Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙΗ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Τὰ καημένα τὰ σύγχρονα παιδιὰ τὰ καταστρέφουν σήμερα μὲ διάφορες θεωρίες. Γι᾽ αὐτὸ εἶναι ἀναστατωμένα, ζαλισμένα. Ἄλλο θέλει νὰ κάνει τὸ παιδί, ἄλλο κάνει. Ἀλλοῦ θέλει νὰ πάει, ἀλλοῦ τὸ πάει τὸ ῥεῦμα τῆς ἐποχῆς. Μεγάλη προπαγάνδα γίνεται ἀπὸ σκοτεινὲς δυνάμεις, ποὺ θέλουν νὰ κατευθύνουν τὰ παιδιὰ ὅπου αὐτοὶ θέλουν. 

— * —

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Καλπούζου· «Ἔφηβοι καὶ προγαμιαῖες σχέσεις», σελ. 60-67, ἐκδόσεις «Φωτοδότες»)

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ Α΄.

του Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τὸ Ἅγιο Ὄρος εἶναι μιὰ μοναστικὴ κοινότητα, ἡ ὁποία αριθμεῖ γύρω στοὺς δύο χιλιάδες μοναχούς. Έχει εἴκοσι μοναστήρια, δεκατρεῖς σκῆτες καθὼς καὶ πολλὰ κελλιά. Ἕνα ἀπὸ τὰ μοναστήρια αὐτὰ εἶναι καὶ ἡ Ἱερὰ Μονὴ Διονυσίου. Ἡ τελευταῖα εἶναι Πατριαρχικὴ καὶ Σταυροπηγιακὴ Μονή. Ἀπὸ τὸ 1574 καὶ μετὰ ἡ Μονὴ κατατάσσεται πέμπτη στὴν ἱεραρχικὴ τάξη τῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἡ Μονὴ Διονυσίου βρίσκεται στὴν νοτιοδυτικὴ πλευρὰ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μεταξὺ τῶν Μονῶν Γρηγορίου καὶ Ἁγίου Παύλου, σὲ ὕψος 80 μέτρα ἀπὸ τὴ θάλασσα καὶ κτισμένη σὲ ἕνα ἀπότομο βράχο.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙZ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

«Καλά, λέει στὴν κοπέλα ὁ στρατιώτης, πῶς ἀποφάσισες νὰ φύγεις νύχτα, μέσα στὰ χιόνια σὲ ἄγνωστο μέρος;». Καὶ ἐκείνη ἀπάντησε: «Ἐγὼ μόνο αὐτὸ μποροῦσα νὰ κάνω καὶ πίστευα ὅτι ὁ Χριστὸς θὰ μὲ βοηθήσει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα». Τότε ὁ στρατιώτης, τελείως αὐθόρμητα λέει: «Τελείωσαν πιὰ τὰ βάσανά σας. Αὔριο θὰ εἶσθε στὰ σπίτια σας». Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ χάρηκαν πολὺ καὶ ζεστάθηκαν περισσότερο. Καὶ πράγματι, (μὲ τὴν παρέμβαση τοῦ στρατιώτη) ξεκίνησαν τὰ Λ.Ο.Μ (Λόχοι Ὀρεινῶν Μεταφορῶν), ἄνοιξαν τὸ δρόμο τὴν ἄλλη μέρα τὸ πρωΐ, καὶ οἱ καημένες πῆγαν στὰ σπίτια τους.

Τέτοιες Ἑλληνοποῦλες ποὺ εἶναι ντυμένες καὶ μὲ Θεία Χάρη –καὶ ὄχι ἀπογυμνωμένες– πρέπει νὰ θαυμάζονται καὶ νὰ ἐπαινοῦνται.

— * —

(συνεχίζεται)

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Καλπούζου· «Ἔφηβοι καὶ προγαμιαῖες σχέσεις», σελ. 60-67, ἐκδόσεις «Φωτοδότες»)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων του ἔγινε στὶς 3 Σεπτεμβρίου τοῦ 1965, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποῖα ἑορτάζει ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἄνθιμος Νικομηδείας καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Τὰ λείψανά του φυλάσσονται στὸ ἱερὸ βῆμα τῆς Μονῆς. Ἡ ἁγιοκατάταξή του ἔγινε τὸ 1992 ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Τὸ 1993 ἀνεγέρθη ναὸς πρὸ τίμη τοῦ ἁγίου Ἀνθίμου τοῦ ἐν Χίῳ, στὸν τόπο ὅπου γεννήθηκε, στὰ Λιβάδια τῆς Βροντάδου. Θεωρεῖται προστάτης τῶν λεπρῶν καὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀγάπη του πρὸς τὸν συνάνθρωπό μας. Ἡ μνήμη τοῦ τιμᾶται στὶς 15 Φεβρουαρίου.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ'.

Νέον στήριγμα Ὀρθοδοξίας, νεοκόσμητον ἄνθος ἁγνείας, Νικομηδείας Ἀνθίμου συνώνυμος τῶν ἀρετῶν τε ἐκείνου ὁμότροπος, νέων Ὁσίων σφραγίς, καί ἀγλάισμα, Πάτερ Ἄνθιμε, τῆς Χίου πάσης τό καύχημα, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθε ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙΣΤ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Τί νὰ δεῖ ὅμως! Μιὰ γριὰ καὶ μιὰ κοπέλα καρφωμένες μέσα στὸ χιόνι μέχρι τὸ γόνατο, μελανιασμένες καὶ ξυλιασμένες ἀπὸ τὸ κρύο. Ἄνοιξε ἀμέσως μὲ τὴ λόγχη του τὸ ἐκκλησάκι, μπῆκαν μέσα καὶ συνῆλθαν κάπως. Δὲν εἶχε τίποτα ἄλλο νὰ τοὺς προσφέρει ὁ στρατιώτης παρὰ μόνο τὸ κασκὸλ του στὴ γριὰ καὶ ἀπὸ ἕνα γάντι στὴν καθεμιά, καὶ τοὺς εἶπε νὰ τὸ ἀλλάζουν στὰ χέρια. Τοῦ διηγήθηκαν μετὰ τὸν πειρασμό, ποὺ συνάντησαν.

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Θ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Κοιμήθηκε στὶς 15 Φεβρουαρίου τοῦ  1960 σὲ ἡλικία ἐνενήντα ἑνὸς χρόνων, ἀφοῦ λίγες μέρες προηγουμένως, στὶς 27 Ἰανουαρίου τέλεσε τὴν τελευταία θεία Λειτουργία. Οἱ καμπάνες ὅλων τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Χίου ἠχοῦσαν πένθιμα ὅλη τὴν ἡμέρα θρηνόντας τὴν κοίμηση τοῦ στοργικοῦ πατέρα. Τὴν ἑπομένη μέρα τῆς κοιμήσεώς του ἡ σορός του τοποθετήθηκε σὲ μνημεῖο κοντὰ στὸ ναό, πλησίον σὲ πεῦκο, τὸν ὁποῖο ὁ ἴδιος φύτεψε.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙΕ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Καὶ στὴ συνέχεια τί ἔκανε ὁ «Τίμιος Πρόδρομος»! Παρουσιάστηκε σ᾽ ἕνα στρατιώτη, (σημείωσις: Πρόκειται γι᾽ αὐτὸν τὸν ἴδιον, τὸν μετέπειτα γέροντα Παΐσιο, ποὺ ἔκανε τότε τὴ θητεία του σὰν στρατιώτης. Ὅμως ὁ τότε στρατιώτης καὶ μετέπειτα ἅγιος Γέροντας, δὲν φανερώνει ἐδῶ τὸ ὄνομά του!) στὸν ὕπνο του, καὶ τοῦ εἶπε νὰ πάει στὸ ἐξωκκλησάκι του τὸ συντομώτερο. Σηκώνεται λοιπὸν ἐκεῖνος ὁ στρατιώτης καὶ ξεκινάει μέσα στὴ φωτισμένη νύχτα ἀπὸ τὰ χιόνια καὶ πάει στὸ ἐξωκκλησάκι. Ἤξερε περίπου ποῦ εἶναι.

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Η΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Μέσα στοὺς ὁραματισμούς του ἦταν καὶ ἡ ἵδρυση μεγαλοπρεπὴ Παρθενώνα τῆς Παναγίας Βοηθείας Χίου, ὁ ὁποῖος στέγαζε πρόσφυγες καλογριές, οἱ ὁποῖες προέρχονταν ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία· αὐτὸ τὸν ὁραματισμό του πραγματοποίησε καὶ ἐκεῖ ἐγκταστάθηκε, καθοδηγώντας τὸ ποίμνιό του. Πολλοὶ ἄρρωστοι μὲ τὴν καθοδήγηση του ἀσπάστηκαν τὸν μοναχισμὸ καὶ ἐκάρησαν μοναχοί, ἰδιατέρως οἱ γυναῖκες ἀσθενεῖς τοῦ λεπροκομείου.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙΔ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Ἕνας λοιπὸν ἀπ᾽ αὐτοὺς ἐνοχλοῦσε τὴν κοπέλα τόσο ἄσχημα, ποὺ ἀναγκάσθηκε ἡ κοπέλα νὰ φύγει μέσα στὴν ἀβάσταχτη παγωνιά. Προτίμησε νὰ ξυλιάσει, ἀκόμα καὶ νὰ πεθάνει, παρὰ νὰ χάσει τὴν τιμή της. Βλέποντας ἡ καημένη ἡ γριὰ ὅτι ἔφυγε ἡ κοπέλα, ἀκολούθησε καὶ αὐτὴ τὰ ἴχνη της καὶ τὴν βρῆκε τριάντα λεπτὰ μακριά, κάτω ἀπὸ ἕνα μικρὸ ὑπόστεγο ἑνὸς ἐξωκκλησιοῦ τοῦ «Τιμίου Προδρόμου». Ὁ «Τίμιος Πρόδρομος» ἐνδιαφέρθηκε γιὰ τὴν τίμια κοπέλα καὶ τὴν ὁδήγησε στὸ ἐξωκκλησάκι του, ποὺ ἡ κοπέλα οὔτε κἂν τὸ ἤξερε.

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Z΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὅταν ἐπέστρεψε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος στὴ γενέτειρά του Χίο, τοποθετήθηκε ὡς ἐφημέριος στὸ Λεπροκομεῖο[1]. Ἐκεῖ ἐπιδόθηκε σὲ μεγαλύτερους ἀγῶνες καὶ ἄνοιξε νέο στάδιο τῶν ἀρετῶν. Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἐπιτελεῖ πολλὰ θαύματα, θεραπεύοντας πολλοὺς ἀσθενεῖς. Ἔχοντας βαθειὰ πίστη πρὸς τὸν Κύριο, δὲν φοβόταν ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι βρισκόταν μὲ τοὺς λεπρούς, συνέτρωγε μὲ αὐτούς, τοὺς κοινωνοῦσε καὶ μετὰ κατέλυε τὴν θεία Κοινωνία[2].

(συνεχίζεται)

---

[1] Οἱ λεπροὶ μόλις διαπιστωνόταν ἡ ἀσθένειά τους ἐξορίζονταν ἀμέσως. Ἔχαναν ὅλα τους τὰ δικαιώματα, τὴν περιουσία τους καὶ ὁ κόσμος τοὺς ἀντιμετώπιζε σὰν νεκρούς. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἡ λέπρα, ἡ τύφλωση καὶ ἡ τρέλα θεωρούνταν σημεῖα ἁμαρτίας Οἱ λεροὶ κατοικοῦσαν σὲ νεκροταφεῖα ἢ σὲ παρεκκλήσια.

[2] Προτοῦ νὰ ἐγκατασταθῇ στὸ λεπροκομεῖο, ὑπῆρχε ἀταξία καὶ τὸ κλῖμα ποὺ ἐπικρατοῦσε ἦταν βαρύ. Μετὰ τὴν ἔλευσή του στὸ λεπροκομεῖο, ἐπεκράτησε τάξη καὶ ὀργάνωση, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ἀγάπησε τοὺς λεπροὺς καὶ τοὺς συμπεριφερόταν σὰν συνανθρώπους μας καὶ ὄχι σὰν ἀπόδιοπομπαίους ἁμαρτωλοὺς ἀνθρώπους.

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙΓ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Ἀλλὰ δυστυχῶς ὑπάρχουν μερικοὶ ἄπιστοι καὶ δειλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν συγκλονίζονται ἀκόμα καὶ ἐν καιρῷ πολέμου. Δὲν πονᾶνε γιὰ τοὺς διπλανούς τους, ποὺ τραυματίζονται ἢ σκοτώνονται, ἀλλά, ἐὰν βροῦν εὐκαιρία, ἐπιδιώκουν ἀκόμα καὶ νὰ ἁμαρτήσουν, γιατὶ φοβοῦνται μήπως σκοτωθοῦν καὶ δὲν προλάβουν νὰ γλεντήσουν, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε, τοὐλάχιστον ἐν ὥρᾳ κινδύνου, νὰ μετανοήσουν.

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ ΣΤ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Κατὰ τὴν παραμονή του στὸ Ἀδραμύττιο προέκοπτε στὴν ἀρετὴ καὶ ἁγιότητα· καρπὸς αὐτῆς τῆς πνευματικῆς πορείας που εἶχε, ἦταν καὶ ἡ θεραπεία ἑνὸς δαιμονιζομένου τῆς περιοχῆς. Αὐτὴ τὴν θεραπεία δὲν τὴν εἶχαν κατορθώσει οἱ συλλειτουργοί του. Αὐτὸ ὅμως δὲν τοὺς ἄρεσε καὶ τὸν ζήλευαν. Ἀντιλαμβανόμενος τὸ πάθος τῆς ζήλειας, τὸ ὁποῖο εἶχαν οἱ συνεφημέριοί του, καὶ θέλοντας νὰ τοὺς διορθώσῃ, μετέβη στὸ Ἅγιο Ὄρος τὸ 1911. Ἐκεῖ οἱ ἁγιορεῖτες πατέρες τὸν δέχθηκαν μὲ πολλὴ χαρὰ καὶ τιμές, γεμίζοντάς τον μὲ δῶρα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κράτησε μόνο ἕνα μέρος.

(συνεχίζεται)

Ἀντινικολαϊτικὰ κείμενα, Οἱ Προγαμιαῖες σχέσεις ΙΒ΄.

ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

— * —

Παλιὰ μὲ θυσίες κρατοῦσαν τὴν ἁγνότητά τους οἱ κοπέλες! Θυμᾶμαι, στὸν πόλεμο εἶχαν ἀγγαρέψει μερικοὺς χωρικοὺς μὲ τὰ ζῶα τους καὶ εἶχαν ἀποκλεισθεῖ σὲ ἕνα ὕψωμα ἀπὸ τὰ χιόνια. Οἱ ἄνδρες κάτω ἀπὸ τὰ χιονισμένα ἔλατα ἔκαναν κάτι ὑπόστεγα μὲ κλωνάρια ἀπὸ ἔλατα, γιὰ νὰ προφυλαχθοῦν ἀπὸ τὸ κρύο. Οἱ γυναῖκες πάλι ἀναγκάσθηκαν νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ συγχωριανούς, γνωστοὺς ἀνθρώπους. Μιὰ κοπέλα καὶ μιά γριὰ ἦταν ἀπὸ κάποιο μακρινὸ χωριὸ καὶ ἀναγκάσθηκαν καὶ αὐτὲς νὰ μποῦν σὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐλάτινα ὑπόστεγα.

— * —

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

O ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ Ε΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Τὸ 1910 σὲ ἠλικία σαράντα ἑνὸς χρόνων ὁ Ἄνθιμος μεταβαίνει στὸ Ἀδραμύττιο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἀφοῦ κλήθηκε ἀπὸ τὸν ἀνάδοχό του Στέφανο Διοματάρη, ὅπου τελεῖται ἡ χειροτονία του. Κατὰ τὴν ὥρα τοῦ μυστηρίου ἔγινε σεισμός, ἀστραπές, βροντές, μεγάλη βροχόπτωση καὶ τὰ κανήλια τοῦ ναοῦ κινούνταν, ἕνα δὲ ἀπὸ αύτὰ ἔπεσε. Μετὰ τὴ χειροτονία ἐπεκράτησε ἀπόλυτη γαλήνη καὶ ἡρεμία. Αὐτὰ ἦταν σημεῖα ἐκ Θεοῦ ὅτι ὁ Κύριος εὐαρεστήθηκε μὲ τὸ σκεύος τῆς ἐκλογῆς του καὶ μὲ τὴν χειροτονία του.

(συνεχίζεται)