Δια-φθορὰ καὶ Δια-ζύγια Θ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἐκ τῆς προσωπικῆς μας πείρας, δυνάμεθα νὰ εἴπωμε ὅτι καὶ τὰ τέκνα ἐκ τῶν διαλυομένων οἰκογενειῶν, τείνουν μελλοντικῶς, πλειστάκις καὶ αὐτά, νὰ δημιουργήσουν, μὲ τὴν σειράν τους, ἐν συνεχείᾳ, προβληματικὰς οἰκογενείας! Καὶ τὸ κακὸ πληθύνεται, ἀναπαράγεται καὶ διαιωνίζεται.

Βεβαιότατα ὅμως, ὅπου ὑπάρχῃ γνησία μεταστροφὴ καὶ μετάνοια εἶναι δυνατόν, μὲ τὴν Χάριν τοῦ Κυρίου, νὰ ἀποτραπῇ καὶ νὰ ἀνατραπῇ μία τοιαύτη ὀδυνηρὰ ἐξέλιξις!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΦΩΚΑΣ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τὸ μαρτυρικὸ τέλος τοῦ ἁγίου Φωκᾶ ἔλαβε χώρα στὶς 22 Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 101μ.Χ. Εὐλαβεῖς χριστιανοὶ παρέλαβαν τὸ σεπτὸ λείψανο τοῦ ἁγίου καὶ τὸ ἔθαψαν. Ἀργότερα φαίνεται ὅτι τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Φωκᾶ μεταφέρθηκαν ἀπὸ τὴ Ρώμη στὴ γενέτειρά του. Ἐκεῖ ἀνεγέρθη μεγαλοπρεπὴς ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ ἁγίου.

(συνεχίζεται)

Δια-φθορὰ καὶ Δια-ζύγια Ζ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Δυστυχῶς αἱ ἐξωγαμιαῖαι ῾῾σχέσεις᾽᾽ ἐπιφέρουν ῾῾σχάσεις᾽᾽ (=σχίσιμο) τῶν ἱερῶν καἰ εὐλογημένων σχέσεων ἐν τῷ Γάμῳ, καὶ οἱ λεγόμενοι ῾῾δεσμοὶ᾽᾽ καθιστοῦν ῾῾δεσμίους᾽᾽ (=ὑποδούλους) εἰς τὰ δαιμόνια, τοὺς ὑποκύπτοντας εἰς αὐτά.

Ἀλλά, καὶ ἄλλο ὀδυνηρὸ ἀποτέλεσμα ἐπέρχεται ἀπὸ τὴν διάλυσιν τῶν οἰκογενειῶν, διότι πλειστάκις καὶ τὰ παιδιά ἀπὸ διαλελυμένας οἰκογενείας, δυσκόλως προκόπτουν καὶ δυσκόλως εὐδοκιμοῦν. Καταντοῦν, οὐχὶ σπανίως, προβληματικά, ἀφοῦ, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, δὲν βλέπουν τὸ καλὸν καὶ ἅγιον παράδειγμα εἰς τὴν ζωὴν τῶν γονέων των! 

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΦΩΚΑΣ Θ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Βλέποντας ὁ αὐτοκράτορας τὸ ἀμετάθετο τῆς γνώμης του, διέταξε νὰ τὸν βασανίσουν μὲ ἰδιαίτερα σκληρὸ καὶ ἀπάνθρωπο τρόπο. Αρχικὰ τὸν κρέμασαν σὲ ἕνα δέντρο καὶ ξέσκισαν τὶς σάρκες του. Στὴ συνέχεια τὸν πέταξαν ἔτσι ὅπως ἦταν καταματωμένος καὶ πληγωμένος σὲ λάκκο μὲ ἀσβέστη, ἔτσι ὥστε νὰ τοῦ προκαλέσουν περισσότερους πόνους. Ὁ ἅγιος ὅμως στὰ φρικτὰ αὐτὰ βασανιστήρια δὲν λύγισε καθόλου, ἀλλὰ ὑπέμεινε μὲ καρτερία καὶ ἀνδρεία φρόνηση ὅλους τοὺς ἀφόρητους πόνους, ἐνθυμούμενος τὸ ὅραμα μὲ τὸ περιστέρι καὶ τὰ προφητικὰ λόγια. Τελικὰ οἱ βασανιστές του πέταξαν τὸ σῶμα τοῦ ἁγίου σὲ πυρακτωμένο λουτρό. Ὁ ἅγιος Φωκᾶς, ἀφοῦ προσευχήθηκε στὸ Θεό, παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὰ χέρια τοῦ ἀθλοθέτη καὶ στεφανοθέτη Χριστοῦ, τὸν ὁποῖο παιδιόθεν ἀγάπησε.

