ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Αὐτὴ εἶναι δυστυχῶς ἡ πραγματικὴ ἀπεικόνισις
τοῦ τρόπου ζωῆς τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου: Ἡ Ἀποστασία μας δηλαδὴ ἀπὸ τὸν
Δημιουργό μας καὶ ἡ περιφρόνησίς μας πρὸς ὅσα Αὐτός, ἀπὸ ἄπειρον ἀγάπη, μᾶς
παραγγέλλει διὰ τὴν σωτηρίαν μας!
Τὸ ἀποκορύφωμα μάλιστα τῆς ἁμαρτίας μας εἶναι
ὅτι δὲν ἀγαπῶμεν μὲ ὅλην τὴν ψυχήν
μας, τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν μας, τὸν Κύριόν μας καὶ Θεόν μας! Καὶ κατὰ ἀναπόφευκτον
συνέπειαν, οὔτε καὶ τὸν πλησίον μας ἀγαπῶμεν, ὁ ὁποῖος (ὁ κάθε πλησίον μας) εἶναι
κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ πλασμένος!
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου