του Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Καθὼς λοιπὸν πήγαιναν, ὁ Ἰησοῦς δάκρυσε ἀπὸ συμπάθεια γιὰ
τὸν μεγάλο πόνο τῶν δύο ἀδελφῶν. Οἱ Ἰουδαῖοι ὄταν εἶδαν τὸν Ἰησοῦν νὰ δακρύζῃ, ἔλεγαν:
«Κύτταξε πόσο πολὺ τὸν ἀγαποῦσε!» Μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς εἶπαν: «Αὐτός,
ποὺ ἄνοιξε τὰ μάτια τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ δὲν μποροῦσε νὰ κάνῃ κάτι νωρίτερα,
γιὰ νὰ μὴν πεθάνῃ καὶ αὐτός; Γιατὶ καὶ ἐδῶ δὲν ἔκανε θαῦμα, θεραοεύοντας τὴν ἀσθένεια
τοῦ φίλου Του; Ἐξαντλήθηκε ἡ δύναμή Του;».
(συνεχίζεται)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου