Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ B΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Γύρω στὸ 270 ἀπέθαναν οἱ γονεῖς του, εἶχε δὲ ὁ ἅγιος μιὰ ἀδελφὴ νεώτερή του. Σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐτῶν ὁ ἅγιος μπῆκε σὲ ἕνα ναὸ καὶ ἄκουσε τὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, στὴν ὁποία ὁ Κύριος λέγει πρὸς τὸν πλούσιο νέο «εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Ματθ. ιθ΄, 21). Τότε βγῆκε ἀπὸ τὸν ναὸ καὶ διένειμε ὅλη τὴν περιουσία του στοὺς πτωχούς, τριακόσια εὔφορα κτήματα, ἀφοῦ κράτησε λίγα χρήματα γιὰ τὴν ἀδελφή του. Ὅμως ἄκουσε καὶ πάλιν τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, ποὺ λέγει «μὴ μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον∙ ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς∙ ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς» (Ματθ. στ΄, 34). Τότε διένειμε στοὺς πτωχοὺς καὶ αὐτὰ τὰ λίγα, ποὺ εἶχε κρατήσει γιὰ τὴν ἀδελφή του, τὴν ὁποία εἰσήγαγε σὲ παρθενῶνα ἀνατροφῆς, ἀφοῦ μοναστήρια δὲν ὑπῆρχαν ἀκόμη, αὐτὸς δὲ ἐπιδόθηκε σὲ ἀσκητικοὺς ἀγῶνες.

(συνεχίζεται)