο καθεδρικοὶ ναοὶ τῆς Νέας Ρώμης. Ὁ πρῶτος ναὸς ἀνεγέρθηκε ἀπὸ τὸν γιὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κώνσταντα, ἀφοῦ ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος δὲν μπόρεσε νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἐπιθυμία του νὰ κτίσῃ ἕνα ναὸ ἀντάξιο τῆς νέας πρωτεύουσας τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας. Ὅμως ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἔθεσε τὰ θεμέλια τοῦ ναοῦ τὸ 324μ.Χ. Ὁ ναὸς αὐτὸς ὀνομάστηκε Μεγάλη Ἐκκλησία, βρισκόταν δὲ ἐπὶ τοῦ πρώτου λόφου τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὸ Μέγα Παλάτιον καὶ τὸν Ιππόδρομο τῆς πόλεως. Τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τελέστηκαν στὶς 15 Φεβρουαρίου τοῦ 360μ.Χ. μὲ κάθε μεγαλοπρέπεια.

(συνεχίζεται)