Περὶ Προσευχῆς
* * *
Ἡ ἀληθινὴ προσευχὴ δὲν ἐξαντλεῖται μόνο στὸ νὰ ζητοῦμε ἀπὸ τὸν Θεό.
Ἀληθινὴ προσευχὴ εἶναι ἀπαραιτήτως καὶ τὸ νὰ Τὸν εὐγνωμονοῦμε, καὶ νὰ Τὸν εὐχαριστοῦμε, καὶ νὰ Τὸν δοξολογοῦμε!
* * *
Ἀφοῦ συνεχῶς ἁμαρτάνουμε,
γι’ αὐτὸ καὶ συνεχῶς ὀφείλουμε νὰ
μετανοοῦμε καὶ νὰ προσευχώμαστε!
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
Ἀναφέρει παραστατικὰ στὸ Δοξαστικὸ τῶν αἴνων τὸ περιστατικό, κατὰ τὸ ὁποῖο ἡ πόρνη τρέχει νὰ ἀγοράσῃ μύρο, καὶ ὄχι φτηνὸ μύρο, ἀλλὰ πανάκριβο, γιὰ νὰ ἀλείψῃ μὲ αὐτὸ τὸν Δεσπότη Χριστό, καὶ στὸν μυροπώλη ἔλεγε δυνατά: «Δός μου τὸ μύρο, γιὰ νὰ ἀλείψω καὶ ἐγὼ αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐξαφάνισε ὅλα μου τὰ πταίσματα καὶ τὶς ἁμαρτίες».
Τὸ πολύτιμο μύρο ἐκόστιζε τριακόσια δηνάρια ἢ περίπου δεκαπέντε φλωριὰ βενετικά. Ὁ ᾿Ιούδας σκανδαλίζεται καὶ ἐρωτᾷ γιατί νὰ πάῃ χαμένο τόσο μύρο, ἀλλὰ ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν ἐπιπλήττει. ᾿Αλήθεια, σκεφτήκαμε ποτὲ καὶ συναισθανθήκαμε τὴν ἁμαρτωλότητά μας, ὅπως ἡ πόρνη τοῦ Εὐαγγελίου; Καὶ σὲ ποιὸ βαθμό;
(συνεχίζεται)
Περὶ Προσευχῆς
* * *
Εἶναι ἀδύνατο νὰ γίνεται ἀληθινὴ προσευχή, ποὺ νὰ εἶναι δηλαδὴ
ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν Κύριο, ἐὰν, ἀφ᾽ ἑνὸς μέν, ὁ προσευχόμενος εἶναι κυριευμένος ἀπὸ σαρκικὰ πάθη καὶ ἡδονὲς καὶ ἐὰν, ἀφ᾽ ἑτέρου,
ἔχη μέσα του μίσος καὶ μνησικακία ἐναντίον
ὁποιουδήποτε συνανθρώπου του.
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Κατὰ τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἡ ἁγία ᾿Εκκλησία
φέρνει στὴ μνήμη μας τὸ γεγονὸς τῆς ἀλείψεως τοῦ Κυρίου μὲ μύρο ἀπὸ τὴν πόρνη.
Δύο γυναῖκες ἄλειψαν τὸν Κύριο μὲ μύρο: ἡ μία πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος τοῦ
Χριστοῦ καὶ ἡ ἄλλη λίγες ἡμέρες προηγουμένως. Ἡ μία ἦταν πόρνη καὶ ἁμαρτωλή,
ἐνῷ ἡ ἄλλη ἐνάρετη. Τὰ λόγια μας περισσεύουν μπροστὰ στὴν ἄφθαστη ὡραιότητα τῆς
ὑμνογραφίας τῆς ᾿Εκκλησίας μας. Ἡ πόρνη λέγει χαρακτηριστικά, κλαίγοντας, γιατὶ
ἀντιλαμβάνεται ὅτι τὰ ἔργα της εἶναι ἄξια δακρύων: «Διάλυσον τὸ χρέος ὡς κἀγὼ
τοὺς πλοκάμους. ᾿Αγάπησον φιλοῦσαν, τὴν δικαίως μισουμένην, καὶ πλησίον τελωνῶν
σε κηρύξω εὐεργέτα φιλάνθρωπε». Κατὰ τὴν ὥρα ποὺ ἡ ἁμαρτωλὸς προσέφερε τὸ μύρο,
τότε ὁ μαθητής, δηλαδὴ ὁ ᾿Ιούδας, ἔκλειε συμφωνία μὲ τοὺς παράνομους καὶ
σκληρόκαρδους ᾿Ιουδαίους.
(συνεχίζεται)
Περὶ Προσευχῆς
* * *
Ὅσο μᾶς εἶναι ἀναγκαῖα ἡ
τροφή, τὸ νερό, τὸ ὀξυγόνο, γιὰ νὰ ζοῦμε σωματικῶς, πολὺ περισσότερο μᾶς
εἶναι ἀναγκαία ἡ προσευχή, γιὰ νὰ ζοῦμε
πνευματικῶς.
* * *
Ὅπως συνεχῶς ἀναπνέουμε,
γιὰ νὰ μὴν πεθάνουμε βιολογικά, παρομοίως πρέπει συνεχῶς νὰ προσευχώμαστε, γιὰ νὰ μὴν πεθάνουμε πνευματικά!
Ὅπως τὸ ὀξυγόνο ὑπάρχει παντοῦ, ὅπου κινούμαστε, ὅπου
βρισκόμαστε, ὅπου καθόμαστε, ἀπείρως περισσότερον ὑπάρχει πανταχοῦ ὁ ἄπειρος Θεός! Μήπως δὲν λέμε γιὰ τὸν Θεὸ στὴν
προσευχή μας: «Ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ
πάντα πληρῶν»;
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Τὴν ἡμέρα αὐτὴ θυμόμαστε τὴν παραβολὴ
τοῦ Κυρίου γιὰ τὶς δέκα παρθένους, ἀπὸ τὶς ὁποῖες οἱ πέντε ἦσαν φρόνιμες καὶ
ἕτοιμες, ἐνῷ οἱ ἄλλες πέντε ἦσαν ῥάθυμες καὶ ὀκνηρές. Οἱ πέντε εἰσῆλθαν εἰς τὸ
νυμφῶνα μαζὶ μὲ τὸν νυμφίο, ἐνῷ οἱ ἄλλες ἔμειναν ἔξω τοῦ νυμφῶνος.
Μὲ αὐτὴ τὴν παραβολὴ ὁ Κύριος, θέλει νὰ μᾶς διδάξῃ ὅτι πρέπει νὰ εἴμαστε πάντοτε ἕτοιμοι γιὰ νὰ ὑποδεχθοῦμε τὸν Νυμφίο Χριστό, διότι δὲν ξέρομε πότε θὰ ἔρθῃ. Καὶ ἡ στιγμὴ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Κυρίου εἶναι γιὰ τὸν καθένα μας ἡ μέρα τοῦ θανάτου καὶ γιὰ ὅλους μαζὶ ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου.
Τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε ἐπίσης τὴν παραβολὴ τῶν ταλάντων μὲ τὴν ὁποία ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ νὰ καλλιεργήσωμε τὰ χαρίσματα τὰ ὁποῖα ἔδωσε σὲ μᾶς ὁ πανάγαθος καὶ ἀπειροτέλειος Θεός.
Περὶ Προσευχῆς
* * *
Ὅταν στέκεσαι στὴν προσευχή, νὰ συνειδητοποιῆς μὲ Ποιὸν ἔχεις νὰ κάνης, μὲ Ποιὸν συνομιλεῖς, σὲ Ποιὸν ἀπευθύνεσαι.
Ἐάν, ἐνῶ συνομιλῆς μὲ κάποιον ἄνθρωπο, οὔτε νυστάζεις, οὔτε
βαριέσαι, οὔτε κουράζεσαι, οὔτε ὁ νοῦς σου τρέχει ἀλλοῦ, πόσο περισσότερο πρέπει νὰ δείχνης προσοχή, εὐλάβεια καὶ
σεβασμό, ὅταν συνομιλῆς μὲ αὐτὸν τὸν Ἴδιο τὸν Παντοδύναμο Θεό!
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
