Τὸ
Δόγμα, ποὺ διετύπωσε σαφέστατα ἡ Πρώτη αὐτὴ Σύνοδος τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων
καταδικάζει ἀπεριφράστως:
(α)
τόσον τὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ-Συγκρητισμοῦ, ἐντέλλουσα: “Ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων
καὶ αἵματος καὶ πνικτοῦ”. Ὑπὸ τὴν ἐνδεικτικὴν αὐτὴν ἀπόφανσιν καταδικάζεται ὁ οἱοσδήποτε
συγκερασμὸς τῶν Χριστιανῶν μὲ τὰς ποικίλας ἐκδηλώσεις τύπου “Συγκριτισμοῦ-Οἰκουμενισμοῦ”,
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Για χρόνια υπηρέτησε αφιλοκερδώς τον
μακαριστό Κυριάκο, τον παράλυτο, ο οποίος διέμενε στον άγιο Δομέτιο. Αργότερα
υπηρέτησε και φρόντιζε πολλούς πάσχοντας ηλικιωμένους και ασθενείς, μεταξύ
αυτών και τον ήδη κοιμηθέντα επίσκοπο Κυρηνείας, όταν λόγω γήρατος και
ασθενειών δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί. Και όλα αυτά γινόντουσαν τελείως
αφιλοκερδώς «για την αγάπη του Χριστού», όπως συνήθιζε να λέγει πάντα ο ίδιος.
(συνεχίζεται)
Ἡ Ἀποστολικὴ
Σύνοδος, ἐγένετο εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα περὶ τὸ ἔτος 49 μ.Χ. (Πρξ. ιε ´, 1-35 &
Γαλ. β´) ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, πρώτου ἐπισκόπου
Ἱεροσολύμων.
Ἀποτελεῖ
ἡ Ἀποστολικὴ αὐτὴ Σύνοδος τὸν Θεμέλιον Λίθον ὅλων τῶν ἐπακολουθεισῶν Οἰκουμενικῶν
Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας.
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Πήγαινε
με το ποδήλατό του κάθε Κυριακή στο Μετόχι του Αγίου Προκοπίου στην Λευκωσία,
όπου διακονούσε σαν νεωκόρος αφιλοκερδώς. Το μισθό που έπαιρνε από την εργασία
που έκανε τα έδινε σε ευαγή ιδρύματα, σε φτωχούς, σε γηροκομεία και στην
ιεραποστολή.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
(β) Εἰς τὴν καταδίκην τῶν
τάχα “χριστιανῶν”, ποὺ “ἐπιδίδονται εἰς ἀσελγείας καὶ μιαίνουν τὴν σάρκα” (Ἰούδ.
4, 7, 8). Ἄρα αὕτη ἡ ἀληθὴς καὶ σῴζουσα Πίστις ἀπαιτεῖ τὴν καθαρότητα τοῦ Ἤθους.
Ἑπομένως: Ἡ τεραστίας
σωτηριολογικῆς καὶ θεολογικῆς σημασίας Ἐπιστολὴ αὐτὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης,
καταδεικνύει θεοπνεύστως ὅτι ἡ ἀληθὴς καὶ
σῴζουσα Πίστις εἰς τὸν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν Χριστὸν ἀπαιτεῖ ἀδιαμφισβητήτως
συναμφότερα, Ὀρθοδοξίαν καὶ Ὀρθοπραξίαν, τοὐτέστιν:
(α)
Καθαρότητα Δόγματος (Ἀντιοικουμενισμός), καὶ
(β)
Καθαρότητα Ἤθους (Ἀντινικολαϊτισμός)!
Ταῦτα γράφω ὑμῖν,
πεφιλημένοι μοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
μετὰ τῆς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀγάπης,
ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ο Δημητράκης Αργυρού έζησε σε αυτό τον μάταιο κόσμο σαν άγγελος, υπακούοντας στις εντολές του Κυρίου κατά γράμμα και κατά πνεύμα. Ο Κύριος λέγει στον νεαρό, που ήθελε να τον ακολουθήσει: Πώλησον πάντα τα υπάρχοντά σου και δος πτωχοις και δεύρο ακολούθει μοι. Ο Δημητράκης εφάρμοσε την εντολή αυτή στο έπακρο: Ουδέποτε απέκτησε τίποτα δικό του, ούτε οικία, ούτε αυτοκίνητο ούτε τίποτα άλλο, που θεωρούμε αναγκαίο για την διαβίωση του ανθρώπου.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
(α) Εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ Θεανθρωπίνου Προσώπου τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἄρα αὕτη ἡ ἀληθὴς καὶ σῴζουσα Πίστις ἀπαιτεῖ τὴν καθαρότητα τοῦ Δόγματος, καθόσον οἱ καταπολούμενοι ἐν προκειμένῳ αἱρετικοὶ ἀρνοῦνται «τὸν μόνον Δεσπότην καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν» (Ἰούδ. 4) καὶ
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
