Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Ἀνήκουν τὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφὲς στὸ ῾῾γονιδίωμά᾽᾽ μας; Οἱ ῾῾διαστροφικοὶ τύποι᾽᾽ μποροῦν νὰ δικαιολογοῦνται, διότι φέρουν (τάχα) ἐκ γενετῆς τὸ πάθος τους; Δ΄.

Κρητιδογραφία (ἔργον μὲ “παστέλ”), ὑπὸ τῆς Μονῆς μας (2015)

Ὁ Θεὸς πολὺ συγκινεῖται καὶ πολὺ βοηθάει μία ψυχή, ποὺ ἔχει μὲν κακὲς κληρονομικὲς καταβολές, ἀλλ᾽ ὅμως ἀγωνίζεται φιλότιμα στὸ οὐράνιο πέταγμα μὲ αὐτὴ τὴν ἀτροφική της φτερούγα - τὴν κακὴ κληρονομικότητα.

Γνωρίζω πολλοὺς ποὺ μὲ τὴ μικρὴ προσπάθεια, ποὺ κατέβαλαν καὶ μὲ τὴ μεγάλη βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἐλευθερώθηκαν ἀπὸ αὐτά.

Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι γιὰ τὸν Θεὸ μεγάλοι ἥρωες.

Διότι, αὐτὸ ποὺ θὰ συγκινήση τὸν Θεὸ εἶναι ἡ ἐργασία (σ.σ. ὁ πνευματικὸς ἀγώνας), ποὺ θὰ κάνουμεν στὸν παλαιόν μας ἄνθρωπον.

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗΣ IA΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Ἡ Ὀκτώηχος μαζὶ μὲ τὸ Ψαλτήρι χρησιμοποιήθηκαν ἰδιαίτερα κατὰ τὸν καιρὸ τῆς τουρκοκρατίας στὸ κρυφὸ σχολειό, ὅταν οἱ κληρικοὶ ἀλλὰ καὶ λαϊκοὶ ἀνέλαβαν τὸ ἔργο τῆς μορφώσεως τῶν ἑλληνόπαιδων.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Ἀνήκουν τὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφὲς στὸ ῾῾γονιδίωμά᾽᾽ μας; Οἱ ῾῾διαστροφικοὶ τύποι᾽᾽ μποροῦν νὰ δικαιολογοῦνται, διότι φέρουν (τάχα) ἐκ γενετῆς τὸ πάθος τους; Γ΄.

Κρητιδογραφία (ἔργον μὲ “παστέλ”), ὑπὸ τῆς Μονῆς μας (2015)

Οἱ κακὲς κληρονομικὲς καταβολὲς (σ.σ. αὐτὸ ποὺ συνηθίζεται νὰ λέγεται στὶς μέρες μας ῾῾γονιδίωμα᾽᾽ ἢ ῾῾DNA᾽᾽, κ.ἄ.) δὲν εἶναι ἐμπόδιο γιὰ τὴν πνευματικὴ πρόοδο. Διότι, ὅταν ἀγωνίζεται κανεὶς ἔστω καὶ λίγο, ἀλλὰ μὲ πολὺ φιλότιμο, τότε αὐτὸς κινεῖται στὸν χῶρο τὸν πνευματικό, δηλ. στὸ θαῦμα, καὶ ὅλα τὰ ἄσχημα κληρονομικὰ τὰ διαλύει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗΣ I΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

          Γύρω στὰ μέσα τῆς θ΄ ἑκατονταετίας ὁ Ἰωσὴφ ὁ ὑμνογράφος κατὰ μίμηση τοῦ Ἰωάννη Δαμασκηνοῦ συνέθεσε, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὑμνογραφημάτων του, κανόνες καὶ στιχηρὰ σὲ κάθε ἕνα ἀπὸ τοὺς ὀκτὼ ἤχους, γιὰ τὶς ἀκολουθίες τῶν ἕξι ἡμερῶν τῆς ἑβδομάδας. Τὸ πόνημά του αὐτὸ τὸ ἐπέγραψε «Ὀκτάηχος Νέα». Ἡ Ὀκτάηχος τοῦ Ἰωάννη Δαμασκηνοῦ σταδιακὰ συνενώθηκε μὲ τὴν Ὀκτάηχο τὴ Νέα καὶ ἀπετέλεσαν τὴν Παρακλητικὴ (βίβλο). Σημειωτέον ἐδῶ ὅτι καὶ ὁ Μητροφάνης Σμύρνης συνετέλεσε στὴν διαμόρφωση τῆς ὀκτωήχου, μὲ τὴν συγγραφὴ τῶν τριαδικῶν κανόνων, ποὺ βρίσκονται στὸ μσονυκτικὸ τῶν Κυριακῶν.

