«Φεύγετε τὴν πορνείαν» A΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Ἐνῶ σαφέστατα καὶ ἀπροκάλυπτα μᾶς διδάσκει ἡ Γραφὴ «φεύγετε τὴν πορνείαν» (Α΄ Κορ. στ΄, 18) (= μακριὰ ἀπὸ τὴν πορνεία, δηλ. τὶς ἐκτὸς τοῦ εὐλογημένου Μυστηρίου τοῦ Γάμου σαρκικὲς σχέσεις), σήμερα ὅμως, στὴν ἀλλοτριωμένη κοινωνία ποὺ καταντήσαμε νὰ ζοῦμε, θεωρεῖται μειονέκτημα ἡ εὐλογημένη ἐγκράτεια, ποὺ δύναται νὰ μᾶς ὁδηγήση στὸν Χριστό! Καὶ θεωρεῖται δῆθεν «κατόρθωμα» ἡ ἁμαρτία, ὅπως οἱ ἐκτὸς τοῦ Γάμου σεξουαλικὲς σχέσεις, οἱ ποικίλες σαρκικὲς «κατὰ φύσιν» καὶ «παρὰ φύσιν» παρεκτροπές, κ.ἄ.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΕΝ ΕΦΕΣῼ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ 449μ.Χ. IB΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τοῦ Διόσκουρου ἀπεκάλυψε τὸν σκοπό, τὸν ὁποῖο ἔθεσε, δηλαδὴ νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ εἰδικὴ ὁρολογία, ἡ ὁποία χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ τὸν ἅγιο Κύριλλο τὸ 430μ.Χ., γιὰ ἀντίκρουση τοῦ Νεστορίου καὶ νὰ ἀποβληθῇ ἀπολύτως ἡ δυοφυσιτικὴ  ὁρολογία, τὴν ὁποία ὁ ἴδιος ὁ Κύριλλος εἶχε δεχθῇ χάριν τῆς εἰρήνης στὴν Ἐκκλησία, ὑπογράφωντας τὸ Σύμβολο τῆς ἑνώσεως τὸ 433μ.Χ.

(συνεχίζεται)

Τὸ σῶμα τοῦ κάθε ἐνταγμένου στὴν Ἐκκλησία πιστοῦ δὲν εἶναι «δικό του», ἀλλὰ ἀνήκει στὸν Χριστό! Γ΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Ἀδιαμφισβήτητα μᾶς λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: Διαλέξετε καὶ πάρετε: εἴτε τὸν Χριστό, εἴτε (μὴ γένοιτο!) τὴν πορνεία. Τὰ δύο αὐτὰ εἶναι ἐκ διαμέτρου καὶ παντελῶς ἀντίθετα! Μὲ τίποτα δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ συμβιβασθοῦν μεταξύ τους! Εἶναι ἀδύνατο κάποιος νὰ πορνεύη ἀμετανοήτως καὶ ταυτόχρονα νὰ ἔχη τὴν ψευδαίσθησι ὅτι μπορεῖ νὰ συνεχίση νὰ εἶναι μέλος τοῦ μυστικοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ!

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΕΝ ΕΦΕΣῼ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ 449μ.Χ. IA΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα ὁ πάπας διαμαρτυρήθηκε πολὺ για όλα όσα συνέβησαν στὴ σύνοδο, τὴν χαρακτήρισε δὲ Ληστρική, ὕβρη τῆς πίστεως καὶ κόλαφο γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἐκκλησία. Ζήτησε ἐπίσης νὰ συγκληθῇ νέα σύνοδος γιὰ νὰ τακτοποιηθῇ ἡ κατάσταση. Ὁ Θεοδόσιος ὅμως, περικυκλωμένος ἀπὸ τοὺς εὐτυχιανούς, ἀπάντησε ότι ὅλα γίνονται σύμφωνα μὲ τοὺς κανόνες τῆς ἐκκλησίας. Μάλιστα εἶπε πὼς ἀφού διώχθηκε ὁ Φλαβιανός, ἐπεκράτησε εἰρήνη στὴν ἐκκλησία.

