Περὶ Προσευχῆς
* * *
Ὅταν συνομιλοῦμε μὲ ἀνθρώπους, μπορεῖ νὰ τοὺς ξεγελοῦμε:
Δηλαδὴ νὰ τοὺς κολακεύουμε, νὰ τοὺς καλοπιάνουμε, νὰ τοὺς ὑποκρινώμαστε, ἀκόμα
καὶ νὰ τοὺς ἐκβιάζουμε ἢ καὶ νὰ τοὺς ἀπειλοῦμε!
Ὅμως ὅλα αὐτὰ καθόλου δὲν ἔχουν πέρασι, ὅταν συνομιλοῦμε μὲ τὸν
παντογνώστη Θεό! Ὁ Κύριός μας ποτὲ δὲν “ξεγελιέται”! Γνωρίζει τὰ βάθη τῆς
καρδίας μας. Ὅταν προσευχώμαστε, ὀφείλουμε νὰ εἴμαστε τίμιοι μαζί Του, εἰλικρινεῖς
καὶ εὐθεῖς ἐνώπιόν Του. Ἀλλοιῶς δὲν εἰσακουόμαστε!
* * *
Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».






