Περὶ Προσευχῆς
* * *
Ὅταν στέκεσαι στὴν προσευχή, νὰ συνειδητοποιῆς μὲ Ποιὸν ἔχεις νὰ κάνης, μὲ Ποιὸν συνομιλεῖς, σὲ Ποιὸν ἀπευθύνεσαι.
Ἐάν, ἐνῶ συνομιλῆς μὲ κάποιον ἄνθρωπο, οὔτε νυστάζεις, οὔτε
βαριέσαι, οὔτε κουράζεσαι, οὔτε ὁ νοῦς σου τρέχει ἀλλοῦ, πόσο περισσότερο πρέπει νὰ δείχνης προσοχή, εὐλάβεια καὶ
σεβασμό, ὅταν συνομιλῆς μὲ αὐτὸν τὸν Ἴδιο τὸν Παντοδύναμο Θεό!
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
Τὴ μέρα αὐτὴ ἡ ἁγία Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τὸν πάγκαλο ᾿Ιωσήφ, υἱὸ τοῦ Πατριάρχη ᾿Ιακώβ, καὶ τὴν ἄκαρπο συκιά, τὴν ὁποία ὁ Κύριος καταράστηκε καὶ ἀμέσως ξεράθηκε.
Οἱ ἀδελφοὶ τοῦ ᾿Ιωσήφ τὸν ἐφθόνησαν
καὶ ἔτσι τὸν ἔρριψαν σὲ ἕνα λάκκο, ὕστερα δὲ τὸν ἐπούλησαν στὸν ἀρχιμάγειρα τοῦ
βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου, Πετεφρή. Ἡ γυναίκα τοῦ Πετεφρῆ, βλέποντας τὸν ᾿Ιωσὴφ ὅτι
ἦταν πολὺ ὡραῖος, ἠθέλησε νὰ ἁμαρτήσῃ μαζί του. Αὐτὸς ἀρνήθηκε καὶ τότε ἐκείνη
τὸν ἐσυκοφάντησε στὸν ἄνδρα της ὅτι τάχα αὐτὸς ἐπετέθηκε μὲ σκοπὸ νὰ τὴ βιάσῃ.
Λέει χαρακτηριστικὰ ἕνας ὕμνος τῆς
ἁγίας μας Ἐκκλησίας· «Δευτέραν Εὔαν τὴν Αἰγυπτίαν,
εὑρὼν
ὁ δράκων,
διὰ
ῥημάτων ἔσπευδε κολακείας,
ὑποσκελίσαι
τὸν ᾿Ιωσήφ.
᾿Αλλ’
αὐτὸς καταλιπὼν τὸν χιτῶνα,
ἔφυγε
τὴν ἁμαρτίαν,
καὶ
γυμνὸς οὐκ ᾐσχύνετο,
ὡς
ὁ πρωτόπλαστος
πρὸ
τῆς παρακοῆς».
Κάποτε ὁ ἄρχοντας τῆς Αἰγύπτου Φαραὼ
εἶδε ἕνα ὄνειρο καὶ ὁ ᾿Ιωσήφ, μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ἐξήγησε. Τοῦ
εἶπε δηλαδὴ ὅτι θὰ ἔλθουν σ’ ὅλη τὴ χώρα ἑπτὰ χρόνια εὐφορίας καὶ ἑπτὰ χρόνια
ἀκαρπίας καὶ πείνας. Τότε ὁ Φαραὼ διώρισε τὸν ᾿Ιωσὴφ γενικὸ ἄρχοντα τῆς
Αἰγύπτου καὶ αὐτός, ὅταν, ὅπως ἐπροφήτευσε, ἦλθαν τὰ χρόνια τῆς δυστυχίας καὶ
πείνας, ἄνοιξε τὶς ἀποθῆκες καὶ ἐχόρτασε τὸν κόσμο.
Ὁ Κύριος ἐπωλήθηκε, ὅπως ὁ ᾿Ιωσήφ, ἀπὸ
τοὺς ᾿Ιουδαίους καὶ μετὰ ἐῤῥίφθη νεκρὸς στὸν τάφο. Ὕστερα ὅμως ἀνεστήθη· ἔκτοτε
δὲ μᾶς τρέφει μὲ τὸ Πανάγιο σῶμα καὶ αἷμά Του.
Τὸ ἄλλο θέμα, ποὺ προβάλλει ἡ
᾿Εκκλησία μας τὴν ἴδια μέρα, εἶναι ἡ συκιά, ἡ ὁποία δὲν ἔκανε καρποὺς καὶ τὴν
ὁποία ὁ Χριστὸς καταράστηκε καὶ ξεράθηκε. Ἡ συκιὰ συμβολίζει τὴ Συναγωγὴ τῶν
Ἑβραίων, καθὼς καὶ κάθε ἄνθρωπο, ποὺ δὲν ἔχει ἀρετές.
Περὶ Προσευχῆς
* * *
Ὅταν συνομιλοῦμε μὲ ἀνθρώπους, μπορεῖ νὰ τοὺς ξεγελοῦμε:
Δηλαδὴ νὰ τοὺς κολακεύουμε, νὰ τοὺς καλοπιάνουμε, νὰ τοὺς ὑποκρινώμαστε, ἀκόμα
καὶ νὰ τοὺς ἐκβιάζουμε ἢ καὶ νὰ τοὺς ἀπειλοῦμε!