(συνεχίζεται)

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Ἀνήκουν τὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφὲς στὸ ῾῾γονιδίωμά᾽᾽ μας; Οἱ ῾῾διαστροφικοὶ τύποι᾽᾽ μποροῦν νὰ δικαιολογοῦνται, διότι φέρουν (τάχα) ἐκ γενετῆς τὸ πάθος τους; Β΄.

Κρητιδογραφία (ἔργον μὲ “παστέλ”), ὑπὸ τῆς Μονῆς μας (2015)

Διδάσκει ὁ Ἅγιος·

«Μερικοὶ λένε ὅτι τοὺς βαραίνουν πάθη ῾῾κληρονομικὰ᾽᾽ καὶ ἔτσι δικαιολογοῦν τὸν ἑαυτόν τους, στὶς πτώσεις καὶ τὶς ἁμαρτίες τους.

Ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει κληρονομικὲς καταβολὲς καλὲς καὶ κακές. Πρέπει νὰ ἀγωνισθῆ νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὰ ἐλαττώματά του καὶ νὰ καλλιεργήση τὰ καλὰ ποὺ ἔχει, ὥστε νὰ γίνη μιὰ ἀληθινὴ καὶ χαριτωμένη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».

ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗΣ Θ΄.

Χριστόδουλου Βασιλειάδη

(Πίνακας: Χριστόδουλου Βασιλειάδη)

Κατὰ τὸν η΄ αἰώνα ὁ Ἰωάννης Δαμασκηνὸς πλουτίζει τὸ τροπολόγιο μὲ πλῆθος τροπαρίων κατὰ τοὺς ὀκτὼ ἤχους. Ἔτσι ἡ Ὀκτώηχος ἀντικαθιστᾶ τὸ ἀναστάσιμο ὑμνογραφικὸ τμῆμα τοῦ Τροπολογίου. Οἱ ὕμνοι τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Δαμασκηνοῦ εἰσήχθησαν στὴ λειτουργικὴ χρήση πρῶτα στὴν Μονή, ὅπου ἐμόναζε, στὴν Λαύρα τοῦ ὁσίου Σάββα τοῦ ἡγιασμένου. Πολὺ σύντομα ὅμως ἔγιναν γνωστοὶ σὲ ὅλα τὰ πέρατα τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου.

(συνεχίζεται)

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Ἀνήκουν τὰ σαρκικὰ πάθη καὶ διαστροφὲς στὸ ῾῾γονιδίωμά᾽᾽ μας; Οἱ ῾῾διαστροφικοὶ τύποι᾽᾽ μποροῦν νὰ δικαιολογοῦνται, διότι φέρουν (τάχα) ἐκ γενετῆς τὸ πάθος τους; Α΄.

Κρητιδογραφία (ἔργον μὲ “παστέλ”), ὑπὸ τῆς Μονῆς μας (2015)

Μποροῦμε νὰ δικαιολογοῦμε τὰ ῾῾πάθη᾽᾽ μας, καὶ νὰ μὴν τὰ καταπολεμοῦμε, διότι (δῆθεν) τὰ φέρουμε ἐκ γενετῆς καὶ μᾶς εἶναι κληρονομικά;

Μποροῦμε νὰ τὰ θεωροῦμε σὰν ἀμετακλήτως ἀναπόφευκτα, ἀφοῦ τάχα ῾῾ἔτσι γεννηθήκαμε᾽᾽, καὶ γι᾽ αυτὸ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὰ πολεμήσουμε;

Ἂς ἀκούσουμε καὶ γι᾽ αὐτὸ τὸ ἄκρως φλέγον καὶ πολυσυζητούμενο ἐπίκαιρο θέμα τὴν φωνὴ τοῦ Θεοῦ, διὰ στόματος τοῦ θεοφόρου συγχρόνου μεγάλου Ἁγίου, Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου:

***

(συνεχίζεται)

Ἀπὸ τὸ περιοδικό τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ».