Ὁ καθένας μπορεῖ νὰ σωθῆ,μέσῳ τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας! A΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δὲν ἀρκεῖται μόνο στὸ νὰ κατακρίνη μὲ δριμύτητα τὰ ποικίλα σαρκικὰ ἁμαρτήματα, ἀποκαλύπτοντας μάλιστα τὸ ἰδιάζον θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιολογικὸ βάθος τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ ταυτόχρονα προσφέρει καὶ τὴν βέβαιη ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μὲ τὴν ἔνταξί μας στὴν Ἐκκλησία μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα, μὲ τὸ Μυστήριο τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, μὲ τὸν προσωπικὸ ἀγώνα γιὰ τὸν ἁγιασμό μας! «Μὴν ἔχετε αὐταπάτες!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΙΑ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Καὶ ἀφοῦ εἶπε αὐτά, ἔφυγε, φώναξε τὴν ἀδεφλή της Μαρία καὶ τῆς εἶπε κρυφά: «Ὁ διδάσκαλος εἶναι ἐδῶ καὶ σὲ φωνάζει». Ἐκείνη μόλις ἄκουσε αὐτό, ἀμέσως σηκώνεται καὶ ἔρχεται γιὰ νὰ τὸν συναντήσῃ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς δὲν εἶχε εἰσέλθει ἀκόμη στὸ χωριό, ἀλλὰ ἔμεινε στὸν τόπο, ὅπου τὸν εἶχε προϋπαντήσῃ ἡ Μάρθα. Οἱ Ἰουδαῖοι, λοιπόν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μαζί της στὸ σπίτι καὶ τὴν παρηγοροῦσαν, ὅταν εἶδαν τὴν Μαρία ὅτι σηκώθηκε γρήγορα καὶ βγῆκε ἔξω, τὴν ἀκολούθησαν λέγοντες ὅτι πηγαίνει στὸ μνημεῖο γιὰ νὰ κλάψῃ τὸν ἀδελφό της.

(συνεχίζεται)

Ὁ Θεὸς δοξολογεῖται μὲ ὅλη μας τὴν ψυχοσωματικὴ ὕπαρξι, ἐὰν ἀποφεύγουμε τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα Δ΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Ὀφείλουμε μάλιστα νὰ δοξάζουμε τὸν Θεό, τόσο μὲ τὸ σῶμα μας, ὅσο καὶ μὲ τὸ πνεῦμα μας, δηλαδὴ μὲ τὴν ὅλη ψυχοσωματική μας ὕπαρξι, διότι δὲν ἀνήκουμε στὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ ἀνήκουμε στὸν Θεό! «Τὸν Θεὸ λοιπὸν νὰ δοξάζετε μὲ τὸ σῶμα σας καὶ μὲ τὸ πνεῦμα σας, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν στὸν Θεό»! (Α΄ Κορ. στ΄, 20) Καὶ ἀκόμη· «τὸ σῶμα δὲν ἔγινε γιὰ νὰ πορνεύουμε, ἀλλὰ γιὰ νὰ δοξάζουμε τὸν Κύριο! Καὶ ὁ Κύριος θὰ δοξάση τὰ σώματά μας» (Α΄ Κορ. στ΄, 13). Ἄρα δοξάζεται ὁ Θεὸς μὲ τὴν ἁγνότητα, μὲ τὴν ἐγκράτεια, μὲ τὴν πιστότητα στὸ Γάμο καὶ μὲ τὴν ἐν Χριστῷ καὶ κατὰ Χριστὸν παρθενία!

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ Ι΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Ἐκεῖνος, ποὺ πιστεύει σὲ μένα, ἔστω καὶ ἂν πεθάνῃ σωματικά, ὅμως θὰ ζήσῃ πνευματικὰ στὴν μακαρία ζωή, θὰ λάβῃ δὲ ἀναστημένο, ἄφθαρτο καὶ αἰώνιο τὸ σῶμά του. Καὶ καθένας, ποὺ ζῇ στὴν παροῦσα ζωή, καὶ πιστεύει σὲ μένα, δὲν θὰ πεθάνῃ ποτέ, ἀλλὰ θὰ ζῇ πνευματικὰ στὸν αἰῶνα, ὁ δὲ σωματικός του θάνατος, θὰ εἶναι ἡ γέφυρα, ἡ ὁποία θὰ τὸν μεταφέρῃ στὴν αἰωνιότητα. Τὸ πιστεύεις αὐτό;» Εἶπε σ’ αὐτὸν ἡ Μάρθα: «Ναί, Κύριε, ἐγὼ ἔχω πιστεύσει ὅτι σὺ εἶσαι ο Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὶς προφητεῖες θὰ ἐρχόταν στὸν κόσμο γιὰ νὰ σώσῃ τὸν κόσμο. Γι’ αὐτὸ καὶ πιστεύω ὅλα ὅσα λέγεις».

(συνεχίζεται)

Ὁ Θεὸς δοξολογεῖται μὲ ὅλη μας τὴν ψυχοσωματικὴ ὕπαρξι, ἐὰν ἀποφεύγουμε τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα Γ΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸ λόγο συμβουλεύει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὴν ἀποφυγὴ κάθε σαρκικῆς ἁμαρτίας, τόσο σωματικῶς, ὅσο καὶ πνευματικῶς. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἀποδίδεται ἀληθινὴ δοξολογία στὸν ἀληθινὸ Θεό, ὄχι μόνο μὲ τὰ χείλη, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ νοῦ, τὴν καρδία, τὰ αἰσθήματα, τὴ βούλησι. Δηλαδὴ δοξολογεῖται ὁ Κύριος, μὲ τὴν ἀπὸ τὸ βάθος τῆς ὕπαρξης ἁγνότητα, τόσο τῶν σωμάτων, ὅσο καὶ τῶν ψυχῶν!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ Θ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Ἡ Μάρθα, λοιπόν, μόλις ἄκουσε ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς, ἔτρεξε ἀμέσως νὰ τὸν συναντήσῃ, ἐνῷ ἡ Μαρία ἔμεινε στὸ σπίτι. Εἶπε, λοιπόν, ἡ Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦ: «Κύριε, ἂν ἤσουν ἐδῶ, δὲν θὰ παίθενε ὁ ἀδελφός μου».

Ἀλλὰ καὶ τώρα ξέρω ὅτι ὅσα καὶ ἂν ζητήσῃς ἀπὸ τὸν Θεό, θὰ σοῦ τὰ δώσῃ». Τότε λέγει πρὸς αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς: «Θὰ ἀναστηθῇ ὁ ἀδελφός σου». Εἶπε τότε πρὸς αὐτὸν ἡ Μάρθα: «Ξέρω ὅτι θὰ ἀναστηθῇ κατὰ τὴ γενικὴ ἀνάσταση, κατὰ τὴν μεγάλη ἐκείνη καὶ ἐπίσημη μέρα». Τότε τῆς εἶπε ὁ Ἰησοῦς: «’Εγὼ εἶμαι ἡ ἀνάσταση καὶ ἡ ζωή.

(συνεχίζεται)