Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; ΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Χριστὸς «παρατεινόμενος εἰς τοὺς αἰῶνας». Ὅπως διευκρινίζει καὶ ὁ ἐν ἁγίοις ἡμῶν ὅσιος μέγας Πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἰουστῖνος Πόποβιτς· «Ἐπειδὴ ὅλος ὁ Χριστὸς εἶναι ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καὶ ὅλη ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἐν Αὐτῷ, διὰ τοῦτο ἀκριβῶς Αὕτη εἶναι Ἔνδοξος, Ἁγία καὶ Ἄμωμος... Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὅλη Αὐτός, ὁ Θεάνθρωπος Χριστὸς παρατεινόμενος εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας καὶ εἰς ὅλην τὴν αἰωνιότητα. Διὰ τοῦτο ἡ Ἐκκλησία δὲν ἔχει “σπῖλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων”» (Ἄνθρωπος καὶ θεάνθρωπος, ἐκδόσεις «Ἀστήρ», Ζ´ ἔκδοσις, σελ. 181-182).

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Πρέπει νὰ διαχωρίζουμε καὶ νὰ ξεκαθαρίζουμε διάφορες καταστάσεις μέσα στὴ ζωή μας. Τὴν ἁμαρτία νὰ τὴν ἀποφεύγουμε, ὅπως τὴ φωτιά. Τὸν ἁμαρτωλὸ ὅμως νὰ τὸν ἀγαπᾶμε καὶ νὰ προσευχόμαστε γιὰ νὰ μετανοήσῃ. Γιατὶ δὲν ξέρουμε τί μπορεῖ νὰ παραχωρήσῃ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ νὰ μᾶς συμβῇ.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; Ε΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἄνθρωποι, εἴτε μεμονωμένως, εἴτε ὁμαδικῶς, εἴτε ὡς “ὀργάνωσις” κ.ἄ., μέσα εἰς τὴν πορείαν τῆς Ἱστορίας, εἶναι δυνατὸν νὰ πλανῶνται, νὰ συμπαρασύρουν καὶ ἑτέρους εἰς τὴν ὅποιαν πλάνη τους, ἄλλοι προσωρινῶς, ἄλλοι ὅμως μονίμως καὶ ἀμετανοήτως, ἐκπίπτοντες ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Οὐδέποτε ὅμως ἡ Ἐκκλησία ὡς Ὅλον, ὡς ἡ Μία Ἁγία Ἀποστολικὴ καὶ Καθολικὴ Ἐκκλησία τὴν Ὁποίαν ἵδρυσεν ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, ἐξέπεσεν τῆς Ἀληθείας! Οὐδέποτε ἡ Μία Ἐκκλησία ἔσφαλε ἢ εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ σφάλλῃ ἢ νὰ σφάλῃ ὡς “ΟΛΟΝ”, ὡς Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Καὶ πάλι βλέπουμε τὸν Κύριο νὰ ζητᾷ ἀπὸ τὴν Σαμαρείτιδα νερό. ᾿Αστεῖα πράγματα. Αὐτός, ποὺ δημιούργησε τοὺς ὠκεανούς, τὶς λίμνες, τὶς πηγὲς καὶ τὰ νέφη, ζητᾷ νερὸ ἀπὸ μία γυναῖκα. Καὶ τί γυναῖκα; Πόρνη. Οἱ εὐσεβεῖς τοῦ καιροῦ ἐκείνου οὔτε ποὺ θὰ μιλοῦσαν σὲ τέτοια γυναῖκα.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Μέσα εἰς τὴν Ἱστορία ἀναρίθμητο πλῆθος ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, εἴτε μεμονωμένως, εἴτε ὁμαδικῶς, εἴτε ἐκ τῶν λαϊκῶν, εἴτε ἐκ τῶν ἱερωμένων κ.λπ. εἶναι πιθανόν, ὡς ἄτομα ἢ ὡς ὁμάδες νὰ ἔσφαλαν, νὰ σφάλλουν καὶ θὰ συμβαίνῃ ἐνίοτε νὰ σφάλλουν, εἴτε ἐν γνώσει, εἴτε ἐν ἀγνοίᾳ. Κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς ἀσφαλῶς μετανοοῦν, ἐπιστρέφουν καὶ σῴζονται. Κάποιοι ἄλλοι ὅμως ἐμμένουν στὴν πλάνη τους, ἀποστατοῦν μονίμως καὶ χάνονται.

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ Σαμαρείτιδα, μία πόρνη γυναίκα τοῦ καιροῦ ἐκείνου, πηγαίνει τὸ μεσημέρι μέσα στὸν καύσωνα τοῦ καλοκαιριοῦ, γιὰ νὰ ἀντλήσῃ νερό. Μᾶλλον φαίνεται παράλογο. Θὰ μποροῦσε νὰ πάῃ τὸ πρωῒ ἢ τὸ ἀπόγευμα, ποὺ ὁ ἤλιος ἔκαιγε λιγώτερο. Φαίνεται, ὑποθετικὰ ὁμιλοῦντες, ὅτι ἁμάρτανε, ἦταν πόρνη, ἀλλὰ ντρεπόταν γιὰ τὴν ἁμαρτωλὴ ζωή της, καὶ ἔτσι πήγαινε στὸ πηγάδι τὸ μεσημέρι, ὅπου κανένας δὲν θὰ τὴν ἔβλεπε.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία; Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἀφοῦ αὐτή, ἡ Μία Ἐκκλησία, εἶναι καὶ ἡ Μόνη Ἐκκλησία, δηλαδὴ ἡ Ὀρθοδοξία, ἑπομένως ἄλλη «ἐκκλησία», οὔτε ὑπάρχει, οὔτε εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ!

Συνεπῶς: Ὁ λεγόμενος «παπισμὸς» οὔτε εἶναι Ἐκκλησία, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρῆται καὶ νὰ ὀνομάζεται Ἐκκλησία. Ὅπως ἀκριβῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρεῖται σὰν Ἐκκλησία, οὔτε οἱονδήποτε ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα προτεσταντικὰ καθιδρύματα, οὔτε οἱαδήποτε ἀπὸ τὶς μονοφυσιτικές, ἀντιχαλκηδόνιες κ.ἄ. αὐτοχαρακτηριζόμενες ὡσὰν τάχα «ἐκκλησίες»…

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».