(7) Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Γ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἡ Ἐκκλησία μᾶς παρέχει τὰ πνευματικὰ φάρμακα, ὥστε νὰ λάβωμε τὴν θεραπεία, ὅλοι ὅσοι πάσχουμε, καὶ θὰ θελήσουμε ἀληθινὰ νὰ ἀγωνισθοῦμε ταπεινά, γιὰ νὰ θεραπευθοῦμε ἀπὸ τὰ ῾῾πάθη μας᾽᾽.

Ἡ Ἐκκλησία παρέχει τὰ θεραπευτικὰ μέσα (τὰ Ἅγια Μυστήριά Της, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα σωτήρια πνευματικά Της ὅπλα), σὲ ἐκεῖνον ποὺ θέλη πραγματικὰ νὰ πολεμήση ἐν Κυρίῳ καὶ νὰ ἐπιτύχη τὴν Αἰώνια Ζωή! Αὐτὴν τὴν Ζωήν, ποὺ χαρίζει ὁ Κύριος σὲ ὅσους τὸν Πιστεύουν καὶ ἀγωνίζονται στὴν τήρησι τῶν Ἐντολῶν Του! 

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Στὸ Γεροντικὸ ἀναφέρεται ὅτι ὁ Μέγας Ἀντώνιος εἶδε κάποτε ἁπλωμένες στὴ γῆ ὅλες τὶς παγίδες τοῦ διαβόλου καὶ τρόμαξε. «Ποιὸς τάχα μπορεῖ νὰ τὶς ξεφύγῃ;» ἔλεγε στενάζοντας. Ἄκουσε τότε μυστηριώδη φωνὴ νὰ τοῦ ἀποκρίνεται: «Ὁ ταπεινόφρων».

(συνεχίζεται)

(7) Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Β΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Τὸ κάθε ἔκφυλο πάθος δηλητηριάζει θανάσιμα ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὸ ἀποδέχεται, τὸ καλλιεργεῖ καὶ ἐπιδιώκει ἑκουσίως νὰ τὸ διαπράττη, καὶ δὴ ἀμετανοήτως καὶ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, μέσα στὴν ζωή του.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «Πνευματικὸ Νοσοκομεῖο», ὅπου δυνάμεθα νὰ προστρέξουμε ἐν Μετανοίᾳ, ὅλοι ὅσοι πιστεύουμε σ᾽ Αὐτήν, γιὰ νὰ θεραπευτοῦμε ἀπὸ τὸ ῾῾πάθος᾽᾽ ἢ τὰ ῾῾πάθη᾽᾽ μας. Νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ζυγὸν τῆς δουλείας καὶ νὰ ἀπολαύσωμε τελικῶς τὴν ἐν Χριστῷ Ἐλευθερία!

Λέγει ἡ Γραφή· “Ἐὰν οὖν ὁ Υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε” (Ἰωάν. η´, 36).

Καὶ πάλιν ἀλλοῦ ἡ Γραφὴ λέγει· “Τῇ ἐλευθερία ἧ Χριστὸς ὑμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε” (Γαλ. ε´, 1).

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Θ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ὁ Μέγας Ἀντώνιος ὑπαγόρευε τὶς ἐπιστολές του στὴν κοπτικὴ γλῶσσα, καὶ στὴ συνέχεια τὶς μετέφραζαν στὴν ἑλληνική. Ὁ Ἀββᾶς Ἀμμοὺν (Ἀμμώνιος), ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὶς μοναστικὲς κοινότητες στὴν ἔρημο τῆς Νιτρίας, βρισκόταν σὲ στενὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Μέγα Ἀντώνιο. Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος ἀναφερόμενος στὸν Μέγα Ἀντώνιο, λέγει συνοπτικὰ τὰ ἑξῆς: «Καὶ ὅλως ὥσπερ ἰατρὸς ἦν δοθεὶς παρὰ τοῦ Θεοῦ τῇ Αἰγύπτῳ. Τίς γὰρ λυπούμενος ἀπήντα καὶ οὐχ ὑπέστρεφε χαίρων; Τίς ἤρχετο θρηνῶν διὰ τοὺς αὑτοῦ τεθνηκότας καὶ οὐκ εὐθέως ἀπετίθετο τὸ πένθος; Τίς ὀργιζόμενος ἤρχετο καὶ οὐκ εἰς φιλίαν μετεβάλλετο;... Τίς νεώτερος ἐλθὼν εἰς τὸ ὄρος καὶ θεωρήσας Ἀντώνιον οὐκ εὑθέως ἐξηρνεῖτο τὰς ἡδονὰς καὶ ἠγάπα σωφροσύνην;».

(συνεχίζεται)

(7) Ὁ Χριστός μας δὲν “προ-καταδικάζει” κανέναν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἀναμένει τὴν Μετάνοια καὶ τὴν Ἐπιστροφὴ τοῦ καθενός μας στὸ Ἅγιό Του Θέλημα! Α΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος μᾶς ἠγάπησε μέχρι τοῦ ἐπονειδίστου Σταυρικοῦ του Θανάτου, μᾶς δίνει τὰ ἀναγκαῖα πνευματικὰ ἐφόδια γιὰ νὰ μετανοοῦμε καὶ νὰ σωζώμεθα, ὅσοι πιστεύουμεν εἰς Αὐτὸν καὶ ὅσοι ἐπιλέγουμε νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε καὶ νὰ ἀνήκουμε στὴν ἁγίαν Του Ἐκκλησία!

Δὲν στηλιτεύεται ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ὁμολογεῖ καὶ ἐξομολογεῖται ταπεινὰ τὸ πάθος, ποὺ τὸν πολεμᾶ, καὶ ἀγωνίζεται νὰ τὸ διορθώση μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου!

Ἐν τῇ Ἐκκλησία:

Δὲν καταδικάζεται ὁ πάσχων ἄνθρωπος
ἀλλὰ καταδικάζεται αὐτὸ τοῦτο τὸ πάθος
τὸ ὁποῖον καταστρέφει τὸν ἄνθρωπο!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ H΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τὸ 338 κατόπιν παρακλήσεως τῶν ἐπισκόπων καὶ τῶν ἀδελφῶν χριστιανῶν ἐγκατέλειψε καὶ πάλιν τὴν ἔρημο καὶ κατῆλθε ἀπὸ τὸ ὄρος στὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἐκεῖ κατετρόπωσε τοὺς Ἀρειανούς, λέγοντας ὅτι ἡ πλάνη τοῦ Ἀρείου εἶναι αἵρεση ἐσχάτη καὶ πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐκεῖ συνήντησε καὶ τὸν Μέγα Ἀθανάσιο, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν ἐξορία. Πολλοὶ χριστιανοὶ ἀλλὰ καὶ ἐθνικοὶ ἀκόμη προσέτρεχαν γιὰ νὰ τὸν δοῦν καὶ νὰ τὸν συμβουλευθοῦν. Καὶ οἱ ἴδιοι οἱ αὐτοκράτορες Κωνσταντῖνος καὶ οἱ δύο υἱοί του Κωνστάντιος καὶ Κώνστας ἔγραφαν ἐπιστολὲς στὸν Μέγα Ἀντώνιο καὶ ζητοῦσαν τὶς εὐχὲς καὶ συμβουλές του. Ὅταν τοῦ ἔπαιρναν τὰ βασιλικὰ γράμματα, οἱ μοναχοὶ ἐθαύμαζαν ὅτι οἱ αὐτοκράτορες γράφουν στὸν Μέγα Ἀντώνιος. Αὐτὸς δὲ τοὺς ἔλεγε ὅτι δὲν πρέπει νὰ θαυμάζετε ὅτι γράφει σὲ μᾶς ἕνας ἐπίγειος βασιλιᾶς, ἀλλὰ νὰ θαυμάζετε μᾶλλον ὅτι ὁ Θεὸς ἔγραψε τὸν νόμο του στοὺς ἀνθρώπους καὶ μίλησε σὲ μᾶς διὰ μέσῳ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ.

(συνεχίζεται)

(6) Ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι Ζωῆς μας, ἀπεργάζεται καὶ ἐπεξεργάζεται βαθμηδόν, τὸν ὄλεθρον καὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ κόσμου Δ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Σελ. 813: H ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ: ΜΗΤΗΡ ΘΕΟΥ, ΒΑΣΤΑΖΟΥΣΑ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, σύγχρονον ἔργον τῆς Μονῆς μας, “παστέλ”, 2016, βάσει πρωτοτύπου προσκυνηματικῆς Εἰκόνος, τοῦ μακαριστοῦ μας Γέροντος Διονυσίου Α´ Χρηστίδη (ἡγουμενεύσαντος: 1889-1902)

Αἱ ἁμαρτίαι ἔπαυσαν πλέον νὰ θεωροῦνται αὐτό, ποὺ πραγματικὰ εἶναι: Δηλαδὴ χωρισμὸς ἀπὸ τὸν Δημιουργό μας καὶ ἄρα θάνατος!

Αἱ ἁμαρτίαι δὲν κατονομάζονται πλέον μὲ τὸ ἀληθινό τους ὄνομα!

Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν Κορυφαίαν Ἁμαρτίαν!

Διότι:

Κορυφαία Ἁμαρτία εἶναι
ἡ μὴ παραδοχὴ τῆς ἁμαρτίας,
ὡς ἁμαρτίας.

Κατ᾽ ἐπέκτασιν μάλιστα, καὶ ἐξ ἀντιθέτου, χλευάζεται ἡ σωτήριος Ἀρετή! 

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».