ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ ΙΒ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ ἀββᾶς Ἀμμωνᾶς εἶπε, ὅτι ἕνας ἄνθρωπος περιέρχεται ὅλο τὸ χρόνο ἄσκοπα, βαστάζοντας μιὰ ἀξίνη, χωρὶς νὰ βρίσκῃ τὸ δένδρο, ποὺ θὰ κτυπήσῃ, γιὰ νὰ τὸ κόψῃ. Ἄλλος πάλι πιὸ ἔμπειρος στὴν κοπὴ τῶν δένδρων, ἐντὸς ὁλίγου κόβει τὸ δένδρο. Αὐτὸς ποὺ κόβει ἀμέσως τὸ δένδρο καὶ αὐτός, ποὺ ἔχει διάκριση[1]. Ἕνας ἄλλος γέροντας ἔλεγε ὅτι ὅσα γίνονται χωρὶς μέτρο καὶ διάκριση εἶναι ὑπεβολές. Ὅλες οἱ ὑπερβολὲς εἶναι σατανικές[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Παύλου, Εὐεργετινός, ὅπ.π., σσ. 372-373.

[2] Παύλου, Εὐεργετινός, ὅπ.π., σ. 375.