του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ὅταν λοιπὸν εἶναι παρόντες ἀδελφοί, ἂς τοὺς δεχόμαστε μιλῶντας ἐλεύθερα Ὅταν ὅμως εἴμαστε ὁλομόναχοι, ἔχουμε ἀνάγκη τοῦ πένθους νὰ παραμείνῃ σ’ ἐμᾶς». Καὶ ἔκεῖνοι ἀκούσαντες, θαύμασαν ποὺ τοὺς εἶπε ἀκόμη καὶ ὅσα εἶχαν στὴν καρδιά τους, πρὶν τὸν ρωτήσουν. Καὶ δόξασαν τὸν Θεό[1].

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου