ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Ἂς μὴ μᾶς διαφεύγῃ ἐπίσης
καὶ ὁ λίαν ἐπικίνδυνος ἁλυσιδωτὸς κατήφορος τῆς ἁμαρτίας, ποὺ εὐκολότατα θὰ ἐπακολουθήσῃ:
Ἐὰν δηλαδὴ κάποιος ἔλαβε ῾῾συμμαρτυρίαν᾽᾽ διὰ χειροτονίαν του, ἐνῷ δὲν θὰ ἔπρεπε,
ὁ τοιοῦτος, εὐκόλως ἀργότερον θὰ δίδῃ καὶ αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του, περαιτέρω, εἰς
ἑτέρους, ῾῾συμμαρτυρίας᾽᾽ εἰς ἔχοντας ῾῾κωλύματα ἱερωσύνης᾽᾽. Ἔτσι, αὐτὴ ἡ ἁμαρτία
εὐκόλως καὶ ἐπικινδύνως θὰ διαιωνίζεται ἐπὶ τὰ χείρω. Ἐπαυξανομένη δηλαδή, κατρακυλῶσα ἀπὸ τὸ ἕνα κακόν, εἰς τὸ
χειρότερον κακόν κ.ο.κ.
(συνεχίζεται)
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».


%203.jpg)



