ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ Καθηγουμένου
τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου
Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου
Ἀντιθέτως, ἐὰν εἴμεθα ἀποξενωμένοι καὶ ἀποκομμένοι ἀπὸ τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας μας, χωρὶς πραγματικὴν μετάνοιαν, αὐτομεμψίαν καὶ εἰλικρινὴν ἐξομολόγησιν, χωρὶς προσευχήν, χωρὶς νηστείαν, χωρὶς ταπείνωσιν, χωρὶς τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην, τότε ἀπὸ μόνοι μας ἐκδιώκομεν δυστυχῶς ἀπὸ τὴν ζωήν μας τὴν Χάριν τοῦ Θεοῦ καὶ ἀναποφεύκτως θὰ ὑποπέσωμεν καὶ εἰς ποικίλα σαρκικὰ πάθη, τὴν θεοποιημένην εἰς τὰς ἡμέρας μας φιληδονίαν καὶ τὴν παραπλανητικὴν ἐπάρατον λαγνείαν. Αὐτὰ τὰ πάθη σκοτίζουν τὸν νοῦν μας καὶ τὴν διάνοιάν μας, μᾶς παγιδεύουν ἐπικινδύνως καὶ μᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὸν ἀποπροσανατολισμὸν ἀπὸ τὴν Ὁδὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπιφέρουν τὴν σύγχυσιν καὶ τὴν αὐτοκαταστροφήν.
(συνεχίζεται)
***
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».






