Περὶ Προσευχῆς
* * *
Οἱ μοναχοὶ ποὺ τὸν ἀναζητοῦσαν ἐπίμονα
ὅλο ἐκεῖνο τὸ ἀπόγευμα, τὸν βρῆκαν τελικὰ τὴν ἄλλη μέρα σὲ νεκρικὴ καὶ προσευχητικὴ στάσι, μὲ τὰ πόδια καὶ τὰ
χέρια του σταυρωμένα, ὁρατὸ κι αὐτὸ σημεῖο
τῆς προσευχητικῆς του ἐργασίας, ἀκόμη καὶ κατὰ τὶς τελευταῖες ἐκεῖνες ὀδυνηρὲς
στιγμὲς τοῦ ὁσιομαρτυρικοῦ του θανάτου, πού, σὰν ὠδῖνες κάποιου ἄλλου τοκετοῦ,
τὸν εἰσήγαγαν στὸ “ἄλλο Φῶς”, τὴν Αἰώνια,
τὴν ὄντως Ἀληθινὴ Ζωή!)
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».