(συνεχίζεται)

Τὸ σῶμα τοῦ κάθε ἐνταγμένου στὴν Ἐκκλησία πιστοῦ δὲν εἶναι «δικό του», ἀλλὰ ἀνήκει στὸν Χριστό! B΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

Δηλαδή· Δὲν γνωρίζετε ὅτι τὰ σώματά σας εἶναι μέλη (τοῦ σώματος) τοῦ Χριστοῦ; Ἔχω λοιπὸν τὸ δικαίωμα νὰ πάρω κάτι, ποὺ εἶναι μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, καὶ νὰ τὸ καταστήσω μέλος τοῦ σώματος μιᾶς πόρνης; Ποτὲ τέτοιο πρᾶγμα!!! Ἢ μήπως δὲν ξέρετε ὅτι αὐτός, ποὺ ἑνώνεται μὲ μία πόρνη, γίνεται ἕνα σῶμα μαζί της; Διότι, καθὼς λέει ἡ Ἁγία Γραφή, οἱ δύο θὰ γίνουν ἕνα σῶμα. Ὅποιος ὅμως ἑνώνεται μὲ τὸν Κύριο, γίνεται ἕνα πνεῦμα μαζί Του.

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΕΝ ΕΦΕΣῼ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ 449μ.Χ. I΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Στὶς 22 Αὐγούστου 449μ.Χ. διεξήχθη ἡ δεύτερη φάση τῆς συνόδου. Αὐτὴ χρησιμοποιήθηκε γιὰ τὸν κανονισμὸ τῶν λογαριασμῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μισητοὶ στὸν Διόσκουρο, δηλαδὴ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι πίστευαν στὶς δύο φύσεις τοῦ Κυρίου. Αὐτοὶ ἦσαν ὁ Ἐδέσσης Ἴβας, ὁ Harran Δανιὴλ καὶ ὁ Κύρου Θεοδώρητος, οἱ ὁποῖοι καθαιρέθηκαν ξανά ἐρήμην· εὐτυχῶς ποὺ δὲν ἦταν παρόντες γιατὶ θὰ εἶχαν την ίδια τύχη με τον Φλαβιανό. Ὁ Διόσκουρος ἀφοῦ ὑψώθηκε μέχρι τὸν οὐρανό, ἔκλεισε τὴν σύνοδο, κάμνωντας νὰ ἐπικροτηθοῦν οἱ δώδεκα ἀναθεματισμοὶ τοῦ ἁγίου Κυρίλλου κατὰ τῆς νεστοριανικῆς αἱρέσεως.

(συνεχίζεται)

Τὸ σῶμα τοῦ κάθε ἐνταγμένου στὴν Ἐκκλησία πιστοῦ δὲν εἶναι «δικό του», ἀλλὰ ἀνήκει στὸν Χριστό! Α΄.

Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος

«Ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε» (Γαλ. γ΄, 27), γράφει πρὸς τοὺς Γαλάτας ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Δηλαδή, ὅσοι βαπτιστήκαμε στὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἔχουμε ἐνδυθῆ τὸν Χριστό! Μὲ τὸ Μυστήριο τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος ἔχουμε καταστεῖ «μέλη Χριστοῦ». Καταθέτοντας ὑπερφυέστατα ὁ Παῦλος ἀκόμη ἕνα σημαντικότατο θεολογικὸ λόγο, γιὰ τὸν ὁποῖο τὰ λεγόμενα σαρκικὰ ἁμαρτήματα καθίστανται ἐντελῶς ἀπαράδεκτα γιὰ τὸν κάθε πιστό, γράφει πρὸς τοὺς Κορινθίους: «Οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; μὴ γένοιτο. Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστιν.» (Α΄ Κορ. στ΄, 15-17).

(συνεχίζεται)

— * —

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».