Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου Ζ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Οἰκουμενισμὸς καὶ Νικολαϊτισμὸς ἐν ἑνιαίῳ συμπλέγματι! Πλῆθος δαιμονίων, προσομοιάζον πρὸς τὸ πλῆθος τῶν αἱρετικῶν διδασκαλιῶν, τῶν συνηθροισμένων καὶ δυναμένων νὰ ἐκφρασθοῦν συμπεπυκνομένως εἰς τὴν φρικτὴν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ ΣΤ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἀνέβηκαν κάποτε μερικοὶ πατέρες στὸν ἀββᾶ Ἰωσήφ, στὴν Πανεφώ, γὰ νὰ τὸν ρωτήσουν σχετικὰ μὲ τοὺς ἀδελφοὺς ποὺ φιλοξενοῦσαν στὸν τόπο τους, ἂν ἔπρεπε νὰ συγκαταβαίνουν καὶ νὰ τοὺς μιλοῦν ἐλεύθερα. Καὶ πρὶν ἐρωτηθῇ, εἶπε ὁ γέροντας στὸν μαθητή του: «Κοίταξε νὰ καταλάβῃς αὐτὸ ποὺ θὰ κάνω σήμερα καὶ δεῖξε ὑπομονή». Καὶ ἔβαλε ὁ γέροντας δύο μαξιλαράκια, ἕνα ἀπὸ τὰ δεξιά του καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀριστερά του, καὶ εἶπε: «Καθίστε». Καὶ εἰσῆλθε στὸ κελλί του καὶ φόρεσε ροῦχα φτωχικά. Καὶ βγαίνοντας, πέρασε ἀνάμεσά τους. Αὐτοὶ δὲ ἀπόρησαν μὲ τὸ τί ἔκανε ὁ γέροντας.

(συνεχίζεται)

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου ΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Κατὰ τὰ περιγραφόμενα εἰς τὸ Κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον τῆς συναντήσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ δαιμονισμένου «ὅς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μνήμασιν» (Λουκ. η´, 27), ἐκεῖνος ὁ δαιμονιζόμενος κατείχετο ὑπὸ δαιμονίων πολλῶν. Λεγεὼν πονηρῶν πνευμάτων κατεταλαιπώρη ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον. Ἀπεχθής, τρόπόν τινα, προσομοίωσις πρὸς τὸ πλῆθος πασῶν τῶν αἱρέσεων συνηθροισμένων δαιμονιωδῶς εἰς συναγωγήν μίαν:

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ E΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τοῦ λέγουν πάλιν: «Σὺ εἶσαι ὁ Ἀγάθων ὁ αἱρετικός;». Καὶ ἀποκρίνεται: «Δὲν εἶμαι αἱρετικός». Τὸν παρεκάλεσαν λοιπόν, λέγοντας: «Πές μας, γιατί τόσα σοῦ εἴπαμε καὶ τὰ παραδέχθηκες καὶ τὸ τελευταῖο δὲν τὸ ἄντεξες;». Τοὺς λέγει: «Τὰ πρῶτα τὰ παίρνω ἐπάνω μου. Γιατὶ χρέος εἶναι γιὰ τὴν ψυχή μου. Ἀλλὰ τὸ αἱρετικὸς εἶναι χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ δὲν θέλω νὰ χωρισθῶ ἀπὸ τὸν Θεό». Καὶ ἐκεῖνοι, ἀκούσαντες τὰ λόγια του, θαύμασαν τὴ διάκρισή του καὶ ἔφυγαν οἰκοδομημένοι[1].

(συνεχίζεται)

[1] Εἶπε γέρων, τὸ Γεροντικὸν σὲ νεοελληνικὴ ἀπόδοση, ἐκδ. Ἀστὴρ καὶ Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1988, σ. 33.

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὸ ἀποκρουστικὸν τοῦτο σύμπλεγμα, Οἰκουμενισμοῦ καὶ Νικολαϊτισμοῦ τὸ ἀπεικονιζόμενον ὡσαύτως καὶ εἰς τὴν ἀποκαλυπτικὴν εἰκόνα τῆς «γυνῆς καὶ τοῦ θηρίου» (Ἀποκ. ιζ´, 1-18), ἀνακυκλούμενον ποικιλοτρόπως καὶ ἐπανεμφανιζόμενον πολυτρόπως, πάλιν καὶ πολλάκις, μέσα εἰς τὴν πορείαν τῆς Ἱστορίας, καθὼς μάλιστα τοῦτο περιγράφεται εἰς τὸ ιζ´ κεφάλαιον τοῦ θεοπνεύστου βιβλίου τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. Ἐπανεμφανίζεται τοῦτο καὶ πάλιν εἰς τὰς ἡμέρας μας, ἐν λίαν δριμυτάτῃ μορφῇ, ἕτοιμον καὶ πάλιν νὰ κατασπαράξῃ, νὰ θύσῃ καὶ νὰ ἀπωλέσῃ!!!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ Δ΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὑπάρχουν πολλὰ περιστατικὰ καὶ νουθεσίες στὴν ἀσκητικὴ γραμματεία, τὰ ὁποῖα μᾶς φανερώνουν ὅτι ἡ διάκριση εἶναι κορυφαία ἀρετή. Ἀναφέρεται γιὰ τὸν ἀββᾶ Ἀγάθωνα, ὅτι πῆγαν μερικοὶ σ’ αὐτόν, ἔχοντας ἀκουστὰ ὅτι ἦταν στολισμένος μὲ τὴν ἀρετὴ τῆς διακρίσεως. Καὶ θέλοντας νὰ τὸν δοκιμάσουν ἂν ὀργίζεται, τοῦ λέγουν: «Σὺ εἶσαι ὁ Ἀγάθων; Ἀκούσαμε γιὰ σένα ὅτι εἶσαι ἀκόλαστος καὶ περήφανος». Καὶ ἐκεῖνος τοὺς λέγει: «Ναί, ἔτσι εἶναι». Καὶ τοῦ λέγουν: «Σὺ εἶσαι ὁ Ἀγάθων ὁ φλύαρος καὶ φιλοκατήγορος;». Καὶ τοὺς ἀποκρίνται: «Ἐγὼ εἶμαι».

(συνεχίζεται)

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

«Οἰκουμενισμὸς» καὶ «Νικολαϊσμὸς»: Τὰ ῾῾δύο κέρατα᾽᾽τοῦ Ψευδοπροφήτου Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὰ δύο ταῦτα, Οἰκουμενισμὸς καὶ Νικολαϊτισμὸς οὐδόλως εἶναι “γραμμικῶς ἀνεξάρτητα”, ἀλλὰ ἐμφανίζονται καὶ δροῦν ἀλληλενδέτως, ἀλληλοτροφοδοτούμενα καὶ ἀλληλοεπηρεαζόμενα. Τὰ δύο κέρατα ὑφίστανται καὶ δροῦν ἀλληλοεξαρτόμενα, ὡς ἀναφυόμενα καὶ ἀναδυόμενα ἐπάνω ἀπὸ τὴν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἑνιαίαν κεφαλὴν τοῦ Ψευδοπροφήτου!

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».