Β Ὁ ἀσωτότατος ποὺ ἔγινε ὁσιώτατος! Β΄.

«Ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην,
καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν» (ᾎσμα ᾎσμ. η´, 7)

Τόσον πολύ μάλιστα ἔκλαιγε, ὥστε ἔσβυναν καὶ ἐχαλοῦσαν τελείως τὰ γράμματα εἰς τὸ χαρτί. Βλέποντας δὲ ὁ Ἀββᾶς Ἠσαΐας τὰ βιβλία ἔτσι χαλασμένα εἰς ἐκεῖνα τὰ συγκεκριμένα σημεῖα, ἠρώτησεν αὐτὸν καὶ τοῦ λέγει: «Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὅπου χαλᾷ ἐδῶ τὰ βιβλία;». Ὁ δὲ ἅγιος Ἰουλιανὸς ἀπεκρίθη εἰς αὐτόν καὶ εἶπε: «Δὲν θέλω νὰ κρύψω ἀπὸ ἐσένα τίποτε, πάτερ. Ἡ πόρνη, ὅταν ἐπῆγεν εἰς τὸν Σωτήρά μας Χριστόν, ἔβρεξε τοὺς πόδας του μὲ τὰ δάκρυά της, καὶ τοὺς ἐσφόγγισε μὲ τὰ μαλλιὰ τῆς κεφαλῆς της, καὶ ἔτσι ἔλαβε παρ’ Αὐτοῦ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν της. Καὶ ἐγώ, ὅταν κάμνω ἀνάγνωσιν εἰς τὰ βιβλία, ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκω γεγραμμένον τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ μου, τὸ βρέχω μὲ τὰ δάκρυά μου, διὰ νὰ λάβω παρ’ Αὐτοῦ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν μου»! Τότε ὁ Ἀββᾶς Ἠσαΐας χαριέντως τοῦ λέγει: «Ὁ Θεὸς εἶναι φιλάνθρωπος, καὶ δέχεται τὴν προαίρεσίν σου, ὅμως τὰ βιβλία παρακαλῶ σε νὰ μὴν τὰ χαλᾷς». Ὁ δὲ Ἰουλιανὸς τοῦ ἀπεκρίθη καὶ πάλιν: «Πίστευσόν μοι, ὅτι ἐὰν δὲν κλαύσω ἔτσι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ δροσισθῇ ἡ καρδία μου ἀπὸ τὴν φλόγα τῆς θείας ἀγάπης, ὁποὺ ἀνάπτει καὶ καίει ἐντός μου».

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΥ A΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Ὁ Εὐεργετινὸς εἶναι μιὰ σειρὰ ἀπὸ τέσσερεις τόμους, οἱ ὁποῖοι περιέχουν ἀποφθέγματα, αὐτούσιες γνῶμες, σκέψεις, νουθεσίες, διδασκαλίες παραδείγματα καὶ διηγήσεις τῶν ὁσίων ἀσκητῶν τῆς ἐρήμου, ὅπως τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου, Παχωμίου, Εὐθυμίου, Θεοδοσίου τοῦ κοινοβιάρχου καὶ πολλῶν ἄλλων πατέρων τῆς Θηβαΐδος, τῆς Νιτρίας καὶ ἄλλων ἀσκητικῶν κέντρων. Ὁ πλήρης τίτλος του εἶναι «Συναγωγὴ τῶν θεοφθόγγων ρημάτων καὶ διδασκαλιῶν τῶν ἁγίων καὶ θεοφόρων πατέρων ἀπὸ πάσης γραφῆς θεοπνεύστου συναθροισθεῖσα».

(συνεχίζεται)

Β Ὁ ἀσωτότατος ποὺ ἔγινε ὁσιώτατος! Α΄.

«Ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην,
καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν» (ᾎσμα ᾎσμ. η´, 7)

Δευτερον παράδειγμα ἂς εἶναι ὁ ὅσιος Ἰουλιανός, ὁ ὁποῖος ἦτον πρότερον ἕνας ἀσωτότατος ἄνθρωπος, ἀλλ’ ὕστερον ἔγινε μέγας ἀσκητὴς καὶ Ὁσιώτατος. Οὗτος λοιπόν, κοντὰ εἰς τὰς ἄλλας ἀρετὰς ποὺ τὸν ἐκοσμοῦσαν, εἶχεν ἐπιπροσθέτως καὶ μίαν ὑπερβολικὴν ἀγάπην εἰς τὸν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ ἄναπτεν ἡ καρδία του ἀπὸ ἔνθεον ἔρωτα. Ὑπὸ τοῦ ὁποίου τούτου ἔρωτος παρακινούμενος ὁ μακάριος, ἐκεῖ ὅπου συναντοῦσε μέσα εἰς τὰ βιβλία τὰ ὁποῖα ἀνεγίνωσκε, γεγραμμένον τὸ Ὄνομα Ἰησοῦς, ἢ Χριστός, ἢ Σωτήρ, ἢ Θεός, ἔκλαιε παρευθύς, καὶ βγάζοντας δάκρυα ἀπὸ τοὺς ὀφθαλμούς του, κατέβρεχε τὸν τόπον ἐκεῖνον τοῦ χαρτιοῦ, ὅπου ἦσαν γεγραμμένα τὰ ὡς ἄνω θεῖα Ὀνόματα.

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ IB΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

          Ἡ ἀληθὴς λοιπὸν νηστεία εἶναι νηστεία καὶ ἀπὸ τροφὲς καὶ ἀπὸ πάθη. Κλείνουμε τὸ παρὸν κείμενο μὲ ἕνα ὕμνο, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στὴ νηστεία:

          Ἂς νηστεύσωμε νηστεία ποὺ τὴ δέχεται ὁ Θεός, νηστεία ποὺ ἀρέσει στὸν Κύριο. Τέτοια νηστεία άληθὴς εἶναι ἡ ἀποξένωση ἀπὸ τὶς κακίες. Δηλαδὴ ἡ συγκράτηση τῆς γλώσσας (ἀπὸ ὕβρεις, βλασφημίες, συκοφαντίες κλπ.), ἡ ἀποφυγὴ τοῦ θυμοῦ, ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ ἐπιθυμίες πονηρές, καθὼς καὶ ἀπὸ καταλαλιά, ψεῦδος καὶ ἐπιορκία. Ἡ ἔλλειψη αὐτῶν τῶν κακιῶν εἶναι νηστεία ἀληθὴς καὶ δεκτὴ μὲ εὐχαρίστηση ἀπὸ τὸ Θεό.

Α Ἡ Θεοπυρίκαυστος καρδία τοῦ ὄντως Θεοφόρου Ἁγίου Ἰγνατίου! Γ΄.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

«Μύρον ἐκκενωθὲν τὸ Ὄνομά σου!»

(ᾎσμα ᾈσμάτων α´, 3)

Νωπογραφία («φρέσκο») ἀπὸ τὴν «Τράπεζα» τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου,

ἔργον τοῦ Ἐργαστηρίου Ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς μας

«Ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι· πηγὴ κήπου

καὶ φρέαρ Ὕδατος ζῶντος» (ᾎσμα ᾎσμ. ε´, 8· δ´, 15)

Ἄλλοτε δὲ πάλιν ὁ ἴδιος θεοφόρος ἅγιος Ἰγνάτιος ἔλεγεν: «Ὁ ἐδικός μου Ἔρωτας ἐσταυρώθη, ἡ ἐδική μου Ἀγάπη ἀπέθανεν (ὀνομάζωντας ἔτσι τὸν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν)».

Τέτοια λόγια τὸν ἐπαρακίνει νὰ λέγῃ ἡ ἄσβεστος ἐκείνη φλόγα τῆς θεϊκῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία ἄναπτε μέσα εἰς τὴν καρδίαν του! Καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν ἐμαρτύρησεν εἰς τὴν ῾Ρώμην, ὅλα μὲν τὰ ἄλλα του μέλη καὶ τὰς σάρκας τὰ κατέφαγον οἱ λέοντες, τὴν δὲ ἁγίαν του καρδίαν δὲν ἀπετόλμησαν νὰ φάγουν, ἀλλὰ τὴν ἀφῆκαν ἀκεραίαν! Τὴν ὁποίαν, παίρνοντές την οἱ στρατιῶται καὶ ἀσεβεῖς, καὶ σχίζοντές την εἰς τὰ δύο, ὢ τοῦ θαύματος! Εὑρῆκαν γεγραμμένα μὲ χρυσᾶ γράμματα, εἰς μὲν τὸ ἕνα μέρος τῆς καρδίας ΙΗΣΟΥΣ, εἰς δὲ τὸ ἄλλο μέρος ΧΡΙΣΤΟΣ.

***

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

Ο Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ IA΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

          Λένε, μάλιστα, μερικὲς μητέρες: «Μὰ παιδάκι μου, ἐσὺ ἐργάζεσαι, ἐσὺ σπουδάζεις». Μὰ τὴν νηστεία δὲν τὴν ὥρισε ἡ Ἐκκλησία γιὰ τοὺς τεμπέληδες. Γιὰ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ὥρισε. Οἱ τεμπέληδες, ἀφοῦ δὲν ἐκπληρώνουν τὸν ἀνώτερο νόμο, τῆς ἐργασίας: «Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου» (Γεν. 3, 19), θὰ τηρήσουν τὸ νόμο τῆς νηστείας; Γιὰ τοὺς ἐργαζομένους, λοιπόν, ὡρίσθηκαν. Φυσικὰ καὶ ἐκεῖ μὲ κάποια διάκριση. Ἄλλο αὐτό. Κι ἄλλο ἐπειδὴ ἐργάζεσαι, δὲν πρέπει νὰ νηστεύῃς.

(συνεχίζεται)

Α Ἡ Θεοπυρίκαυστος καρδία τοῦ ὄντως Θεοφόρου Ἁγίου Ἰγνατίου! B΄.

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

«Μύρον ἐκκενωθὲν τὸ Ὄνομά σου!»

(ᾎσμα ᾈσμάτων α´, 3)

Νωπογραφία («φρέσκο») ἀπὸ τὴν «Τράπεζα» τῆς Ἱ.Μ. Σταυροβουνίου,

ἔργον τοῦ Ἐργαστηρίου Ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς μας

«Ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι· πηγὴ κήπου

καὶ φρέαρ Ὕδατος ζῶντος» (ᾎσμα ᾎσμ. ε´, 8· δ´, 15)

Κι αὐτὸ τὸ Πνευματικὸ Νερόν, ποὺ εἶναι μέσα μου, φωνάζει συνεχῶς καὶ μοῦ λέγει· “τί κάθησαι ἐδῶ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον; Ἔλα νὰ ὑπάγωμεν εἰς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα”. Καὶ ἐγὼ δὲν γλυκαίνομαι πλέον οὔτε εἰς τὰ φθαρτὰ φαγητά, οὔτε εἰς τὰς ἡδονὰς τῆς παρούσης ζωῆς, ἀλλὰ θέλω καὶ ἐπιθυμῶ διακαῶς τὸ Νερὸν τῆς Ζωῆς, καὶ τὸ Νερὸν τὸ Ἀθάνατον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ παντοτινὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος».

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».