Σήμερον προβάλλεται προκλητικῶς ἡ ἁμαρτία, καὶ προσβάλλεται πρωτογνώρως ἡ Ἀρετή! ΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Μήπως δὲν συνιστᾷ αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ ἐμμονὴ εἰς τὴν ἀμετανοησίαν, αὐτό, ποὺ κατονομάζομεν ὡς βλασφημίαν κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ὁ Κύριος, καὶ ἡ ὁποία (βλασφημία) βεβαίως δὲν δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς μετάνοιαν, ἄρα οὔτε καὶ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ κατὰ συνέπειαν ὁδηγεῖ εἰς τὴν αἰώνιον καταδίκην (Μάρκ. γ´, 29);

 

Ἡ σημερινὴ μεγιστοποιημένη Ἀποστασία μας ἀπὸ τὸν Θεὸν
ἐπηρεάζει ἐπικινδύνως καὶ τὴν
εὐλογημένην πραγμάτωσιν καὶ σωτήριον βίωσιν
τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ ΣΤ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ ἁγία Ἑλένη πρέπει νὰ βαπτίστηκε σὲ ἡλικία ἑξήντα χρονῶν, ἐπειτὰ ἀπὸ πολυετῆ κατήχηση. Τὸ βάπτισμά της πρέπει νὰ ἔγινε μετὰ ποὺ ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, πρὶν τὴ μάχη τῆς Μιλβίας Γέφυρας τὸ 312 μ.Χ, εἶδε σὲ ὅραμα στὸν οὐρανὸ τὸ φωτεινὸ Σταυρὸ μὲ τὴν ἐπιγραφὴ «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ».

(συνεχίζεται)

Σήμερον προβάλλεται προκλητικῶς ἡ ἁμαρτία, καὶ προσβάλλεται πρωτογνώρως ἡ Ἀρετή! E΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Πῶς εἶναι ἑπομένως δυνατὸν νὰ μετανοήσῃ κάποιος δι᾽ ἁμαρτίας, τὰς ὁποίας, ἐνῷ μὲν τὰς διαπράττει, δὲν τὰς παραδέχεται ὅμως ὡς ἁμαρτίας, ἀλλὰ τὰς θεωρεῖ ἁπλῶς παρωνυχίδας; Ἤ, καὶ τὸ χειρότερον, νὰ θεωρῇ τὰς τοιαύτας ἁμαρτίας καὶ ὡς τάχα… “ἀρετάς”!!!

Ὑπάρχει μήπως χειροτέρα ἁμαρτία ἀπὸ τὴν σκληροκαρδίαν καὶ ἄρα ἀπὸ τὴν ἀμετανοησίαν; Καὶ μάλιστα ὅταν αὐτὴ ἡ ἀμετανοησία προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀμνήστευσιν πολλῶν σοβαρῶν, ἀκόμη καὶ θανασίμων ἁμαρτημάτων; Πολλῷ δὲ μᾶλλον, ὅπως μόλις προείπαμεν, ὅταν θανάσιμα ἁμαρτήματα προβάλλονται πλέον καὶ ὡς… «ὑπερηφάνεια»!!!

Ἡ τοιαύτη ἀμετανοησία ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς τὴν ἐσχάτην ἀνοησίαν!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ E΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος πάντοτε τιμοῦσε τὴν μητέρα του Ἑλένη, γι’ αὐτὸ μετὰ τὸ 324μ.Χ. ἀφοῦ νίκησε τὸν ἀντίπαλό του Λικίνιο, τῆς ἀπένειμε τὸν τίτλο τῆς Αὐγούστας. Ἔβαλε ἐπίσης τὴν μορφὴ τῆς ἁγίας Ἑλένης πάνω στὰ νομίσματα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀκόμη στὸν Φόρο (ἀγορὰ) τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὕψωσε τὶς στῆλες «Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης». Ἡ ἁγία Ἑλένη ἀφιερώθηκε σὲ φιλανθρωπικὰ ἔργα καὶ στὴ διάδοση τοῦ χριστιανισμοῦ. Ὑπέδειξε στὸν γιό της νὰ ἱδρύσῃ δημόσια πτωχοκομεῖα, νοσοκομεῖα, ὀρφανοτροφεῖα καὶ ἄλλα εὐαγῆ ἱδρύματα. Ὑπάρχει ἐκδοχή, κατὰ τὴν ὁποία ὁ γιὸς τῆς ἀγίας Ἑλένης μετέστρεψε τὴν μητέρα του στὸν χριστιανισμό[1].

