Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἄνθρωποι, εἴτε μεμονωμένως, εἴτε ὁμαδικῶς, εἴτε ὡς “ὀργάνωσις” κ.ἄ., μέσα εἰς τὴν πορείαν τῆς Ἱστορίας, εἶναι δυνατὸν νὰ πλανῶνται, νὰ συμπαρασύρουν καὶ ἑτέρους εἰς τὴν ὅποιαν πλάνη τους, ἄλλοι προσωρινῶς, ἄλλοι ὅμως μονίμως καὶ ἀμετανοήτως, ἐκπίπτοντες ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Οὐδέποτε ὅμως ἡ Ἐκκλησία ὡς Ὅλον, ὡς ἡ Μία Ἁγία Ἀποστολικὴ καὶ Καθολικὴ Ἐκκλησία τὴν Ὁποίαν ἵδρυσεν ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, ἐξέπεσεν τῆς Ἀληθείας! Οὐδέποτε ἡ Μία Ἐκκλησία ἔσφαλε ἢ εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ σφάλλῃ ἢ νὰ σφάλῃ ὡς “ΟΛΟΝ”, ὡς Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».