Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις A΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου[1]

Ἦρθαν δύο-τρεῖς φοιτήτριες σήμερα καὶ μοῦ εἶπαν:

«Γέροντα, κάντε προσευχὴ νὰ περάσουμε στὶς ἐξετάσεις».

Καὶ ἐγὼ τὶς εἶπα: «Θὰ προσευχηθῶ νὰ περάσετε τὶς ἐξετάσεις τῆς ἁγνότητας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ βασικό. Ὅλα τὰ ἄλλα βολεύονται μετά». Καλὰ δὲν τὶς εἶπα; Ναί, εἶναι μεγάλο πρᾶγμα νὰ βλέπεις στὰ πρόσωπα τῶν νέων σήμερα τὴν σεμνότητα, τὴν ἁγνότητα! Πολὺ μεγάλο πρᾶγμα!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

---

[1] Ἡ Ἁγία αὐτοῦ μνήμη ἑορτάζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας μας τῇ 12ῃ Ἰουλίου.

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Οἱ δύο Παρακλητικοὶ Κανόνες εἶναι ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας· ὁ Μικρὸς ψάλλεται ἐναλλὰξ μὲ τὸν Μεγάλο ἀπὸ τὴν 1^η μέχρι 15^η Αὐγούστου. Ψάλλεται ἐπίσης καὶ σὲ κάθε δύσκολη περίσταση καὶ θλίψη, στὴν ὁποία μπορεῖ νὰ βρίσκεται ὁ πιστός. Μὲ τὸν Παρακλητικὸ Κανόνα ὁ χριστανὸς ζητεῖ ἀπὸ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο τὶς πρεσβεῖες της πρὸς τὸν Κύριο, προκειμένου νὰ εἰσακουστοῦν τὰ αἰτήματά του καὶ νὰ εὐοδωθοῦν οἱ κατὰ Θεὸν στόχοι του. Ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας ψάλλεται στοὺς ἱεροὺς ναούς, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ψαλῇ καὶ στὰ σπίτια τῶν πιστῶν, σε νοσοκομεῖα καὶ ἀλλοῦ. Ὅπως τὸ λέγει καὶ ἡ ὀνομασία του ἔχει χαρακτῆρα παρακλητικὸ καὶ ἱκετευτικό.

(συνεχίζεται)

Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας σημαίνει: Ἐκμηδενισμὸν τοῦ Γένους μας καὶ Ἐξαφανισμὸν τῆς πατρίδος μας Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Ποία ῾῾καλοπέρασις᾽᾽ δύναται νὰ ὑπάρξῃ (τότε), εἰς μίαν ὑπόδουλον πατρίδα;;;

Ποία εὐημερία ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ εἰς ἕνα ἔθνος, τὸ ὁποῖον ὁδεύει ἐθελουσίως πρὸς ἐξαφάνισιν;;;

Διατί, χάριν τοῦ ὑποθετικοῦ (ἀλλὰ ἐντελῶς ῾῾εἰκονικοῦ᾽᾽) προσκαίρου κέρδους θυσιάζομεν τὸ πραγματικόν, τὸ οὐσιαστικὸν καὶ αἰώνιόν μας συμφέρον, δηλαδὴ τὴν μελλοντικήν μας εὐημερίαν, προσωπικῶς, οἰκογενειακῶς καὶ ἐθνικῶς, ἀλλά, καὶ πρὸ πάντων, διακυβεύομεν τὴν αἰώνιον ζωήν μας;;;

Μετὰ τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης
Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος
Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς
Σταυροβουνίου

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

          Στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχουμε ποικίλους Παρακλητικοὺς Κανόνες. Οἱ ἀρχαιότεροι καὶ πλέον συνήθεις εἶναι δύο, ὁ Μικρὸς καὶ ὁ Μεγάλος Παρακλητικὸς Κανόνας πρὸς τιμὴν καὶ οἱ δύο τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα Θεοστηρίκτου μοναχοῦ, ὡς ἀναγράφεται, ὁ δὲ Μεγάλος εἶναι ποίημα Θεοδώρου Δούκα τοῦ Λασκάρεως[1]. Ὁ Θεοστήρικτος μοναχὸς ἔζησε τὸν ἔνατο αἰῶνα[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ, Ὁ Μέγας Παρακλητικὸς Κανών, Μουσικὸ κείμενο κατὰ τὸ Πατριαρχικὸν ὕφος, Ἐκδόσεις Ἁγία Ταϊσία, Λευκωσία 1997, σσ. ζ΄-η΄.

