Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, Κ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ὅσοι ἀπὸ τοὺς μέχρι τώρα Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς στοχάζονται νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Μίαν Ἐκκλησίαν καὶ προσβλέπουν εἰς τὴν προσφυγὴν καὶ ὑποδούλωσίν των εἰς τὰς ἀγκάλας τοῦ Πάπα, τί θὰ διαπράξουν ἆραγε ἐὰν πραγματοποιήσουν τὴν τοιαύτην ἀνίερον ἐπιθυμίαν των; Θὰ τολμήσουν ἆραγε νὰ ἀπαρνηθοῦν μεγίστους Φωστῆρας τῆς Ἐκκλησίας μας (π.χ. Μέγα Φώτιον, Γρηγόριον Παλαμᾶν, Μᾶρκον Ἐφέσου, κ.λπ.) καὶ νὰ ἀνυμνολογοῦν εἰς τὸ ἑξῆς σὰν “ἁγίους” φρικτοὺς “τύπους”, ὡσὰν τὸν ἀπαισίας μνήμης Ἀ. Στέπινατς (τὸ ὁποῖον ὁ παπισμὸς τὸν θεωρεῖ… “ἅγιον”);;;

Ἂς διερωτηθοῦν καὶ ἄς ἀπαντήσουν εἰς τὰ ἀμείλικτα αὐτὰ ἐρωτήματα τῆς ὀρθοδόξου συνειδήσεως, τὴν ὁποίαν, θέλομεν νὰ πιστεύομεν, ἐν πάσῃ καλῇ προαιρέσει, ὅ,τι ὄντως συνεχίζουν νὰ διαθέτουν!

Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Β΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ μίλησε μέσα ἀπὸ τοὺς προφῆτες. Ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ σαρκώθηκε καὶ ἐνανθρώπησε ἀπὸ τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα καὶ ἀπὸ τὴν Παρθένο Μαρία. ῞Οταν δὲ ὁ Κύριος ἐπρόκειτο νὰ βαπτισθῇ ἀπὸ τὸν ᾿Ιωάννη τὸν Πρόδρομο στὸν ᾿Ιορδάνη ποταμό, ὁ Ἰωάννης «εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ νὰ κατεβαίνῃ σὰν περιστέρι καὶ νὰ ἔρχεται ἐπάνω σ’ Αὐτόν».

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΘ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Καταλήγομεν καὶ πάλιν μὲ τὸν λόγο τοῦ ἁγίου Μάρκου, ἐπισκόπου Ἐφέσου τοῦ Εὐγενικοῦ· «Τοὺς ἀποστραφήκαμε (τοὺς Λατίνους) ὡς αἱρετικοὺς καὶ γι’ αὐτὸ χωριστήκαμε ἀπὸ αὐτούς... Εἶναι αἱρετικοί, καὶ ὡς αἱρετικοὺς τοὺς ἀπεκόψαμε».

Εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ὁ «παπισμὸς» δὲν ἔχει ὑπὸ οὐδεμίαν ἀπολύτως ἔννοιαν τὶς πανάγιες ἐκεῖνες καὶ ἀπαραίτητες προϋποθέσεις, ποὺ θὰ ἠδύναντο νὰ τὸν καθιστοῦσαν καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπον «ἐκκλησία». Ἀπεναντίας! Ἰσχύει τὸ ὅλως ἀντίθετον!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι τὸ τρίτο Πρόσωπο τῆς Μιᾶς καὶ ἀδιαιρέτου Ἁγίας Τριάδας, τὸ ὁποῖο ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν Πατέρα. Ἡ Μακεδονικὴ αἵρεση, ποὺ πίστευε ὅτι τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα δὲν εἶναι τὸ τρίτο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδας, καταδικάστηκε ἀπὸ τὴν Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴν Κωνσταντινούπολη, κατὰ τὴν ὁποία καὶ διατυπώθηκαν τὰ τελευταῖα πέντε ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως.

