Τὸ ἀντίχριστο σύμπλεγμα “Οἱκουμενισμοῦ-Νικολαϊτισμοῦ” καταδικαζόμενον εὐθαρσῶς καὶ ἀπεριφράστως διὰ στόματος Αὐτοῦ Τούτου, τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ θεόπνευστον βιβλίον τῆς “Ἀποκαλύψεως” Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὁ Ἀντίχριστος, ὁ Ψευδοπροφήτης αὐτοῦ, καθὼς καὶ ὁ ἐν αὐτοῖς ὑποκρυπτόμενος καὶ ὑποδαυλίζων, δηλαδὴ ὁ Διάβολος (τοὐτέστιν κατὰ μίαν ἀπεχθὴν πιθηκιστικὴν ἀπομίμησιν τῆς Παναγίας Τριάδος: τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἀγίου Πνεύματος), θὰ ἐνεργήσουν καὶ θὰ ἀναδυθοῦν μέσα ἀπὸ τὸ “Ἱστορικὸν γίγνεσθαι”, ὡς τὸ φοβερὸν καὶ ἀποτρόπαιον σύμπλεγμα: “ἡ Πόρνη καὶ τὸ Θηρίον” (Ἀποκ. ιζ´, 3-9).

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ Θ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Καὶ ὁ ἅγιος Βασίλειος τὸν ἔβαλε νὰ ὑπηρετῇ κατὰ τὸ πρόγευμα. Ἀφοῦ δὲ ἀπόφαγαν, ἔδωσε στὸν ἅγιο νὰ νιφθῇ. Καὶ τοῦ λέγει ὁ ἅγιος Βασίλειος: «Ἔλα, νὰ σοῦ δώσω καὶ ἐγὼ νὰ πλύνῃς τὰ χέρια σου». Καὶ ἐκεῖνος ὑπακούοντας, δέχθηκε νὰ τοῦ χύνῃ νερὸ ὁ ἅγιος. Καὶ τοῦ λέγει: «Ὅταν ἐπιστρέψω στὸν κλῆρο μου, ἔλα νὰ σὲ κάμω διάκονο». Καὶ σὰν ἔγινε αὐτό, τὸν ἔκαμε πρεσβύτερο. Καὶ τὸν πῆρε μαζί του στὴν ἐπισκοπή, χάρη στὴν ὑπακοή του[1].

(συνεχίζεται)

---

[1] Εἶπε γέρων, τὸ Γεροντικὸν σὲ νεοελληνικὴ ἀπόδοση, ἐκδ. Ἀστὴρ καὶ Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1988, σ. 54.

Τὸ ἀντίχριστο σύμπλεγμα “Οἱκουμενισμοῦ-Νικολαϊτισμοῦ” καταδικαζόμενον εὐθαρσῶς καὶ ἀπεριφράστως διὰ στόματος Αὐτοῦ Τούτου, τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ θεόπνευστον βιβλίον τῆς “Ἀποκαλύψεως” Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἀπὸ τοὺς πρώτους ἤδη χρόνους τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅταν ἐνεφανίσθη καὶ μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, ἔδρασε καὶ συνεχίζει νὰ δρᾷ καὶ νὰ ἐπιτελῇ τὸ ἀντίχριστον ἔργο του τὸ φοβερὸν καὶ ἀπαίσιον “δίδυμον” “Οἰκουμενισμοῦ-Νικολαϊτισμοῦ”: Ἤτοι, καθὼς προεξηγήσαμεν, δροῦν καὶ ἐπιτελοῦν ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀντίχριστο ἔργο τους τὰ “δύο κέρατα” τοῦ ψευδοπροφήτου (Ἀποκ. ιγ´, 11).

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ Η΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἔλεγε κάποιος ἀπὸ τοὺς γέροντες, ὅτι ὁ ἅγιος Βασίλειος, ἔχοντας ἐπισκεφθῆ ἕνα κοινόβιο, μετὰ τὴ διδασκαλία, ὅπου ταίριαζε, λέγει στὸ ἡγούμενο: «Ἔχεις ἐδῶ κανένα ἀδελφὸ, ὁποὺ νὰ δείχνῃ ὑπακοή;». Τοῦ ἀπάντᾶ ἐκεῖνος: «Ὅλοι δοῦλοι σου εἶναι καὶ προσπαθοῦν μὲ ζῆλο νὰ σωθοῦν, δεσπότη μου». Καὶ πάλι τοῦ λέγει: «Ἔχεις κανένα ὁποὺ πραγματικὰ νὰ δείχνῃ ὑπακοή;». Καὶ ἐκεῖνος τοῦ φέρνει ἕναν ἀδελφό.

