Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη IB΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ἡ προσευχὴ εἶναι Θυσία: Προσφέρουμε ἐμεῖς στὸν Θεὸ τὴν καρδία μας, κι Αὐτὸς μᾶς ἀνταποδίδει Ὑπομονή, Γλυκύτητα, Χαρά, Εἰρήνη!

* * *

Μὴν ἀκοῦς τὸν λογισμό σου, ποὺ σοῦ λέει: «Δὲν νοιώθω τώρα διάθεσι γιὰ προσευχὴ· ἂς τὸ ἀναβάλω γιὰ ὕστερα». Αὐτὸ ἀποτελεῖ τέχνασμα τοῦ διαβόλου. Μὴν ξεχνᾶς, παιδί μου, ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ μᾶς λέγει: «Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ια΄ 12)!

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὴν Ἀπφία, ἡ ὁποῖα ἦταν σύζυγος τοῦ Φιλήμονα. Τόσο ὁ Φιλήμονας ὅσο καὶ ἡ Ἀπφία ἐξασκοῦσαν τὴν ἀρετὴ τῆς ἐλεημοσύνης, ἀφοῦ χρησιμοποιοῦσαν τὴν περιουσία τους μὲ προθυμία γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀσθενῶν. Ἡ ἀγάπη τῆς οἰκογένειας τοῦ Φιλήμονα πρὸς τοὺς πτωχοὺς φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸν στῖχο 7 τῆς πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολῆς: «Χάριν γὰρ ἔχομεν πολλὴν καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ ἀδελφέ». Δηλαδή: «Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκη νὰ εὐχαριστῶ τὸν Θεὸ γιὰ σένα, διότι ὅλοι οἱ πιστοὶ αἰσθανόμαστε πολλὴ χαρὰ καὶ παρηγοριὰ γιὰ τὴν ἀγάπη σουˑ διότι οἱ καρδιὲς τῶν ἀδελφῶν χριστιανῶν ἀναπαύθηκαν καὶ ἀνακουφίστηκαν μὲ τὶς εὐεργεσίες καὶ τὶς ἀγαθοεργίες σου, ἀδελφέ».

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη IΑ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ἐνῶ προσευχώμαστε, νὰ προσπαθοῦμε νὰ συνειδητοποιοῦμε τὸ νόημα τῶν λέξεων καὶ φράσεων, αὐτῶν τὰ ὁποῖα λέμε στὴν προσευχή μας. Ὄχι νὰ βαττολογοῦμε, χωρὶς νὰ νοιώθουμε τί λέμε, καὶ ὁ νοῦς μας νὰ πετᾶ ἀλλοῦ.

* * *

Προσευχὴ χωρὶς Ταπείνωσι, Αὐτομεμψία καὶ Μετάνοια, μένει ἄπρακτη, ἄκαρπη καὶ ἀνενέργητη.

* * *

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ Α΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ ἅγιος Ὀνήσιμος ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑβδομήκοντα ἀποστόλους. Ἔζησε περὶ τὸ 54μ.Χ. Ἦταν δοῦλος στὴν οἰκία τοῦ Ρωμαίου ἄρχοντα Φιλήμονα, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕνας εὔπορος χριστιανὸς στὶς Κολοσσὲς τῆς Φρυγίας. Ὁ Φιλήμονας μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένεια του κατηχήθηκαν στὴ χριστιανικὴ πίστη ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, ὅταν ὁ τελευταῖος ἐπισκέφθηκε τὴν πόλη τους. Αὐτὸ φαίνεται στὸν στίχο 19 τῆς πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολῆς[1]: «Ἐγὼ Παῦλος ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί, ἐγὼ ἀποτίσωˑ ἵνα μὴ λέγω σοι ὅτι καὶ σεαυτὸν μοι προσοφείλεις». Δηλαδὴ: «Ἐγὼ ὁ Παῦλος τὸ ἔγραψα αὐτὸ μὲ τὸ ἴδιο μου τὸ χέριˑ ἐγὼ θὰ πληρώσω τὸ χρέος. Γίνομαι ἐγὼ χρεώστης σου, γιὰ νὰ μὴ σοῦ πῶ ὅτι ἐσὺ μοῦ χρωστᾶς ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιο σου τὸν ἑαυτό». Στὸ σπίτι τοῦ Φιλήμονα γινόντουσαν θρησκευτικὲς συναθροίσεις τῶν χριστιανῶν, ὅπως φαίνεται στὸν στίχο 2 τῆς πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολῆς: «καὶ τῇ κατ’ οἶκόν σου ἐκκλησίᾳ» καθὼς καὶ στὸν στῖχο 7, ὅπου ἀναφέρεται ὅτι «τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ, ἀδελφέ».

(συνεχίζεται)

---

[1] Ἡ πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολὴ ἔχει μόνο ἕνα κεφάλαιο.

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη I΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ὅταν προσεύχεσαι, νὰ αἰσθάνεσαι μέσα στὴν καρδία σου τὴ βεβαιότητα ὅτι θὰ λάβης παρὰ Θεοῦ τὸ ζητούμενο.

Καὶ τὸ κύριο ζητούμενο στὴν προσευχή μας, πρέπει νὰ εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ ἡ ἐν Χριστῷ, ἡ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ζωή! Τότε, ὅλα τὰ ἄλλα θὰ μᾶς προστεθοῦν καθὼς μᾶς τὸ ὑποσχέθηκε Αὐτὸς ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος (Ματθ. στ΄, 33)!

* * *

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΥ ΙΔ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Μόλις εἶπεν αὐτοὺς τοὺς λόγους ὁ Μοναχὸς κοιμήθηκε. Ὅταν οἱ παρευρισκόμενοι πατέρες διεπίστωσαν τὸν θάνατον, ἀπέστειλαν ἕνα μοναχὸ νὰ ἀναγγείλῃ αὐτὸ στὸν ἀδελφό του. Ὁ μοναχὸς ἐκεῖνος βρῆκε τὸν ἀδελφὸ πεθαμένο. Τότε οἱ πατέρες θαύμασαν καὶ δόξασαν τὸν Θεό!

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη Θ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Πρέπει ἡ προσευχή μας, ὅσον εἶναι δυνατό, νὰ ἀναβλύζη μέσα ἀπὸ τὴν καιομένη ὑψικάμινο τῆς ἀγαπώσης τὸν Κύριο καρδίας μας!

* * *

Εἶναι ἀδύνατο νὰ συνειδητοποιήσουμε τὴν πραγματικὴ ἀξία τῆς προσευχῆς, ἂν δὲν ἐπιμένουμε σ᾽ αὐτὴν μετὰ κόπου καὶ ὑπομονῆς, μέχρις ὅτου ἀνατείλουν μέσα μας οἱ γλυκύτατοι καρποί της.

* * *

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».