Γ.) ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ Β΄.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

(Πίνακας: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Δυστυχῶς οἱ προεξάρχοντες τῶν σύγχρονων νεονικολαϊτῶν διαθέτουν ἴσως κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς εὐφυΐα, ἀλλὰ ἀπουσιάζει ἡ γνήσια ἁγιοπνευματικὴ ἐμπειρία. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε ὅτι δὲν πρέπει νὰ μιλᾶμε μὲ τὸ μυαλό. Σύμφωνα μὲ τὸν ἅγιο γέροντα πρέπει νὰ μιλᾶμε μὲ τὴν ἐμπειρία καὶ τὸ μυαλὸ νὰ ὑποτάσσεται σ’ αὐτήν.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Κωδικός: T09 Ημερομηνία Έκδοσης: 1993 Διαστάσεις (cm²): 17x24 Σελίδες: 40 Τιμή Πώλησης: € 4

Συνοπτικός και συστηματικός τρόπος παρουσιάσεως της Θεωρίας της Μουσικής, κατανεμημένη σε τρία χρόνια. Μετάφραση και ερμηνεία διαφόρων γενικών μουσικών όρων από τα Λατινικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Γερμανικά στα Ελληνικά. Αλφαβητικό ευρετήριο θεμάτων.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ἡ Κιβωτὸς τῆς Σωτηρίας, Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης[1] ΜΒ΄.

Ἀδιαλείπτως προσευχόμενος
καὶ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι μελετητὴς
τῶν θεοπνεύστων νοημάτων τῶν Γραφῶν

Μὲ τὶς Θεόπνευστες, καθολικὰ ἀποδεκτὲς ἀπὸ ὅλες ἀνεξαιρέτως Οἰκουμενικὲς Συνόδους, κατέδειξε καὶ κατεδίκασε ἡ Ἐκκλησία ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ λειτουργήσουν σὰν μεγάλα ἐμπόδια καὶ προσκόμματα γιὰ τὴν σωτηρία μας. Κατετρόπωσε ἔνδοξα ὅλους τοὺς ἐχθροὺς καὶ διῶκτες τῆς Πίστεώς μας καὶ μᾶς ὑπερασπίζεται στὸν βασιλικὸ Δρόμο τῆς θείας Ἀληθείας, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν αἰώνια ζωή. 

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Γ.) ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ Α΄.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

(Εικόνα: Χριστόδουλος Βασιλειάδης) 

Γιὰ νὰ γίνῃ κάποιος καλὸς ἐπιστήμονας, χρειάζεται νὰ διαθέτῃ γερὸ μυαλό. Ὅμως γιὰ νὰ γίνῃ θεολόγος δὲν εἶναι κατ’ ἀνάγκην ἀπαραίτητο τὸ μυαλὸ καὶ ἡ μάθησῃ, ποὺ βεβαίως δὲν ἀποκλείεται νὰ ὑφίστανται καὶ αὐτά, ἀλλὰ χρειάζεται ὁπωσδήποτε τὸ ἐν Χριστῷ βίωμα, δηλαδὴ ἡ ἁγιοπνευματικὴ ἄσκηση καὶ ἐμπειρία τῆς πνευματικῆς ζωῆς[1].

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

---

[1] Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης καὶ ἡ νεονικολαΐτικη σχολή, ἔκδ. Ἱεροῦ Κοινοβίου ὁσίου Νικοδήμου, Γουμένισσα 2002, σ. 27.

ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΚΑΙ ΕΞ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ - ΤΟ ΠΙΑΝΟ

Κωδικός: T08 Ημερομηνία Έκδοσης: Ιανουάριος 1998 Διαστάσεις (cm²): 17x24 Σελίδες: 56 Τιμή Πώλησης: € 6

Δοκίμιο πάνω σε κεφαλαιώδη θέματα του πιάνου, όπως χρόνο, ρυθμό, δακτυλισμοί, έκφραση, τεχνική κλπ., χωρισμένο σε διάφορα κεφάλαια. Οδηγός κυρίως για προχωρημένους μαθητές και καθηγητές.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ἡ Κιβωτὸς τῆς Σωτηρίας, Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης[1] ΜΑ΄.

Συμπαριστάμενος, ἐλεόντας, παρηγορώντας, μεταδίδοντας τὰς Δωρεὰς τοῦ Θεοῦ σὲ πάσχοντας, ἐν Κυρίῳ πνευματικά του τέκνα καὶ ἀδελφοὺς

*

Εὐχαριστῶ τὸν Κύριο καὶ τὴν Ἁγία Μητέρα μας, τὴν Ἐκκλησία, τὴν Ὀρθοδοξία μας, τὴν ἄσπιλη κι ἀδιάφθορη Νύμφη τοῦ Χριστοῦ, διότι μᾶς ἔδειξε καὶ μᾶς ἑτοίμασε τὸν ἀληθινὸ Δρόμο, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ Σωτηρία μας. 

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Β.) ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΕΣ;

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

(Εικόνα: Χριστόδουλος Βασιλειάδης)

Νεονικολαΐτες εἶναι ὅσοι σύγχρονοι ἄνθρωποι, θεολόγοι καὶ μή, ἀκολουθοῦν τὴ διδασκαλία τῶν Νικολαϊτῶν. Ὁ μακαριστὸς μοναχὸς Θεόκλητος Διονυσιάτης ἐπισημαίνει ἕνα φιλελεύθερο, ἀντιπατερικὸ καὶ ἀντιπαραδοσιακὸ καὶ ἄρα αἱρετικὸ ρεῦμα στὴν Ἐκκλησία, ποὺ ὀφείλεται συν τοῖς ἄλλοις στοὺς ἀνήσυχους καὶ φιλοπαίγμονες καιρούς μας[1]. Ἕνα χαρακτηριστικὸ τοῦ σύγχρονου Νικολαϊτισμοῦ εἶναι ὁ ἀπολλιναρισμὸς τοῦ ἤθους[2], ὅτι δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία δὲν πρέπει νὰ φροντίζῃ καὶ ἐνασχολεῖται μὲ τὶς σχέσεις τοῦ ἀνδρογύνου[3]. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ Κύριος, ὡς Θεός, εἶναι πανταχοῦ παρών, ἄρα καὶ τὸ σῶμα Του, δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία εἶναι παροῦσα σὲ ὅλες τὶς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς τοῦ κάθε πιστοῦ.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

---

[1] Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης καὶ ἡ νεονικολαΐτικη σχολή, ἔκδ. Ἱεροῦ Κοινοβίου ὁσίου Νικοδήμου, Γουμένισσα 2002, σ. 25.

[2] Ὁ Ἀπολιναρισμὸς ἦταν αἵρεση τοῦ 4^ου αἰώνα, ποὺ ἱσχυριζόταν ὅτι ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ Κυρίου δὲν περιεῖχε σὰν συστατικὸ μέρος τῆς ψυχῆς τὴ «λογική», ἀλλὰ τὴ θέση τῆς λογικῆς εἶχε δῆθεν λάβει ὁ Θεὸς Λόγος. Ὁ Ἀπολινάριος, εἰσηγητὴς τῆς αἱρέσεως, ὑπῆρξε ἐπίσκοπος Λαοδίκειας καὶ πολέμησε μὲν τὸν ἀρειανισμὸ ἀλλὰ ἔπεσε σὲ ἄλλη αἵρεση. Ὁ ἀπολιναρισμὸς καταδικάστηκε ἀπὸ τὴν 2^η οἰκουμενικὴ σύνοδο.

[3] Βλ. Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης καὶ ἡ νεονικολαΐτικη σχολή, ἔκδ. Ἱεροῦ Κοινοβίου ὁσίου Νικοδήμου, Γουμένισσα 2002, σ. 218.