Ὑπὸ Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου, Κύπρος
Γενικὰ
Κάθε
ἁμαρτία εἶναι παράβασι τῶν θείων ἐντολῶν. Ἀποτελεῖ τραγικὸ γεγονός, διότι ἀπομακρύνει
τὸν πιστὸ ἀπὸ τὸ ὄντως ἀγαθό, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός! Ἡ ἁμαρτία ἐξαλείφεται μὲ τὴν
εἰλικρινὴ Μετάνοια καὶ μέσῳ τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἐξομολογήσεως.
(συνεχίζεται)
— * —
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
[1] Ἀπὸ τὸ τεῦχος 98-100, Δεκέμβριος, 2007 τοῦ περιοδικοῦ τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Μία χαρισματικὴ σύγχρονη προσωπικότητα τῆς Μονῆς
Διονυσίου ἦταν καὶ ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς ἀρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Διονυσιάτης. Ὁ
τελευταῖος ἀπεκαλεῖτο «ὁ ἁπλοϊκὸς ἡγούμενος καὶ διδάσκαλος τῆς νοερᾶς προσευχῆς».
Ὑπῆρξε ὑποτακτικὸς τοῦ ὁσίου Ἰωσὴφ τοῦ ἡσυχαστοῦ καὶ σπηλαιώτου. Ὅταν ὁ ὅσιος Ἰωσὴφ
ἐκοιμήθη στὶς 15 Αὐγούστου τὸ 1959, ὁ π. Χαράλαμπος ἀναχώρησε ἀπὸ τὴ Νέα Σκήτη
γιὰ τὸ κελὶ Μπουραζέρι. Κατόπιν μετέβησαν στὴν Μονὴ Διονυσίου, ὅπου διετέλσε ἡγούμενος
τῆς Μονῆς γιὰ δέκα χρόνια, ἀπὸ τὸ 1979 μέχρι τὸ 1989. Κοιμήθηκε τὴν 1η
Ἰανουαρίου 2001.
(συνεχίζεται)
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Μιὰ μεγάλη μορφή, ποὺ ἀσκήτεψε στὴν Μονὴ Διονυσίου ἦταν
καὶ ὁ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νήφων Β΄· ὁ τελευταῖος παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν πατριαρχικὸ θρόνο καὶ μετέβη στὴν Μονὴ τὸ 1502, ὅπου καὶ ἀσκήτεψε
μέχρι τὴν κοίμησή του τὸ 1508[1].
ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
— * —
Γιὰ νὰ δοῦμε τί μπορεῖς νὰ κάνεις καὶ νὰ ἀρχίσεις ἀπὸ αὐτά. Μπορεῖς νὰ ἐκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;». «Μπορῶ», μοῦ λέει. «Μπορεῖς νὰ νηστεύεις κάθε Τετάρτη καὶ Παρασκευή;». «Μπορῶ». «Μπορεῖς νὰ δίνεις ἐλεημοσύνη τὸ ἕνα δέκατο ἀπὸ τὸ μισθό σου ἢ νὰ ἐπισκέπτεσαι ἀρρώστους καὶ νὰ τοὺς βοηθᾶς;». «Μπορῶ». Μπορεῖς νὰ προσεύχεσαι κάθε βράδυ, ἔστω κι ἂν ἁμάρτησες καὶ νὰ λές: «Θεέ μου, σῶσε τὴν ψυχή μου;». «Θὰ τὸ κάνω, Γέροντα» μοῦ λέει.
«Ἄρχισε
λοιπόν, τοῦ λέω, ἀπὸ σήμερα νὰ κάνεις ὅλα αὐτὰ ποὺ μπορεῖς καὶ ὁ Παντοδύναμος
Θεὸς θὰ κάνει τὸ ἕνα ποὺ δὲν μπορεῖς». Τὸ καημένο ἠρέμησε καὶ συνέχεια ἔλεγε:
«Σ᾽ εὐχαριστῶ, πάτερ». Εἶχε, βλέπεις, φιλότιμο καὶ ὁ Καλὸς Θεὸς τὸ βοήθησε (καὶ
ξέκοψε ἀπὸ τὴν πτῶσι στὴν ἁμαρτία)!
— * —
(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Καλπούζου· «Ἔφηβοι καὶ προγαμιαῖες σχέσεις», σελ. 60-67, ἐκδόσεις «Φωτοδότες»)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Μονὴ ὑπάρχουν δεκαπέντε παρεκκλήσια.
Τὸ σπουδαιότερο ἀπὸ τὰ παρεκκλήσια εἶναι αὐτὸ τῆς Παναγίας τοῦ Ἀκαθίστου. Εἶναι
προσαρτημένο στὰ βόρεια τῆς λιτῆς τοῦ Καθολικοῦ. Στὴν Μονὴ φυλάσσεται καὶ ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῶν
Χαιρετισμῶν ἢ τοῦ Ἀκαθίστου, τὴν ὁποία δώρησε ὁ αὐτοκράτορας Ἀλέξιος Κομνηνὸς
στὸν ὅσιο Διονύσιο. Αὐτὴ εἶναι κατασκευασμένη ἀπὸ τὸν εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ μὲ
κερί. Ἀκόμη στὴν Μονὴ φυλάσσεται τὸ δεξὶ χέρι τοῦ τιμίου Προδρόμου. Ἡ Μονὴ
διαθέτει φορητὲς εἰκόνες, ὀκτακόσια τέσσερα χειρόγραφα περγαμηνά, βομβύκινα καὶ
χάρτενα, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι εἰκονογραφημένα, εἰκοσιεπτὰ περγαμηνὰ εἰλητάρια
καὶ γύρω στὶς πέντε χιλιάδες ἔντυπα βιβλία.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
— * —
Μιὰ φορὰ εἶχε ἔρθει στὸ καλύβι, διηγεῖται ὁ Γέροντας Παΐσιος, ἕνα νέο παιδὶ ἀπελπισμένο, γιατὶ ἔπεφτε σὲ σαρκικὴ ἁμαρτία καὶ δὲν μποροῦσε νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ αὐτὸ τὸ πάθος. Εἶχε πάει σὲ δύο πνευματικούς, ποὺ προσπάθησαν μὲ αὐστηρὸ τρόπο νὰ τὸ βοηθήσουν νὰ καταλάβει ὅτι εἶναι βαρὺ αὐτὸ ποὺ κάνει. Τὸ παιδὶ ἀπελπίσθηκε. «Ἀφοῦ ξέρω ὅτι αὐτὸ ποὺ κάνω εἶναι ἁμαρτία, εἶπε, καὶ δὲν μπορῶ νὰ σταματήσω νὰ τὸ κάνω καὶ νὰ διορθωθῶ, θὰ κόψω κάθε σχέση μου μὲ τὸ Θεό». Ὅταν ἄκουσα τὸ πρόβλημά του, τὸ πόνεσα τὸ καημένο καὶ τοῦ εἶπα: «Κοίταξε, εὐλογημένο, ποτὲ νὰ μὴ ξεκινᾶς τὸν ἀγώνα σου ἀπὸ αὐτὰ ποὺ δὲν μπορεῖς νὰ κάνεις, ἀλλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μπορεῖς νὰ κάνεις.
(συνεχίζεται)
— * —
(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Καλπούζου· «Ἔφηβοι καὶ προγαμιαῖες σχέσεις», σελ. 60-67, ἐκδόσεις «Φωτοδότες»)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