Ὅμως ὅλα αὐτὰ καθόλου δὲν ἔχουν πέρασι, ὅταν συνομιλοῦμε μὲ τὸν
παντογνώστη Θεό! Ὁ Κύριός μας ποτὲ δὲν “ξεγελιέται”! Γνωρίζει τὰ βάθη τῆς
καρδίας μας. Ὅταν προσευχώμαστε, ὀφείλουμε νὰ εἴμαστε τίμιοι μαζί Του, εἰλικρινεῖς
καὶ εὐθεῖς ἐνώπιόν Του. Ἀλλοιῶς δὲν εἰσακουόμαστε!
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
Ὁ Ὀνήσιμος κατηχήθηκε ἀπὸ τὸν ἀπόστολο τῶν ἐθνῶν καὶ βαπτίστηκε χριστιανός. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀπέστειλε πίσω στὸν Φιλήμονα τὸν Ὀνήσιμο, ἀφοῦ τοῦ ἔδωσε τὴν ἐπιστολή του πρὸς τὸν Φιλήμονα, στὴν ὁποία ἀναφέρει καὶ τὰ ἀκόλουθα γιὰ τὸν Ὀνήσιμο: «Ἐπειδὴ εἶσαι τόσο εὐεργετικὸς στοὺς χριστιανούς, γι’ αὐτό, ἂν καὶ ἡ σχέση καὶ κοινωνία μας μὲ τὸν Χριστὸ μοῦ δίνει τὸ θάρρος νὰ σὲ προστάζω νὰ κάνῃς ἐκεῖνο ποὺ πρέπει ὡς χριστιανός, γιὰ τὴν ἀγάπη ὅμως ποὺ σοῦ ἔχω, προτιμῶ νὰ σὲ παρακαλέσω. Ἔτσι λοιπὸν ποὺ εἶμαι ἠλικιωμένος ἐγὼ ὁ Παῦλος, τώρα μάλιστα καὶ φυλακισμένος γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, σὲ παρακαλῶ.
(συνεχίζεται)
Περὶ Προσευχῆς
* * *
Λέγει ὁ Προφήτης Ἠσαΐας: «Ἐγγίζει
μοι ὁ λαὸς οὖτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ
καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ» (Ἡσ. κθ΄ 13). Ἀλίμονο ἂν προσευχώμαστε
ψεύτικα, δηλαδὴ μόνο μὲ τὰ χείλη μας, ἐνῶ ἡ καρδία μας εἶναι γεμάτη ἀπὸ πάθη,
κατακρίσεις, ἀκαθαρσίες καὶ κακίες!
* * *
Νὰ προσευχώμαστε πρώτιστα, γιὰ νὰ λάμψη μέσα μας ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὄχι νὰ στεκώμαστε στὴν
προσευχὴ μὲ τὸν νοῦ μας προσκολλημένο στὶς ματαιότητες τοῦ κόσμου τούτου τοῦ
προσωρινοῦ.
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ὁ Ὀνήσιμος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στὴν πρὸς Φιλήμονα ἐπιστολή, ἀρχικὰ ἦταν εἰδωλολάτρης. Δραπέτευσε ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Φιλήμονα, ἀφοῦ τὸν καταχράστηκε καὶ κατέφυγε στὴν Ρώμη, μὲ σκοπὸ νὰ κάνῃ ὅπως τοῦ ἄρεσε τὴ ζωή του. Ἐκεῖ στὴν Ρώμη ὅμως ζοῦσε ζωὴ ἄσωτη ἀλλὰ δὲν εὔρισκε ἐργασία. Τὸν κατέλαβε μεγάλη στενοχώρια. Τότε θυμήθηκε ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ κυρίου του τοὺς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν φιλάνθρωποι. Πλησίασε τότε τὴ χριστιανικὴ κοινότητα καὶ συγχρόνως συνάντησε τὸν ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἑλκύσθηκε ἀπ’ αὐτὸν στὴν χριστιανικὴ πίστη.
(συνεχίζεται)
Περὶ Προσευχῆς
* * *
Αὐτός, ποὺ ἔφθασε σὲ κάποια τελειότητα προσευχῆς, μπορεῖ καὶ
προσεύχεται κι ὅταν ἀκόμα κοιμᾶται: «Ἐγὼ
καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ» (ᾎσμα
ᾈσμ. ε΄, 2), λέγει σαφῶς, ὁ σοφὸς Σολομών!
* * *
Ἀγάπη ἀληθινὴ πρὸς τὸν πλησίον σου σημαίνει: Νὰ προσεύχεσαι γι᾿ αὐτόν, ὅπως θὰ προσευχόσουν
καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό σου, ἂν εἶχες ἐσὺ ὁ ἴδιος, τὸ ἰδικό του πρόβλημα!
Διότι μᾶς ἐντέλλεται ὁ Χριστός· «Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.»
(Ματθ. κβ´, 39)!
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
