Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

Α Ἡ Θεοπυρίκαυστος καρδία τοῦ ὄντως Θεοφόρου Ἁγίου Ἰγνατίου! Γ΄.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

«Μύρον ἐκκενωθὲν τὸ Ὄνομά σου!»
(ᾎσμα ᾈσμάτων α´, 3)

Νωπογραφία («φρέσκο») ἀπὸ τὴν «Τράπεζα» τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου,

ἔργον τοῦ Ἐργαστηρίου Ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς μας

«Ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι· πηγὴ κήπου

καὶ φρέαρ Ὕδατος ζῶντος» (ᾎσμα ᾎσμ. ε´, 8· δ´, 15)

Ἄλλοτε δὲ πάλιν ὁ ἴδιος θεοφόρος ἅγιος Ἰγνάτιος ἔλεγεν: «Ὁ ἐδικός μου Ἔρωτας ἐσταυρώθη, ἡ ἐδική μου Ἀγάπη ἀπέθανεν (ὀνομάζωντας ἔτσι τὸν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν)».

Τέτοια λόγια τὸν ἐπαρακίνει νὰ λέγῃ ἡ ἄσβεστος ἐκείνη φλόγα τῆς θεϊκῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία ἄναπτε μέσα εἰς τὴν καρδίαν του! Καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν ἐμαρτύρησεν εἰς τὴν ῾Ρώμην, ὅλα μὲν τὰ ἄλλα του μέλη καὶ τὰς σάρκας τὰ κατέφαγον οἱ λέοντες, τὴν δὲ ἁγίαν του καρδίαν δὲν ἀπετόλμησαν νὰ φάγουν, ἀλλὰ τὴν ἀφῆκαν ἀκεραίαν! Τὴν ὁποίαν, παίρνοντές την οἱ στρατιῶται καὶ ἀσεβεῖς, καὶ σχίζοντές την εἰς τὰ δύο, ὢ τοῦ θαύματος! Εὑρῆκαν γεγραμμένα μὲ χρυσᾶ γράμματα, εἰς μὲν τὸ ἕνα μέρος τῆς καρδίας ΙΗΣΟΥΣ, εἰς δὲ τὸ ἄλλο μέρος ΧΡΙΣΤΟΣ.

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».



Ο Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ IA΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

          Λένε, μάλιστα, μερικὲς μητέρες: «Μὰ παιδάκι μου, ἐσὺ ἐργάζεσαι, ἐσὺ σπουδάζεις». Μὰ τὴν νηστεία δὲν τὴν ὥρισε ἡ Ἐκκλησία γιὰ τοὺς τεμπέληδες. Γιὰ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ὥρισε. Οἱ τεμπέληδες, ἀφοῦ δὲν ἐκπληρώνουν τὸν ἀνώτερο νόμο, τῆς ἐργασίας: «Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου» (Γεν. 3, 19), θὰ τηρήσουν τὸ νόμο τῆς νηστείας; Γιὰ τοὺς ἐργαζομένους, λοιπόν, ὡρίσθηκαν. Φυσικὰ καὶ ἐκεῖ μὲ κάποια διάκριση. Ἄλλο αὐτό. Κι ἄλλο ἐπειδὴ ἐργάζεσαι, δὲν πρέπει νὰ νηστεύῃς.

(συνεχίζεται)

Σάββατο 14 Μαρτίου 2026

Α Ἡ Θεοπυρίκαυστος καρδία τοῦ ὄντως Θεοφόρου Ἁγίου Ἰγνατίου! B΄.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

«Μύρον ἐκκενωθὲν τὸ Ὄνομά σου!»
(ᾎσμα ᾈσμάτων α´, 3)

Νωπογραφία («φρέσκο») ἀπὸ τὴν «Τράπεζα» τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου,

ἔργον τοῦ Ἐργαστηρίου Ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς μας

«Ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι· πηγὴ κήπου

καὶ φρέαρ Ὕδατος ζῶντος» (ᾎσμα ᾎσμ. ε´, 8· δ´, 15)

