ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Ἡ Ἁγιότης
(πίστις, θεοσέβεια, ταπείνωσις, τιμιότης, ἁγνότης, αὐταπάρνησις, ἀφιλοχρηματία,
σωφροσύνη, ἐλεημοσύνη, μετάνοια, λιτότης, καὶ μάλιστα ἡ ἀληθινὴ Ἀγάπη, ὅπως τὴν
ἐδίδαξε λόγῳ τε καὶ ἔργῳ ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς καὶ ὄχι μὲ τὶς δυστυχῶς διαστρεβλωμένες
καὶ παραποιημένες ῾῾ἐκδοχές᾽᾽ της), παρουσιάζεται πλέον, ὡς… παρωχημένη, ἀχρείαστη
ἢ καὶ ἄχρηστη!
Δυστυχῶς,
αὐτὴ ἡ ἐπικίνδυνος πορεία καὶ ἐφάμαρτος ῾῾μοντέρνα᾽᾽ νοοτροπία, ἐμφανίζεται ἐμφαντικῶς,
ἀκόμη καὶ μεταξὺ ἡμῶν τῶν θεωρουμένων ὀρθοδόξων Χριστιανῶν!
(συνεχίζεται)
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».