[2] Κάποιοι πιστεύουν ὅτι ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας εἶναι ποίημα τοῦ μητροπολίτη Νικαίας Θεοφάνους τοῦ ὁμολογητή, ὁ ὁποῖος ἔζησε πάλιν τὸν ἔνατο αἰῶνα, ἐνῷ ἄλλοι ἀποδίδουν τὸν Μικρὸ Παρακλητικὸ Κανόνα στὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό.

1. Ἡ νίκη τοῦ Ἰωὰς ἐναντίον τῶν Συρίων[1]. B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε καὶ πάλι πρὸς τὸν βασιλιᾶ: πάρε τόξα. Ὁ βασιλιᾶς τὰ πῆρε. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει στὸν βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ: Τόξευσε πρὸς τὴ γῆ. Ὁ βασιλιᾶς ἐτόξευσε τρεῖς φορὲς καὶ ἔπειτα σταμάτησε. Ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος λυπήθηκε καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλιᾶ: Ἂν ἐτόξευες πέντε ἢ ἕξι φορές, θὰ πολεμοῦσες καὶ συνέτριβες πλήρως τὴ Συρία. Τώρα ὅμως τρεῖς μόνο φορὲς θὰ προσβάλῃς τὴ Συρία χωρὶς νὰ συντριβῇ. Ὁ Ἐλισσαῖος ἀπέθανε καὶ τὸν ἔθαψαν. Τὴν ἑπόμενη χρονιὰ εἰσέβαλαν στὴν χώρα τοῦ Ἰσραὴλ ἐπιδρομεῖς Μωαβῖτες.

Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας σημαίνει: Ἐκμηδενισμὸν τοῦ Γένους μας καὶ Ἐξαφανισμὸν τῆς πατρίδος μας Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

*

Εἰς τὴν ἀπατηλὴν καὶ φιλήδονον ἐποχήν μας, ὅπου αἱ σαρκικαὶ ἡδοναὶ κατήντησαν ῾῾θεός᾽᾽, οἱ γονεῖς περιορίζονται ἐθελουσίως εἰς τὰ ὀλίγα μόνον τέκνα, ἐπειδὴ θεωροῦν, ἀπατηλῶς, ὅτι τοιουτοτρόπως θὰ «καλοπεράσουν» αὐτοί, καὶ τὰ ὀλιγάριθμα παιδιά, ποὺ ἀποφασίζουν, ἐρήμην τοῦ θείου θελήματος, νὰ φέρουν εἰς τὸ φῶς τῆς ἡμέρας!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

1. Ἡ νίκη τοῦ Ἰωὰς ἐναντίον τῶν Συρίων[1]. Α΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ἐλισσαῖος ἀσθένησε ἀπὸ κάποια νόσο, λόγῳ τῆς ὁποίας θὰ πέθαινε. Ὁ Ἰωὰς ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μετέβη πρὸς αὐτὸν καὶ ἔκλαψε, ἀφοῦ ἔπεσε στὸ πρόσωπό του τοῦ εἶπε: Πάτερ, Πάτερ! Σὺ εἶσαι τὰ ἅρματα καὶ τὸ ἱππικὸ τοῦ λαοῦ μας, ποὺ τὸν ἔσωζες! Τώρα τί θὰ γίνῃ; Ὁ Ἐλισσαῖος τότε εἶπε πρὸς τὸν βασιλιᾶ: Πάρε τόξο καὶ βέλη. Ὁ βασιλιᾶς πῆρε γιὰ τὸν ἑαυτό του τόξο καὶ βέλη. Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε πρὸς αὐτόν: Κράτησε στερεὰ τὸ τόξο. Ὁ Ἰωὰς κράτησε καλὰ τὸ τόξο μὲ τὰ χέρια του. Ὁ Ἐλισσαῖος ἔθεσε τὰ χέρια του στὰ χέρια τοῦ βασιλιᾶ. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει στὸν βασιλιᾶ: Ἄνοιξε τὸ παράθυρο τὸ ἀνατολικό. Ὁ βασιλιᾶς τὸ ἄνοιξε. Ὁ Ἐλισσαῖος λέγει πρὸς τὸν βασιλιᾶ: τόξευσε ἔνα βέλος. Ὁ βασιλιᾶς ἐτόξευσε ἕνα βέλος. Ὁ Ἐλισσαῖος εἶπε: Αὐτὸ εἶναι βέλος σωτηρίας τοῦ Ἰσραὴλ τὸ ὁποῖο προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεό, βέλος ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοὺς Σύριους. Θὰ προσβάλῃς τοὺς Σύριους στὴν πόλη Ἀφὲκ μέχρι τελείας συντριβῆς τους.

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. Δ΄ Βασιλειῶν 13, 14-20.