Κι αὐτὸ τὸ Πνευματικὸ Νερόν, ποὺ εἶναι μέσα μου, φωνάζει συνεχῶς καὶ μοῦ λέγει· “τί κάθησαι ἐδῶ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον; Ἔλα νὰ ὑπάγωμεν εἰς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα”. Καὶ ἐγὼ δὲν γλυκαίνομαι πλέον οὔτε εἰς τὰ φθαρτὰ φαγητά, οὔτε εἰς τὰς ἡδονὰς τῆς παρούσης ζωῆς, ἀλλὰ θέλω καὶ ἐπιθυμῶ διακαῶς τὸ Νερὸν τῆς Ζωῆς, καὶ τὸ Νερὸν τὸ Ἀθάνατον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ παντοτινὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος».

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

          Λοιπόν, ἂν μᾶς ἔρθῃ καμμιὰ καινούργια Κατοχή, ὁ Θεὸς νὰ φυλάξῃ, τότε θὰ μάθουμε νὰ τρῶμε λάχανα χωρὶς λάδι. Σήμερα ἔχουμε τόσα κι ἄλλα ἀγαθά. «Τὸ παιδὶ νὰ μὴν πιῇ γάλα; Τὸ παιδὶ νὰ μὴ φάῃ κρέας;» Δὲν παθαίνει τίποτε. Μὴ φοβᾶστε. Ἀντὶ γιὰ γάλα, ἂς φάῃ μέλι, ἂς φάῃ μαρμελάδα. Ὁ Θεὸς ἔχει δώσει τόσα ἀγαθά. Ἂς πιῇ κακάο.

(συνεχίζεται)

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

Α Ἡ Θεοπυρίκαυστος καρδία τοῦ ὄντως Θεοφόρου Ἁγίου Ἰγνατίου! A΄.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

«Μύρον ἐκκενωθὲν τὸ Ὄνομά σου!»
(ᾎσμα ᾈσμάτων α´, 3)

Νωπογραφία («φρέσκο») ἀπὸ τὴν «Τράπεζα» τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου,

ἔργον τοῦ Ἐργαστηρίου Ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς μας

«Ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι· πηγὴ κήπου

καὶ φρέαρ Ὕδατος ζῶντος» (ᾎσμα ᾎσμ. ε´, 8· δ´, 15)

πρωτον παράδειγμα ἂς εἶναι ὁ ὄντως Θεοφόρος Ἰγνάτιος, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ νὰ ἐμελέτα συχνὰ εἰς τὴν καρδίαν του τὸ γαλακτομελίρρυτον Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόσον ἄναπτεν ἡ ψυχή του καὶ ὅλα τὰ ἐντός του εἰς τὴν θεϊκὴν ἀγάπην καὶ τὸν θεῖον ἔρωτα, ὁποὺ ἐγίνετο ὡσὰν ἔξω τοῦ ἑαυτοῦ του ὅλος! Καὶ διὰ τοῦτο, ἄλλοτε μὲν ἐφώναζε: «Δὲν ὑπάρχει μέσα εἰς ἐμένα καμμία φωτιὰ καὶ καμμία ἐπιθυμία, ποὺ νὰ ἀγαπᾷ ὁποιοδήποτε πρᾶγμα τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλὰ μέσα εἰς τὴν καρδίαν μου εὑρίσκεται ἕνα Θεϊκὸν Νερόν, ὁποὺ πάντοτε ἀναβρύζει καὶ πάντοτε ἀναβράζει ἀπὸ τὸν ἔνθεον ἔρωτα.

