(10) Ὁ Ἀγώνας γιὰ τὴν ἀποτίναξι τοῦ ζυγοῦ τῆς ὑποδουλώσεως στὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφάς, συνιστᾶ ἕναν Σταυρόν! Αὐτὸν τὸν Σταυρὸν ὀφείλομεν νὰ τὸν σηκώσωμεν ἐν Κυρίῳ ἐὰν ἐπιθυμῶμεν τὴν Σωτηρίαν μας! Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἡ γνήσια ἀγάπη μας πρὸς τὸν Θεόν, ἀναδεικνύεται, δοκιμάζεται, ἐπαληθεύεται, ἀποδεικνύεται καὶ ἐπαυξάνεται, μέσα ἀπὸ τὰς θλίψεις, τὰς δοκιμασίας καὶ τοὺς πειρασμούς, ποὺ συναντῶμεν κατὰ τὴν πορείαν τῆς καθημέραν ζωῆς μας εἰς αὐτὸν τὸν πρόσκαιρον κόσμον!

Ἂς εὐχαριστοῦμεν λοιπὸν τὸν Θεὸν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδίας μας δι᾽ ὅλα τὰ ἀγαθά, ποὺ μᾶς προσφέρει ἀενάως ἡ ἄπειρος Ἀγάπη Του. Καὶ ἂς ἀγωνισθοῦμε διὰ γνησίας Μετανοίας καὶ εἰλικρινοῦς Ἐπιστροφῆς μας εἰς τὸν Κύριόν μας, ὥστε νὰ εὐαρεστήσωμεν εἰς Αὐτόν καὶ νὰ ἀξιωθῶμεν καὶ τῆς ἀνεκφράστου χαρᾶς τῆς Αἰωνίου Βασιλείας Του, πρεσβείαις τῆς Πανυπερευλογημένης Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων Του τῶν Ἁγίων. Ἀμήν!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗΣ Z΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Παρακλητική, κάθε μέρα ἔχει τροπάρια ἀφιερωμένα σὲ κάποιους ἁγίους ἢ γεγονότα. Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ ζωηφόρο ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ἡ Δευτέρα στοὺς ἁγίους ἀγγέλους, ἡ Τρίτη στὸν Τίμιο Πρόδρομο καὶ Βαπτιστὴ τοῦ Σωτῆρος, ἡ Τετάρτη στὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἡ Πέμπτη στοὺς ἁγίους ἀποστόλους καὶ στὸν ἅγιο Νικόλαο, ἡ Παρασκευὴ στὴ Σταύρωση καὶ τὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ τὸ Σάββατο στοὺς ἁγίους Πάντες καὶ στοὺς κεκοιμημένους[1].

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. ὅπ.π., σ. 13.

(10) Ὁ Ἀγώνας γιὰ τὴν ἀποτίναξι τοῦ ζυγοῦ τῆς ὑποδουλώσεως στὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφάς, συνιστᾶ ἕναν Σταυρόν! Αὐτὸν τὸν Σταυρὸν ὀφείλομεν νὰ τὸν σηκώσωμεν ἐν Κυρίῳ ἐὰν ἐπιθυμῶμεν τὴν Σωτηρίαν μας! Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἐντάσσεται ἐξ ἄλλου καὶ αὐτό, στὸν “ἀριθμὸν τοῦ ἀντιχρίστου”, σύμφωνα μὲ τὸ βιβλίο τῆς “Ἀποκαλύψεως”· (Ἀποκαλ. ιγ´, 18):

“ΧΞΣτ” = Χ-ριστιανισμὸς Ξ-ένος Στ-αυροῦ

Ἂς κάμνωμεν εἰς ὅλας τὰς θλίψεις καὶ δοκιμασίας ἁγίαν ὑπομονὴν καὶ νὰ λέγωμεν· «Δόξα τῷ Θεῷ! Αἱ δοκιμασίαι αὗται εἶναι ἕνεκεν τῶν ἁμαρτιῶν μας! Εἶναι φάρμακα διὰ νὰ θεραπευθοῦμε! Εἶναι ἀσκήσεις διὰ νὰ ἁγιαζόμεθα!»

Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ γογγύζωμεν κατὰ τοῦ Θεοῦ. Ἡμεῖς ἐν τῇ ραθυμίᾳ μας ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἴμεθα πάντοτε “καλά”, ὅπως συνηθίζωμεν νὰ λέγωμεν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν δηλαδὴ δοκιμασίας εἰς τὴν ζωήν μας καὶ χωρὶς νὰ ὑπομένωμεν θλίψεις! Λανθασμένα νομίζουμε ὅτι τάχα διὰ τοῦ τρόπου τούτου εἶναι καὶ ὁ Θεὸς ῾῾καλὸς᾽᾽ μαζί μας!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗΣ ΣΤ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὅπως εἶπαμε, ἡ Παρακλητικὴ ὀνομάζεται καὶ «Ὀκτώηχος ἡ Μεγάλη» σὲ ἀντιδιαστολὴ μὲ τὴν ἁπλὴ Ὀκτώηχο. Ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνὸς θεωρεῖται ὁ δημιουργὸς καὶ βασικὸς ὀργανωτὴς τῆς Ὀκτωήχου. Μαζὶ μὲ τὸν Ἀνδρέα Κρήτης καὶ τὸν αὐτάδελφό τοῦ Δαμασκηνοῦ, Κοσμᾶ τὸν μελῳδό, θεωροῦνται οἱ πρῶτοι ποιητὲς τῶν κανόνων. Οἱ τελευταῖοι εἶναι βασικὸ καὶ θεμελιῶδες στοιχεῖο στὶς ἀκολουθίες τοῦ μεσονυκτικοῦ καὶ ὄρθρου. Ἡ ποίηση τοῦ Δαμασκηνοῦ περιλαμβάνει θεολογικὰ καὶ κυρίως δογματικὰ στοιχεῖα. Εἶναι χαρακτηριστικὰ στὴν Ὀκτώηχο τὰ Δογματικὰ Θεοτοκία τῶν μικρῶν ἑσπερινῶν καθὼς καὶ τὰ πρῶτα θεοτοκία τῶν ἤχων στὸν ἑσπερινό, τὰ ὁποῖα παρικλείουν δογματικὲς ἀλήθειες.

(συνεχίζεται)

(10) Ὁ Ἀγώνας γιὰ τὴν ἀποτίναξι τοῦ ζυγοῦ τῆς ὑποδουλώσεως στὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφάς, συνιστᾶ ἕναν Σταυρόν! Αὐτὸν τὸν Σταυρὸν ὀφείλομεν νὰ τὸν σηκώσωμεν ἐν Κυρίῳ ἐὰν ἐπιθυμῶμεν τὴν Σωτηρίαν μας! Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Δυστυχῶς ὅμως ἐὰν μᾶς ἔλθη κάποια δοκιμασία εἰς τὴν ζωήν μας, ὀλίγοι ἔχομεν τὴν ἀληθινὴν Πίστιν εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὸ ψυχικὸ σθένος διὰ νὰ τὴν ὑπομένωμεν ἀνδρείως, καὶ τοιουτοτρόπως νὰ μᾶς ἐπισκεφθῆ τὸ Ἔλεος καὶ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τοῦ Ποθουμένου!

Μὴν τὸ ξεχνᾶμε ἀδελφοί:

Χριστιανισμὸς χωρὶς Σταυρὸν
εἶναι “νόθος Χριστιανισμὸς”
καὶ δὲν ἔχει Ἀνάστασιν!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗΣ Ε΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ ὀνομασία Παρακλητικὴ προέρχεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ περισσότερα τροπάρια της ἔχουν παρακλητικὸ χαρακτήρα. Τὸ ὄνομα Ὀκτώηχος προέρχεται ἀπὸ τὸ ὅτι περιέχει τὰ ἀναστάσιμα τροπάρια τῶν ὀκτὼ ἤχων τοῦ ἑσπερινοῦ τῶν Σαββάτων καὶ τοῦ μεσονυκτικοῦ, ὄρθρου καὶ Θείας Λειτουργίας τῶν Κυριακῶν.

(συνεχίζεται)

(10) Ὁ Ἀγώνας γιὰ τὴν ἀποτίναξι τοῦ ζυγοῦ τῆς ὑποδουλώσεως στὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφάς, συνιστᾶ ἕναν Σταυρόν! Αὐτὸν τὸν Σταυρὸν ὀφείλομεν νὰ τὸν σηκώσωμεν ἐν Κυρίῳ ἐὰν ἐπιθυμῶμεν τὴν Σωτηρίαν μας! Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σελ. 817: Ψάλλοντας κατὰ τὴν πανήγυριν τῆς Ἑορτῆς τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν καὶ Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ καὶ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, Πατριαρχῶν Αλεξανδρείας (18 Ἰανουαρίου, 2016)

Πρέπει νὰ ὑπομείνωμεν τόσον τὰς ἑκουσίους θλίψεις τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος ὅσον καὶ τὰς ἀκουσίους δοκιμασίας, ποὺ συναντῶμεν εἰς τὴν καθ᾽ ἡμέραν ζωήν μας, ὥστε νὰ εὕρωμεν ἐν τέλει τὸ ἔλεος παρὰ Κυρίου καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν τῆς Σωτηρίας!

«Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε» (Ἰω. ιστ´, 33), εἶπεν ὁ Κύριος, ἀλλ᾽ «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. ι´, 22)!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».