O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Z΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὅταν ἐπέστρεψε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος στὴ γενέτειρά του Χίο, τοποθετήθηκε ὡς ἐφημέριος στὸ Λεπροκομεῖο[1]. Ἐκεῖ ἐπιδόθηκε σὲ μεγαλύτερους ἀγῶνες καὶ ἄνοιξε νέο στάδιο τῶν ἀρετῶν. Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἐπιτελεῖ πολλὰ θαύματα, θεραπεύοντας πολλοὺς ἀσθενεῖς. Ἔχοντας βαθειὰ πίστη πρὸς τὸν Κύριο, δὲν φοβόταν ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι βρισκόταν μὲ τοὺς λεπρούς, συνέτρωγε μὲ αὐτούς, τοὺς κοινωνοῦσε καὶ μετὰ κατέλυε τὴν θεία Κοινωνία[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Οἱ λεπροὶ μόλις διαπιστωνόταν ἡ ἀσθένειά τους ἐξορίζονταν ἀμέσως. Ἔχαναν ὅλα τους τὰ δικαιώματα, τὴν περιουσία τους καὶ ὁ κόσμος τοὺς ἀντιμετώπιζε σὰν νεκρούς. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἡ λέπρα, ἡ τύφλωση καὶ ἡ τρέλα θεωρούνταν σημεῖα ἁμαρτίας Οἱ λεροὶ κατοικοῦσαν σὲ νεκροταφεῖα ἢ σὲ παρεκκλήσια.

[2] Προτοῦ νὰ ἐγκατασταθῇ στὸ λεπροκομεῖο, ὑπῆρχε ἀταξία καὶ τὸ κλῖμα ποὺ ἐπικρατοῦσε ἦταν βαρύ. Μετὰ τὴν ἔλευσή του στὸ λεπροκομεῖο, ἐπεκράτησε τάξη καὶ ὀργάνωση, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ἀγάπησε τοὺς λεπροὺς καὶ τοὺς συμπεριφερόταν σὰν συνανθρώπους μας καὶ ὄχι σὰν ἀπόδιοπομπαίους ἁμαρτωλοὺς ἀνθρώπους.