Σήμερον προβάλλεται προκλητικῶς ἡ ἁμαρτία, καὶ προσβάλλεται πρωτογνώρως ἡ Ἀρετή! Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Εἰς τὰς ἡμέρας μας κορυφοῦται τὸ κακὸ μέσα εἰς τὸν κόσμον, ὥστε νὰ προσβάλλεται ὁ πνευματικὸς καὶ σωτήριος τρόπος ζωῆς, ποὺ μᾶς ἐδίδαξεν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐφήρμοσαν λόγῳ τε καὶ ἔργῳ οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ νὰ προβάλλεται πλέον ἡ ἁμαρτία, πὼς εἶναι τάχα… ὁ «φυσιολογικὸς τρόπος ὑπάρξεως καὶ ζωῆς»!

Τὸ ἀφύσικον καὶ παραφύσιν, προβάλλεται –ἀλίμονον!!!– ὡς δῆθεν φυσιολογικόν!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ ἁγία Ἑλένη ἦταν αὐτοκράτειρα τοῦ Ρωμαϊκοῦ κράτους καὶ μητέρα τοῦ ἁγίου καὶ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Τὸ πλῆρες ὄνομά της ἦταν Φλαβία Ἰουλία Ἑλένη Αὐγούστα (Flavia Iulia Helena Augusta). Εἶναι γνωστὴ καὶ ὡς Ἑλένη τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Γεννήθηκε γύρω στὸ 248/9μ.Χ., ἦταν δὲ Ἑλληνίδα μικρασιάτισσα, μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ πόλη Δρέπανο[1], σημερινὴ Γιάλοβα, τῆς Βιθυνίας. Φαίνεται ὅτι ἦταν πολὺ ταπεινῆς καταγωγῆς[2] καὶ ὁ πατέρας της ἦταν ξενοδόχος. Ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ ἦταν μικρὴ ἀσχολεῖτο μὲ τὴν μελέτη τοῦ Εὐαγγελίου καὶ μὲ τὰ διδάγματα τοῦ χριστιανισμοῦ. Ὁ Κωνστάντιος Χλωρός, ὁ ὁποῖος ἦταν τότε Ρωμαῖος ἀξιωματικὸς τῆς στρατιᾶς τοῦ Δουνάβεως, τὴν ἔλαβε ὡς σύζυγό του (ἢ ὡς παλλακίδα).

(συνεχίζεται)

---

[1] Ἀργότερα ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ὀνόμασε τὸ Δρέπανο σὲ Ἑλενόπολις ἢ Ἑλενούπολις πρὸς τιμὴν τῆς μητέρας του.

[2] Ὁ ἅγιος Ἀμβρόσιος, ἐπίσκοπος Μεδιολάνων ὀνομάζει τὴν ἁγία Ἑλένη «stabularia» (ξενοδόχο). Βλ. De obitu Theod., 42.

Ἡ Ἐσχάτη Ἀποστασία εἰς τὰς ἡμέρας μας προετοιμάζει τὸ πεδίον δράσεως τοῦ Ἐσχάτου Ἀντιχρίστου καὶ περὶ τῆς κορυφώσεως τοῦ ἐγκλήματος τῶν ἀνθρωποκτονιῶν μέσῳ τῶν «ἐκτρώσεων-ἀμβλώσεων» ΣΤ.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὸ κακὸ ἐπληθύνθη ποσοτικῶς καὶ ἐκραταιώθη ποιοτικῶς ἐπὶ τῆς γῆς καὶ διαπράττεται τώρα εὐκολώτερα, ἀνετώτερα καὶ εὐρύτερα καί, προπαντός, ἀναιδέστερα, ὑποβοηθούσης μάλιστα καὶ τῆς κακίστης χρήσεως, καὶ ἐν ταυτῷ τρομερᾶς καταχρήσεως, τῆς ῥαγδαίως καὶ ἀνεξελέγκτως ἐξελισσομένης τεχνολογίας!

