Ο Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ IB΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

          Ἡ ἀληθὴς λοιπὸν νηστεία εἶναι νηστεία καὶ ἀπὸ τροφὲς καὶ ἀπὸ πάθη. Κλείνουμε τὸ παρὸν κείμενο μὲ ἕνα ὕμνο, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στὴ νηστεία:

          Ἂς νηστεύσωμε νηστεία ποὺ τὴ δέχεται ὁ Θεός, νηστεία ποὺ ἀρέσει στὸν Κύριο. Τέτοια νηστεία άληθὴς εἶναι ἡ ἀποξένωση ἀπὸ τὶς κακίες. Δηλαδὴ ἡ συγκράτηση τῆς γλώσσας (ἀπὸ ὕβρεις, βλασφημίες, συκοφαντίες κλπ.), ἡ ἀποφυγὴ τοῦ θυμοῦ, ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ ἐπιθυμίες πονηρές, καθὼς καὶ ἀπὸ καταλαλιά, ψεῦδος καὶ ἐπιορκία. Ἡ ἔλλειψη αὐτῶν τῶν κακιῶν εἶναι νηστεία ἀληθὴς καὶ δεκτὴ μὲ εὐχαρίστηση ἀπὸ τὸ Θεό.