ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ B΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ διάκριση θεωρεῖται κορυφαία ἀρετή[1]. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης Σιναΐτης στὴν Κλίμακα ἀναφέρει ὅτι διάκριση εἶναι ἡ ἀλάνθαστη γνώση καὶ ἀντίληψη τοῦ θείου θελήματος σὲ κάθε καιρὸ καὶ τόπο καὶ περίπτωση, ἡ ὁποία συνήθως ὑπάρχει στοὺς καθαροὺς κατὰ τὴν καρδία καὶ τὸ σῶμα καὶ τὸ στόμα[2]. Αὐτὸς ποὺ ἔχει διάκριση γνωρίζει ἂν θὰ μιλήσῃ, τί θὰ πῇ, πότε θὰ μιλήσῃ καὶ γιατί θὰ μιλήσῃ.

(συνεχίζεται)

---

[1] Βλ. Θεοδώρας Χαμπάκη, Γεροντικό, Ἔκδ. ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἀδελφότητος «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», Ἀσπροβάλτα ²¹2017, σ. 80.

[2] Βλ. Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, Οὐρανοδρόμος Κλῖμαξ, Λόγος εἰκοστὸς ἕκτος, Περὶ διακρίσεως,  PG 88, στ. 1013Α. Ἰωάννου Σιναΐτου, Κλῖμαξ, (Εἰσαγωγή - Κείμενον - Μετάφρασις - Σχόλια - Πίνακες ὑπὸ ἀρχιμ. Ἰγνατίου), Λόγος κστ΄ Περὶ διακρίσεως, ἔκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 1978, σ. 281.