«Πάντες ἐξεκλίναμεν» κατὰ τὸν ψαλμῳδὸν Δαυίδ, καὶ οὐαὶ καὶ ἀλίμονον ὅταν θὰ ξεχειλίσῃ κατὰ κάποιαν ἀναπάντεχον στιγμὴν τὸ ποτήριον τῆς ὑπομονῆς τοῦ Θεοῦ!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΤΟ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Z΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Η εκκλησιαστική μουσική πρέπει να χρησιμοποιηθεί από τους ποιμένες και στο έργο της ιεραποστολής, αφού γίνει ένας έντεχνος συγκερασμός της ψαλτικής τέχνης με τα τοπικά μουσικά ιδιώματα. Δεν το θεωρούμε ορθό να μη λάβουμε υπόψη την τοπική μουσική παράδοση του κάθε λαού και να επιβάλουμε στους αφρικανικούς λ.χ. λαούς μόνο την εκκλησιαστική μουσική που επεκράτησε και αναπτύχθηκε στο Βυζάντιο. Αντίθετα η εκκλησιαστική μουσική σε κάθε λαό πρέπει να είναι απαύγασμα της καρδίας του κάθε πιστού. Έτσι αβίαστα θα εκκολαφθεί μια καινούργια μορφή εκκλησιαστικής μουσικής, η οποία θα εκφράζει το βίωμα του κάθε πιστού είτε αυτός βρίσκεται στην Ευρώπη, είτε στην Αμερική είτε στην Αφρικανική ήπειρο.

Ἡ Ἐσχάτη Ἀποστασία εἰς τὰς ἡμέρας μας προετοιμάζει τὸ πεδίον δράσεως τοῦ Ἐσχάτου Ἀντιχρίστου καὶ περὶ τῆς κορυφώσεως τοῦ ἐγκλήματος τῶν ἀνθρωποκτονιῶν μέσῳ τῶν «ἐκτρώσεων-ἀμβλώσεων» Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὀφθαλμονής, ὅσον ποτέ ἄλλοτε, παρουσιάζεται σήμερον ἡ πολλὴ ἀσέβεια πρὸς τὸν Δημιουργόν μας καὶ ἡ πολλὴ ἠθικὴ διαφθορὰ μεταξὺ ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα, εἰς τὰς ἡμέρας μας, ἀρχομένης αὐτῆς τῆς διαφθορᾶς ἀπὸ ὁλονὲν καὶ μικροτέρων ἡλικιῶν, ἁπτομένων πλέον αὐτῆς, λίαν ἐπικινδύνως, καὶ τούτων ἀκόμη τῶν μόλις μετανηπιακῶν ἡλικιῶν!!!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΤΟ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σαρκώματα: π. Γαβριήλ Σιόκουρου. Φορέματα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Η μουσική ήταν και είναι για τον άνθρωπο ένας τρόπος εξωτερίκευσης των συναισθημάτων και πηγή άντλησης των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος. Παράλληλα η ψαλμωδία ως εκκλησιαστική τέχνη επηρεάζει το συναισθηματικό κόσμο του πιστού. Παράλληλα η εκκλησιαστική μουσική δημιουργεί τις προϋποθέσεις στον πιστό για την απόκτηση των διαφόρων ευαγγε­λι­κών αρετών. Ο ποιμένας, όπως και ο ιεροψάλτης, πρέπει να αναπτύξει τα ατομικά του χαρίσματα, μεταξύ αυτών και το χάρισμα της φωνής, με τα οποία τον προίκισε ο Θεός.

(συνεχίζεται)

Ἡ Ἐσχάτη Ἀποστασία εἰς τὰς ἡμέρας μας προετοιμάζει τὸ πεδίον δράσεως τοῦ Ἐσχάτου Ἀντιχρίστου καὶ περὶ τῆς κορυφώσεως τοῦ ἐγκλήματος τῶν ἀνθρωποκτονιῶν μέσῳ τῶν «ἐκτρώσεων-ἀμβλώσεων» Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Αὕτη ἡ Μεγάλη Ἀποστασία προχωρεῖ εἰς τὰς ἡμέρας μας μετ᾽ ἐπιταχύνσεως καὶ τραχύτητος πρὸς τὴν προφητευομένην, ἀναμενομένην καὶ ἐρχομένην ἄνευ προηγουμένου κορυφαίαν αἰχμήν της, ἀναφορικῶς, ὄχι μόνο πρὸς τὸ ῾῾κοσμοθεωρητικό᾽᾽, ἀλλὰ, καὶ κατὰ ἀναπόδραστον καὶ ἀλληλένδετον συνέπειαν, καὶ πρὸς τὸ ῾῾πρακτικὸ᾽᾽ καὶ ῾῾ἠθικὸ᾽᾽ πεδίο!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».