(συνεχίζεται)

Δια-φθορὰ καὶ Δια-ζύγια ΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τοιουτοτρόπως ἀναδύονται ὅλα ἐκεῖνα τὰ οἰκογενειακὰ δράματα, τὰ ὁποῖα βλέπομεν καὶ ἀκούομεν δυστυχῶς καθημερινῶς. Γονεῖς π.χ. μὲ δύο καὶ τρία παιδιὰ καταντοῦν εἰς τὴν παράνοιαν νὰ δημιουργοῦν παρανόμους ῾῾σχέσεις᾽᾽ καὶ ῾῾δεσμούς᾽᾽ νὰ ὑποδουλώνωνται εἰς τὰ πάθη καὶ τὰς ἁμαρτίας, καὶ λόγῳ αὐτῶν τῶν παρανομιῶν νὰ διαλύουν τὰς ἐννόμους οἰκογενείας των, προφασιζόμενοι πλῆθος ἀδικαιολογήτων ῾῾δικαιολογιῶν᾽᾽ καὶ σοφιστικῶν “προφάσεων ἐν ἁμαρτίαις”!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΦΩΚΑΣ H΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ ἀκούοντας οἱ εἰδωλολάτρες τὰ κηρύγματα τοῦ ἁγίου, ἐξοργίσθηκαν καὶ τὸν συνέλαβαν ἐκ νέου. Λόγῳ τοῦ ὄτι ὁ ἅγιος ἦταν Ρωμαῖος πολίτης ὁδηγήθηκε αὐτὴ τὴ φορὰ στὴ Ρώμη, ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορα Τραϊανοῦ. Τὴν πρώτη φορὰ δὲν ὁδηγήθηκε ἀπ’ εὐθείας στὸν αὐτοκράτορα, διότι προφανῶς οἱ διῶκτές του δὲν γνώριζαν γιὰ τὴ ρωμαϊκή του ἰδιότητα. Ὁ ἅγιος Φωκᾶς ἐμμένωντας σταθερὰ στὶς χριστιανικές του πεποιθήσεις, κήρυξε μὲ παρρησία ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορα τὸν Κύριο μας Ἰησοῦ Χριστό.

(συνεχίζεται)

Δια-φθορὰ καὶ Δια-ζύγια E΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἀντιθέτως, ἐὰν εἴμεθα ἀποξενωμένοι καὶ ἀποκομμένοι ἀπὸ τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας μας, χωρὶς πραγματικὴν μετάνοιαν, αὐτομεμψίαν καὶ εἰλικρινὴν ἐξομολόγησιν, χωρὶς προσευχήν, χωρὶς νηστείαν, χωρὶς ταπείνωσιν, χωρὶς τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην, τότε ἀπὸ μόνοι μας ἐκδιώκομεν δυστυχῶς ἀπὸ τὴν ζωήν μας τὴν Χάριν τοῦ Θεοῦ καὶ ἀναποφεύκτως θὰ ὑποπέσωμεν καὶ εἰς ποικίλα σαρκικὰ πάθη, τὴν θεοποιημένην εἰς τὰς ἡμέρας μας φιληδονίαν καὶ τὴν παραπλανητικὴν ἐπάρατον λαγνείαν. Αὐτὰ τὰ πάθη σκοτίζουν τὸν νοῦν μας καὶ τὴν διάνοιάν μας, μᾶς παγιδεύουν ἐπικινδύνως καὶ μᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὸν ἀποπροσανατολισμὸν ἀπὸ τὴν Ὁδὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπιφέρουν τὴν σύγχυσιν καὶ τὴν αὐτοκαταστροφήν.

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».