του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ὑπάρχουν πολλὰ περιστατικὰ καὶ νουθεσίες στὴν ἀσκητικὴ γραμματεία, τὰ ὁποῖα μᾶς φανερώνουν ὅτι ἡ διάκριση εἶναι κορυφαία ἀρετή. Ἀναφέρεται γιὰ τὸν ἀββᾶ Ἀγάθωνα, ὅτι πῆγαν μερικοὶ σ’ αὐτόν, ἔχοντας ἀκουστὰ ὅτι ἦταν στολισμένος μὲ τὴν ἀρετὴ τῆς διακρίσεως. Καὶ θέλοντας νὰ τὸν δοκιμάσουν ἂν ὀργίζεται, τοῦ λέγουν: «Σὺ εἶσαι ὁ Ἀγάθων; Ἀκούσαμε γιὰ σένα ὅτι εἶσαι ἀκόλαστος καὶ περήφανος». Καὶ ἐκεῖνος τοὺς λέγει: «Ναί, ἔτσι εἶναι». Καὶ τοῦ λέγουν: «Σὺ εἶσαι ὁ Ἀγάθων ὁ φλύαρος καὶ φιλοκατήγορος;». Καὶ τοὺς ἀποκρίνται: «Ἐγὼ εἶμαι».
(συνεχίζεται)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου