Μὴν καταντῶμεν τὸ «Δια-δίκτυο» σὲ «Δια(βόλου)-δίκτυο» Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἀσφαλέστατα δύναται νὰ καθίσταται χρήσιμο τὸ διαδίκτυο, ὅταν ὅμως χρησιμοποιεῖται ἐπωφελῶς καὶ ὄχι διὰ πονηροὺς καὶ ἁμαρτωλοὺς σκοπούς.

Αὐτὸ τὸ ῾῾δίκτυον᾽᾽ ὅμως οὐχὶ σπανίως, ἐκπίπτει, καταπίπτει καὶ καταλήγει (λόγῳ τῆς ἐφαμάρτου καὶ ἐπικινδύνου ὑφ᾽ ἡμῶν ἐθελουσίας ἐπιλογῆς καὶ χρήσεως) εἰς… ῾῾δια-(βόλου)-δίκτυον᾽᾽.

Καὶ αὐτὸ τὸ κατάντημα, τὸ ἐπαναλαμβάνομεν καὶ τὸ τονίζομεν, συμβαίνει ἀσφαλῶς λόγῳ τῶν ἰδικῶν μας ἐμπαθῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐπιλογῶν! 

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὑπῆρξε ὁ κορυφαῖος τῶν ἑβδομήκοντα ἀποστόλων, τοὺς ὁποίους ἀπέστειλε ὁ Κύριος γιὰ νὰ κηρύξουν τὸ Εὐαγγέλιο. Ἡ μοναδικὴ περίπτωση, μέσα στὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν ἀποστόλων, στὴν ὁποία ἀποδίδεται ὁ ὅρος «ἀπόστολος» καὶ σὲ ἄλλους, ἐκτὸς τῶν δώδεκα ἀποστόλων εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ Βαρνάβα καὶ τοῦ Παύλου.

(συνεχίζεται)

Μὴν καταντῶμεν τὸ «Δια-δίκτυο» σὲ «Δια(βόλου)-δίκτυο» Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τέλος, {ἐὰν ὑπάρχη τέλος εἰς τὴν ὀδυνηρὰν ταύτην, καὶ μόνον ἐνδεικτικῶς ἀναφερομένην, ἀπαρίθμησιν τῶν ἁμαρτωλῶν συμπεριφορῶν τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐπιλέγει νὰ ζῆ ὄχι τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν, ἀλλ᾽ ἀντιθέτως, τὴν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ Ἀποστασία, (δημιουργώντας συχνάκις καὶ ῾῾ἰδικόν του εὐαγγέλιον᾽᾽, ῾῾κομμένο καὶ ραμμένο᾽᾽ εἰς τὰ ἰδικά του ἐγωκεντρικὰ καὶ φιλήδονα μέτρα, τὸ ὁποῖον, ἰδικό του ῾῾εὐαγγέλιον᾽᾽, δηλώνει πὼς τάχα τὸ πιστεύει καὶ τὸ ἀκολουθεῖ)}, καθίσταται ἄκρως ἀναγκαΙον νὰ ἀναφερθῶμεν καὶ εἰς τὴν ψυχοκτόνον καὶ λίαν ψυχοβλαβῆ ἐπίδρασιν, ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν τῶν συγχρόνων (συχνάκις σατανικῶς ἐμπνεομένων) ἀκουσμάτων, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ τῆς ἀνεξελέγκτου ὁράσεως τῆς τηλεοράσεως, ἀλλὰ καὶ ἑτέρων ἐφαμάρτων, ἕως καὶ τῶν αἰσχροτάτων θεαμάτων, ποὺ παρέχει ἀφειδῶς (ἀκόμη καὶ πρὸς μικρὰ ἀθῶα ἀγγελάκια-παιδάκια), ἡ σύγχρονος (καὶ συνεχῶς ἀναβαθμιζομένη) ἠλεκτρονικὴ τεχνολογία, καὶ μάλιστα, τοῦ ἐν πολλοῖς καὶ συνηθέστατα ἐν καταχρήσει, ἐν παραχρήσει καὶ ἄρα ἐν ἁμαρτωλῇ χρήσει χρησιμοποιουμένου ῾῾δια-δικτύου᾽᾽. 

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ ἀπόστολος Βαρνάβας ἦταν Ἰουδαῖος λευΐτης, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Κύπρο. Τὸ ἀρχικό του ὄνομα ἦταν Ἰωσὴφ ἢ Ἰωσής. Οἱ ἀπόστολοι τὸν ὀνόμασαν Βαρνάβα, τὸ ὁποῖο σημαίνει «υἱὸς παρακλήσεως» (Τὸ ὄνομα Βαρνάβας εἶναι ἀραμαϊκό: βαρ= υἱός, νεβαουὰ= προφητεία) (Πράξ. δ΄ 36). Παρηγοροῦσε τοὺς πιστούς, δίνοντάς τους οἰκονομικὴ βοήθεια καὶ στηρίζοντάς τους μὲ ποικίλους τρόπους. Μαθήτευσε μαζὶ μὲ τὸν ἀπόστολο Παῦλο κοντὰ στὸ Γαμαλιήλ.

(συνεχίζεται)

Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Z΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὁ ἀγωνιζόμενος ἐν Κυρίῳ, ἀμείβεται ἀπὸ τὸν Χριστὸν γιὰ τὸν ἀνένδοτο καὶ πνευματικὸ ἀγώνα ποὺ διεξάγει, χρησιμοποιώντας τὰ ἅγια ὅπλα, ποὺ τοῦ προσφέρει ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ τὰ ἱερὰ Μυστήριά Της, ὥστε νὰ παύση ἐπιτέλους νὰ διαπράττη τὴν ἁμαρτία ἕως τέλους!

Καὶ τὸ τέλος εἶναι ἡ Σωτηρία καὶ ἡ Αἰώνιος ζωή!

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δώδεκα γνωστοὺς ἀποστόλους, ὑπῆρξαν καὶ οἱ ἑβδομήκοντα ἀπόστολοι, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους γνώρισαν τὸν Κύριο καὶ ἄκουσαν τὴ διδασκαλία του ὡς αὐτόπτες μάρτυρες. Ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ἄλλοι ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν μαθητὲς τῶν δώδεκα ἀποστόλων ἢ ἄλλων διδασκάλων τῆς πρώτης χριστιανικῆς Ἒκκλησίας. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἀπόστολος Βαρνάβας, ὁ ὁποῖος ἦταν σταλμένος ὡς ἀπόστολος ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

(συνεχίζεται)

Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! ΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σελ. 817: Ψάλλοντας κατὰ τὴν πανήγυριν τῆς Ἑορτῆς τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν καὶ Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ καὶ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, Πατριαρχῶν Αλεξανδρείας (18 Ἰανουαρίου, 2016)

Ἐὰν κάποιος ἰσχυρίζεται ὅτι πάσχει ἀπὸ ἕνα ῾῾πάθος᾽᾽, (π.χ. τὸ πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας), ἀλλὰ ἀγωνίζεται μὲ Πίστι καὶ ἀνδρείαν, εἰσερχόμενος μέσα στὴν ῾῾Κιβωτὸ τῆς Ἐκκλησίας᾽᾽, γιὰ νὰ ὑπερβῆ αὐτό του τὸ πάθος καὶ τελικῶς κατορθώνει νὰ τὸ ὑπερνικήση καὶ νὰ μὴν διαπράττη πλέον τὴν ἁμαρτία, τότε αὐτὸς ὄχι μόνον δύναται νὰ ἐλευθερωθῆ, μὲ τὴν Χάριν τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ μπορεῖ ἀκόμη νὰ ἀναδειχθῆ σὲ ἅγιο, ἕνεκα τοῦ πνευματικοῦ του ἀγώνα, ποὺ ἀποτελεῖ συνέπεια τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἀγάπης του πρὸς τὸν Χριστό!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ περικλείει στὸ σῶμά της νέφος ἁγίων, μαρτύρων, ὁμολογητῶν, ἐγκρατευτῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴ ζωή τους ἐδόξασαν τὸν Κύριο. Οἱ ἀπόστολοι ἔγιναν αὐτόπτες μάρτυρες τῆς ζωῆς καὶ τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποία διέδωσαν σὲ ὅλο τὸν τότε γνωστὸ κόσμο. Ἦταν τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, ποὺ μὲ τὸ παράδειγμα καὶ τὴ διδασκαλία τους ἐδραίωσαν τὴν χριστιανικὴ πίστη στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς σφράγισαν τὴ διδασκαλία τους μὲ τὸ ἴδιό τους τὸ αἷμα.

(συνεχίζεται)

Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! E΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἡ ἁμαρτία καταστρέφει ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον, ποὺ ἐνσυνείδητα καὶ ἀμετανόητα τὴν διαπράττει καὶ, ἀκόμη χειρότερον, τὴν προπαγανδίζει, παρασύροντας δυστυχῶς καὶ ἄλλους στὸν πνευματικὸ γκρεμό!

Ἡ Ἐκκλησία ἀγαπᾶ τὸν ἄνθρωπο σωτήρια καὶ ἀληθινά· καὶ βοηθᾶ τὸν κάθε πιστὸ χριστιανό, ὥστε νὰ ἀπαλλαγῆ (ἐὰν αὐτὸς τὸ θελήση καὶ ἀγωνισθῆ πρὸς τοῦτο), ἀπὸ τὰ ῾῾πάθη᾽᾽ του καὶ νὰ λάβη τὴν θεραπεία καὶ τελικῶς νὰ ἀξιωθῆ τὸ στεφάνι ἑνός, συχνάκις μαρτυρικοῦ μέν, ἀλλ᾽ ὁπωσδήποτε ἁγίου ἐν Χριστῷ ἀγῶνος!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ IB΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Πρὸ τῆς κοιμήσεώς του ζήτησε, σύμφωνα μὲ ὅσα διηγεῖται ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὅπως τὸν θάψουν σὲ χῶρο ἄγνωστο καὶ μυστικὸ στοὺς ἄλλους χριστιανούς. Οἱ μοναχοὶ ὅμως ποὺ μόναζαν κοντά του, ἔλεγαν ὅτι κατεῖχαν τὸ ἱερὸ λείψανό του. Αὐτὸ ἐπὶ Ἰουστινιανοῦ, τὸ 561 κατατέθηκε στὴν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου στὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἀργότερα, τὸ 635 τὸ λείψανο μεταφέρθηκε στὴν Κωνστνατινούπολη.

          Τόσο οἱ ρωμαιοκαθολικοὶ ὅσο καὶ οἱ ἀγγλικανοὶ καὶ λουθηρανοὶ τιμοῦν τὴ μνήμη του στὶς 17 Ἰανουαρίου.

Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὁ Χριστὸς δὲν ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ νὰ καταδικάση τὸν κόσμο!

Ὁ Χριστὸς ἐνηνθρώπησε γιὰ νὰ τὸν θεραπεύση καὶ νὰ σώση τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν κόσμο Του!

Ὅσους ὅμως τὸ θελήσουν!

Ἡ Ἐκκλησία καταδικάζει τὴν διάπραξι τῆς ἁμαρτίας, διότι ἡ ἁμαρτία μολύνει, συντρίβει καὶ τελικῶς καταστρέφει τὸν ἄνθρωπον, ψυχῇ τε καὶ σώματι. 

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ IA΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ Μέγας Ἀντώνιος ἐκοιμήθη στὸ ἐρημητήριό του κοντὰ στὴν Ἐρυθρὰ Θάλασσα στὶς 17 Ἰανουαρίου τοῦ 356 σὲ ἠλικία 105 ἑτῶν, ὁπότε καὶ ἑορτάζεται ἡ μνήμη του. Μέχρι τὸ τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς του διατήρησε ἀκμαῖες τὶς σωματικὲς καὶ ψυχικές του δυνάμεις. Προτοῦ κοιμηθῇ ἐπισκέφθηκε γιὰ τελευταῖα φορὰ τὶς μοναστικὲς κοινότητες τοῦ Πισπίρ, δίνοντάς τους τὶς πολύτιμες συμβουλές του. Τόνισε στοὺς μοναχοὺς νὰ μὴν ἔρχονται σὲ ἐπικοινωνία μὲ αἱρετικούς, ὅπως οἱ μελετιανοὶ καὶ ἀρειανοί.

(συνεχίζεται)

(7) Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἡ Ἐκκλησία μᾶς παρέχει τὰ πνευματικὰ φάρμακα, ὥστε νὰ λάβωμε τὴν θεραπεία, ὅλοι ὅσοι πάσχουμε, καὶ θὰ θελήσουμε ἀληθινὰ νὰ ἀγωνισθοῦμε ταπεινά, γιὰ νὰ θεραπευθοῦμε ἀπὸ τὰ ῾῾πάθη μας᾽᾽.

Ἡ Ἐκκλησία παρέχει τὰ θεραπευτικὰ μέσα (τὰ Ἅγια Μυστήριά Της, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα σωτήρια πνευματικά Της ὅπλα), σὲ ἐκεῖνον ποὺ θέλη πραγματικὰ νὰ πολεμήση ἐν Κυρίῳ καὶ νὰ ἐπιτύχη τὴν Αἰώνια Ζωή! Αὐτὴν τὴν Ζωήν, ποὺ χαρίζει ὁ Κύριος σὲ ὅσους τὸν Πιστεύουν καὶ ἀγωνίζονται στὴν τήρησι τῶν Ἐντολῶν Του! 

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Στὸ Γεροντικὸ ἀναφέρεται ὅτι ὁ Μέγας Ἀντώνιος εἶδε κάποτε ἁπλωμένες στὴ γῆ ὅλες τὶς παγίδες τοῦ διαβόλου καὶ τρόμαξε. «Ποιὸς τάχα μπορεῖ νὰ τὶς ξεφύγῃ;» ἔλεγε στενάζοντας. Ἄκουσε τότε μυστηριώδη φωνὴ νὰ τοῦ ἀποκρίνεται: «Ὁ ταπεινόφρων».

(συνεχίζεται)

(7) Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὸ κάθε ἔκφυλο πάθος δηλητηριάζει θανάσιμα ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὸ ἀποδέχεται, τὸ καλλιεργεῖ καὶ ἐπιδιώκει ἑκουσίως νὰ τὸ διαπράττη, καὶ δὴ ἀμετανοήτως καὶ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, μέσα στὴν ζωή του.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «Πνευματικὸ Νοσοκομεῖο», ὅπου δυνάμεθα νὰ προστρέξουμε ἐν Μετανοίᾳ, ὅλοι ὅσοι πιστεύουμε σ᾽ Αὐτήν, γιὰ νὰ θεραπευτοῦμε ἀπὸ τὸ ῾῾πάθος᾽᾽ ἢ τὰ ῾῾πάθη᾽᾽ μας. Νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ζυγὸν τῆς δουλείας καὶ νὰ ἀπολαύσωμε τελικῶς τὴν ἐν Χριστῷ Ἐλευθερία!

Λέγει ἡ Γραφή· “Ἐὰν οὖν ὁ Υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε” (Ἰωάν. η´, 36).

Καὶ πάλιν ἀλλοῦ ἡ Γραφὴ λέγει· “Τῇ ἐλευθερία ἧ Χριστὸς ὑμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε” (Γαλ. ε´, 1).

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Θ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ Μέγας Ἀντώνιος ὑπαγόρευε τὶς ἐπιστολές του στὴν κοπτικὴ γλῶσσα, καὶ στὴ συνέχεια τὶς μετέφραζαν στὴν ἑλληνική. Ὁ Ἀββᾶς Ἀμμοὺν (Ἀμμώνιος), ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὶς μοναστικὲς κοινότητες στὴν ἔρημο τῆς Νιτρίας, βρισκόταν σὲ στενὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Μέγα Ἀντώνιο. Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος ἀναφερόμενος στὸν Μέγα Ἀντώνιο, λέγει συνοπτικὰ τὰ ἑξῆς: «Καὶ ὅλως ὥσπερ ἰατρὸς ἦν δοθεὶς παρὰ τοῦ Θεοῦ τῇ Αἰγύπτῳ. Τίς γὰρ λυπούμενος ἀπήντα καὶ οὐχ ὑπέστρεφε χαίρων; Τίς ἤρχετο θρηνῶν διὰ τοὺς αὑτοῦ τεθνηκότας καὶ οὐκ εὐθέως ἀπετίθετο τὸ πένθος; Τίς ὀργιζόμενος ἤρχετο καὶ οὐκ εἰς φιλίαν μετεβάλλετο;... Τίς νεώτερος ἐλθὼν εἰς τὸ ὄρος καὶ θεωρήσας Ἀντώνιον οὐκ εὑθέως ἐξηρνεῖτο τὰς ἡδονὰς καὶ ἠγάπα σωφροσύνην;».

(συνεχίζεται)

(7) Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος μᾶς ἠγάπησε μέχρι τοῦ ἐπονειδίστου Σταυρικοῦ του Θανάτου, μᾶς δίνει τὰ ἀναγκαῖα πνευματικὰ ἐφόδια γιὰ νὰ μετανοοῦμε καὶ νὰ σωζώμεθα, ὅσοι πιστεύουμεν εἰς Αὐτὸν καὶ ὅσοι ἐπιλέγουμε νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε καὶ νὰ ἀνήκουμε στὴν ἁγίαν Του Ἐκκλησία!

Δὲν στηλιτεύεται ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ὁμολογεῖ καὶ ἐξομολογεῖται ταπεινὰ τὸ πάθος, ποὺ τὸν πολεμᾶ, καὶ ἀγωνίζεται νὰ τὸ διορθώση μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου!

Ἐν τῇ Ἐκκλησία:

Δὲν καταδικάζεται ὁ πάσχων ἄνθρωπος
ἀλλὰ καταδικάζεται αὐτὸ τοῦτο τὸ πάθος
τὸ ὁποῖον καταστρέφει τὸν ἄνθρωπο!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ H΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τὸ 338 κατόπιν παρακλήσεως τῶν ἐπισκόπων καὶ τῶν ἀδελφῶν χριστιανῶν ἐγκατέλειψε καὶ πάλιν τὴν ἔρημο καὶ κατῆλθε ἀπὸ τὸ ὄρος στὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἐκεῖ κατετρόπωσε τοὺς Ἀρειανούς, λέγοντας ὅτι ἡ πλάνη τοῦ Ἀρείου εἶναι αἵρεση ἐσχάτη καὶ πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐκεῖ συνήντησε καὶ τὸν Μέγα Ἀθανάσιο, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν ἐξορία. Πολλοὶ χριστιανοὶ ἀλλὰ καὶ ἐθνικοὶ ἀκόμη προσέτρεχαν γιὰ νὰ τὸν δοῦν καὶ νὰ τὸν συμβουλευθοῦν. Καὶ οἱ ἴδιοι οἱ αὐτοκράτορες Κωνσταντῖνος καὶ οἱ δύο υἱοί του Κωνστάντιος καὶ Κώνστας ἔγραφαν ἐπιστολὲς στὸν Μέγα Ἀντώνιο καὶ ζητοῦσαν τὶς εὐχὲς καὶ συμβουλές του. Ὅταν τοῦ ἔπαιρναν τὰ βασιλικὰ γράμματα, οἱ μοναχοὶ ἐθαύμαζαν ὅτι οἱ αὐτοκράτορες γράφουν στὸν Μέγα Ἀντώνιος. Αὐτὸς δὲ τοὺς ἔλεγε ὅτι δὲν πρέπει νὰ θαυμάζετε ὅτι γράφει σὲ μᾶς ἕνας ἐπίγειος βασιλιᾶς, ἀλλὰ νὰ θαυμάζετε μᾶλλον ὅτι ὁ Θεὸς ἔγραψε τὸν νόμο του στοὺς ἀνθρώπους καὶ μίλησε σὲ μᾶς διὰ μέσῳ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ.

(συνεχίζεται)

(6) Ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι Ζωῆς μας, ἀπεργάζεται καὶ ἐπεξεργάζεται βαθμηδόν, τὸν ὄλεθρον καὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ κόσμου Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σελ. 813: H ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ: ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ, ΒΑΣΤΑΖΟΥΣΑ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, σύγχρονον ἔργον τῆς Μονῆς μας, “παστέλ”, 2016, βάσει πρωτοτύπου προσκυνηματικῆς Εἰκόνος, τοῦ μακαριστοῦ μας Γέροντος Διονυσίου Α´ Χρηστίδη (ἡγουμενεύσαντος: 1889-1902)

Αἱ ἁμαρτίαι ἔπαυσαν πλέον νὰ θεωροῦνται αὐτό, ποὺ πραγματικὰ εἶναι: Δηλαδὴ χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Δημιουργό μας καὶ ἄρα θάνατος!

Αἱ ἁμαρτίαι δὲν κατονομάζονται πλέον μὲ τὸ ἀληθινό τους ὄνομα!

Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν Κορυφαίαν Ἁμαρτίαν!

Διότι:

Κορυφαία Ἁμαρτία εἶναι
ἡ μὴ παραδοχὴ τῆς ἁμαρτίας,
ὡς ἁμαρτίας.

Κατ᾽ ἐπέκτασιν μάλιστα, καὶ ἐξ ἀντιθέτου, χλευάζεται ἡ σωτήριος Ἀρετή! 

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Z΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἂς σημειώσουμε ὅτι ὁ ἅγιος Ἰλαρίων γύρω στὸ 306 ἔγινε μαθητὴς τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου. Στὸν τόπο αὐτὸ πέρασε ὁ Μέγας Ἀντώνιος τὶς πιὸ εὐχάριστες μέρες τῆς ζωῆς του. Κατὰ καιροὺς ὁ ἅγιος κατέβαινε ἀπὸ τὸ ἀσκητήριό του στὴ λαύρα τῆς Πισπίρ. Ἐκεῖ τὸν ὑποδέχονταν ὅλοι σὰν πνευματικό τους πατέρα, καὶ αὐτὸς τοὺς ὠφελοῦσε μὲ τοὺς πνευματικούς του λόγους καὶ παραινέσεις. Πολλοὶ ἀκόμη τὸν ἐπισκέπτονταν στὸ ἐρημητήριό του, ἄλλοι μὲν γιὰ νὰ θεραπευθοῦν ἀπὸ κάποια ἀσθένειά τους καὶ ἄλλοι γιὰ νὰ τὸν συμβουλευθοῦν.

(συνεχίζεται)

(6) Ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι Ζωῆς μας, ἀπεργάζεται καὶ ἐπεξεργάζεται βαθμηδόν, τὸν ὄλεθρον καὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ κόσμου Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σελ. 809: Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, σύγχρονον ἔργον τῆς Μονῆς μας, “παστέλ”, 2016, βάσει πρωτοτύπου προσκυνηματικῆς Εἰκόνος, τοῦ μακαριστοῦ μας Γέροντος Διονυσίου Α´ Χρηστίδη (ἡγουμενεύσαντος: 1889-1902).

Τώρα ἐπῆλθεν πλέον ὁ καιρός, ὁποὺ γίνεται συστηματικὴ προσπάθεια (προπαγάνδα) ἀπὸ τοὺς “κρατοῦντας”, ὥστε νὰ ἀποσιωπῶνται ἢ νὰ ἀμνηστεύωνται ἢ νὰ δικαιολογοῦνται αἱ ἁμαρτίαι, ἀκόμη καὶ αἱ θανάσιμοι! Ἀλλ᾽ ὅμως ὅλα αὐτὰ οὐδόλως δύνανται νὰ ἐξαφανισθοῦν! Ἀπωθοῦνται προσωρινῶς εἰς τὸ ὑποσυνείδητο τοῦ ἀνθρώπου καὶ θὰ ἔλθῃ δυστυχῶς, ἀργὰ ἢ γρήγορα, ἡ ἡμέρα καὶ ἡ ὥρα, ποὺ θὰ ἀναδυθοῦν δριμύτερα, φοβερότερα, ἀπειλητικότερα!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΣΤ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὅμως, θέλοντας νὰ κάνῃ περισσότερη ἄσκηση, ἐγκατέλειψε τὴν ἔρημο Πισπὶρ καὶ ἀκολούθησε ἕνα καραβάνι βεδουίνων. Ὁ ἅγιος ἀποσύρθηκε πιὸ βαθιὰ καὶ κατευθύνθηκε πρὸς τὴν Ἐρυθρὰ Θάλασσα, ὅπου ἐγκαταστάθηκε στὸ ἕρημο ὄρος Κολζίμ, τὸ ὁποῖο σήμερα λέγεται ὄρος τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου. Ἀργότερα μετακινήθηκε σὲ κοντινὴ περιοχή. Ἐκεῖ βρῆκε ἕνα χωράφι κατάλληλο πρὸς καλλιέργεια καὶ ἔμεινε ἐκεῖ ὁριστικά. Έκεῖ βρίσκεται σήμερα ἡ κοπτικὴ μονὴ τοῦ ἁγίου Ἀντωνίου, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχονται κατὰ παράδοση οἱ Κόπτες πατριάρχες τῆς Ἀλεξάνδρειας.

(συνεχίζεται)

(6) Ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι Ζωῆς μας, ἀπεργάζεται καὶ ἐπεξεργάζεται βαθμηδόν, τὸν ὄλεθρον καὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ κόσμου B΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σήμερον καλλιεργεῖται ἐντέχνως –δυστυχῶς ἀκόμη καὶ ἀπὸ θεωρουμένους ὡσὰν τάχα ῾῾πνευματικοὺς ἀνθρώπους᾽᾽– ἡ φίμωσις, ἡ πώρωσις, ἕως καὶ ἡ, εἰ δυνατόν, θανάτωσις τῆς συνειδήσεως, μεθοδεύεται ἡ ἐξάλειψις ἀπὸ τῶν καρδιῶν τῶν ἀνθρώπων, τῶν ἁγίων νοημάτων: Τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς, τῆς προσδοκωμένης Ἀναστάσεως τῶν κεκοιμημένων, τῆς ἀναμενομένης Δευτέρας τοῦ Χριστοῦ Παρουσίας, τῆς ἀναποφεύκτου Ἡμέρας τῆς Κρίσεως, τῆς ἐπερχομένης Συντελείας τοῦ Αἰῶνος τούτου, τῆς Μελλούσης Ζωῆς! Καὶ καταβάλλεται συστηματικῶς, ἰδιαζόντως στὶς ἡμέρες μας, ἡ προσπάθεια νὰ ἀποσιωπῶνται καθοριστικαὶ διὰ τὴν Σωτηρίαν μας ἔννοιαι, ὅπως π.χ. «ἁμαρτία», «ἐνοχή», «κρίσις», «τιμωρία», «κόλασις», «μετάνοια», «συγχώρησις», «ἐπιστροφὴ εἰς τὸν Θεόν», «παράδεισος», «αἰωνιότης», «Βασιλεία τοῦ Θεοῦ»! 

