Ἀφοῦ λοιπὸν δοκίμασες σὲ καιροὺς θλίψεως τὴν “Εὐχή”, καὶ αἰσθάνθηκες, ἔστω καὶ γιὰ
λίγο, τὴν ἀνείπωτη γλυκύτητά της, ὁπωσδήποτε ὠφελήθηκες! Τότε μπορεῖς εὔκολα νὰ
συνεχίσης καὶ μετά, ὅταν δηλαδὴ θὰ περάση ἡ θλῖψις, τὴν προσπάθειά σου στὸ νὰ
λέγης συνεχῶς τὴν “Εὐχή”, τῆς ὁποίας
τὴν ἀνείπωτη γλυκύτητα ἤδη λίγο γεύτηκες, μὲ τὴν δοκιμασία, ποὺ ἔχεις
προηγουμένως περάσει.
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Διότι αὐτὴ μόνο τὴν ἐξουσία ἔχει ὁ ἐχθρὸς τῆς ψυχῆς μας,
νὰ πολεμᾶ δηλαδή, καὶ νὰ προσπαθῇ νὰ ἐμποδίζῃ τὶς ψυχὲς ποὺ ἀνέρχονται πρὸς τὸν
οὐρανό. Ὡς ἐκ τούτου συνεβούλευε μετὰ περισσοτέρας ἐπιμονῆς λέγοντας «φορέστε τὴν
πανοπλία τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ μπορέσετε νὰ ἀντισταθῆτε πρὸς τὸν διάβολο κατὰ τὴν πονηρὴ
μέρα καὶ νὰ ἐξευτελισθῇ ὁ ἐχθρός, ἐπειδὴ δὲν θὰ ἔχῃ νὰ πῇ γιὰ σᾶς τίποτε αἰσχρό»[1].
Περὶ Προσευχῆς
Αὐτός, ποὺ ἀγαπᾶ εἰλικρινὰ
τὸν Θεό, τὸ ἀποδεικνύει στὴν πρᾶξι μὲ τὸν ἀγῶνα, ποὺ καταβάλλει, ὥστε νὰ
ἀποκτήση καθαρὰν προσευχή!
* * *
Γιὰ νὰ μάθης τὴν Ἀδιάλειπτη
Εὐχή, πρέπει νὰ ἀγωνίζεσαι γιὰ νὰ ἀποκτήσης ταπείνωσι, σιωπή, καὶ προθυμία.
Συμβαίνει μάλιστα νὰ εὐκολύνεσαι στὸ νὰ μαθητεύσης στὴν “Ἀδιάλειπτη
Εὐχή”, ὅταν σοῦ συμβῆ κάποια θλίψις ἢ ἔχης κάποια βασανιστικὴ καὶ πιεστικὴ ἀνάγκη. Σὲ τέτοιες περιπτώσεις, ὅ,τι κι ἂν κάνης, ἡ
ψυχή σου δὲν βρίσκει ἀνάπαυσι καὶ παρηγοριά, παρὰ μόνο ἂν παρακαλῆς ταπεινὰ καὶ χωρὶς ἄγχος, τὸν Θεό.
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Ἐπειδὴ δὲ οἱ δαίμονες κατηγοροῦσαν τὸν Ἀντώνιο ἀλλὰ δὲν
μποροῦσαν νὰ ἀποδείξουν τὶς κατηγορίες τους, ὁ δρόμος ἔμεινε ἐλεύθερος ἀπὸ ἐμπόδια.
Ἀμέσως τότε εἶδε τὸν ἑαυτό του νὰ ἐπιστρέφῃ πρὸς τὸ σῶμα καὶ νὰ συνέρχεται. Ἔτσι
ἔγινε πάλιν ὁ Ἀντώνιος ὅπως ἦταν προηγουμένως. Τόση ὅμως ἦταν ἡ ταραχή του, ὥστε
ξέχασε νὰ φάῃ καὶ παρέμεινε τὴν ὑπόλοιπη μέρα καὶ ὁλόκληρη τὴ νύχτα ἀναστενάζοντας
καὶ προσευχόμενος.
Κατεπλήσσετο, διότι σκεπτόταν μὲ πόσους πειρασμοὺς ἔχουμε
νὰ παλαίψουμε καὶ μὲ πόσους κόπους πρέπει κανεὶς νὰ περάσῃ τὰ ἐναέρια δαιμόνια.
Καὶ ἔλεγε ὅτι αὐτὸ τὸ νόημα ἔχει τὸ ρητὸ τοῦ ἀποστόλου Παύλου «κατὰ τὸν ἄρχοντα
ποὺ ἐξουσιάζει στὸν ἀέρα»[1].
* * *
Ἂν θέλουμε νὰ μάθουμε ἀληθινὰ νὰ προσευχώμαστε, νὰ ἀποβάλωμε
δίχως ἄλλο ἀπὸ τὴ ζωή μας τὸ καρκίνωμα τῆς
καταλαλιᾶς καὶ τὸ πάθος τῆς
πολυλογίας.
* * *
Καθαρὴ προσευχὴ εἶναι ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποία, ὁ προσευχόμενος νοῦς ἀποβάλλει κάθε περιττὸ περισπασμό. Καὶ ἡ
καρδία τοῦ ἀληθινὰ προσευχομένου εἶναι προσκολλημένη ἀποκλειστικὰ στὸν ὑπεράγαθο
Θεό.
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Οἱ ὁδηγοὶ τῆς ψυχῆς του τότε ἄρχισαν νὰ φιλονικοῦν μὲ τοὺς
φοβεροὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν λογαριασμό, μήπως ἡ ψυχή, ποὺ συνώδευαν ἦταν
ὑπεύθυνη ἀπέναντί τους γιὰ κάποιο χρέος. Ἐπειδὴ λοιπὸν οἱ τελευταῖοι ἤθελαν νὰ ἀρχίσουν
τὸν ἔλεγχο ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Ἀντωνίου, οἱ συνοδεύοντες τὸν Ἀντώνιο τοὺς ἐμπόδιζαν
λέγοντες ὅτι ὅσα σφάλματα διέπραξεν ὁ Ἀντώνιος ἀπὸ τῆς γεννήσεώς του, τὰ
διέγραψε ὁ Κύριος. Ἀπὸ τότε ὅμως ποὺ ἔγινε μοναχὸς καὶ ἀφιέρωσε τὸν ἑαυτό του
στὸν Θεό, ἐπιτρέπεται νὰ ἐξετάσουμε τὰ ἔργα του.
(συνεχίζεται)
(Σκίτσο: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Περὶ Προσευχῆς
* * *
Ἐφ᾽ ὅσον καὶ ἐν ὅσῳ προσευχόμεθα ἔχομεν λόγον ὑπάρξεως.
* * *
Εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀποκτήσωμε
γνησίαν προσευχή, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἐγκαταλείψουμε κάθε πονηρία, κάθε κατάκρισι καὶ κάθε
μνησικακία ἐναντίον ὁποιουδήποτε συνανθρώπου μας.
***
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
