.jpg)
ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
— * —
Ἀλλὰ δυστυχῶς ὑπάρχουν μερικοὶ ἄπιστοι καὶ δειλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν συγκλονίζονται ἀκόμα καὶ ἐν καιρῷ πολέμου. Δὲν πονᾶνε γιὰ τοὺς διπλανούς τους, ποὺ τραυματίζονται ἢ σκοτώνονται, ἀλλά, ἐὰν βροῦν εὐκαιρία, ἐπιδιώκουν ἀκόμα καὶ νὰ ἁμαρτήσουν, γιατὶ φοβοῦνται μήπως σκοτωθοῦν καὶ δὲν προλάβουν νὰ γλεντήσουν, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε, τοὐλάχιστον ἐν ὥρᾳ κινδύνου, νὰ μετανοήσουν.
— * —
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Κατὰ τὴν
παραμονή του στὸ Ἀδραμύττιο προέκοπτε στὴν ἀρετὴ καὶ ἁγιότητα· καρπὸς αὐτῆς τῆς
πνευματικῆς πορείας που εἶχε, ἦταν καὶ ἡ θεραπεία ἑνὸς δαιμονιζομένου τῆς
περιοχῆς. Αὐτὴ τὴν θεραπεία δὲν τὴν εἶχαν κατορθώσει οἱ συλλειτουργοί του. Αὐτὸ
ὅμως δὲν τοὺς ἄρεσε καὶ τὸν ζήλευαν. Ἀντιλαμβανόμενος τὸ πάθος τῆς ζήλειας, τὸ
ὁποῖο εἶχαν οἱ συνεφημέριοί του, καὶ θέλοντας νὰ τοὺς διορθώσῃ, μετέβη στὸ Ἅγιο
Ὄρος τὸ 1911. Ἐκεῖ οἱ ἁγιορεῖτες πατέρες τὸν δέχθηκαν μὲ πολλὴ χαρὰ καὶ τιμές,
γεμίζοντάς τον μὲ δῶρα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κράτησε μόνο ἕνα μέρος.
(συνεχίζεται)
ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
— * —
Παλιὰ μὲ θυσίες κρατοῦσαν τὴν ἁγνότητά τους οἱ κοπέλες! Θυμᾶμαι, στὸν πόλεμο εἶχαν ἀγγαρέψει μερικοὺς χωρικοὺς μὲ τὰ ζῶα τους καὶ εἶχαν ἀποκλεισθεῖ σὲ ἕνα ὕψωμα ἀπὸ τὰ χιόνια. Οἱ ἄνδρες κάτω ἀπὸ τὰ χιονισμένα ἔλατα ἔκαναν κάτι ὑπόστεγα μὲ κλωνάρια ἀπὸ ἔλατα, γιὰ νὰ προφυλαχθοῦν ἀπὸ τὸ κρύο. Οἱ γυναῖκες πάλι ἀναγκάσθηκαν νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ συγχωριανούς, γνωστοὺς ἀνθρώπους. Μιὰ κοπέλα καὶ μιά γριὰ ἦταν ἀπὸ κάποιο μακρινὸ χωριὸ καὶ ἀναγκάσθηκαν καὶ αὐτὲς νὰ μποῦν σὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐλάτινα ὑπόστεγα.
— * —
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Τὸ 1910 σὲ ἠλικία σαράντα ἑνὸς χρόνων ὁ Ἄνθιμος μεταβαίνει στὸ Ἀδραμύττιο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἀφοῦ κλήθηκε ἀπὸ τὸν ἀνάδοχό του Στέφανο Διοματάρη, ὅπου τελεῖται ἡ χειροτονία του. Κατὰ τὴν ὥρα τοῦ μυστηρίου ἔγινε σεισμός, ἀστραπές, βροντές, μεγάλη βροχόπτωση καὶ τὰ κανήλια τοῦ ναοῦ κινούνταν, ἕνα δὲ ἀπὸ αύτὰ ἔπεσε. Μετὰ τὴ χειροτονία ἐπεκράτησε ἀπόλυτη γαλήνη καὶ ἡρεμία. Αὐτὰ ἦταν σημεῖα ἐκ Θεοῦ ὅτι ὁ Κύριος εὐαρεστήθηκε μὲ τὸ σκεύος τῆς ἐκλογῆς του καὶ μὲ τὴν χειροτονία του.
.jpg)
ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
— * —
Ἄλλος χρόνια ἀγωνίζεται καὶ κάνει ἄσκηση μεγάλη, καὶ ἂν ἀξιωθεῖ κάτι τέτοιο! Κι ὅμως αὐτὸς εἶδε τὸν Χριστό, μόνο γιατὶ ἀντέδρασε στὸν πειρασμό. Φυσικὰ αὐτὸ πολὺ τὸν δυνάμωσε πνευματικά. Μετὰ εἶδε τὴν Ἁγία Μαρκέλλα, τὸν Ἅγιο Ῥαφαήλ, τὸν Ἅγιο Γεώργιο δυο-τρεῖς φορές. Ἦρθε μιὰ μέρα καὶ μοῦ λέει: «Κάνε προσευχή, Πάτερ, νὰ δῶ πάλι τὸν Ἅγιο Γεώργιο. Θέλω λίγη παρηγοριά· δὲν ἔχω παρηγοριὰ ἀπ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο!».
— * —
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
(Εικόνα: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)
Στὸ κελλί, στὸ ὁποῖο διέμενε, ἐπιδόθηκε σὲ μεγαλύτερους ἀσκητικοὺς ἀγῶνες καὶ μὲ τὴν θερμὴ προσευχή του προώδευε πνευματικά. Τὸ ἔτος 1909 σὲ ἡλικία σαράντα χρόνων, ὁ Ἄνθιμος ἐκάρη μοναχὸς ἀπὸ τὸν ἱερομόναχο Ἀνδρόνικο, διάδοχο τοῦ Παχωμίου[1].
[1] Ὁ γέροντας Παχώμιος κοιμήθηκε τὸ 1905 καὶ ὡς διάδοχός του ἐξελέγη ὁ ἱερομόναχος Ἀνδρόνικος.
.jpg)
ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
— * —
Ὁ Χριστὸς δὲν ζητάει μεγάλα πράγματα, γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσει στὸν ἀγώνα μας. Τιποτένια πράγματα περιμένει ἀπὸ μᾶς. Μοῦ ἔλεγε ἕνας νέος ὅτι πῆγε στὴν Πάτμο νὰ προσκυνήσει καὶ ὁ πειρασμὸς τοῦ ἔστησε ἐκεῖ μιὰ παγίδα. Καθὼς προχωροῦσε, μιὰ τουρίστρια ὅρμησε καὶ τὸν ἀγκάλιασε. Αὐτὸς τὴν ἔσπρωξε πέρα καὶ εἶπε: «Χριστέ μου, ἐγὼ ἦρθα ἐδῶ νὰ προσκυνήσω· δὲν ἦρθα γιὰ ἔρωτα» καὶ ἔφυγε. Τὸ βράδυ στὸ ξενοδοχεῖο, τὴν ὥρα ποὺ ἔκανε τὴν προσευχή του, εἶδε τὸν Χριστὸ μέσα στὸ ἄκτιστο φῶς! Εἴδατε, μὲ ἕνα σπρώξιμο τί ἀξιώθηκε;
— * —
(συνεχίζεται)
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».