(συνεχίζεται)

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙH΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Δὲν ὑπάρχει ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας, πού, ἀναφερόμενος στὸν “παπισμὸ”, νὰ μὴν τὸν κατωνόμασεν ὡς αἵρεσι! Ὑπάρχει εὐρυτάτη συμφωνία εἰς τὰ ἔργα τῶν ἁγίων Πατέρων (consensus Patrum) τῆς Ἐκκλησίας! Ἀπὸ τὸν Μέγα Φώτιον, τὸν ἅγιον Γρηγόριον τὸν Παλαμᾶ, τὸν ἅγιον Μᾶρκον Ἐφέσου, τὸν Εὐγενικόν, ἕως τὸν ἅγιον Κοσμᾶν τὸν Αἰτωλόν, τὸν ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτη, τὸν ἅγιον Νεκτάριον τὸν Πενταπόλεως κ.ἂ, ἀλλὰ καὶ σύσσωμος ἡ πανστρατιὰ τῶν ἁγίων Γερόντων τοῦ 20ου αἰῶνος, μὲ προεξάρχοντας πνευματικοὺς οὐρανομήκεις στύλους, τοὺς ἁγίους Παΐσιον Ἁγιορείτην, Πορφύριον Καυσοκαλυβίτην, Ἰάκωβον τὸν ἐπικαλούμενον “Μὲ συγχωρεῖτε” (Τσαλίκην), Γαβριὴλ Διονυσιάτην, Φιλόθεον Ζερβάκον, Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλον, κ.λπ. καταδικάζουν ἀναφανδόν, ἀπεριφράστως καὶ ἀδιαμφισβητήτως τοὺς παπικοὺς ὡς αἱρετικούς!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Κυριακὴ τῶν ἁγίων Πατέρων Δ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Κάρβουνο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Τρία Πρόσωπα, Θεὸς ὁ Πατέρας, Θεὸς ὁ Λόγος, Θεὸς τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα, μία Φύσις, μία Οὐσία, μία Θεότητα. ᾿Ακατάληπτο μυστήριο!

          ᾿Αλλά, ἂν τὸ καταλαβαίναμε μὲ τὴν λογική, τότε δὲν θὰ ἦταν μυστήριο. Ὁ Δεσπότης Χριστὸς ὅμως μᾶς ἀποκάλυψε τὰ μυστήρια ἐκεῖνα μόνο, ποὺ συντελοῦν καὶ μᾶς ὁδηγοῦν στὴ σωτηρία μας, τὴν ὁποία μακάρι νὰ ἐπιτύχουμε ὅλοι μὲ τὴν χάρη καὶ φιλανθρωπία τοῦ Δεσπότη Χριστοῦ, στὸν ὁποῖο πρέπει κάθε δόξα, κράτος, τιμὴ καὶ προσκύνηση εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.

Ἡ Μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ Εἶναι δυνατὸν ὁ «παπισμὸς» νὰ εἶναι Ἐκκλησία, ΙΖ΄.

ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου

Ἑπομένως, ὁ «παπισμός», εὑρισκόμενος εἰς τὸν ἀπολύτως καὶ ἐκ διαμέτρου ἀντίποδα τῆς ἐννοίας τῆς ΜίαςἘκκλησίας, κατ᾽ οὐδένα τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνιστᾷ ὁ ἴδιος ἐκκλησία, ἀλλὰ συνιστᾷ Ἀντιεκκλησία, κατὰ τὸ ἀντίστοιχο “διαμετρικῶς ἀντιθετικὸ σχῆμα”: “Χριστὸς-Ἀντίχριστος”! Τοὐτέστιν, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἰποῦμεν ξεκάθαρα! Ὁ “παπισμὸς” συνιστᾷ “Ἀντι-εκκλησίαν”, ὑπὸ ἀμφοτέρας τὰς ἐννοίας: Ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ὡς πολεμῶσα τὴν ὄντως Ἐκκλησίαν, δηλαδὴ τὴν Ὀρθοδοξίαν, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ ὡς οὖσα “πιθηκισμός”, ἀνίερος μιμητισμὸς, κακέκτυπος καὶ νόθα ἐκδοχή, αὐτοῦ ποὺ εἶναι ἡ ὄντως Ἐκκλησία, δηλαδὴ ἡ Ὀρθοδοξία!

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».