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

          Σήμερα οἱ γυναῖκες μὲ τὸ παραμικρό: «Ξέρετε αἰσθάνομαι κάποια ζάλη, αἰσθάνομαι ἐκεῖνο. Δὲν μπορῶ. Πρέπει νὰ φάω». Λέω: «Τὸ ’41 οἱ γυναῖκες καὶ κυοφοροῦσαν καὶ τενοποιοῦσαν καὶ γαλακτοτροφοῦσαν μὲ λάχανα ἀνάλαδα». Δὲν σταμάτησαν τὸ ’41 νὰ γεννοῦν οἱ γυναῖκες. Γιὰ ψάξτε τὰ Μητρῶα. Εἶναι κενὰ τὰ μητρῶα τῶν ἀρρένων καὶ τῶν θηλέων τὸ ’41 καὶ τὸ ’42; Δὲν εἶναι κενά. Γεμάτα εἶναι. Γεννοῦσαν οἱ γυναῖκες καὶ στὴν πεῖνα.

(συνεχίζεται)

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026

Η ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ Γ΄.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

«Μύρον ἐκκενωθὲν τὸ Ὄνομά σου!»
(ᾎσμα ᾈσμάτων α´, 3)

Νωπογραφία («φρέσκο») ἀπὸ τὴν «Τράπεζα» τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου,

ἔργον τοῦ Ἐργαστηρίου Ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς μας

Καὶ ἂν ἀμφιβάλλετε γι᾽ αὐτὸ τὸ θαυμάσιο γεγονός, ἂς πάρετε μίαν μικρὰν γεῦσιν ἀπὸ τὰ ἀκόλουθα τρία ὡραιότατα καὶ γλυκύτατα παραδείγματα, τῶν ὁποίων γλυκύτερα καὶ ὡραιότερα δὲν εὑρίσκονται εἰς ὅλας τὰς ἀπ’ αἰῶνος ἐκκλησιαστικὰς ἱστορίας!

* * *

Α Θεοπυρίκαυστος καρδία

τοῦ ὄντως Θεοφόρου
Ἁγίου Ἰγνατίου!

«Ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι·

πηγὴ κήπου καὶ φρέαρ Ὕδατος ζῶντος» (ᾎσμα ᾎσμ. ε´, 8· δ´, 15)

πρωτον παράδειγμα ἂς εἶναι ὁ ὄντως Θεοφόρος Ἰγνάτιος, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ νὰ ἐμελέτα συχνὰ εἰς τὴν καρδίαν του τὸ γαλακτομελίρρυτον Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόσον ἄναπτεν ἡ ψυχή του καὶ ὅλα τὰ ἐντός του εἰς τὴν θεϊκὴν ἀγάπην καὶ τὸν θεῖον ἔρωτα, ὁποὺ ἐγίνετο ὡσὰν ἔξω τοῦ ἑαυτοῦ του ὅλος! Καὶ διὰ τοῦτο, ἄλλοτε μὲν ἐφώναζε: «Δὲν ὑπάρχει μέσα εἰς ἐμένα καμμία φωτιὰ καὶ καμμία ἐπιθυμία, ποὺ νὰ ἀγαπᾷ ὁποιοδήποτε πρᾶγμα τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλὰ μέσα εἰς τὴν καρδίαν μου εὑρίσκεται ἕνα Θεϊκὸν Νερόν, ὁποὺ πάντοτε ἀναβρύζει καὶ πάντοτε ἀναβράζει ἀπὸ τὸν ἔνθεον ἔρωτα. Κι αὐτὸ τὸ Πνευματικὸ Νερόν, ποὺ εἶναι μέσα μου, φωνάζει συνεχῶς καὶ μοῦ λέγει· “τί κάθησαι ἐδῶ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον; Ἔλα νὰ ὑπάγωμεν εἰς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα”. Καὶ ἐγὼ δὲν γλυκαίνομαι πλέον οὔτε εἰς τὰ φθαρτὰ φαγητά, οὔτε εἰς τὰς ἡδονὰς τῆς παρούσης ζωῆς, ἀλλὰ θέλω καὶ ἐπιθυμῶ διακαῶς τὸ Νερὸν τῆς Ζωῆς, καὶ τὸ Νερὸν τὸ Ἀθάνατον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ παντοτινὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος».

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».