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. Εὐσεβείου Καισαρείας, Βίος Κωνσταντίνου, Γ΄ 47, 2.

Σήμερον προβάλλεται προκλητικῶς ἡ ἁμαρτία, καὶ προσβάλλεται πρωτογνώρως ἡ Ἀρετή! Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὁ ἁγιασμένος σταυρικὸς τρόπος ζωῆς καὶ ὑπάρξεως, καταπολεμεῖται καὶ χλευάζεται καὶ ἀντικαθίσταται ὁλοὲν καὶ περισσοτέρως ἀπὸ τὸν καταστροφικὸν ἀντισταυρικὸν τρόπον ζωῆς, δηλαδὴ τὴν ἐπάρατον ἐκκοσμίκευσιν!

Προβάλλεται πλέον ἕνας χριστιανισμὸς ἀντι-σταυρικὸς καὶ ἄρα ἀντί-χριστος. Ἕνας “Χριστιανισμὸς Ξένος Σταυροῦ”, (Χ-Ξ-Στ), φέρον δηλαδὴ τὸ χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου: «χξστ», ὅπως τοῦτο προμηνύεται καὶ κατατίθεται εἰς τὸ θεόπνευστον βιβλίον τῆς Ἀποκαλύψεως (Ἀποκ. ιγ´, 18)!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τὸ 306μ.Χ. ὁ Κωνσταντῖνος, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του Κωνστάντιου, ἀνακηρύχθηκε ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες στὸ Ἑβόρκον (σημερινὸ York) τῆς Βρεττανίας ὡς Καίσαρας. Τότε κάλεσε καὶ τὴν μητέρα του κοντά του. Ἔτσι ἡ ἁγία Ἑλένη βρισκόταν κοντὰ στὸν γιό της στοὺς Τρεβήρους (σημερινὸ Trier τῆς Γερμανίας) καὶ στὴ Ρώμη[1].

(συνεχίζεται)

---

[1] Στὴ Ρώμη μετέβη πιθανὸν μετὰ τὴ νίκη τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου στὴ Μιλβία Γέφυρα, ὅπου
ἡττἠθηκε ὁ Μαξέντιος.

Σήμερον προβάλλεται προκλητικῶς ἡ ἁμαρτία, καὶ προσβάλλεται πρωτογνώρως ἡ Ἀρετή! Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὅταν ὅμως ἡ ἁμαρτία ἀμνηστεύεται, σημαίνει ὅτι εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδύνατον νὰ ὁδηγήσῃ πλέον εἰς τὴν σωτήριον Μετάνοιαν! Ἀλλ᾽ ὅμως, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἡ σωτήριος Μετάνοια, ἐκεῖ ἀσφαλῶς δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ λυτρωτικὴ ἐξαγόρευσίς της, οὔτε ἡ ἐν τῷ Μυστηρίῳ ἐξομολόγησίς της. Ἤ, καὶ ἂν ἐμφανίζεται, αὐτὴ εἶναι συχνάκις μόνον τυπική, ῾῾διὰ τῶν χειλέων μόνον᾽᾽, ἐξωτερική. Δὲν εἶναι πάντοτε καθαρὰ καὶ εἰλικρινής. Δὲν ἐνεργεῖται μὲ τὴν δέουσαν συντριβὴν καρδίας καὶ μὲ πραγματικὴν διάθεσιν διορθώσεως καὶ ἀλλαγῆς τρόπου σκέψεως καὶ ζωῆς! Δὲν ἐπιτελεῖται ἡ ἀναγεννημένη ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι περαιτέρω πορεία τῆς ζωῆς τοῦ μετανοοῦντος!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».