ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου[1]
— * —
«Δὲν εἶναι ἐλευθερία ὅταν ποῦμε στοὺς νέους ὅτι ὅλα ἐπιτρέπονται» ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος. «Γιὰ νὰ προκόψει κανεὶς πρέπει νὰ δυσκολευθεῖ. Ἔχουμε ἕνα δενδράκι. Τὸ περιποιούμαστε, τοῦ βάζουμε πάσσαλο καὶ τὸ δένουμε μὲ σχοινί. Δὲν τὸ δένουμε μὲ σύρμα, γιατὶ θὰ τοῦ κάνουμε κακό. Μὲ τοὺς τρόπους αὐτοὺς δὲν περιορίζουμε τὸ δενδράκι; Κι ὅμως δὲν γίνεται ἀλλοιῶς. Γιὰ κοίταξε τὸ παιδάκι. Τοῦ περιορίζουμε τὴν ἐλευθερία ἀπό τὴν ἀρχή. Μόλις συλλαμβάνεται εἶναι περιορισμένο στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας· μένει ἐκεῖ ἐννιὰ μῆνες. Μόλις ἀρχίζει νὰ μεγαλώνει τοῦ βάζουμε κάγκελα. Ὅλα φαίνονται ὅτι τοῦ στεροῦν τὴν ἐλευθερία, ἀλλὰ δίχως αὐτὰ τὰ προστατευτικὰ μέτρα τὸ παιδὶ θὰ πέθαινε ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμή».
— * —
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».