(συνεχίζεται)

Τὸ ἀντίχριστο σύμπλεγμα “Οἱκουμενισμοῦ-Νικολαϊτισμοῦ” καταδικαζόμενον εὐθαρσῶς καὶ ἀπεριφράστως διὰ στόματος Αὐτοῦ Τούτου, τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ θεόπνευστον βιβλίον τῆς “Ἀποκαλύψεως” Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἐν συνεχείᾳ, γράφει καὶ πάλιν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος πρὸς τὸν ἐπίσκοπον τῆς Ἐκκλησίας τῶν Θυατείρων· «…ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἀφεῖς τὴν γυναίκά σου Ἰεζάβελ (= πλανεμένην γυναίκα, ἡ ὁποία ἐδροῦσε εἰς τὸν χῶρον τῆς πνευματικῆς δικαιοδοσίας τοῦ ἐπισκόπου Θυατείρων, ἐξ οὗ καὶ τὸ “σου”), ἣ λέγει ἑαυτὴν προφῆτιν, καὶ διδάσκει καὶ πλανᾷ τοὺς ἐμοὺς δούλους πορνεῦσαι (= Νικολαϊτισμὸς) καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα (= Συγκρητισμός-Οἰκουμενισμός)…» (Ἀποκ. β´, 20).

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ Ζ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Πράγματι ὁ Μαῦρος ἔτρεξε πρὸς στὸν Λάκκο. Ὅταν ἔφτασε ἐκεῖ, ἔχοντας τὶς εὐχὲς τοῦ γέροντά του, περπάτησε πάνω στὰ νερά, ἔφτασε ἐκεῖ ποὺ ἦταν ὁ Πλάκιδος τὸν πῆρε ἀπὸ τὰ μαλιὰ καὶ τὸν ἔβγαλε ἔξω ἀπὸ τὰ νερά. Ὅταν διηγήθηκε ὁ Μαῦρος τὸ θαῦμα, τὸ ὁποῖο ἔγινε, ὁ ἅγιος Βενέδικτος τὸ ἀπέδωσε στὴν ὑπακοὴ τοῦ Μαύρου. Ὁ δὲ Πλάκιδος, ἀνέφερε ὅτι καθὼς συρόταν ἀπὸ ὸ βάθος τοῦ νεροῦ, ἔβλεπε πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι του τὸ ἐπανωφόρι τοῦ ἁγίου Βενεδίκτου καὶ ἔνοιωθε τὸν ἴδιο νὰ τὸν τραβᾷ ἀπὸ τὸ νερά[1].

(συνεχίζεται)

---

[1] Γρηγορίου Διαλόγου, Ὅτι δεῖ καὶ μέχρι θανάτου τοῖς ἐν Κυρίῳ προεστῶσι πείθεσθαι, καὶ ἀγαπᾶν τε αὐτοὺς καὶ φοβεῖσθαι, Παύλου μοναχοῦ, Εὐεργετινός, τ. Α΄, σσ. 501-503.

Τὸ ἀντίχριστο σύμπλεγμα “Οἱκουμενισμοῦ-Νικολαϊτισμοῦ” καταδικαζόμενον εὐθαρσῶς καὶ ἀπεριφράστως διὰ στόματος Αὐτοῦ Τούτου, τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ θεόπνευστον βιβλίον τῆς “Ἀποκαλύψεως” Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἄρα:

Οὗτος ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἀποῤῥίπτει ἀναφανδὸν καὶ ἀπροκαλύπτως τὸ ἀπαίσιον σύμπλεγμα «Οἰκουμενισμοῦ-Νικολαϊτισμοῦ». Καὶ σαφῶς καλεῖ εἰς Μετάνοιαν! Μάλιστα δέ, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἐὰν δηλαδὴ δὲν ἐπιδειχθῇ καὶ δὲν ὑπάρξῃ Μετάνοια, δηλοῖ ὅτι θὰ τιμωρήσῃ αὐτοπροσώπως, τοὺς ἐμμένοντας εἰς τὴν τοιαύτην ἁμαρτίαν!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».