ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
.jpg)
Ὁ ἀγωνιζόμενος ἐν Κυρίῳ, ἀμείβεται
ἀπὸ τὸν Χριστὸν γιὰ τὸν ἀνένδοτο καὶ πνευματικὸ ἀγώνα ποὺ διεξάγει,
χρησιμοποιώντας τὰ ἅγια ὅπλα, ποὺ τοῦ προσφέρει ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ τὰ ἱερὰ
Μυστήριά Της, ὥστε νὰ παύση ἐπιτέλους νὰ διαπράττη τὴν ἁμαρτία ἕως τέλους!
Καὶ
τὸ τέλος εἶναι ἡ Σωτηρία καὶ ἡ Αἰώνιος ζωή!
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δώδεκα γνωστοὺς ἀποστόλους, ὑπῆρξαν καὶ οἱ
ἑβδομήκοντα ἀπόστολοι, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους γνώρισαν τὸν Κύριο καὶ ἄκουσαν τὴ
διδασκαλία του ὡς αὐτόπτες μάρτυρες. Ὑπῆρξαν ὅμως καὶ ἄλλοι ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι
ἔγιναν μαθητὲς τῶν δώδεκα ἀποστόλων ἢ ἄλλων διδασκάλων τῆς πρώτης χριστιανικῆς Ἒκκλησίας.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ ἀπόστολος Βαρνάβας, ὁ ὁποῖος ἦταν σταλμένος ὡς ἀπόστολος
ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.
(συνεχίζεται)
Ἐὰν
κάποιος ἰσχυρίζεται ὅτι πάσχει ἀπὸ ἕνα ῾῾πάθος᾽᾽,
(π.χ. τὸ πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας), ἀλλὰ ἀγωνίζεται μὲ Πίστι καὶ ἀνδρείαν, εἰσερχόμενος
μέσα στὴν ῾῾Κιβωτὸ τῆς Ἐκκλησίας᾽᾽,
γιὰ νὰ ὑπερβῆ αὐτό του τὸ πάθος καὶ τελικῶς κατορθώνει νὰ τὸ ὑπερνικήση καὶ νὰ
μὴν διαπράττη πλέον τὴν ἁμαρτία, τότε αὐτὸς ὄχι μόνον δύναται νὰ ἐλευθερωθῆ, μὲ
τὴν Χάριν τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ μπορεῖ ἀκόμη νὰ
ἀναδειχθῆ σὲ ἅγιο, ἕνεκα τοῦ πνευματικοῦ του ἀγώνα, ποὺ ἀποτελεῖ
συνέπεια τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἀγάπης του πρὸς τὸν Χριστό!
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ περικλείει στὸ σῶμά της νέφος ἁγίων, μαρτύρων, ὁμολογητῶν, ἐγκρατευτῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴ ζωή τους ἐδόξασαν τὸν Κύριο. Οἱ ἀπόστολοι ἔγιναν αὐτόπτες μάρτυρες τῆς ζωῆς καὶ τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποία διέδωσαν σὲ ὅλο τὸν τότε γνωστὸ κόσμο. Ἦταν τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, ποὺ μὲ τὸ παράδειγμα καὶ τὴ διδασκαλία τους ἐδραίωσαν τὴν χριστιανικὴ πίστη στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς σφράγισαν τὴ διδασκαλία τους μὲ τὸ ἴδιό τους τὸ αἷμα.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
.jpg)
Ἡ
ἁμαρτία καταστρέφει ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον, ποὺ ἐνσυνείδητα καὶ ἀμετανόητα τὴν
διαπράττει καὶ, ἀκόμη χειρότερον, τὴν προπαγανδίζει, παρασύροντας δυστυχῶς καὶ ἄλλους
στὸν πνευματικὸ γκρεμό!
Ἡ
Ἐκκλησία ἀγαπᾶ τὸν ἄνθρωπο σωτήρια καὶ ἀληθινά· καὶ βοηθᾶ τὸν κάθε πιστὸ
χριστιανό, ὥστε νὰ ἀπαλλαγῆ (ἐὰν αὐτὸς τὸ θελήση καὶ ἀγωνισθῆ πρὸς τοῦτο), ἀπὸ
τὰ ῾῾πάθη᾽᾽ του καὶ νὰ λάβη τὴν
θεραπεία καὶ τελικῶς νὰ ἀξιωθῆ τὸ στεφάνι ἑνός, συχνάκις μαρτυρικοῦ μέν, ἀλλ᾽ ὁπωσδήποτε
ἁγίου ἐν Χριστῷ ἀγῶνος!
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Πρὸ τῆς
κοιμήσεώς του ζήτησε, σύμφωνα μὲ ὅσα διηγεῖται ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὅπως τὸν
θάψουν σὲ χῶρο ἄγνωστο καὶ μυστικὸ στοὺς ἄλλους χριστιανούς. Οἱ μοναχοὶ ὅμως ποὺ
μόναζαν κοντά του, ἔλεγαν ὅτι κατεῖχαν τὸ ἱερὸ λείψανό του. Αὐτὸ ἐπὶ Ἰουστινιανοῦ,
τὸ 561 κατατέθηκε στὴν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου στὴν Ἀλεξάνδρεια.
Ἀργότερα, τὸ 635 τὸ λείψανο μεταφέρθηκε στὴν Κωνστνατινούπολη.
Τόσο οἱ ρωμαιοκαθολικοὶ ὅσο καὶ οἱ ἀγγλικανοὶ καὶ λουθηρανοὶ τιμοῦν τὴ μνήμη του στὶς 17 Ἰανουαρίου.
Ὁ Χριστὸς δὲν ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ νὰ
καταδικάση τὸν κόσμο!
Ὁ Χριστὸς ἐνηνθρώπησε γιὰ νὰ τὸν θεραπεύση
καὶ νὰ σώση τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν κόσμο Του!
Ὅσους ὅμως τὸ θελήσουν!
Ἡ Ἐκκλησία καταδικάζει τὴν διάπραξι τῆς ἁμαρτίας,
διότι ἡ ἁμαρτία μολύνει, συντρίβει καὶ τελικῶς καταστρέφει τὸν ἄνθρωπον, ψυχῇ
τε καὶ σώματι.
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
