(7) Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὸ κάθε ἔκφυλο πάθος δηλητηριάζει θανάσιμα ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὸ ἀποδέχεται, τὸ καλλιεργεῖ καὶ ἐπιδιώκει ἑκουσίως νὰ τὸ διαπράττη, καὶ δὴ ἀμετανοήτως καὶ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, μέσα στὴν ζωή του.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «Πνευματικὸ Νοσοκομεῖο», ὅπου δυνάμεθα νὰ προστρέξουμε ἐν Μετανοίᾳ, ὅλοι ὅσοι πιστεύουμε σ᾽ Αὐτήν, γιὰ νὰ θεραπευτοῦμε ἀπὸ τὸ ῾῾πάθος᾽᾽ ἢ τὰ ῾῾πάθη᾽᾽ μας. Νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ζυγὸν τῆς δουλείας καὶ νὰ ἀπολαύσωμε τελικῶς τὴν ἐν Χριστῷ Ἐλευθερία!

Λέγει ἡ Γραφή· “Ἐὰν οὖν ὁ Υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε” (Ἰωάν. η´, 36).

Καὶ πάλιν ἀλλοῦ ἡ Γραφὴ λέγει· “Τῇ ἐλευθερία ἧ Χριστὸς ὑμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε” (Γαλ. ε´, 1).

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».