Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη IB΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ἡ προσευχὴ εἶναι Θυσία: Προσφέρουμε ἐμεῖς στὸν Θεὸ τὴν καρδία μας, κι Αὐτὸς μᾶς ἀνταποδίδει Ὑπομονή, Γλυκύτητα, Χαρά, Εἰρήνη!

* * *

Μὴν ἀκοῦς τὸν λογισμό σου, ποὺ σοῦ λέει: «Δὲν νοιώθω τώρα διάθεσι γιὰ προσευχὴ· ἂς τὸ ἀναβάλω γιὰ ὕστερα». Αὐτὸ ἀποτελεῖ τέχνασμα τοῦ διαβόλου. Μὴν ξεχνᾶς, παιδί μου, ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ μᾶς λέγει: «Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ια΄ 12)!

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὴν Ἀπφία, ἡ ὁποῖα ἦταν σύζυγος τοῦ Φιλήμονα. Τόσο ὁ Φιλήμονας ὅσο καὶ ἡ Ἀπφία ἐξασκοῦσαν τὴν ἀρετὴ τῆς ἐλεημοσύνης, ἀφοῦ χρησιμοποιοῦσαν τὴν περιουσία τους μὲ προθυμία γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀσθενῶν. Ἡ ἀγάπη τῆς οἰκογένειας τοῦ Φιλήμονα πρὸς τοὺς πτωχοὺς φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸν στῖχο 7 τῆς πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολῆς: «Χάριν γὰρ ἔχομεν πολλὴν καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ ἀδελφέ». Δηλαδή: «Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκη νὰ εὐχαριστῶ τὸν Θεὸ γιὰ σένα, διότι ὅλοι οἱ πιστοὶ αἰσθανόμαστε πολλὴ χαρὰ καὶ παρηγοριὰ γιὰ τὴν ἀγάπη σουˑ διότι οἱ καρδιὲς τῶν ἀδελφῶν χριστιανῶν ἀναπαύθηκαν καὶ ἀνακουφίστηκαν μὲ τὶς εὐεργεσίες καὶ τὶς ἀγαθοεργίες σου, ἀδελφέ».

(συνεχίζεται)