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ E΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τὸ 285 σὲ ἡλικία τριάντα τεσσάρων χρόνων ὁ ἅγιος πέρασε τὸ Νεῖλο ποταμὸ καὶ ἐγκαταστάθηκε σὲ κάποια ἐρείπια κοντὰ σὲ μιὰ πηγή στὴ λιβυκὴ ἔρημο Πισπίρ. Ἐκεῖ ἵδρυσε δύο μοναστήρια καὶ «ἡ ἔρημος ἐπολίσθη μοναχῶν». Τὸ ἕνα μοναστήρι βρισκόταν ἀνατολικὰ τοῦ Νείλου, στὸ Πισπίρ, καὶ τὸ ἄλλο στὴν ἀριστερὴ ὄχθη. Τὸ 311 σὲ ἡλικία ἑξήντα χρόνων ὁ ἅγιος μετέβη στὴν Ἀλεξάνδρεια, μὲ σκοπὸ νὰ μαρτυρήσῃ στὸν διωγμό, ποὺ ἐξέγειρε ὁ Μαξιμίνος κατὰ τῶν χριστιανῶν (307-313μ.Χ.). Ἐκεῖ ἐμψύχωνε τοὺς μάρτυρες νὰ παραμείνουν πιστοὶ στὸν Κύριο μέχρι τὸ τέλος. Ἀφοῦ τελείωσε ὁ διωγμός, ἐπέστρεψε στὸ ἀσκητήριό του. Ἂς σημειώσουμε ὅτι τὰ ἐνδύματα τοῦ ἁγίου ἦταν ἐσωτερικὰ τρίχινο, καὶ ἐξωτερικὰ δερμάτινο. Αὐτὸ τὸ φοροῦσε μέχρι τὸ τέλος τῆς ἐπὶ γῆς ζωῆς του. Οὐδέποτε ἔλουσε τὸ σῶμα ἢ τὰ πόδια του.

(συνεχίζεται)

(6) Ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι Ζωῆς μας, ἀπεργάζεται καὶ ἐπεξεργάζεται βαθμηδόν, τὸν ὄλεθρον καὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ κόσμου Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Παλαιότερον οἱ ἄνθρωποι ᾐσθάνοντο ἐντροπήν, ὅταν ἔπιπτον εἰς σοβαρὰ ἁμαρτήματα.

Σήμερον ὅμως, δυστυχῶς, παρῆλθεν ὁ καιρὸς τῆς Ἁγίας Αἰσχύνης καὶ τῆς Σωτηρίου Ἐντροπῆς καὶ ἐπῆλθεν πλέον ὁ καιρός τῆς ἀγρίας ἀναισχυντίας καὶ τῆς ἀπροκαλύπτου ἀδιαντροπίας, ὅπου αἱ ἐκ τῆς πωρώσεως τῶν συνειδήσεων ἀμνηστευθεῖσαι ἁμαρτίαι διαπράττονται πλέον ἀνευθύνως καὶ ἐπιπολαίως, ἄνευ τῆς ῾῾ἁγίας συστολῆς᾽᾽ καὶ ἄνευ τῶν θεαρέστων καὶ ἐν ταπεινώσει θεραπευτικῶν “τύψεων τῆς συνειδήσεως”, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ μᾶς ὁδηγήσουν, ἐὰν τὸ θελήσωμεν, εἰς τὴν πραγματικὴν Μετάνοιαν καὶ εἰς τὴν ἁγίαν Ἐπιστροφήν! Καὶ ἑπομένως εἰς τὴν αἰώνιον Ζωήν!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».