Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα Ἡ οὐσιώδης διαφορὰ[1] τῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων, ποὺ τὰ διακρίνει ἀπὸ τὰ ἄλλα ἁμαρτήματα B΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Κάθε εἴδους ἁμαρτία εἶναι φοβερή, ἀφοῦ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστό. Τὰ σαρκικὰ ὅμως ἁμαρτήματα ἔχουν μιὰ ἰδιάζουσα σημασία, μιὰ οὐσιώδη διαφορὰ ἀπὸ τὰ ἄλλα ἁμαρτήματα, τὴν ὁποία ἐπεξηγεῖ κατὰ τρόπο ἄριστο ὁ κορυφαῖος Ἀπόστολος Παῦλος! Τονίζοντας αὐτὴ τὴν ἰδιαιτερότητα τῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων, γράφει· «Φεύγετε τὴν πορνείαν. Πᾶν ἁμάρτημα, ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος, ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν· ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει» (Α΄ Κορ. στ΄, 18). Δηλαδή· «Μακριὰ (λοιπὸν) ἀπὸ τὴν πορνεία (ἐδῶ μὲ τὸν ὅρο πορνεία ἐννοεῖται κάθε εἴδους σαρκικὴ ἁμαρτία, ὅπως ἐπεξηγήθηκε σὲ προηγούμενα κείμενα)! Κάθε ἄλλη ἁμαρτία, ποὺ μπορεῖ νὰ διαπράξη κάποιος, βρίσκεται ἔξ0ω ἀπὸ τὸ σῶμα του· αὐτὸς ὅμως ποὺ πορνεύει, βεβηλώνει τὸ ἴδιό του τὸ σῶμα»!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ H΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἕνας κορυφαῖος θεολόγος τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνα, ὁ ὁποῖος ἐγκαταβιοῦσε στὸ κελλὶ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, πλησίον τῆς Μονῆς Διονυσίου, ἦταν καὶ ὁ μακαριστὸς π. Θεόκλητος Διονυσιάτης. Ὁ π. Θεόκλητος ἔχει γράψει τεράστιο ὄγκο συγραμμάτων, μὲ τὰ ὁποῖα πολέμησε με δρυμήτητα τὶς πλάνες τοῦ νεονικολαϊτισμοῦ, μὲ κύριο ἐκπρόσωπό του τὸν Χρῆστο Γιανναρᾶ. Ὁ π. Θεόκλητος κοιμήθηκε τὸ 2006.

Ἡγούμενος τῆς Μονῆς εἶναι ὁ ἀρχμανδρίτης Πέτρος Διονυσιάτης. Σήμερα ἡ Μονὴ ἀριθμεῖ γύρω στοὺς πενηνταπέντε μοναχούς.

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα Ἡ οὐσιώδης διαφορὰ[1] τῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων, ποὺ τὰ διακρίνει ἀπὸ τὰ ἄλλα ἁμαρτήματα Α΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Γενικὰ

Κάθε ἁμαρτία εἶναι παράβασι τῶν θείων ἐντολῶν. Ἀποτελεῖ τραγικὸ γεγονός, διότι ἀπομακρύνει τὸν πιστὸ ἀπὸ τὸ ὄντως ἀγαθό, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός! Ἡ ἁμαρτία ἐξαλείφεται μὲ τὴν εἰλικρινὴ Μετάνοια καὶ μέσῳ τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἐξομολογήσεως.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».


[1] Ἀπὸ τὸ τεῦχος 98-100, Δεκέμβριος, 2007 τοῦ περιοδικοῦ τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ Ζ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Μία χαρισματικὴ σύγχρονη προσωπικότητα τῆς Μονῆς Διονυσίου ἦταν καὶ ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς ἀρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Διονυσιάτης. Ὁ τελευταῖος ἀπεκαλεῖτο «ὁ ἁπλοϊκὸς ἡγούμενος καὶ διδάσκαλος τῆς νοερᾶς προσευχῆς». Ὑπῆρξε ὑποτακτικὸς τοῦ ὁσίου Ἰωσὴφ τοῦ ἡσυχαστοῦ καὶ σπηλαιώτου. Ὅταν ὁ ὅσιος Ἰωσὴφ ἐκοιμήθη στὶς 15 Αὐγούστου τὸ 1959, ὁ π. Χαράλαμπος ἀναχώρησε ἀπὸ τὴ Νέα Σκήτη γιὰ τὸ κελὶ Μπουραζέρι. Κατόπιν μετέβησαν στὴν Μονὴ Διονυσίου, ὅπου διετέλσε ἡγούμενος τῆς Μονῆς γιὰ δέκα χρόνια, ἀπὸ τὸ 1979 μέχρι τὸ 1989. Κοιμήθηκε τὴν 1η Ἰανουαρίου 2001.

(συνεχίζεται)

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

Η ΕΙΔΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΤ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Μιὰ μεγάλη μορφή, ποὺ ἀσκήτεψε στὴν Μονὴ Διονυσίου ἦταν καὶ ὁ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νήφων Β΄· ὁ τελευταῖος  παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν πατριαρχικὸ θρόνο καὶ  μετέβη στὴν Μονὴ τὸ 1502, ὅπου καὶ ἀσκήτεψε μέχρι τὴν κοίμησή του τὸ 1508[1].

(συνεχίζεται)

[1] Τὸ 1517 ἔγινε ἡ ἁγιοκατάταξη τοῦ πατριάρχη Νήφωνα.

Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις KB΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Γιὰ νὰ δοῦμε τί μπορεῖς νὰ κάνεις καὶ νὰ ἀρχίσεις ἀπὸ αὐτά. Μπορεῖς νὰ ἐκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;». «Μπορῶ», μοῦ λέει. «Μπορεῖς νὰ νηστεύεις κάθε Τετάρτη καὶ Παρασκευή;». «Μπορῶ». «Μπορεῖς νὰ δίνεις ἐλεημοσύνη τὸ ἕνα δέκατο ἀπὸ τὸ μισθό σου ἢ νὰ ἐπισκέπτεσαι ἀρρώστους καὶ νὰ τοὺς βοηθᾶς;». «Μπορῶ». Μπορεῖς νὰ προσεύχεσαι κάθε βράδυ, ἔστω κι ἂν ἁμάρτησες καὶ νὰ λές: «Θεέ μου, σῶσε τὴν ψυχή μου;». «Θὰ τὸ κάνω, Γέροντα» μοῦ λέει.

«Ἄρχισε λοιπόν, τοῦ λέω, ἀπὸ σήμερα νὰ κάνεις ὅλα αὐτὰ ποὺ μπορεῖς καὶ ὁ Παντοδύναμος Θεὸς θὰ κάνει τὸ ἕνα ποὺ δὲν μπορεῖς». Τὸ καημένο ἠρέμησε καὶ συνέχεια ἔλεγε: «Σ᾽ εὐχαριστῶ, πάτερ». Εἶχε, βλέπεις, φιλότιμο καὶ ὁ Καλὸς Θεὸς τὸ βοήθησε (καὶ ξέκοψε ἀπὸ τὴν πτῶσι στὴν ἁμαρτία)!

— * —

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Καλπούζου· «Ἔφηβοι καὶ προγαμιαῖες σχέσεις», σελ. 60-67, ἐκδόσεις «Φωτοδότες»)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».