Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη IΔ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Λέγει ὁ Προφήτης Ἠσαΐας: «Ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὖτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ» (Ἡσ. κθ΄ 13). Ἀλίμονο ἂν προσευχώμαστε ψεύτικα, δηλαδὴ μόνο μὲ τὰ χείλη μας, ἐνῶ ἡ καρδία μας εἶναι γεμάτη ἀπὸ πάθη, κατακρίσεις, ἀκαθαρσίες καὶ κακίες!

* * *

Νὰ προσευχώμαστε πρώτιστα, γιὰ νὰ λάμψη μέσα μας ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὄχι νὰ στεκώμαστε στὴν προσευχὴ μὲ τὸν νοῦ μας προσκολλημένο στὶς ματαιότητες τοῦ κόσμου τούτου τοῦ προσωρινοῦ.

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Ὀνήσιμος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στὴν πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολή, ἀρχικὰ ἦταν εἰδωλολάτρης. Δραπέτευσε ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Φιλήμονα, ἀφοῦ τὸν καταχράστηκε καὶ κατέφυγε στὴν Ρώμη, μὲ σκοπὸ νὰ κάνῃ ὅπως τοῦ ἄρεσε τὴ ζωή του. Ἐκεῖ στὴν Ρώμη ὅμως ζοῦσε ζωὴ ἄσωτη ἀλλὰ δὲν εὔρισκε ἐργασία. Τὸν κατέλαβε μεγάλη στενοχώρια. Τότε θυμήθηκε ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ κυρίου του τοὺς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν φιλάνθρωποι. Πλησίασε τότε τὴ χριστιανικὴ κοινότητα καὶ συγχρόνως συνάντησε τὸν ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἑλκύσθηκε ἀπ’ αὐτὸν στὴν χριστιανικὴ πίστη.

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη IΓ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Αὐτός, ποὺ ἔφθασε σὲ κάποια τελειότητα προσευχῆς, μπορεῖ καὶ προσεύχεται κι ὅταν ἀκόμα κοιμᾶται: «Ἐγὼ καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ» (ᾎσμα ᾈσμ. ε΄, 2), λέγει σαφῶς, ὁ σοφὸς Σολομών!

* * *

Ἀγάπη ἀληθινὴ πρὸς τὸν πλησίον σου σημαίνει: Νὰ προσεύχεσαι γι᾿ αὐτόν, ὅπως θὰ προσευχόσουν καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό σου, ἂν εἶχες ἐσὺ ὁ ἴδιος, τὸ ἰδικό του πρόβλημα! Διότι μᾶς ἐντέλλεται ὁ Χριστός· «Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.» (Ματθ. κβ´, 39)!

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ Γ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Στὴν πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολὴ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπευθύνεται ἀκόμη καὶ πρὸς τὸν Ἄρχιππο τὸ συστρατιώτη, γιὸ πιθανὸν τοῦ Φιλήμονα. Ὁ ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν καλεῖ τὸν Ἄρχιππο συστρατιώτη, ἐπειδὴ ὁ Ἄρχιππος εἶχε μεγάλη ἀφοσίωση στὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ Ἄρχιππος φαίνεται ὅτι εἶχε κάποιο ἐκκλησιαστικὸ ἀξίωμα στὴν Ἐκκλησία τῶν Κολασσαέων.

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη IB΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ἡ προσευχὴ εἶναι Θυσία: Προσφέρουμε ἐμεῖς στὸν Θεὸ τὴν καρδία μας, κι Αὐτὸς μᾶς ἀνταποδίδει Ὑπομονή, Γλυκύτητα, Χαρά, Εἰρήνη!

* * *

Μὴν ἀκοῦς τὸν λογισμό σου, ποὺ σοῦ λέει: «Δὲν νοιώθω τώρα διάθεσι γιὰ προσευχὴ· ἂς τὸ ἀναβάλω γιὰ ὕστερα». Αὐτὸ ἀποτελεῖ τέχνασμα τοῦ διαβόλου. Μὴν ξεχνᾶς, παιδί μου, ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ μᾶς λέγει: «Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ια΄ 12)!

* * *

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὴν Ἀπφία, ἡ ὁποῖα ἦταν σύζυγος τοῦ Φιλήμονα. Τόσο ὁ Φιλήμονας ὅσο καὶ ἡ Ἀπφία ἐξασκοῦσαν τὴν ἀρετὴ τῆς ἐλεημοσύνης, ἀφοῦ χρησιμοποιοῦσαν τὴν περιουσία τους μὲ προθυμία γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀσθενῶν. Ἡ ἀγάπη τῆς οἰκογένειας τοῦ Φιλήμονα πρὸς τοὺς πτωχοὺς φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸν στῖχο 7 τῆς πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολῆς: «Χάριν γὰρ ἔχομεν πολλὴν καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ ἀδελφέ». Δηλαδή: «Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκη νὰ εὐχαριστῶ τὸν Θεὸ γιὰ σένα, διότι ὅλοι οἱ πιστοὶ αἰσθανόμαστε πολλὴ χαρὰ καὶ παρηγοριὰ γιὰ τὴν ἀγάπη σουˑ διότι οἱ καρδιὲς τῶν ἀδελφῶν χριστιανῶν ἀναπαύθηκαν καὶ ἀνακουφίστηκαν μὲ τὶς εὐεργεσίες καὶ τὶς ἀγαθοεργίες σου, ἀδελφέ».

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γερμανοῦ Σταυροβουνιώτη IΑ΄.

Περὶ Προσευχῆς

* * *

Ἐνῶ προσευχώμαστε, νὰ προσπαθοῦμε νὰ συνειδητοποιοῦμε τὸ νόημα τῶν λέξεων καὶ φράσεων, αὐτῶν τὰ ὁποῖα λέμε στὴν προσευχή μας. Ὄχι νὰ βαττολογοῦμε, χωρὶς νὰ νοιώθουμε τί λέμε, καὶ ὁ νοῦς μας νὰ πετᾶ ἀλλοῦ.

* * *

Προσευχὴ χωρὶς Ταπείνωσι, Αὐτομεμψία καὶ Μετάνοια, μένει ἄπρακτη, ἄκαρπη καὶ ἀνενέργητη.

* * *

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».