Ἡ ἀνθρώπινη ζωή, ψυχῇ τε καὶ σώματι, ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς Ἑνώσεως ᾠαρίου καὶ σπερματοζῳαρίου ΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Μὴν τὸ λησμονοῦμεν:

Τὰ ἐν γνώσει φονευόμενα ἔμβρια, ἀπὸ οἱασδήποτε “ἡλικίας”, ἀπὸ ἄκρας συλλήψεως καὶ μετά, κατὰ τὴν φοβερὰν ὥραν τῆς Κρίσεως, θὰ “κραυγάζουν διαμαρτυρομένα” ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ μᾶς λέγουν: «Ἀγαπητοί μας γονεῖς, ἐσεῖς, μὲ τὴν ἔκτρωσιν, μᾶς ἐφονεύσατε, ἐσεῖς μᾶς ἐστερήσατε τὸ ἅγιον Βάπτισμα, ἐσεῖς μᾶς ἐκλείσατε τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς πρὸς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν!» Ἀλίμονον εἰς τοὺς ἀμετανοήτους αὐτοὺς γονεῖς, κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΕΜΑΝ Ο ΣΥΡΟΣ IΕ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἀπὸ τὴν ἱστορία τοῦ προφήτη Ἐλισσαίου καὶ τοῦ Νεεμὰν τοῦ Σύρου μποροῦμε νὰ δοῦμε τὴν προτύπωση τοῦ χριστιανικοῦ βαπτίσματος. Ἡ κατάδυση στὸν Ἰορδάνη ποταμὸ προτυπώνει τὴν τριπλὴ κατάδυση στὴν κολυμβήθρα κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ βαπτίσματος. Ὁ Νεεμὰν καθαρίστηκε ἀπὸ τὴ λέπρα τουˑ παρόμοια καὶ ὁ ἄνθρωπος βαπτιζόμενος καθαρίζεται ἀπὸ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα καὶ τυχὸν ἁμαρτήματα, ποὺ διέπραξε πρὶν τὸ βάπτισμα.

(συνεχίζεται)

Ἡ ἀνθρώπινη ζωή, ψυχῇ τε καὶ σώματι, ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς Ἑνώσεως ᾠαρίου καὶ σπερματοζῳαρίου Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Οὐαὶ δὲ καὶ τρισαλλοίμονον, ἐὰν κάποιοι, προφανῶς ἀνθρωπαρέσκως καὶ οὐδόλως θεαρέστως κινούμενοι, προωθοῦν στανικὴν καὶ νοθευμένην “ἁγιοκατάταξιν” αὐτοῦ τοῦ “ἄλλου”, παραβλέποντες δυστυχέστατα αὐτοὶ οἱ “κάποιοι”, ὅτι μία τοιαύτη “πρᾶξις” θὰ ἀποστεροῦσε, κατ᾽ ἀνάγκην, ἀπὸ αὐτὸν τὸν πλάνον “ἄλλον”, τὰς προσευχὰς τῶν πιστῶν ὑπὲρ συγχωρήσεως τῶν ἁμαρτιῶν του καὶ ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του, ἀφοῦ θέλουν νὰ ἐπιβάλουν νὰ θεωρῆται πλέον αὐτὸς ὁ “ἄλλος” σὰν… “ἅγιος”!!!

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΕΜΑΝ Ο ΣΥΡΟΣ IΔ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Λόγῳ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Κυρίου στὸν Ἐλισσαῖο καὶ τοὺς ὁμοεθνεῖς του ἑβραίους, οἱ παρευρισκόμενοι ἰουδαῖοι θύμωσαν πολύˑ καὶ κυριευμένοι ἀπὸ τὴν παραφορά τους σηκώθηκαν καὶ ἔβγαλαν τὸν Κύριο ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη καὶ τὸν ἔφεραν μέχρι τὴν ἄκρη κάποιου ὑψώματος τοῦ βουνοῦ γιὰ νὰ τὸν ρίξουν κάτω στὸν γκρεμό. Ὁ Κύριος ὅμως μὲ τρόπο θαυμαστὸ πέρασε ἀνάμεσά τους καὶ ἔφγε.

(συνεχίζεται)

ΜΕΡΟΣ Β΄, Ἡ ἀνθρώπινη ζωή, ψυχῇ τε καὶ σώματι, ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς Ἑνώσεως ᾠαρίου καὶ σπερματοζῳαρίου Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

«Μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον» (Β´ Θεσ. β´, 3).

«Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε» (Ἑβρ. ιγ´, 9).

«Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν» (Πράξ. κ´, 30).

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΕΛΙΣΣΑΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΕΜΑΝ Ο ΣΥΡΟΣ IΓ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς μᾶς διασώζει τὴν ἱστορία, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Κύριος μέσα στὴν συναγωγὴ σηκώστηκε νὰ ἀναγνώσῃ κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου. Τοῦ δόθηκε τὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Ἡσαΐα. Μεταξὺ ἄλλων ὁ Κύριος διάβασε καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ προφήτη Ἐλισσαίου, ὁ ὁποῖος ἐθεράπευσε τὸν Σύριο λεπρὸ Νεεμάν. Παραθέτει συγκεκριμένα ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς τὰ λόγια τοῦ Κυρίου: «Καὶ πολλοὶ λεπροὶ ὑπῆρχαν στὸ ἰσραηλιτικὸ ἔθνος τὴν ἐποχὴ τοῦ προφήτη Ἐλισαίουˑ κανεὶς ὅμως ἀπὸ αὐτοὺς δὲν καθαρίστηκε ἀπὸ τὴ λέπρα του παρὰ μόνον ὁ Νεεμὰν ὁ Σύρος, ποὺ ἦλθε ἀπὸ χώρα μακρινὴ γιὰ νὰ βρῇ τὸν Ἐλισσαῖο»[1]. Ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος καθάρισε τὸν ξένο λεπρό, ἀφοῦ εἶδε τὴν πίστι του. Οἱ συμπατριῶτες τοῦ Ἐλισσαίου ἑβραῖοι δὲν πίστευαν σὲ αὐτόν, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν καθαρίστηκαν.

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. Λουκ. δ΄, 27.  «Καὶ πολλοὶ λεπροὶ ἦσαν ἐπὶ Ἐλισαίου τοῦ προφήτου ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ οὐδεὶς ἐκαθαρίσθη εἰ μὴ Νεεμὰν ὁ Σύρος».

ΜΕΡΟΣ Β΄, Ἡ ἀνθρώπινη ζωή, ψυχῇ τε καὶ σώματι, ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς Ἑνώσεως ᾠαρίου καὶ σπερματοζῳαρίου Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνομεν:

Ἐὰν παρ᾽ ἐλπίδα ἐμφανισθῇ κάποιος “ἄλλος”, οἱοσδήποτε κι ἂν εἶναι ὁ τοιοῦτος “ἄλλος”, διδάσκων ἄλλα, τότε ἰσχύει ὁ ἀδιάψευστος καὶ ἀναπαλλοτρίωτος λόγος τοῦ Ἀποστόλου Παύλου:

«Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ καὶ ἄγγελος Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζητε ὑμῖν παρ᾽ ὃ εὐαγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω, ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾽ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; Ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; Εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην» (Γαλ. α´, 8-10).

(συνεχίζεται)

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».