ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ ΙA΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ ἀμμᾶς Συγκλητικὴ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Πρέπει μὲ τὴ διάκριση νὰ κυβερνᾶμε τὴν ψυχή. Καὶ σὲ κοινόβιο ζῶντας, μήτε τὸ συμφέρον μας νὰ κοιτᾶμε, μήτε νὰ εἴμαστε ὑπόδουλοι στὴ δική μας γνώμη. Ἀλλὰ νὰ πειθαρχοῦμε στὸν πνευματικό μας πατέρα»[1]. Ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἔλεγε ὅτι ὑπάρχον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐξάντλησαν ὅλες τους τὶς σωματικὲς δυνάμεις σὲ ὑπερβολικὴ ἄσκηση καὶ ἐπειδὴ τοὺς ἔλειψε ἡ διάκριση, δὲν κατόρθωσαν νὰ πλησιάσουν τὸν Θεό[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Εἶπε γέρων, ὅπ.π., σ. 268.

[2] Βλ. ΧΑΜΠΑΚΗ, Γεροντικό, ὅπ.π., σ. 80. Παύλου μοναχοῦ, Εὐεργετινός, ἔκδ. Ματθαίου Λαγγῆ, τ. 3, Ἀθῆναι ⁶1980, σσ. 372-373.